Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) Sędzia del. WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "A" S.A. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 października 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 827/18 w sprawie ze skargi "A" S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości oddala skargę kasacyjną

Wyrokiem z dnia 9 października 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 827/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę skargi "A" S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości.

Wyrok ów zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] marca 2018 r.) Starosta [...] (dalej Starosta) odmówił zezwolenia "A" S.A. z siedzibą w [...] (dalej skarżąca, inwestor lub Spółka) czasowego zajęcia części nieruchomości, położonej w [...] gm. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,55 ha, będącej zgodnie z KW nr [...] własnością M.B., w celu wykonania prac na stanowisku słupowym nr 11 linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...], podlegających na podwyższeniu, względnie wymianie słupa oraz ewentualnie wymianie istniejących łańcuchów na podwójne łańcuchy izolatorowe.

W uzasadnieniu Starosta wskazał, że z wniosku inwestora i dołączonej do niego dokumentacji wynika, że konieczność remontu stanowiska słupowego nr 11 wraz z przęsłami nr 10-11 i 11-12 nie jest ani zdarzeniem nagłym, ani sytuacją, w której inwestor nie mógł przewidzieć. Wręcz przeciwnie - jest zaplanowanym działaniem (podany we wniosku inwestora termin wykonania prac - 60 dni od dnia zajęcia nieruchomości, a także zamieszczona w aktach sprawy opinia techniczna datowana na grudzień 2017, podczas gdy wniosek inwestora o wydanie decyzji w trybie art. 126 [ust. 1 w zw. z art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 [, zm. poz. 50], dalej ugn; k. 27 akt administracyjnych] jest datowany na 13 lutego 2018 r. i z tego względu w przedmiotowym stanie faktycznym nie można mówić o zaistnieniu siły wyższej. Wskazywane przez wnioskodawcę prace służyć mają podwyższeniu - względnie, jeżeli zajdzie potrzeba, wymianie zakratowania słupa nr 11 wraz z wymianą fundamentów tego słupa, będącego elementem linii 110 kV relacji [...] 1 i 2, a także regulacji naprężenia przewodów fazowych, przewodu odgromowego oraz w razie konieczności wymiany istniejących łańcuchów na podwójne łańcuchy izolatorowe, co wyklucza możliwość stwierdzenia zaistnienia w omawianym przypadku sytuacji nagłej, dającej podstawę do zastosowania art. 126 ust. 1 ugn, przewidującego instytucję o szczególnym charakterze, co uniemożliwia dokonywanie rozszerzającej wykładni tego przepisu.

Odwołanie złożyła "A" S.A. podnosząc, że Starosta dostrzegł, że w aktach sprawy znajduje się opinia techniczna, która wydaje się logiczna i wskazuje na konieczność remontu stanowiska słupowego nr 11 wraz z przęsłami nr 10-11 i 11-12, ale nie potwierdza ona niezbędności, pilnego zajęcia ww. nieruchomości celem zapobieżenia znacznym szkodom materialnym czy ryzykiem powstania szkód osobowych (porażenia prądem), bo stan techniczny linii 110 kV istnieje przynajmniej od grudnia 2017 r. i jest znany wnioskodawcy. Fakt niezbędności, pilności przeprowadzenia prac na liniach elektroenergetycznych winien być udowodniony w oparciu o specjalistyczne opinie, sprawozdania techniczne wskazujące na konieczność pilnego i niezbędnego przeprowadzenia prac celem uniknięcia poważnych negatywnych skutków zarówno w sferze materialnej jak i osobowej (poważnych szkód materialnych jak i osobowych). Właśnie z uwagi na ten specjalistyczny charakter linii przesyłowych, fakt istnienia poważnego ryzyka awarii i szkody z uwagi chociażby na wiek linii, a w tym jej elementów konstrukcyjnych, jakim są słupy z lat 60 XX wieku, fakt pilności, niezbędności przeprowadzenia niezbędnych prac mających zapobiec ryzyku wystąpienia poważnych szkód, awarii winien być udowodniony za pomocą odpowiednich opinii [i] sprawozdań technicznych (...). Wnioskodawca przedłożył do wniosku opinię techniczną, która w sposób logiczny i wiarygodny uzasadnia konieczność pilnego przeprowadzenia prac na wnioskowanym stanowisku słupowym.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] kwietnia 2018 r.) Wojewoda [...] (dalej Wojewoda), na podstawie art. 9a, art. 124a w zw. z art. 124 ust. 1 i 2, i art. 113 ust. 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 [, zm. poz. 50]) i art. 138 § 1 pkt 1 kpa [Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazano, że inwestor, powołując art. 126 ust. 1 ugn we wniosku wskazał na potrzebę zajęcia przedmiotowej nieruchomości na okres 60 dni, celem przeprowadzenia prac "polegających na podwyższeniu względnie jeżeli zajdzie potrzeba wymianie zakratowania słupa nr 11 wraz z wymianą fundamentów tego słupa, będącego elementem linii 110 kV relacji [...] 1 i 2, a także regulacji naprężenia przewodów fazowych, przewodu odgromowego oraz w razie konieczności wymiany istniejących łańcuchów na podwójne łańcuchy izolatorowe". W ocenie Wojewody nie ulega wątpliwości, że omawiana sytuacja nie stanowi siły wyższej, ani nie świadczy o zaistnieniu nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, gdyż dwumiesięczna "przerwa" między wydaniem opinii technicznej a wnioskiem inwestora, nie wskazuje na nagłą potrzebę czasowego zajęcia nieruchomości w trybie art. 126 ugn. Sposób działania wnioskodawcy i jego argumentacja prowadzą do wniosku, że jakkolwiek stan techniczny przedmiotowej linii wskazuje na potrzebę jej naprawy/remontu, to jednak wnioskodawca nie wykazał, by potrzeba interwencji była niezwykle pilna (nagła), czy też wymagająca niezwłocznego działania. Starosta słusznie zauważył, że art. 126 ust. 1 ugn ma charakter wyjątkowy, zaś sytuacja wskazywana przez wnioskodawcę nie przystaje do treści normy prawnej zawartej w tym przepisie, bo wnioskodawca nie wykazał, by potrzeba niezwłocznego działania była na tyle nagła, by uzasadniać jego zastosowanie. Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm., dalej pb), przez "remont" należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. W definicji remontu nie mieści się "podwyższenie" czy "przebudowa" obiektu, która polega na wykonywaniu robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego (art. 3 pkt 7a pb). Na podstawie wniosku inwestora należy stwierdzić, że planowane prace doprowadzą raczej do zmiany niecharakterystycznych parametrów użytkowych lub technicznych istniejącej linii. W świetle art. 124 ust. 1 i art. 124b ust. 1 ugn, w zależności od wyboru konkretnego sposobu "naprawy" przedmiotowej sieci (remont bądź przebudowa) wnioskodawca może rozważyć wystąpienie z wnioskiem o wydanie jednej z ww. decyzji. W obu ww. przypadkach możliwe jest "przyspieszenie" wykonalności decyzji przez wydanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości. W księdze wieczystej nr [...], jako właścicielka przedmiotowej nieruchomości figuruje M.B. Jak ustalił organ I instancji - na podstawie aktu zgonu - M.B. zmarła [...] czerwca 1988 r. i dotychczas nie ustalono jej spadkobiercy. Z uwagi na nieustalenie spadkobierców zmarłej właścicielki przedmiotowej nieruchomości zastosowanie znajdzie art. 114 ust. 3 zd. 1 w zw. z art. 124a i art. 113 ust. 7 ugn.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła "A" S.A. zarzucając decyzji z [...] kwietnia 2018 r. naruszenie:

1. art. 126 ust. 1 ugn przez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, wynikiem czego było uznanie przez organ odwoławczy, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie zaszła "nagła potrzeba zapobieżenia znacznej szkodzie", podczas gdy w przedmiotowej sprawie przesłanka ta została spełniona;

2. art. 138 § 1 pkt 1 kpa przez jego błędną wykładnię i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji l instancji przez uznanie, że przesłanki z art. 126 ugn nie zostały spełnione;

3. art. 138 § 1 pkt 2 kpa przez jego niezastosowanie i w konsekwencji nieuchylenie decyzji l instancji oraz nieorzeczenie o istocie sprawy mimo wypełnienia przez skarżącą przesłanek z art. 126 ust. 1 ugn,

4. art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie przez przyjęcie, że istniejący stan faktyczny udokumentowany odpowiednimi dokumentami - opinią techniczną, dokumentacją zdjęciową nie wskazuje na niezwłoczną konieczność przeprowadzenia prac na działce nr [...] w związku z realnym zagrożeniem dla zdrowia i życia ludzkiego, powstania znacznej szkody, a także z wysokim ryzykiem wystąpienia awarii zasilania.

W uzasadnieniu podkreślono, że skarżąca w toku dotychczasowego postępowania administracyjnego przedłożyła opinię techniczną, z której jednoznacznie wynika, że w razie nieprzeprowadzenia wnioskowanych prac może nastąpić - a wręcz nastąpi - szkoda w postaci wystąpienia awarii zasilania - wyłączenia pracy linii elektroenergetycznej, czy też może nastąpić porażenie prądem osób lub zwierząt przez opadające, zwisające zbyt nisko powierzchni gruntu (w tym przebiegającej drogi) przewody linii 110 kV. Organ l instancji dostrzegł, że przedłożona przez skarżącą do akt sprawy opinia techniczna jest logiczna i wskazuje na konieczność przeprowadzenia modernizacji, remontu wskazanego w niej stanowiska słupowego. Skoro organ l instancji uznał, że przedłożona opinia techniczna jest wiarygodna i logiczna, to tym bardziej organ II instancji - po dokonaniu prawidłowej analizy zebranych dowodów (w szczególności opinii technicznej i dokumentacji zdjęciowej) - winien wyciągnąć następczo logiczny wniosek, że ryzyko wystąpienia znacznej szkody, chociażby w postaci awarii zasilania czy porażenia prądem jest wysokie, choć trudne do dokładnego czasowego określenia. By zminimalizować to ryzyko Wojewoda winien dojść do logicznego wniosku, że skarżąca swym wnioskiem wypełnia przesłanki art. 126 ugn i wniosek w pełni zasługuje na uwzględnienie.

Organ l jak i II instancji naruszył art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa. Gdyby organy dokonały prawidłowej oceny zebranego materiału dowodowego, doszłyby do wniosku, że skarżąca swym wnioskiem wypełniła znamiona art. 126 ugn, który ma służyć minimalizowaniu ryzyka wystąpienia znacznej szkody, a wiec określonego zagrożenia, które może wynikać z możliwości wystąpienia awarii, pożaru lub porażenia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem II SA/Kr 827/18 na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił.

Sąd I instancji uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, z zastrzeżeniem ust. 5, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia zajęcia nieruchomości (art. 126 ust. 1 zd. 1 ugn). Ów przepis znajdzie zastosowanie w przypadku siły wyższej (która w okolicznościach niniejszej sprawy w sposób oczywisty nie występuje), jak również w przypadku nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. By ta przesłanka dawała podstawę do zastosowania art. 126 ust. 1 ugn, koniecznym jest, by potrzeba zapobieżenia powstaniu znacznej szkody "występowała" [winno być "wystąpiła"] nagle. Istotą ustawowej przesłanki "nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody", o której mowa w ust. 1 art. 126 ugn, jest taka nieprzewidywalna sytuacja lub stan, które nakazują szybkie działanie w celu zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Podstawą wydania takiej decyzji winny być wiarygodne informacje, potwierdzające konieczność niezwłocznego działania. "Nagłość", o której mowa w cytowanym przepisie, winna pozostawać w związku z koniecznością przeciwdziałania zdarzeniom, które miałyby wpływ na powstanie znacznej szkody. Podstawowe znaczenie dla zaistnienia tej przesłanki ma to, że potrzeba zapobieżenia znacznej szkodzie musi być nagła. Nie jest natomiast dopuszczalne wydanie decyzji zezwalającej na zajęcie nieruchomości na podstawie art. 126 ust. 1 ugn w przypadku planowanych działań (tak m.in. wyrok WSA w Szczecinie z 1.3.2018 r. II SA/Sz 1342/17 [, Lex 2457111]).

