II SA/Łd 1336/13
U Z A S A D N I E N I E
W związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego D.D. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z siostrą i matką. Rodzina utrzymuje się z dochodów w łącznej kwocie 2406,03 zł, posiada stuletni dom o powierzchni 80 mkw. Rodzina nie posiada żadnego innego wartościowego majątku ani oszczędności. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że matka i siostra są osobami chorymi, wymagającymi opieki. Wydatki na leki to kwota ok. 400 zł miesięcznie, ponadto matka i córka chorują na cukrzycę, co wymusza stosowanie specjalnej diety. Ponadto strona zadeklarowała ponoszenie następujących wydatków: woda – 27 zł, energia elektryczna – 112 zł, węgiel – ok. 4000 zł rocznie, prace konserwacyjne – 400 zł rocznie, drewno – 300 zł rocznie, telefon – 50 zł miesięcznie, wywóz nieczystości – 94 zł. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżący w sprawach z zakresu pomocy społecznej, udział skarżącej w postępowaniu nie wiąże się zatem z obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych. Skutkiem powyższego postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Natomiast za uzasadniony uznać należy wniosek strony skarżącej w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia adwokata. Zważywszy bowiem na przedstawioną sytuację rodzinną i materialną uprawnione jest przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG
