Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 września 2013 roku, sygn. akt II SA/Sz 141/12 odrzucające zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 10 września 2013 roku, sygn. akt II SA/Sz 141/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie R. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 5 kwietnia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 7 lutego 2013 r. oddalił wniosek R. S. o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej i sędziego WSA w Szczecinie Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznawania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

Odpis postanowienia z dnia 7 lutego 2013 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, tj. adw. M. K., w dniu 18 lutego 2013 r. (k. 316 akt sądowych).

W dniu 12 marca 2013 r. (k. 320 – 321 akt sądowych), R. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 7 lutego 2013 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów wymienionych w tym orzeczeniu. Jednocześnie R. S. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia (k. 318 akt sądowych).

Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

Odpis postanowienia Sądu z dnia 5 kwietnia 2013 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, tj. adw. M. K. w dniu 19 kwietnia 2013 r. (k. 332 akt sądowych), natomiast R. S. odpis tego postanowienia wraz z informacją, że do czasu wyraźnego cofnięcia pełnomocnikowi pełnomocnictwa, bieg terminu do wniesienia zażalenia liczy się do dnia doręczenia postanowienia pełnomocnikowi doręczono w dniu 29 kwietnia 2013 r. (k. 334 akt sądowych).

W piśmie procesowym z dnia 6 maja 2013 r., R. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 5 kwietnia 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania wniosek R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 5 kwietnia 2013 r.

Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2013 r. oddalił wniesione zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, że w niniejszej sprawie, skarżącego reprezentuje pełnomocnik wyznaczony z urzędu. W takiej sytuacji początek biegu terminu do wniesienia zażalenia, przypada na dzień doręczenia temu pełnomocnikowi postanowienia, nawet gdy z żądaniem doręczenia wystąpił osobiście skarżący (por. postanowienia NSA z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt I FZ 504/08, lex nr 564251). Tak więc doręczenie stronie odpisu postanowienia sądu na jej żądanie, obok doręczenia reprezentującemu go pełnomocnikowi, nie jest doręczeniem procesowym i nie wywołuje skutków procesowych, chyba że strona wypowie pełnomocnictwo, o czym poinformowano skarżącego.

Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego otrzymał odpis postanowienia z dnia 5 kwietnia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w dniu 19 kwietnia 2013 r., a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upłynął w dniu 26 kwietnia 2013 r. Tymczasem zażalenie na ww. postanowienie zostało wniesione w dniu 6 maja 2013 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu.

Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, że zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2013 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 21 sierpnia 2013 r.

Wobec powyższego zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2013 r. należało odrzucić, o czym orzeczono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i uwzględnienia zażalenia z dnia 6 maja 2013 r. na postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2013 r. Następnie, Skarżący wniósł o uchylenie w całości postanowienia z dnia 5 kwietnia 2013 r. i przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 12 marca 2013 r., a następnie uwzględnienie tego zażalenia. Skarżący wskazał, że wnosi dalej tak jak w zażaleniu z dnia 1 października 2013 r. dotyczącym postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 10 września 2013 r. , pod nr 312 w aktach II SA/Sz 141/12. Skarżący wniósł także, aby w orzeczeniu Sądu zostały przytoczone wszystkie okoliczności i fakty związane z "patologicznym zachowaniem procesowym" pełnomocnika skarżącego, w szczególności wskazane w zażaleniu z dnia 27 czerwca 2013 r. Skarżący wskazał, że integralną treścią zażalenia są wszystkie pisma złożone przez niego w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu, zainicjowanym zażaleniem skarżącego z dnia 1 października 2013 r., jest postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 10 września 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 141/12 w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Wskazać należy, że Sąd w tym postanowieniu badał jedynie, czy zażalenie skarżącego z dnia 6 maja 2013 r. na postanowienie z dnia 5 kwietnia 2013 r. zostało złożone w ustawowym terminie, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. Okoliczności wskazane przez skarżącego związane ze sposobem prowadzenia sprawy przez pełnomocnika skarżącego pozostają poza zakresem rozpoznania niniejszej sprawy.

Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu.

W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 5 lutego 2013 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 kwietnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 332). Termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem w dniu 26 kwietnia 2013 r. Zażalenie na w/w postanowienie zostało wniesione w dniu 6 maja 2013 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu.

W konsekwencji stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zasadnie uznał, iż zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a. i jako takie podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.