III SA/Kr 1231/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-01-27	
Data wpływu	2025-09-11	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Ewa Michna
Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Gawlikowska	
Symbol z opisem	6120 Ewidencja gruntów i budynków	
Hasła tematyczne	Geodezja i kartografia	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2019 nr 0 poz 2167; Art. 1  par. 1  i 2; Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; Art. 3  par. 1, art. 134 par. 1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 nr 0 poz 775; Art. Art. 138 par. 1  pkt 1; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2024 nr 0 poz 1151; Art. 7b  ust. 2  pkt 2; Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) Sędziowie WSA Ewa Michna Asesor WSA Magdalena Gawlikowska Protokolant starszy referent Dominika Duda-Malik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi M. H. i Z. H. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 21 lipca 2025 r. znak IG-II.7221.59.2025.KG w przedmiocie odmowy aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.	
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 lipca 2025 r. znak: IG-II.7221.59.2025.KG, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 z późn. zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1151, z późn. zm., dalej: p.g.k.), po rozpoznaniu odwołania M. H. i Z. H. (dalej: skarżący), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 28 maja 2025 r. znak: GD-06.6622.3.80.2024 w sprawie odmowy aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...] jednostka ewidencyjna K. w zakresie ujawnienia budynku o powierzchni zabudowy 49 m2, rodzaju budynku wg KŚT "i" (inny budynek niemieszkalny) i 1 kondygnacji nadziemnej, usytuowanego na działce nr [...] objętej księgą wieczystą [...], opisanego w wykazie zmian danych ewidencyjnych budynku, sporządzonym przez geodetę uprawnionego inż. W. D. posiadającego uprawnienia nr [...], działającego w firmie "P." w ramach operatu technicznego - mapa do celów projektowych dla działki nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna K., wpisanego do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 24.06.2024 r. pod numerem [...].

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 24 czerwca 2024 r. do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wpłynął operat techniczny sporządzony przez uprawnionego geodetę inż. W. D. pn. Mapa do celów projektowych ul. S. [...], dz. [...], w ramach którego zostały sporządzone dwa wykazy zmian danych ewidencyjnych budynku znajdujących się na działce nr [...].

Prezydent Miasta Krakowa, powziął wątpliwości, co do przedmiotu objętego wykazem zmian danych ewidencyjnych, w związku z czym, zawiadomieniem z dnia 4 lutego 2025 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie aktualizacji danych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków, polegającej na ujawnieniu w tym operacie danych ewidencyjnych w zakresie nowego budynku o powierzchni zabudowy 49 m2 , usytuowanego na działce nr [...].

Po przeprowadzeniu postępowania, Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 28 maja 2025 r. nr GD-06.6622.3.80.2024, odmówił aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków.

W motywach rozstrzygnięcia, organ I instancji stwierdził, że przedłożony operat techniczny nie zawiera dokumentów stanowiących wystarczającą podstawę do ujawnienia budynku o powierzchni 49 m2, a geodeta nie uzasadnił wnioskowanych zmian ani nie dołączył dokumentacji potwierdzającej budowę i odbiór obiektu. Organ ustalił na podstawie analizy map i ortofotomap z lat 2009–2023, że w miejscu tym nie istniały żadne zabudowania ani ruiny, a budynek pojawił się dopiero w 2024 r., co oznacza, że jest to nowe zamierzenie budowlane, wymagające uzyskania odpowiednich decyzji od organów budowlanych. Wyjaśnił, że skoro poprzedni obiekt był ruiną i został wykreślony z ewidencji, przestał spełniać ustawową definicję budynku, natomiast obecny stan ewidencji musi odzwierciedlać stan prawny wynikający z dokumentacji architektoniczno-budowlanej. Organ podkreślił deklaratoryjny charakter rejestru, który jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej i nie może samodzielnie kreować nowej funkcji budynku, bez podstawy w rozstrzygnięciu kompetentnego organu administracji budowlanej. Z uwagi na brak potwierdzenia parametrów budynku w dokumentacji projektowej oraz brak uzasadnienia zmian w operacie technicznym, uznano że materiał dowodowy jest niewystarczający do dokonania aktualizacji bazy danych ewidencyjnych.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli skarżący, wnosząc o jej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W ocenie skarżących wydana decyzja jest krzywdząca, ponieważ Wydział Geodezji UMK bez podstawy prawnej oraz bez poinformowania właścicieli usunął z map fragment budynku przylegający do domu na działce nr [...]. Wskazali, że po zakupie nieruchomości zgłosili zamiar remontu obiektu do Wydziału Architektury UMK, a prace, obejmujące również część garażowo-gospodarczą, prowadzone były sukcesywnie przez dłuższy czas. Ze względu na zły stan techniczny usunęli dach i zastąpili zniszczone ściany z cegły rozbiórkowej nowymi pustakami ceramicznymi, co ich zdaniem stanowi remont w rozumieniu art. 3 pkt 8 prawa budowlanego, polegający na odtworzeniu stanu pierwotnego. Podkreślili, że budynek, mimo trwającego remontu nigdy nie został rozebrany, zatem nie istniały podstawy do jego wykreślenia z ewidencji. Jako dowód potwierdzający istnienie obiektu wskazali na projekt przyłącza wody z 2009 r., na którym przedmiotowy budynek został uwidoczniony jako obiekt istniejący.

MWINGiK uznał wniesione odwołanie za nieuzasadnione i opisaną na wstępie decyzją orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Wyjaśnił, że organ ewidencyjny, aby mógł ujawnić nowy budynek (lub budynek po jego odbudowie czy rozbudowie) musi mieć do tego podstawę w rozstrzygnięciu kompetentnego organu administracji budowlanej, bowiem sam nie może być twórcą stanu prawnego. Podstawą do dokonania zmian w ewidencji może być więc decyzja właściwego organu budowlanego w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, o której mowa w art. 55 Prawa budowlanego lub zawiadomienie o zakończeniu budowy przy braku sprzeciwu właściwego organu zgodnie z art. 54 Prawa budowlanego. Bez wydanej decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego przez organ administracji budowlanej lub zawiadomienia o zakończeniu budowy przy braku sprzeciwu właściwego organu, organ ewidencji nie może dokonać zmiany w zapisie ewidencji co do ujawnienia nowego budynku. W przeciwnym razie organ ewidencji wykroczyłby poza swoje kompetencje rejestrowo-techniczne.

MWINGiK podkreślił, że w ewidencji gruntów i budynków na działce nr [...] położonej przy ul. S. [...], wykazany jest jeden budynek o identyfikatorze [...] (powierzchni zabudowy 73 m2,2 kondygnacjach, rodzaju budynku wg KŚT "110" – tj. budynki mieszkalne). Na działce nr [...] nie ma wykazanego budynku innego niemieszkalnego.

W ramach operatu technicznego nr [...], został sporządzony m.in. wykaz zmian danych ewidencyjnych budynku aktualnie nieujawnionego w ewidencji, położonego na działce nr [...] (z następującymi atrybutami: powierzchnia zabudowy: 49 m2, 1 kondygnacja nadziemna, rodzaj budynku wg KŚT: "i – budynek niemieszkalny", dodatkowe informacje: garaż). W sprawozdaniu technicznym operatu geodeta zawarł informację "na działce [...] zaktualizowano geometrię budynku ze stanem faktycznym (widniejąca geometria budynku w bazie nie znajdowała odzwierciedlenia ze stanem rzeczywistym) oraz uzupełniono mapę o przyległy do budynku garaż, który nie widniał w bazie". Wykonawca operatu technicznego nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających informacje dotyczące przedmiotowego budynku.

W motywach rozstrzygnięcia, organ odwoławczy podkreślił, że Prezydent Miasta Krakowa wszczął z urzędu postępowanie z powodu wątpliwości dotyczących operatu nr [...], mającego na celu ujawnienie budynku o powierzchni 49 m2 na działce nr [...]. Organ przypomniał o techniczno-deklaratoryjnym charakterze ewidencji, która musi odzwierciedlać stan prawny wynikający z dokumentów źródłowych, a nie go tworzyć. Ustalono, że na mapach z 2010 r. obiekt figurował, jako ruina oznaczona linią przerywaną, a analiza ortofotomap z lat 2004–2023 potwierdziła brak zabudowy w tym miejscu aż do 2024 r. Kwerendy przeprowadzone w Wydziale Architektury i Urbanistyki oraz w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego nie wykazały żadnych decyzji o pozwoleniu na budowę, przebudowę czy użytkowanie obiektu pod wskazanym adresem.

