III SA/Łd 503/07 - Wyrok

Data orzeczenia	2007-12-04	
Data wpływu	2007-07-17	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi	
Sędziowie	Janusz Nowacki /sprawozdawca/
Małgorzata Łuczyńska /przewodniczący/
Monika Krzyżaniak	
Symbol z opisem	6330 Status  bezrobotnego	
Hasła tematyczne	Bezrobocie	
Skarżony organ	Wojewoda	
Treść wyniku	Uchylono decyzję I i II instancji	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art. 3 par. 1, art. 145 par. 1;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071; art. 7, art. 9, art. 77 par. 1, art. 80; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001; art. 33 ust. 3, ust. 4 pkt. 4, art. 75 ust. 6; Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant Agnieszka Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...].	
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego –powołanej dalej jako k.p.a. (t.j. Dz.U.00.98.1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 4 pkt. 2, art. 33 ust. 3 i ust. 4pkt. 4, art. 71 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U.04.99.1001 ze zm.), Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr[...], wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt. 14 lit. a, art. 33 ust. 3 i ust. 4 pkt. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 104 k.p.a. w przedmiocie pozbawienia B. R. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...].

Organ odwoławczy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu [...] B. R. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy nr [...] w Ł. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 120 % zasiłku podstawowego, na okres 275 dni (decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr[...]).

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. pozbawił B. R. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] gdyż nie stawił się on w Powiatowym Urzędzie Pracy nr [...] w dniu [...]. i w ciągu 7 dni nie powiadomił o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa.

Od powyższej decyzji B. R. złożył odwołanie. W jego uzasadnieniu wyjaśnił, iż w dniu[...] stawił się do PUP nr [...] w Ł. i złożył stosowne oświadczenie, że od dnia [...] do [...] nie podjął pracy zarobkowej i nie osiągnął żadnego przychodu oprócz zasiłku dla bezrobotnego. Oświadczenie to złożył w pokoju na parterze obok wejścia. Urzędnik przyjął to oświadczenie i powiedział, że wszystko jest porządku i pieniądze będą na koncie [...].

Wojewoda [...] po rozpatrzeniu materiału zgromadzonego w sprawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia.

Zgodnie zaś z art. 33 ust. 4 pkt. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. starosta pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy. Wraz z utratą statusu osoby bezrobotnej, bezrobotny traci wszelkie inne uprawnienie przysługujące mu na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Organ podkreślił, iż termin określony w art. 33 ust. 4 pkt. 4 powołanej ustawy jest terminem prawa materialnego i nie może być przywrócony na podstawie przepisów Kodeks postępowania administracyjnego.

Organ zaznaczył, iż odwołujący miał obowiązek potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy w dniu[...]. Termin ten przyjął do wiadomości w dniu [...]. (polecenie wypłaty z dnia [...], które otrzymał i podpisał skarżący). Jednak nie zgłosił się on w dniu [...]do pośrednika pracy i nie poinformował urzędu o przyczynie niestawiennictwa w ciągu 7 następnych dni tj. do [...] włącznie. Dodatkowo organ podkreślił, iż na dokumencie wydanym skarżącemu wskazano, że będzie to wizyta u pośrednika oraz podano również numer pokoju, w którym skarżący ma zgłosić się na wizytę.

Wojewoda wskazał również, iż odwołujący został pouczony o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych przez urząd pracy terminach, o zasadach zgłaszania braku gotowości do pracy oraz o konsekwencjach niestawiennictwa (pouczenie z dnia [...], opatrzone własnoręcznym podpisem B. R.).

Organ odwoławczy podniósł, iż okoliczności podniesione przez B. R. w odwołaniu nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla jego niezgłoszenia się w Powiatowym Urzędzie Pracy nr [...] w Ł. w wyznaczonym terminie, który był określony w sposób czytelny i nie budzący wątpliwości. Złożenie bowiem oświadczenia o dochodach w PUP nie jest tożsame ze zgłoszeniem się do Działu Pośrednictwa i potwierdzeniem gotowości do pracy. Poza tym obowiązek składania lub przesyłania przez bezrobotnego powiatowemu urzędowi pracy co miesiąc pisemnego oświadczenia o przychodach oraz innych dokumentów niezbędnych do ustalenia uprawnień bezrobotnego do świadczeń przewidzianych ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. wynika z art. 75 ust. 6 tej ustawy, zaś obowiązek zgłaszania się bezrobotnego do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwości zatrudnienia lub szkolenia wynika z art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Wojewoda [...] wyjaśnił także, iż B. R. może ponownie dokonać rejestracji w PUP nr [...] w Ł. jako bezrobotny po dniu [...]., jeżeli będzie spełniał warunki określone w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] B. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wnosił o "przywrócenie mu statusu bezrobotnego i zasiłku dla bezrobotnych". Podniósł, że w dniu [...] był w urzędzie pracy w pokoju na parterze obok wejścia i podpisał dokument, że nie podjął żadnej pracy. Zapytał się mężczyzny przyjmującego oświadczenie czy to już wszystko i mężczyzna ten oświadczył, że to wszystko. Skarżący był przekonany, że dopełnił wszystkich niezbędnych formalności w urzędzie. W konkluzji skarżący wnosił o ponowne rozpoznanie jego sprawy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko zwarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga B. R. jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego

c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy

2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach

3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Organy administracji w rozpoznawanej sprawie naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, a mianowicie art.7,9, 77 § 1 i 80 kpa, i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz.U. nr 99 poz.1001 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art.33 ust.3 wymienionej ustawy bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia.

W myśl art.33 ust.4 pkt.4 cytowanej ustawy starosta, z zastrzeżeniem art.75 ust.3, pozbawia statusu bezrobotnego, bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy..

Zgodnie zaś z treścią art.75 ust.6 ustawy z 20 kwietnia 2004r. bezrobotny jest obowiązany do składania lub przesyłania powiatowemu urzędowi pracy pisemnego oświadczenia o przychodach oraz innych dokumentów niezbędnych do ustalenia jego uprawnień do świadczeń przewidzianych w ustawie:

1.) w każdym miesiącu – w przypadku bezrobotnego z prawem do zasiłku

2.) w terminie 7 dni od dnia uzyskania przychodów – w przypadku bezrobotnych bez prawa do zasiłku.

W razie niedokonania tych czynności zasiłek lub inne świadczenie z tytułu bezrobocia przysługują od dnia złożenia oświadczenia i innych wymaganych dokumentów.

Z wymienionych przepisów wynika, iż na bezrobotnego nałożono dwa obowiązki stawiennictwa w urzędzie pracy. Pierwszy to obowiązek stawiennictwa w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwości zatrudnienia i szkolenia. Drugim obowiązkiem jest obowiązek składania co miesiąc pisemnego oświadczenia o przychodach oraz innych dokumentów niezbędnych do ustalenia uprawnień bezrobotnego do świadczeń przewidzianych w ustawie. Należy zgodzić się z poglądem organów administracji, iż są to dwa różne obowiązki i złożenie w urzędzie pracy pisemnego oświadczenia o dochodach nie jest tożsame ze stawiennictwem w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy w Dziale Pośrednictwa Pracy. Pogląd taki wyraził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 19 października 2005r. w sprawie III SA/Łd 493/05 (nie publikowany).

Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż B. R. został powiadomiony o obowiązkach ciążących na osobie bezrobotnej. W pouczeniu z dnia[...] znajduje się zapis, iż osoba bezrobotna ma obowiązek zgłaszania się w wyznaczonych w Powiatowym Urzędzie Pracy nr [...] terminach oraz na każdorazowe wezwanie urzędu. W pouczeniu znajduje się również informacja o obowiązku składania w każdym miesiącu pisemnego oświadczenia o przychodach oraz innych dokumentów niezbędnych do ustalenia uprawnień do świadczeń przewidzianych w ustawie. W dniu [...] skarżący podpisał treść pouczenia i otrzymał jego odpis. Można zatem uznać, iż został on pouczony o ogólnych obowiązkach osoby bezrobotnej.

