Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 7 marca 2018 r. sprawy ze skargi U.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie: podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] r. U.B. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z [...] r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2012 r. w wysokości [...] zł.

W związku z tym, że skarżąca nie podpisała skargi, jak również nie uiściła wpisu od skargi Zastępca Przewodniczącego Wydziału wezwał ją zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2018 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie bądź o nadesłanie oryginału skargi, a także do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenia wpisu w wysokości 516 zł zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193)

Zarządzenie zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru wezwanie zostało doręczone skarżącej 5 lutego 2018 r. i odebrane przez adresatkę - co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania.

Termin wyznaczony do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, upłynął w dniu 12 lutego 2018 r. (poniedziałek). Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym 13 lutego 2018 r. (tj. dzień po terminie) skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie jej z wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i płatnym. Stąd dbałość ustawodawcy zarówno w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych, jak i terminowości ich składania, trybu ich opłacenia oraz określenia następstw niedochowania powyższych wymogów.

Pod ogólnym pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, w tym wymogi dotyczące skargi rozumianej jako pismo procesowe.

Jeżeli chodzi o wymogi formalne skargi dotyczące jej treści, to należy zaznaczyć, że skarga, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwaną dalej p.p.s.a.) jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym m.in. powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 p.p.s.a.). Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującej oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk w: T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyn, dla której strona sama się nie podpisała (zob. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 2542/11, WSA w Poznaniu z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Po 368/08, WSA w Gliwicach z dnia 26 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 163/12)

Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej.

Natomiast stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.

Mając na uwadze fakt, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, a wniosek o zwolnienie skarżącej z uiszczenia wpisu od skargi został złożony po terminie do uiszczenia wpisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę.

Na marginesie tutejszy Sąd zwraca uwagę, że po wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi, przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia jej z obowiązku uiszczenia wpisu jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy w terminie otwartym do uiszczenia wpisu, bowiem konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie i dlatego złożony po terminie wniosek wywołał takie same skutki jak nieuiszczenie wpisu, czyli stał się podstawą do odrzucenia skargi.