IV SA/Wa 436/07 - Wyrok

Data orzeczenia	2007-05-08	
Data wpływu	2007-03-05	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Jakub Linkowski /przewodniczący/
Krystyna Napiórkowska
Łukasz Krzycki /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6139 Inne o symbolu podstawowym 613	
Skarżony organ	Minister Środowiska	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżone postanowienie	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2007 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) sierpnia 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - uchyla zaskarżone postanowienie -	
Uzasadnienie
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem wydanym na podstawie art. 58 i art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), powoływanej dalej jako k.p.a. Minister Środowiska odmówił J. B. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie uzgodnienia, w formie postanowienia, warunków środowiskowych realizacji przedsięwzięcia polegającego na przebudowie skrzyżowania ulic : (...) – (...) – (...) – (...) w K. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków środowiskowych realizacji przedsięwzięcia zostało podane do wiadomości stron w trybie przewidzianym w art. 49 k.p.a. (przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń urzędu w dniu (...) kwietnia 2006.). W związku z tym, zdaniem organu, termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał z dniem (...) kwietnia 2006 roku. Skarżący J. B. złożył wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu (...) maja 2006r. Dlatego też organ stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie nastąpiło z jego winy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. B. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając mu naruszenie przepisów art. 7, art. 9, art. 10 oraz art. 81 k.p.a oraz błędne zastosowanie art. 141 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu podniósł m. in., że organ nie wywiązał się z obowiązku informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków i nie zapewnił stronom czynnego udziału w postępowaniu. Naruszenie zaś art. 141 § 2 k.p.a. nastąpiło, zdaniem skarżącego, przez błędne określenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który, stosownie do treści art. 129 § 2 k.p.a. wynosi 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia stronie aktu podlegającego zaskarżeniu.

Skarżący zarzucił ponadto, że przepis art. 49 k.p.a., na podstawie którego organ zawiadomił strony o zaskarżonym postanowieniu nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do takiego zawiadomienia, w związku z tym strony postępowania nie zostały zawiadomione o tym postanowieniu w sposób zgodny z prawem. Ta forma zawiadomienia nie powinna być, zdaniem skarżącego, stosowana jako jedyna forma zawiadomienia o podjętym rozstrzygnięciu organu administracyjnego.

Skarżący podał, że postanowienie w przedmiocie uzgodnienia warunków środowiskowych zostało obwieszczone na tablicy ogłoszeń Dzielnicy (...) w K. w dniu (...) kwietnia 2006r. na okres 21 dni (do dnia (...) maja). W dniu (...) maja skarżący złożył wniosek o wydanie mu kserokopii tego postanowienia. Według skarżącego od tego dnia rozpoczął bieg 14 – dniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (do (...) maja). Wniosek został nadany w urzędzie pocztowym w dniu (...) maja, co wskazuje, że nie termin do wniesienia wniosku nie został uchybiony.

W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o oddalenie skargi. Stwierdził, że choć w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia błędnie wskazano upływ terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to błąd ten nie miał wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż termin upływał (...) maja 2006r. zaś strona nadała wniosek w dniu (...) maja 2006r. Ponadto organ wyjaśnił, że dokonano dwóch obwieszczeń postanowienia w przedmiocie uzgodnienia warunków środowiskowych. Pierwsze obwieszczenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Wojewódzkiego w (...) nosi datę (...) kwietnia 2006r., natomiast drugie, na które powołuje się skarżący, zostało dokonane w dniu (...) kwietnia w urzędzie Dzielnicy (...) w K. Zdaniem organu termin do wniesienia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął (...) maja 2006r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Według art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będą jednak związany zarzutami i wnioskami skarżącego. Uwzględnia więc z urzędu naruszenia prawa, których nie dostrzegła strona wnosząca skargę. Skarga może być zatem uwzględniona nawet wtedy, gdy podniesione w skardze zarzuty sąd uznał za nieuzasadnione. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.