Organy administracji pozbawiły skarżącego statusu osoby bezrobotnej z uwagi na jego niestawiennictwo w Dziale Pośrednictwa Pracy w dniu [...] oraz niepowiadomienie o przyczynach niestawiennictwa w terminie 7 dni. Podniesiono nadto, iż B. R. był powiadomiony o obowiązku stawiennictwa u pośrednika pracy o czym świadczy treść polecenia wypłaty z dnia [...]. W ocenie sądu okoliczność czy skarżący został precyzyjnie poinformowany o obowiązku stawiennictwa w Dziale Pośrednictwa Pracy w dniu [...] nie została dokładnie wyjaśniona. W poleceniu wypłaty z [...] znajduje się zapis "termin następnej wizyty [...] godzina[...]. Nad tym zapisem znajduje się, sporządzony długopisem, zapis [...]. Niżej natomiast znajduje się oświadczenie skarżącego o osiągniętych dochodach w okresie od [...] do[...]. z jego podpisem i datą [...]. Z treści polecenia wypłaty wynika jedynie, iż B. R. ma się zgłosić w urzędzie [...] lecz nie wskazano gdzie konkretnie ma się stawić. W poleceniu nie zaznaczono, iż ma obowiązek zgłoszenia się w Dziale Pośrednictwa Pracy. Zapis sporządzony długopisem [...] jest nieczytelny. Nie wiadomo co on oznacza. Można się jedynie domyśleć, że być może chodzi tu o salę [...] lecz nie wynika to w sposób wyraźny z zapisu. Nadto treść polecenia wskazuje, iż oświadczenie o dochodach zostało złożone przez skarżącego w dniu [...]. Nie wiadomo którego dnia skarżącemu wręczono to polecenie. W sytuacji gdyby okazało się, że otrzymał on to polecenie [...], przy okazji składania oświadczenia o dochodach, to mógł on zrozumieć, że termin następnej wizyty, w dniu [...], dotyczy daty kolejnego złożenia oświadczenia o dochodach a nie wizyty w Dziale Pośrednictwa Pracy.

Treść polecenia wypłaty z[...] nie jest jasna gdyż nie wskazano w poleceniu, że w dniu [...]skarżący ma się stawić w Dziale Pośrednictwa Pracy zaś zapis, sporządzony długopisem [...] jest ogólnikowy i niezrozumiały. Nie wyjaśniono także okoliczności wręczenia tego polecenia B. R. co uzasadnia tezę, iż mógł on nie zrozumieć gdzie i w jakim celu ma się zgłosić w urzędzie w dniu[...]. O tym, że skarżący faktycznie nie zrozumiał gdzie i w jakim celu ma się on stawić w urzędzie w dniu [...] świadczy treść odwołania i skargi. Wynika z nich, iż w dniu [...] B. R. zgłosił się w urzędzie na parterze, w pokoju obok wejścia, i złożył oświadczenie o dochodach. Na pytanie skarżącego skierowane do obsługującego go mężczyzny "czy to już wszystko ?" urzędnik odpowiedział, że to już wszystko i że ma się ponownie zgłosić w dniu[...]. Skarżący, jak sam przyznał był przekonany, że [...]dopełnił wszystkich formalności w urzędzie pracy. Z uwagi na lakoniczną i ogólnikową treść zapisu na poleceniu przelewu z [...] jego przekonanie, w ocenie sądu, wydaje się uzasadnione.

Aby pozbawić osobę bezrobotną statusu bezrobotnego, z powodu niestawiennictwa w urzędzie pracy w wyznaczonym dniu, należy najpierw dokładnie pouczyć taką osobę o jego obowiązkach. Należy zatem dokładnie określić, którego dnia i o której godzinie ma się ona zgłosić w Dziale Pośrednictwa Pracy z podaniem numeru pokoju, w którym znajduje się ten dział zaznaczając jednocześnie, że chodzi o wizytę w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Należy również pouczyć osobę bezrobotną, którego dnia i w jakim dziale ma się stawić w celu złożenia oświadczenia o uzyskanych dochodach. Dopiero po prawidłowym pouczeniu osoby bezrobotnej o wymienionych obowiązkach można pozbawić ją statusu osoby bezrobotnej w sytuacji gdy nie zgłosi się ona w wyznaczony terminie w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy.

W rozpoznawanej sprawie treść zapisu na poleceniu przelewu z [...], jest ogólnikowa i niejasna zaś organy administracji nie wyjaśniły okoliczności wręczenia skarżącemu tego polecenia ani tego czy B. R. zrozumiał jego treść. Stanowi to naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art.7,9,77 § 1 i 80 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt.1c.) ustawy z 30 sierpnia 2002r., sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...].

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji winny wyjaśnić okoliczności wręczenia skarżącemu treści polecenia przelewu z [...] a w szczególności kiedy miało to miejsce i czy nastąpiło to przy okazji składania przez skarżącego oświadczenia o przychodach w dniu [...]. Należy również wyjaśnić czy B. R. zrozumiał treść zapisu na poleceniu przelewu, o terminie następnej wizyty. Dopiero po zebraniu całego materiału dowodowego należy dokonać wnikliwej jego analizy a następnie wydać rozstrzygnięcie w sprawie.

I.W.