II SA/Wr 16/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-20	
Data wpływu	2026-01-07	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu	
Sędziowie	Halina Filipowicz-Kremis /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6159 Inne o symbolu podstawowym 615	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	*Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 58 par. 1 pkt 6; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi B T. na postanowienie Burmistrza Miasta K. z dnia 29 września 2025 r. Nr NZP.6724.2.2.2023 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.	
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 września 2025 r. (Nr NZP.6724.2.2.2023) Burmistrz Miasta Kudowa-Zdrój (dalej jako: Burmistrz, organ I instancji) odmówił B. T. i M. T. wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W postanowieniu tym zawarto pouczenie, że: "Na [...] postanowienie służy Stronie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu, za pośrednictwm Burmistrza Miasta Kudowa-Zdrój, w terminie siedmiu od daty doręczenia postanowienia."

Pismem z dnia 24 listopada 2025 r. B. T. (dalej również jako: skarżąca, strona skarżąca) wniosła skargę na postanowienie Burmistrza z dnia 29 września 2025 r. (Nr NZP.6724.2.2.2023).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę niedopuszczalną z innych przyczyn. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można złożyć skutecznie na rozstrzygnięcie, które jest ostateczne, czyli co do zasady na decyzję lub postanowienie organu drugiej instancji. W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jak wskazuje się w doktrynie, niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 58.).

W świetle powyższego uznać należy, że skarga na postanowienie organu pierwszej instancji, od którego przysługuje zażalenie, jest niedopuszczalna. Dopiero na akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przewidzianego w postępowaniu administracyjnym, przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest aktem organu pierwszej instancji na które służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym w sprawie - zgodnie z dokonanym pouczeniem - jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu. O prawie oraz terminie do wniesienia zażalenia skarżąca została prawidłowo pouczona w zaskarżonym postanowieniu. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie organu pierwszej instancji.

Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. uznał skargę za niedopuszczalną i ją odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.