II SA/Ol 239/26 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-05-14	
Data wpływu	2026-04-02	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie	
Sędziowie	Bogusław Jażdżyk /przewodniczący/
Grzegorz Klimek /sprawozdawca/
Katarzyna Matczak	
Symbol z opisem	6480	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Dyrektor Szpitala	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; art. 1 ust. 1,  art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 2, art. 17 ust. 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak sędzia WSA Grzegorz Klimek (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Chodorowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2026 r. sprawy ze skarg P. K. na decyzję Szpitala w O. S.A. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.	
Uzasadnienie
Decyzją z 26 lutego 2026 r (SOSA.SE.34.2026.AM), Szpital [...] S.A.,

po rozpatrzeniu wniosków P. K. z:

1) 11.02.2026 r., zmodyfikowanego 12.02.2026 r. – odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) jak również zestawienia obejmującego imię i nazwisko lekarza/lekarki lub pełną nazwę firmy oraz liczby wypracowanych godzin lekarzy/lekarek świadczących usługi medyczne na podstawie kontraktów bądź umów cywilnoprawnych w oddziałach chirurgii ogólnej, chirurgii urazowo ortopedycznej i otolaryngologicznym – za grudzień 2025 r,

2) 12.02.2026 r. – odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) jak również zestawienia obejmującego imię i nazwisko ratownika medycznego / pełną nazwę firmy oraz liczby wypracowanych godzin ratowników medycznych świadczących usługi medyczne na podstawie kontraktów bądź umów cywilnoprawnych – za grudzień 2025 r,

3) 13.02.2026 r. – odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) jak również zestawienia obejmującego imię i nazwisko lekarza/lekarki lub pełną nazwę firmy oraz liczby wypracowanych godzin lekarzy/lekarek świadczących usługi medyczne na podstawie kontraktów bądź umów cywilnoprawnych w oddziałach bloku operacyjnego, chorób zakaźnych, i pediatrycznego – za grudzień 2025 r.,

4) 16.02.2026 r. – odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) jak również zestawienia obejmującego imię i nazwisko lekarza/lekarki lub pełną nazwę firmy oraz liczby wypracowanych godzin lekarzy/lekarek świadczących usługi medyczne na podstawie kontraktów bądź umów cywilnoprawnych w oddziałach Anestezjologii i Intensywnej Terapii, ginekologii planowej oraz chorób wewnętrznych o profilu kardiologicznym – za grudzień 2025 r.,

5) 18.02.2026 r. – odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) jak również zestawienia obejmującego imię i nazwisko pielęgniarza/pielęgniarki lub pełną nazwę firmy oraz liczby wypracowanych godzin pielęgniarza/pielęgniarki świadczących usługi medyczne na podstawie kontraktów bądź umów cywilnoprawnych w oddziałach Anestezjologii i Intensywnej Terapii, ginekologii planowej oraz chorób wewnętrznych o profilu kardiologicznym - za grudzień 2025 r.,

6) 19.02.2026 r. – odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) jak również zestawienia obejmującego imię i nazwisko pielęgniarza/pielęgniarki lub pełną nazwę firmy oraz liczby wypracowanych godzin pielęgniarza/pielęgniarki świadczących usługi medyczne na podstawie kontraktów bądź umów cywilnoprawnych w oddziałach bloku operacyjnego, chorób zakaźnych i pediatrycznego – za grudzień 2025 r.,

7) 20.02.2026 r. – odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) jak również zestawienia obejmującego imię i nazwisko pielęgniarza/pielęgniarki lub pełną nazwę firmy oraz liczby wypracowanych godzin pielęgniarza/pielęgniarki świadczących usługi medyczne na podstawie kontraktów bądź umów cywilnoprawnych we wszystkich poradniach, które prowadził Szpital – za grudzień 2025 r.

W uzasadnieniu wskazano, że 26 lutego 2026 r. skarżącemu udostępniono informację dotyczącą wniosków, jednak wskazał on, że żądana informacja ma być udzielona poprzez udostępnienie:

- w przypadku wniosku 1 – opracowania zestawienia obejmującego imię i nazwisko lekarza/lekarki lub pełną nazwę firmy, kwoty brutto do zapłaty oraz liczny wypracowanych godzin w grudniu 2025 r.,

- wniosku 2 – skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) lub poprzez opracowanie zestawienia obejmującego imię i nazwisko ratownika/ pełną nazwę firmy, kwoty brutto do zapłaty oraz liczby wypracowanych godzin w grudniu 2025 r.,

- wniosku 3 – skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) lub poprzez opracowanie zestawienia obejmującego imię i nazwisko lekarza/lekarki lub pełną nazwę firmy, kwoty brutto do zapłaty oraz liczby wypracowanych godzin w grudniu 2025 r.,

- wniosku 4 – skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) lub poprzez opracowanie zestawienia obejmującego imię i nazwisko lekarza/lekarki lub pełną nazwę firmy, kwoty brutto do zapłaty oraz liczby wypracowanych godzin w grudniu 2025 r.,

- wniosku 5 – skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) lub poprzez opracowanie zestawienia obejmującego imię i nazwisko pielęgniarza/pielęgniarki/ położnego/położnej lub pełną nazwę firmy, kwoty brutto do zapłaty oraz liczby wypracowanych godzin w grudniu 2025 r.,

- wniosku 6 – skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) lub poprzez opracowanie zestawienia obejmującego imię i nazwisko pielęgniarzy/pielęgniarek lub pełną nazwę firmy, kwoty brutto do zapłaty oraz liczby wypracowanych godzin w grudniu 2025 r.,

- wniosku 7 – skanów dokumentów księgowych (rachunków/faktur) lub poprzez opracowanie zestawienia obejmującego imię i nazwisko pielęgniarzy/pielęgniarek lub pełną nazwę firmy, nazwę poradni, kwoty brutto do zapłaty oraz liczby wypracowanych godzin w grudniu 2025 r.

Wniosek 1 dotyczy 28 lekarzy, wniosek 2 – 19 ratowników medycznych, wniosek 3 – 18 lekarzy, wniosek 4 – 16 lekarzy, wniosek 5 – 1 pielęgniarki/pielęgniarza, wniosek 6 – 15 pielęgniarek/pielęgniarzy, a wniosek 7 – 10 pielęgniarek/pielęgniarzy. Oznacza to konieczność zebrania łącznie 107 faktur i rachunków a następnie przeanalizowania i dokonania ich anonimizacji, albo sporządzenia zestawienia tabelarycznego według życzenia wnioskodawcy, obejmującego imię i nazwisko lub pełną nazwę firmy, kwoty brutto do zapłaty oraz liczbę wypracowanych godzin w grudniu 2025 r. dla 107 osób. Jest to bardzo duża ilość dokumentów i danych a zatem jest to informacja przetworzona [art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., w skr.: u.d.i.p.)]

W kwestii szczególnej istotności dla interesu publicznego wskazano m.in., że wnioskodawca podaje, że uzyskanie danych umożliwi dokonanie rzeczywistej analizy przyczyn zadłużenia, pozwoli zidentyfikować potencjalnie niekorzystne umowy i błędy w zarządzaniu, pozwoli ocenić skuteczność działań naprawczych zaplanowanych w programie naprawczym, stworzy podstawę do racjonalizacji działań naprawczych, pozwoli wnioskodawcy jako radnemu podejmować decyzje dotyczące wydatkowania środków publicznych w sposób świadomy, odpowiedzialny i zgodny z interesem mieszkańców. Tymczasem, nawet pełniąc funkcję radnego Powiatu [...], nie ma on rzeczywistego wpływu na tworzenie programu naprawczego Spółki jak i na realizację programu naprawczego. Dokumentami, z których wynika sytuacja finansowa Spółki są sprawozdania finansowe Spółki, do których ma dostęp.

Wskazano, że lekarz/pielęgniarka/ratownik medyczny zatrudniony na podstawie kontraktu nie jest wyłączony z ochrony prywatności (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Dotyczy to wysokości wynagrodzenia oraz wykazu godzin pracy, niezależnie od tego czy zadania wykonywane są na podstawie umowy o pracę czy też na podstawie kontraktu.

Informacja publiczna w zakresie wysokości wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji Ordynatora została natomiast udostępniona wnioskodawcy 3 czerwca 2025 r.

Podmiot zobowiązany podniósł nadużycie przez wnioskodawcę prawa do informacji publicznej. Opisując 53 wnioski, z którymi wystąpił do niego od 24 marca 2025 r., stwierdził, że wnioski, których dotyczy obecne postępowanie, w istocie pokrywają się z nimi, różniąc się jedynie odmienną konfiguracją oddziałów szpitalnych i grup zawodowych. Wnioski te powodują zakłócenie funkcjonowania Szpitala i "mają na celu udręczenie" go i jego pracowników.

Wnioskodawca, reprezentowany przez adwokata, złożył 7 skarg (zarejestrowanych pod sygn. II SA/Ol 239-245/26), zaskarżając decyzję w odniesieniu do poszczególnych wniosków. Zarzucił naruszenie:

1) art. 5 ust. 2 u.d.i.p. – poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że ujawnienie danych osób świadczących usługi na podstawie kontraktów narusza ich prywatność, podczas gdy informacje te dotyczą wynagrodzenia za świadczone usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a wynagrodzenie zostało sfinansowane ze środków publicznych,

2) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p – poprzez błędne uznanie, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, podczas gdy ma ona charakter informacji publicznej prostej,

3) art. 16 ust. 1 u.d.i.p w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. – poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób niewyczerpujący i niepozwalający na dokonanie kontroli sądowej,

4) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. – poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i dokonanie dowolnej oceny charakteru żądanej informacji,

5) art. 16 ust. 1 u.d.i.p w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. – poprzez rozstrzygnięcie jedną decyzją kilku odrębnych spraw administracyjnych dotyczących różnych wniosków o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący wskazał, że 26 lutego 2026 r. organ przesłał zestawienie obejmujące 107 pozycji dotyczących wysokości wynagrodzeń pracowników medycznych, stanowiące jedynie częściową odpowiedź na wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Nie udostępniono jednak danych wystawców dokumentów ani informacji o liczbie przepracowanych godzin. Błędne jest stanowisko, że przygotowanie takich danych stanowi udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. Żądane informacje znajdują się w dokumentach księgowych, a sam fakt sporządzenia przez organ zestawienia obejmującego 107 pozycji świadczy o tym, że ich przygotowanie nie wymagało nadzwyczajnego nakładu pracy.

Powoływanie się na ochronę prywatności jest nieuprawnione. Osoby świadczące usługi medyczne w publicznym podmiocie leczniczym wykonują zadania publiczne, a ich wynagrodzenia finansowane są ze środków publicznych. W konsekwencji informacje dotyczące liczby przepracowanych godzin, wysokości wynagrodzeń oraz podmiotów świadczących usługi medyczne mają charakter informacji publicznej.

Szczególnie istotny interes publiczny został wykazany. Skarżący pełni funkcję radnego powiatu będącego właścicielem szpitala i uczestniczy w podejmowaniu decyzji dotyczących wspierania tej jednostki środkami publicznymi. Wiedza o sposobie wydatkowania środków przez szpital ma istotne znaczenie dla oceny racjonalności wydatków i zasadności dalszego finansowania podmiotu znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej. Zdaniem skarżącego informacje te są bezpośrednio związane z wykonywaniem mandatu radnego i mogą służyć realizacji zadań publicznych.

Nie została przeprowadzona analiza związku pomiędzy żądanymi informacjami a wykonywaniem przez niego funkcji radnego. Obowiązek wykazania braku szczególnie istotnego interesu publicznego spoczywa na organie, który powinien uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy i ocenić, czy udostępnienie informacji może przyczynić się do usprawnienia wykonywania zadań publicznych.

W kwestii nadużycia prawa do informacji publicznej skarżący wskazał, że ustawa nie przewiduje takiej przesłanki odmowy udostępnienia informacji. Możliwość powoływania się na nadużycie prawa może mieć charakter wyłącznie wyjątkowy. Sama liczba składanych wniosków nie świadczy o nadużyciu prawa, zwłaszcza gdy dotyczą one działalności podmiotu finansowanego ze środków publicznych. Nie można również uznać za nadużycie ponownego występowania o informacje, które wcześniej nie zostały udostępnione.

Organ nie wykazał, aby celem składanych przez niego wniosków było utrudnianie działalności organu lub realizacja celów prywatnych. Przeciwnie, informacje były wykorzystywane w działalności publicznej związanej z wykonywaniem mandatu radnego oraz kontrolą sposobu wydatkowania środków publicznych.

Rozstrzygnięcie jedną decyzją kilku odrębnych wniosków narusza przepisy postępowania. Każdy z nich stanowi bowiem samodzielną sprawę administracyjną, a połączenie ich w jednej decyzji utrudnia prawidłową kontrolę sądową rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargi pełnomocnik szpitala wniósł o ich oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Sąd na podstawie art. 111 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm., dalej "p.p.s.a.") postanowieniami z 8 i 9 kwietnia 2026 r. połączył sprawy wszczęte wszystkimi 7 skargami do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz postanowił prowadzić je dalej pod sygnaturą II SA/Ol 239/26.

Na rozprawie skarżący wskazał, że w sprawie nie mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Powołał się na jednolitą linię orzecznictwa NSA, przywołując wyrok z 10 stycznia 2025 r. (III OSK 1358/23) i podniósł, że organ błędnie wskazał, że nie może on jako radny wykorzystać żądanych informacji dla dobra ogółu. Złożył też do akt pismo z 4 marca 2026 r., wskazujące na to, że jako radny podejmował próby uzyskania żądanych informacji na podstawie art. 21 ust. 2 a ustawy o samorządzie powiatowym i informacji tych nie otrzymał, stwierdzając, że nie było na nie merytorycznej odpowiedzi. Pełnomocnik Szpitala podał, że odpowiedź na to pismo została radnym udzielona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 p.p.s.a. sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia może mieć miejsce w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Chodzi tu o naruszenie, które skutkuje przyjęciem, że bez jego popełnienia nie doszłoby do wydania rozstrzygnięcia określonej treści. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów.

W niniejszej sprawie Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdził, że odpowiada ona prawu.

Decyzja ta została wydana w trybie art. 17 ust. 1 i na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Adresat wniosków, którym jest szpital, stanowiący spółkę akcyjną, w której pozycję dominującą posiada powiat, jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Jest to bowiem podmiot leczniczy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.), który udziela świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych ubezpieczonym oraz innym osobom uprawnionym do tych świadczeń na podstawie przepisów nieodpłatnie, za częściową odpłatnością lub całkowitą odpłatnością. Dlatego szpital dysponuje majątkiem publicznym i wykonuje zadania publiczne, a w związku z tym jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Zgodzić należy się także ze stwierdzeniem, że żądana informacja stanowi informację publiczną. Stosownie bowiem do treści art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. udostępnieniu podlegają między innymi informacje dotyczące działalności podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie wykonywania zadań publicznych i dysponowania majątkiem publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f pkt 3 i pkt. 5 lit. c i h u.d.i.p.).

Zasadniczą kwestię sporną stanowi zakres wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem skarżącego, wnosił on o udostępnienie prostej informacji publicznej, natomiast organ stwierdził, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i skarżący nie wykazał, aby uzyskanie żądanych danych miało szczególne znaczenie dla interesu publicznego.