Odnosząc się do argumentów stron o prowadzonym remoncie, organ odwoławczy wyjaśnił, że prace polegające na usunięciu dachu i ścian stanowią w rzeczywistości odbudowę lub przebudowę, co zgodnie z Prawem budowlanym wymaga uzyskania stosownych zgód organów architektoniczno-budowlanych. Ponieważ remont nie może prowadzić do powstania nowej substancji budowlanej, a właściciele nie przedstawili dokumentacji potwierdzającej legalność wykonanych prac, uznano, że obecny obiekt nie może zostać ujawniony w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że decyzja o odmowie aktualizacji jest zgodna z prawem, a okoliczności sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione, co skutkowało utrzymaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia w mocy.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika, zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie:

1. naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 15, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a., polegające na zaniechaniu przeprowadzenia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, przeprowadzeniu postępowania w sposób naruszający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, naruszeniu zasady dwuinstancyjności, braku wyczerpującego rozpatrzenia sprawy pod względem faktycznym i merytorycznym, braku zebrania całego materiału dowodowego i rozpatrzenia go w sposób wyczerpujący, nieprawidłowym ustaleniu i ocenie stanu faktycznego;

2. naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 ust 2c oraz 2b ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy dokumentacja zebrana w postępowaniu nie dawała podstaw do odmowy aktualizacji, zaś skarżący uprawdopodobnił ciągłość istnienia budynku i zarazem istniały obiektywne przesłanki do dokonania aktualizacji danych zawartych w ewidencji.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi, skarżący rozwinęli powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę MWINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Zdaniem Sądu skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 20 p.g.k. ewidencja gruntów i budynków obejmuje między innymi informacje dotyczące budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych. Z kolei sama ewidencja gruntów i budynków została zdefiniowana w art. 2 pkt 8 p.g.k. jako system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. W ramach ewidencji gruntów obszar kraju został podzielony na jednostki ewidencyjne, które są obszarami gruntów położonych w granicach administracyjnych gminy, a w przypadku gdy w skład gminy wchodzi miejscowość o statusie miasta, również w granicach administracyjnych miasta. Z kolei jednostka ewidencyjna została podzielona na obręby ewidencyjne, które są określane przez nazwę i numer lub przez sam numer. W ramach obrębów ewidencyjnych funkcjonują działki ewidencyjne. (zob. E. Stefańska [w:] Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz, wyd. II, red. J. Lang, J. Maćkowiak, T. Myśliński, Warszawa 2018, komentarz do art. 20).

W orzecznictwie przyjęto, że rejestr ewidencji gruntów ma być wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości, zawiera jedynie dane wynikające z tytułu własności, ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2011 r., sygn. I OSK 1764/10, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA).

W art. 20 p.g.k. ustawodawca określił rodzaje informacji o gruntach (art. 20 ust. 1 pkt 1) oraz ich właścicielach (art. 20 ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter zarówno przedmiotowy jak i podmiotowy. W odniesieniu do budynków ewidencja obejmuje ich położenie, przeznaczenie, funkcję użytkową i ogólne dane techniczne (art. 20 ust. 1 pkt 1). Informacje podmiotowe (art. 20 ust. 2 pkt 1) dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Informacje o gruntach, budynkach i lokalach (zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe) zawiera operat ewidencyjny, którego zawartość określa art. 24 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 24 ust. 2a p.g.k. informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:

1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:

a) przepisów prawa,

b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4,

c) materiałów zasobu,

d) wykrycia błędnych informacji;

2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

2b. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:

1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:

a) przepisów prawa,

b) wpisów w księgach wieczystych,

c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,

d) ostatecznych decyzji administracyjnych,

e) aktów notarialnych,

ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,

f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,

g) wpisów w innych rejestrach publicznych,

h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b;

2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.

Z kolei odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Art. 23 ust. 3 pkt 1 p.g.k. wskazuje, że organy administracji publicznej przekazują właściwemu staroście odpisy ostatecznych decyzji administracyjnych, wraz z załącznikami oraz innymi dokumentami stanowiącymi integralną ich część, w sprawie m.in. o pozwoleniu na użytkowanie budynku, drogi lub linii kolejowej, rozbiórce budynku, czy odpisy zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu

Należy zatem wskazać, że dane w ewidencji mogą zostać zaktualizowane tylko na podstawie odpowiednich dokumentów.

Zgodnie z § 18 ust. 1 rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz.U. 2024 poz. 219 z późn. zm., dalej: e.g.b.) danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku są:

1) identyfikator budynku;

2) numeryczny opis konturu budynku określony zgodnie z zasadami przewidzianymi dla wyznaczenia powierzchni zabudowy budynku;

3) rodzaj budynku według Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej;

4) liczba kondygnacji nadziemnych;

5) liczba kondygnacji podziemnych;

6) pole powierzchni zabudowy;

7) łączne pole powierzchni użytkowej:

a) lokali stanowiących odrębne nieruchomości,

b) lokali niewyodrębnionych,

c) pomieszczeń przynależnych do lokali;

8) identyfikator działki ewidencyjnej, na której budynek jest położony, a w przypadku gdy budynek jest położony na kilku działkach ewidencyjnych - identyfikatory wszystkich działek ewidencyjnych, na których budynek jest położony;

9) oznaczenie dokumentów potwierdzających własność, o ile budynek stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności;

10) numer księgi wieczystej, o ile budynek stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności;

11) adres budynku, jeżeli został określony;

12) oznaczenie jednostki rejestrowej budynków, do której należy budynek, o ile stanowi on odrębny od gruntu przedmiot własności.