Organy trafnie uznały, że żadna z przesłanek wymienionych w ww. przepisie, w tym w szczególności "nagła potrzeba zapobieżenia powstaniu znacznej szkody" nie występuje, a zatem nie ma podstaw do wyrażenia zgody na czasowe zajęcie wskazanej w decyzji nieruchomości w trybie art. 126 ust. 1 ugn.

Z dołączonej do wniosku inwestora dokumentacji wynika konieczność remontu wskazanego tam stanowiska słupowego wraz z przęsłami, ale dokumentacja ta i okoliczności sprawy nie dają podstaw do przyjęcia, że wystąpiła "nagła potrzeba zapobieżenia powstaniu znacznej szkody". Organy trafnie zauważyły, że zamieszczona w aktach sprawy opinia techniczna datowana jest na grudzień 2017, podczas gdy wniosek inwestora o wydanie decyzji w trybie art. 126 ust. 1 ugn jest datowany na 13 lutego 2018 r. Z akt administracyjnych Starosty (k. 19 [- pismo z 31 października 2017 r., dotyczące długości linii 6,5 km]) wynika, że stan linii uzasadniający złożenie przedmiotowego wniosku był znany inwestorowi co najmniej już w październiku 2017 r., czyli jeszcze o 2 miesiące wcześniej niż przyjął organ. Z powyższego wynika, że dla samego inwestora sytuacja nie jest nagląca, skoro złożył wniosek dopiero w połowie lutego 2018 r. Również wskazany przez inwestora zakres i czasokres planowanych prac został przez organy prawidłowo oceniony, jako wskazujący nie na siłę wyższą, czy nagłą potrzebę zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, lecz na zamiar wykonania wcześniej zaplanowanych działań. W nawiązaniu do zarzutu o realnym zagrożeniu dla zdrowia i życia ludzkiego, należy wskazać, że zarówno z wniosku, jak i z przedłożonej przez inwestora dokumentacji, nie wynika nawet, na jakiej aktualnie wysokości znajdują się przewody, które jakoby miały życiu i zdrowiu ludzkiemu zagrażać. Podstawą wydania decyzji w trybie art. 126 ust. 1 ugn winny być wiarygodne informacje, potwierdzające konieczność niezwłocznego działania, a nie ogólniki, które nie znajdują uzasadnienia w materiale dowodowym. Szczególnie, że ww. tryb zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości ma charakter szczególny, co z kolei wymaga z jednej strony, nie budzącego wątpliwości wykazania przesłanek do jego zastosowania i, jak prawidłowo wskazał organ, uniemożliwia dokonywanie rozszerzającej wykładni tego przepisu.

Skargę kasacyjną wywiodła "A" S.A. z siedzibą w [...], reprezentowana przez r. pr. D.B., która zaskarżając wyrok II SA/Kr 827/18 w całości, zarzuciła wyrokowi naruszenie na podstawie:

1. art. 174 pkt 1 ppsa - art. 126 ust. 1 ugn przez przyjęcie, że skarżąca nie wypełniła przesłanek zawartych w treści tego przepisu, a tym samym nie zaistniały w stanie faktycznym sprawy podstawy do wydania decyzji zezwalającej na czasowe zajęcie nieruchomości;

2. art. 174 pkt 2 ppsa - art. 1 i art. 3 § 1 i 2 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa w zw. z art. 7, 7b, 76 § 1, art. 77 § 1 i 80 kpa przez błędną interpretację stanu faktycznego sprawy i niedanie wiary złożonym w trakcie postępowania dowodom, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego oddalenia skargi.

Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 183 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r. I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1).

W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania.

Skarga kasacyjna oparta została na obu podstawach kasacyjnych wymienionych w art. 174 pkt 1 i 2 ppsa, mając jednak na uwadze, że podniesione w niej zarzuty naruszenia przepisów postępowania stanowią pochodną zarzutów naruszenia prawa materialnego, stąd ocena zarzutów odnoszących się do naruszeń prawa materialnego determinowała ocenę zarzutów procesowych.

Nieusprawiedliwiony okazał się zarzut naruszenia art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121, zm. poz. 50).

Należy w pełni podzielić stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym w niniejszej sprawie nie ziściły się przesłanki przewidziane w art. 126 ust. 1 ugn, uzasadniające udzielenie skarżącej zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości. W świetle ww. przepisu w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, z zastrzeżeniem ust. 5 (brak możliwości złożenia wniosku), starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia zajęcia nieruchomości.

Art. 126 ust. 1 ugn przewiduje dwie przesłanki pozwalające na czasowe zajęcie nieruchomości: 1. siłę wyższą oraz 2. nagłą potrzebę zapobieżenia powstania znaczniej szkody. Jak trafnie wskazały to orzekające w sprawie organy, jak i Sąd I instancji, pojęcie "nagłej potrzeby" winno być utożsamiane z sytuacją nadzwyczajną jako przyczyną zagrożenia, a mianowicie katastrofy, awarii urządzeń lub sieci, itp. Istotą tej przesłanki jest taka nieprzewidywalna sytuacja lub stan, które nakazują szybkie, natychmiastowe działanie w celu zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, przy czym podstawą wydania decyzji winny być takie wiarygodne informacje, z których wynika potrzeba wyjątkowo szybkiego działania (wyrok NSA z 5.2.2009 r. I OSK 301/08, aprobowany przez M. Wolanina, w: J. Jaworski, A. Prusaczyk, A. Tułodziecki, M. Wolanin, Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz, C.H. Beck 2017, s. 843, nb 1).

W toku postępowania administracyjnego skarżąca nie wykazała, by przyczyna ingerencji, wskazana we wniosku o udzielenie zezwolenia na czasowe zajęcie przedmiotowej nieruchomości, miała charakter nagłej potrzeby lub wynikała z siły wyższej. Prawidłowo Sąd I instancji zauważył, że z dołączonej do wniosku inwestora dokumentacji wynika wprawdzie konieczność remontu ("1.3. Charakterystyka remontowanej linii WN" - k. 16 akt Starosty) albo przebudowy wskazanego tam stanowiska słupowego wraz z przęsłami, ale dokumentacja ta i okoliczności sprawy nie dają podstaw do przyjęcia, że wystąpiła "nagła potrzeba zapobieżenia powstaniu znacznej szkody". Zamieszczona w aktach sprawy opinia techniczna datowana jest na grudzień 2017 r., podczas gdy wniosek inwestora o wydanie decyzji w trybie art. 126 ust. 1 ugn jest datowany na 13 lutego 2018 r. (wpłynął do organu 16 lutego 2018 r.). Z akt administracyjnych wynika, że stan linii uzasadniający złożenie przedmiotowego wniosku był znany inwestorowi co najmniej już w październiku 2017 r., czyli 2 miesiące wcześniej, a opracowanie geodety, inż. J.S., obejmujące ogólną długość opracowani 6,5 km, dotyczące przekazania wykonanych pomiarów geodezyjnych dla obiektu: Linia 110 kV [...], nawiązuje "do zlecenia nr... z 22.09.2017 r. na wykonanie obsługi geodezyjnej dla obiektu >>Opracowanie dokumentacji projektowej dla wykonania likwidacji zagrożeń związanych z zaniżaniem przewodów WN - przystosowanie przewodów fazowych n/w linii napowietrznych 110 kV celem zapewnienia wymaganych parametrów linii w zakresie odległości pionowych linii<<" (k. 19 akt Starosty).

