Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H.-W. i R. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. H.-W. i R. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia we wznowionym postępowaniu dotychczasowej decyzji i nałożenia obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, tj. stanu sprzed rozbiórki murowanego komina i przebudowy przewodu dymowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W.– powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego – po rozpatrzeniu odwołania M. H.-W. i R.W. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. z dnia [...] r. nr[...], uchylając jedynie tę decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku. Obowiązek, który nałożono na skarżących pozostał w mocy i obejmuje nakaz wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu sprzed rozbiórki murowanego komina i przebudowy przewodu dymowego, a to w związku z samowolnym wyburzeniem komina i jego nieprawidłową odbudową. Postępowanie dotyczyło komina w budynku mieszkalnym na działce nr[...], AM-[...], przy ul. P. W. [...] w S., powiat w.

M. H.-W. i R. W. wnieśli na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazali, że wniosek kierują do organu administracji, a w razie jego nieuwzględnienia wnoszą o rozpoznanie wniosku przez sąd. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podali, że wykonanie tej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia skarżących i ich rodziny z uwagi na fakt, że część komina, która nie została uprzednio rozebrana nie może stanowić podstawy, na której można dokonać odtworzenia rozebranej części komina, gdyż stan techniczny tej części na to nie pozwala. Wskazano, że okoliczność tę potwierdzają protokoły sporządzone przez mistrzów kominiarskich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zatem przyjąć, że przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego postanowienia: pierwszą z nich jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a drugą niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba też zauważyć, że wstrzymanie wykonalności aktu przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania aktu przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11 – opubl.: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej obecnie sprawie sąd doszedł do przekonania, że w skardze zawierającej wniosek nie wykazano i nie uprawdopodobniono, jakie trudne do odwrócenia skutki niesie ze sobą wykonanie zaskarżonej decyzji. Nie wykazano też, czy wystąpią znaczne szkody w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie zasługiwał bowiem na aprobatę sądu pogląd skarżących, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do nieodwracalnych skutków, jakimi miałoby być zagrożenie dla zdrowia i życia. Skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji będzie przecież wykonanie określonych robót budowlanych i poniesienie ich kosztów. Zdaniem sądu skutki te nie mają charakteru nieodwracalnego.

Natomiast z dołączonych do skargi protokołów i z akt administracyjnych doręczonych przez organ nadzoru budowlanego wynika, że obecnie stan instalacji kominowej zagraża zdrowiu i życiu mieszkańców, którzy z tej instalacji korzystają, w tym zdrowiu i życiu skarżących. Wobec tego sąd uznał za gołosłowne twierdzenie skarżących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji (a więc przywrócenie komina do stanu zgodnego z prawem, a w szczególności przywrócenie go do stanu zgodności z normami technicznymi) spowoduje zagrożenie dla ich zdrowia i życia. Ani ze skargi, ani z dołączonych do niej dokumentów nie wynika, aby skutki takie miały nastąpić. Wnioskowi takiemu przeczą także zasady doświadczenia życiowego.

Trzeba oczywiście pamiętać, że kwestia uznania sądu w zakresie wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności została powiązana z koniecznością oceny przez sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena ta nie wiąże jednak sądu w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Na obecnym etapie należy jednak stwierdzić, że skarżący nie wykazali, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne szkody, ani że wykonanie tej decyzji wywoła trudne do odwrócenia skutki. Skoro tak, to nie było podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.