W ocenie Sądu, stanowisko i argumenty przedstawione przez organ są racjonalne i zasługują na uwzględnienie. Sąd podziela stanowisko szpitala, że skarżący domagał się wytworzenia rodzajowo nowych informacji, wymagających zgromadzenia znacznej liczby danych i dokumentów, ich analizy i zestawienia według schematu przedstawionego przez skarżącego. Wymagałoby to opracowania nowych dokumentów, nieistniejących dotychczas. Stworzenie takich dokumentów według kryteriów wskazanych przez skarżącego wymagałoby bezspornie pracy intelektualnej, zaangażowania co najmniej jednego pracownika, który musiałby poświęcić znaczny czas na opracowanie specjalnie dla skarżącego żądanych dokumentów, kosztem standardowych obowiązków służbowych. Skarżący domagał się zestawienia faktur/rachunków, liczby wypracowanych godzin i daty zapłaty faktury/rachunku, czyli różnych informacji względem różnych osób. Wymagałoby to przeanalizowania, jak wyjaśnił organ, różnych źródeł informacyjnych i dotyczyło znacznej liczby osób, a mianowicie: (1) 28 lekarzy zatrudnionych na tzw. kontraktach w oddziałach chirurgii ogólnej, chirurgii urazowo ortopedycznej i otolaryngologicznym, (2) 19 ratowników medycznych, (3) 18 lekarzy zatrudnionych na tzw. kontraktach w oddziałach bloku operacyjnego, chorób zakaźnych, i pediatrycznego, (4) 16 lekarzy zatrudnionych na tzw. kontraktach w oddziałach Anestezjologii i Intensywnej Terapii, ginekologii planowej oraz chorób wewnętrznych o profilu kardiologicznym (5) 1 pielęgniarki/pielęgniarza zatrudnionych w oddziałach Anestezjologii i Intensywnej Terapii, ginekologii planowej oraz chorób wewnętrznych o profilu kardiologicznym, (6) 15 pielęgniarek/pielęgniarzy zatrudnionych w oddziałach bloku operacyjnego, chorób zakaźnych i pediatrycznego, (7) 10 pielęgniarek/pielęgniarzy zatrudnionych we wszystkich poradniach, które prowadził Szpital.

Przekonywująco organ wytłumaczył, że opracowanie żądanego zestawienia wymagałoby przeanalizowania i dokonania anonimizacji łącznie 107 faktur i rachunków albo sporządzenia zestawienia tabelarycznego według życzenia wnioskodawcy, obejmującego imię i nazwisko lub pełną nazwę firmy, kwoty brutto do zapłaty oraz liczbę wypracowanych godzin w grudniu 2025 r. dla 107 osób.

Powyższe przekonuje, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W orzecznictwie sądowym prezentowany jest pogląd, który skład orzekający podziela, zgodnie z którym z uwagi na pracochłonność realizacji wniosku, również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyrok WSA w Olsztynie z 4.10.2022 r., II SA/Ol 653/22). NSA w wyroku z 27.03.2018 r. (I OSK 1526/16) wskazał, że także suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust 1 pkt 1 u.d.i.p. Stanowisko to podzielił również skład NSA w wyroku z 21.06.2022 r. (III OSK 5136/21). W wyroku z 28.07.2017 r., (I OSK 1898/15) NSA przekonywająco argumentował, że informacja przetworzona jest przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją. Zasadność stanowiska organu potwierdza również przytoczony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyrok NSA z 14.11.2024 r. (III OSK 5506/21), w którym podkreślono, że szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, powinien być uznany za informację przetworzoną, pomimo tego że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że organ musiałby specjalnie dla skarżącego wykonać znaczny nakład pracy, poświęcić znaczny czas i zaangażowanie intelektualne co najmniej jednego pracownika, współpracującego z innymi pracownikami, gdyż trzeba byłoby zgromadzić dane z różnych systemów, a następnie przygotować wnioskowany dokument kosztem pozostałych obowiązków służbowych. Sam skarżący miał tego świadomość, skoro we wniosku uzasadniał uzyskanie żądanego zestawienia danych istotnym interesem publicznym.

Zgodzić należy się z organem, że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną, której udostępnienie wymagało wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. informacja przetworzona podlega udostępnieniu tylko w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać cel żądanej informacji, do czego zostanie wykorzystana, czemu ma służyć. Organ zaś ocenia, czy podany cel wykorzystania informacji przetworzonej ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego.

