Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 29 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P. i R.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2510/24 o wezwaniu K.P. do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2025 r. nr 882/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenie K.P.; 2. odrzucić zażalenie R.P..

K.P. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2025 r., nr 882/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Zarządzeniem z dnia 28 maja 2025 r. Przewodniczący Wydziału VII tego Sądu wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535; dalej rozporządzenie) - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu wnieśli: skarżąca i R.P.. W uzasadnieniu zażaleń zawarto argumentację odnoszącą się do problemów finansowych wnoszących zażalenia oraz do zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie skarżącej należy oddalić jako nieusprawiedliwione.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej P.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis (stosunkowy lub stały). Stosownie zaś do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Według § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł.

Skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu nadzoru budowlanego orzekająca o nakazaniu skarżącej rozbiórki obiektu budowlanego, zasadnie została ona wezwana do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ponadto za prawidłową należy uznać podstawę prawną wezwania do uiszczenia żądanego wpisu od skargi, termin wykonania obowiązku i konsekwencje nieuiszczenia opłaty sądowej.

Na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia nie mogły wpłynąć argumenty zażalenia odwołujące się do sytuacji finansowej skarżącej. Oceniając legalność zarządzenia z dnia 28 maja 2025 r. należało jedynie sprawdzić, czy istniał obowiązek uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego, jego wysokość, prawidłowość pouczenia o środku odwoławczym i doręczenia wezwania. Kwestia przyznania skarżącej prawa pomocy jest rozstrzygana w odrębnym postępowaniu. Natomiast zagadnienie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może stanowić przedmiotu kontroli na obecnym etapie postępowania.

Zażalenie wniesione przez R.P. należy z kolei odrzucić jako niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, niebędącą adresatem zarządzenia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego zarządzenia. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie odnośnie zażalenia R.P., który nie jest adresatem zarządzenia z dnia 28 maja 2025 r., jest nim wyłącznie skarżąca.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz jak w pkt 2 sentencji - w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.