Nie jest zasadny zarzut skarżącego, że organ nie miał podstaw prawnych do zastosowania trybu zawiadomienia stron o rozstrzygnięciu przewidzianego w art. 49 k.p.a. Przepis art. 46a ust. 5 ustawy - Prawo ochrony środowiska stanowi bowiem, że jeżeli liczba stron postępowania w sprawie o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia przekracza 20, należy stosować przepis art. 49 k.p.a. Co prawda organ nie przytoczył w swoim rozstrzygnięciu przepisu art. 46a ust. 5 ustawy – Prawo ochrony środowiska, a także nie podał okoliczności uzasadniających zastosowanie tego trybu zawiadomienia (nie wskazał, że liczba stron w tym postępowaniu przekracza 20), niemniej jednak uchybienia te nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Ze względu na przedmiot sprawy uzasadnione było bowiem przyjęcie przez organ założenia, że oprócz stron biorących czynny udział w postępowaniu inni jeszcze mieszkańcy mogą być zainteresowani rozstrzygnięciem wydanym w tej sprawie.

Nie można również podzielić stanowiska skarżącego co do sposobu liczenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego wniosku. Nie ulega wątpliwości, że termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem naczelnego organu administracji państwowej wynosi, według art. 141 § 2 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. siedem dni od dnia doręczenia postanowienia, a w przypadku zastosowania przepisu art. 49 k.p.a., od upływu 14 dni liczonych od dnia dokonania obwieszczenia. W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął (...) maja 2006r. Skarżący stwierdził, że dowiedział się o obwieszczeniu (...) maja 2006r. W świetle art. 49 k.p.a. data powzięcia wiadomości o wydanym postanowieniu nie ma znaczenia dla biegu terminu do wniesienia środka odwoławczego. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu w dniu (...) maja 2006r. Nie podał jednak żadnych istotnych okoliczności, stanowiących przeszkodę niezachowania terminu do wniesienia wniosku, uzasadniających przywrócenie terminu. Nie można uznać za taką przeszkodę podeszłego wieku i stanu zdrowia skarżącego. Możnaby więc przyjąć, że nie zachodzą przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 58 § 1 k.p.a. Niemniej jednak taka konkluzja jest, w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego przedwczesna, ponieważ na podstawie akt sprawy nie można jednoznacznie ustalić dat i liczby obwieszczeń, o których mowa w art. 49 k.p.a. oraz treści tych obwieszczeń. W szczególności nie sposób ustalić, czy obwieszczenia zawierały pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. Kwestia ta ma istotne znaczenie w sprawie, zwłaszcza że przyjęta przez organ forma zawiadamiania o podjętym rozstrzygnięciu w niewielkim tylko stopniu chroni ich interesy w porównaniu z doręczeniami uregulowanymi w art. 39 – 48 k.p.a., dlatego też jej zastosowanie wymaga szczegółowego uzasadnienia.

Z zaskarżonego postanowienia wynika, że postanowienie w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia zostało ogłoszone przez obwieszczenia na tablicy ogłoszeń "urzędu" w dniu (...) kwietnia 2006r. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ podał (co znajduje potwierdzenie w zalegającym w aktach sprawy wydruku z poczty elektronicznej), że obwieszczenie o postanowieniu w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia zamieszczone zostało na tablicy ogłoszeń (...) Urzędu Wojewódzkiego w (...) w dniu (...) kwietnia 2006r oraz Urzędu Dzielnicy (...) Miasta K. – w dniu (...) kwietnia 2006r. W aktach sprawy brak kopii tych obwieszczeń, z czego należy wnosić, iż organ rozpatrywał wniosek skarżącego nie znając treści tych obwieszczeń. Tymczasem wywiązanie się przez organ z obowiązku pouczenia stron o prawie i terminie do wniesienia środka odwoławczego ma istotne znaczenie dla oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia takiego środka.

Z tego względu należy przyjąć, że organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania (art. 9 w związku z art. 107 § 1 k.p.a.) w taki sposób, że mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.