Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, , , po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie (dalej: organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] dotyczącą określenia A.O. (dalej także: skarżący) wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Powyższa decyzja organu odwoławczego doręczona została w dniu 8 września 2017 r.

W piśmie z dnia 12 czerwca 2018 r. (wpływ do organu odwoławczego: 14 czerwca 2018 r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję. Wniosek ten wraz z odpowiedzią na skargę datowaną na 20 czerwca 2018r. i z aktami administracyjnymi organ odwoławczy przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 21 czerwca 2018 r. (wpływ do Sądu: 26 czerwca 2018 r.).

Z kolei w piśmie z dnia 10 lipca 2018 r. nadanym w dniu 12 lipca 2018 r. A.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach właściwą skargę na decyzję organu odwoławczego z dnia [...], uzupełniając tym samym brak formalny wniosku o przywrócenie terminu – dopełniając uchybionej czynności.

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SO/Gl 6/18, prawomocnym od dnia 21 sierpnia 2018 r., Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie wniesiona została z uchybieniem terminu i jako taka podlegać musi odrzuceniu.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję doręczona została pełnoletniemu domownikowi skarżącego w dniu 8 września 2017r. Trzydziestodniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upływał zatem z dniem 9 października 2017 r. (poniedziałek) ponieważ ostatni – trzydziesty dzień terminu przypadał na niedzielę 8 października 2017 r., a zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Skargę wniesiono natomiast (data nadania w urzędzie pocztowym) dopiero w dniu 12 lipca 2018 r., to jest po upływie dziewięciu miesięcy od końca terminu na dokonanie tej czynności. Na marginesie zauważyć należy, że sam wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, dotknięty dodatkowo brakiem formalnym (wraz z wnioskiem nie wniesiono skargi i czynności tej dopełniono na wezwanie do uzupełnienia braku wniosku) złożony został dopiero w czerwcu 2018 r. Co istotne – złożony wniosek o przywrócenie terminu nie został uwzględniony, bowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2018 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony.

Reasumując, skarga w niniejszej sprawie wniesiona została z uchybieniem terminu, zaś złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia nie został uwzględniony.

Ponieważ, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.