Należy także zwrócić uwagę na zmianę jaka nastąpiła w stanie prawnym na skutek wprowadzenia obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Mianowicie obecnie nie wykazuje się w ewidencji tzw. statusu budynku, co było przewidziane na gruncie poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 393). Mianowicie jego § 63 ust. 1 pkt 2 przewidywał, że danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku są status budynku określający, że:

a) budowa budynku została zakończona w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane lub rozpoczęte zostało jego faktyczne użytkowanie,

b) budynek jest w trakcie budowy,

c) budynek do rozbiórki,

d) budynek jest przedmiotem pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, ale jego budowa nie została rozpoczęta;

Na gruncie obecnie obowiązującego rozporządzenia e.g.b. jego § 15 ust. 1 wprost stanowi, że w ewidencji nie wykazuje się budynków, które nie wymagają geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, o której mowa w art. 2 pkt 7b ustawy, budynków projektowanych, budynków w budowie oraz lokali, w odniesieniu do których nie zostało wydane zaświadczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 oraz z 2023 r. poz. 1688). Z kolei budynki, których nie wykazuje się w ewidencji, stanowią treść bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 12 ustawy (a więc baza dotycząca obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:500-1:5000).

Zgodnie natomiast z § 35 e.g.b. źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są:

1) materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym;

2) wyniki pomiarów fotogrametrycznych;

3) wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych;

4) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez: sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne;

5) dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne;

6) dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej;

7) wyniki oględzin.

Wobec powyższego należy przyjąć, że podstawą dokonania zmiany w ewidencji w odniesieniu do budynków mogą być jedynie dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej.

W niniejszej sprawie z ewidencji gruntów i budynków został wykreślony poprzedni budynek, wykazany jako ruina. Skoro budynek był ruiną i został wykreślony z ewidencji, to znaczy, że nie spełniał definicji budynku. Zgodnie z §2 pkt 3 e.g.b. budynek to obiekt budowlany, który jest budynkiem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Z kolei ustawa brawo budowlane definiuje budynek jako obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Jednak należy zwrócić uwagę, że budynek w tym rozumieniu musi być obiektem budowlanym, którym z kolei zgodnie z powołaną ustawą jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Jeżeli więc danego obiektu nie można było użytkować zgodnie z przeznaczeniem, to przestaje być budynkiem nie tylko w rozumieniu ustawy Prawo budowalne, ale także przepisów rozporządzenia e.g.b., a w konsekwencji również ustawy p.g.k. Z uwagi na uprzednie wykreślenie ruiny z ewidencji, obecną odbudowę trafnie organ uznał za nowe zamierzenie budowlane. Z kolei ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków podlega dopiero taki budynek, na który uzyskano pozwolenie na użytkowanie, a wpisu dokonuje się na podstawie dokumentacji architektoniczno-budowlanej. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazali, że mają pozwolenie na użytkowanie – które jest etapem kończącym budowę. Skarżący również nie posiadali dokumentacji architektoniczno-budowlanej. Natomiast w ewidencji gruntów i budynków nie mogą być ujawnione budynki wybudowane samowolnie.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania administracyjnego przez organy, które miałoby istotny wpływ na wynik postępowania. Organ administracyjny dokładnie przeanalizował sprawę i wziął pod uwagę wszelkie dokumenty przedłożone przez skarżących. Ponadto zebrały również dokumenty znajdujące się u innych organów administracyjnych - zwróciły się bowiem do Wydziału Architektury i Urbanistyki, celem pozyskana właściwych dokumentów. Zatem stan faktyczny został prawidłowo ustalony, a zasady procedery administracyjnej nie zostały naruszone. Uzasadnienia decyzji obu organów zostały sformułowane prawidłowo. Organy wyjaśniły skarżącym dlaczego nie mogą wpisać żadnych przez nich zmian do ewidencji gruntów i budynków poprzez ujawnienie nowego budynku na działce nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna K. Nietrafny jest więc zarzut skarżących naruszenia art. 7, art. 8, art. 15, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.