Działania skarżącej w sprawie wskazują, że ona sama nie traktowała tej sytuacji jako wymagającej niezwłocznego działania. Co znamienne, skarżąca w żaden sposób nie wyjaśniła, dlaczego tak dużo czasu zajęło jej złożenie wniosku w trybie art. 126 ust. 1 ugn, odkąd dowiedziała się o konieczności podjęcia działań na przedmiotowej działce, skoro, jak twierdzi, sprawa ma charakter nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Oczywistym jest przecież fakt, że stanowisko słupowe oraz przęsła, czy też inna infrastruktura związana z przesyłem energii elektrycznej z czasem wymaga remontu (art. 3 pkt 8 pb; W. Piątek w: red. A. Gliniecki, Prawo budowlane. Komentarz, Wolters Kluwer 2016, s. 65-66, uw. 13, s. 56, uw. 7) lub wymiany, co wynikać może z jej zwykłej eksploatacji. Art. 126 ust. 1 ugn nie może służyć jako pretekst do wykonania "przy okazji" remontu. Do tego celu służą inne przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Powyższa argumentacja wskazuje na niezasadność drugiego zarzutu skargi kasacyjnej - naruszenia art. 1 i art. 3 § 1 i 2 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa w zw. z art. 7, 7b, 76 § 1, art. 77 § 1 i 80 kpa przez błędną interpretację stanu faktycznego sprawy i niedanie wiary złożonym przez stronę skarżącą w trakcie postępowania dowodom, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego oddalenia skargi. W zarzucie tym skarżąca nie zakwestionowała ustalonego przez organy i zaakceptowanego przez Sąd I instancji stanu faktycznego, a jedynie jego błędną interpretację. Sąd I instancji w sposób prawidłowy odniósł ustalony w sprawie stan faktyczny do normy, jaka wynika z art. 126 ust. 1 ugn.

Istota niniejszej sprawy sprowadzała się do ustalenia, czy spełniona została któraś z przesłanek z art. 126 ust. 1 ugn, uzasadniająca udzielenie skarżącej zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości. Kluczowe było wykazanie przez wnioskodawcę zaistnienia w sprawie siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstania znaczniej szkody. Dowodem mającym świadczyć o istnieniu drugiej z tych przesłanek miała być opinia techniczna o stanie linii wysokiego napięcia. Podzielić należy zdanie organów i Sądu I instancji, że z opinii tej bezsprzecznie wynika konieczność remontu (art. 124b ust. 1 ugn w zw. z art. 3 pkt 3a i pkt 8 pb) albo przebudowy (art. 124 ust. 1 ugn w zw. z art. 3 pkt pkt 3a i 7a pb) linii, co nie przesądza jednak o nagłej potrzebie zajęcia w tym celu przedmiotowej działki w trybie art. 126 ust. 1 ugn. O braku takiej potrzeby świadczy chociażby czas, jaki upłynął od dnia uzyskania przez skarżącą wiedzy o stanie linii do dnia złożenia wniosku o wydanie przez Starostę decyzji. Podzielić również należy stanowisko Sądu I instancji, który zaakceptował zdanie organów, że wskazany przez inwestora zakres i czas planowanych prac wychodzi poza przyczynę spowodowaną siłą wyższą lub nagłą sytuacją.

Sąd I instancji prawidłowo oddalił skargę, nie dopatrując się w sprawie naruszenia przez organy administracji prawa procesowego i materialnego. Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym składzie w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku NSA z 30.4.2020 r. I OSK 773/19, cbosa, kontrolującym postępowanie dotyczące sąsiedniej działki.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 2 i 3 ppsa, skargę kasacyjną oddalił.