W wyroku z 18.07.2018 r. (I OSK 2129/16) NSA wytłumaczył, że dla dokonania prawidłowej oceny czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, lecz także istota i charakter żądanej informacji. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m. in. o to czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów (por. wyrok NSA z 27.01.2011 r., I OSK 1870/10, wyrok WSA w Warszawie z 22.02.2006 r., II SA/Wa 1721/05). Aktualność tego stanowiska potwierdzają wyroki powołane przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w szczególności wyrok NSA z 26.03.2024 r., III OSK 1595/22).

Mając powyższe na uwadze oraz argumenty wskazane przez skarżącego, Sąd podziela stanowisko szpitala, że żądane informacje nie dają podstawy do poznania powodów, a tym bardziej formułowania działań naprawczych służących do rozwiązania trudnej sytuacji finansowej szpitala. Wymagałoby to bowiem kompleksowej analizy działalności szpitala. Treść wniosku jest jednak sprzeczna z deklarowaną intencją. Wniosek dotyczy bowiem wyrywkowych danych dotyczących daty opłacenia faktur, rachunków wystawianych przez personel medyczny i wypracowanych przezeń godzin jedynie za okres jednego miesiąca (XII 2025 r.). Uzyskanie takich informacji nie jest wystarczające do poznania mechanizmu, występujących zależności w działalności podmiotu zobowiązanego, aby móc wysuwać racjonalne oceny i wnioski co do przyczyn trudnej sytuacji finansowej szpitala, a także formułowania działań naprawczych. Niezrozumiałe pozostaje do jakich ustaleń naprawczych mogą pomóc informacje jedynie za miesiąc grudzień 2025 r., kiedy sam skarżący zwracał uwagę na wielomilionowe straty szpitala w latach poprzednich. Z urzędu wiadomym pozostaje Sądowi, w związku z rozpatrywaniem licznych skarg skarżącego, że domagał się przed złożeniem niniejszego wniosku od organu w różnym czasie, różnych danych finansowych związanych z działalnością szpitala, w tym wszystkich faktur/rachunków z całego roku 2025 wystawionych przez lekarzy z wyszczególnionych oddziałów (np. sprawy II SA/Ol 577/25, II SA/Ol 579/25, II SA/Ol 580/25, II SA/Ol 817/25). Z analizy tych spraw wynika, że żądane dane są zbieżne z poprzednio składanymi wnioskami, ale przede wszystkim nie dają podstaw do uznania, że intencją skarżącego jest uzyskanie "dogłębnych" danych i poszukiwanie rozwiązań dla trudnej sytuacji finansowej szpitala. Nie mogą temu służyć liczne wnioski składane w różnych odstępach czasu i obejmujące wyrywkowe dane. W związku z tym zgodzić należy się z organem, że żądane dane nie mogą posłużyć realnie celowi powoływanemu przez skarżącego, co uzasadnia przyjęcie braku istotności dla interesu publicznego. Sąd zgadza się z organem, że skarżący nie wykazał, aby posiadał deklarowaną moc sprawczą, tj. aby brał udział w tworzeniu czy realizacji programu naprawczego szpitala. Takich wniosków nie sposób wywodzić tylko z faktu posiadania statusu radnego czy pełnienia funkcji wiceprzewodniczącego komisji rewizyjnej. Wyjaśnić pozostaje, że posiadanie mandatu radnego powiatu nie upoważnia do szczególnego traktowania w zakresie dostępu do informacji publicznej. Dlatego bezpodstawnie skarżący akcentuje tę okoliczność. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Przepisy u.d.i.p. przyznają jednakowo szeroki dostęp do informacji dla wszystkich zainteresowanych, bez wyodrębnienia szczególnych uprawnień bądź ich uszczuplenia w stosunku do radnych. Z faktu bycia radnym organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego dla danej osoby nie wynikają z przepisów u.d.i.p. żadne ograniczenia ani dodatkowe uprawnienia. Radny, niezależnie od pełnionej funkcji publicznej, którą sprawuje przez udział w posiedzeniach rady, pozostaje obywatelem i jak każdy obywatel Państwa - członek danej wspólnoty samorządowej, ma prawo do formułowania swych indywidualnych wniosków w trybie dostępu do informacji publicznej (por. wyrok WSA w Olsztynie z 10.10.2024 r., II SAB/Ol 82/24). Powoływanie się na uprawnienia radnego dotyczą trybu dostępu do informacji z art. 21 ust. 2a ustawy o samorządzie powiatowym (podnoszona przez skarżącego na rozprawie okoliczność, że wystąpił w tym trybie do Szpitala, ale nie dostał merytorycznej odpowiedzi, jest irrelewantna w przedmiotowym postępowaniu). Przepis ten nie wyłącza ani nie ogranicza prawa radnego do żądania udostępnienia informacji publicznej na zasadzie u.d.i.p. W sytuacji jednak złożenia wniosku przez radnego na podstawie u.d.i.p. jest on traktowany jak każdy podmiot indywidualny, który w sytuacji żądania udostępnienia informacji przetworzonej musi wykazać istotność żądanych danych dla interesu publicznego, a do tego nie wystarczy samo powoływanie się na status radnego czy członkostwo w komisji rewizyjnej działającej przy radzie powiatu i wykonującej zadania zlecone przez radę powiatu (art. 16 ust. 1-4 ustawy o samorządzie powiatowym).

Dostrzec pozostaje, że ukonstytuowane w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatelskie prawo do uzyskiwania informacji o działalności podmiotów realizujących zadania publiczne i dysponujących majątkiem publicznym nie ma charakteru bezwzględnego. Stosownie do art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy. Tak samo art. 19 ust. 3 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych dopuszcza możliwość wprowadzenia ograniczeń prawa do informacji, które powinny być wyraźnie przewidziane przez ustawę i które są niezbędne w celu: a) poszanowania praw i dobrego imienia innych; b) ochrony bezpieczeństwa państwowego lub porządku publicznego albo zdrowia lub moralności publicznej. Podobnie stanowi art. 10 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Skoro więc ustawodawca zastrzegł, że dostęp do informacji przetworzonej wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, to nie można upatrywać istnienia takiego interesu ogólnie w prawie dostępu do informacji publicznej, wyartykułowanym w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Przepisy omawianej ustawy konkretyzują właśnie realizację zagwarantowanego w art. 61 Konstytucji RP prawa do otrzymywania informacji publicznej. Na mocy art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. domaganie się od organu obszernej analizy posiadanych danych i zestawienia ich w żądaną formę, co wymaga od organu opracowania nowego dokumentu, zawierającego określony zespół danych, uzasadnia wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, gdyż wymaga od organu znacznego zaangażowania, kosztem realizacji innych obowiązków.

Na uwzględnienie nie zasługiwał też zarzut naruszenia prawa poprzez objęcie przedmiotowych wniosków jedną decyzją. U.d.i.p. nie zawiera regulacji zakazującej łącznego rozpoznania kilku wniosków tego samego wnioskodawcy. Również k.p.a. nie wyklucza prowadzenia jednego postępowania i wydania jednego rozstrzygnięcia w sprawach pozostających ze sobą w ścisłym związku pod względem podmiotowym i przedmiotowym. W niniejszej sprawie wszystkie wnioski zostały złożone przez tę samą osobę, były skierowane do tego samego podmiotu zobowiązanego oraz dotyczyły zbliżonej kategorii informacji związanych z działalnością tego samego podmiotu. Ponadto organ przyjął wobec wszystkich żądań jednakową podstawę rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji objęcie ich jednym postępowaniem służyło realizacji zasad ekonomiki procesowej i szybkości postępowania. Sam fakt wydania jednej decyzji nie narusza praw strony, jeżeli z jej treści wynika, jakie żądania były przedmiotem rozpoznania oraz jakie stanowisko organ zajął wobec każdego z nich. Skarżący miał możliwość zakwestionowania rozstrzygnięcia w całości lub w części, a sąd mógł przeprowadzić kontrolę legalności decyzji w odniesieniu do wszystkich objętych nią żądań.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę jako niezasadną.