Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na pismo Komendanta Miejskiego Policji w J. w przedmiocie mandatu karnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 8 listopada 2018 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której kwestionował ukaranie go mandatem karnym w dniu [.. .]przez funkcjonariuszy Policji oraz wnioskował jego uchylenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W przedmiotowej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało zainicjowane skargą na pismo Komendanta Miejskiego Policji w J. w przedmiocie mandatu karnego.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że podstawę prawną wystawionego mandatu stanowią przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 475 ze zm.), zwanej w skrócie K.p.w. Zgodnie z art. 1 § 1 K.p.w. postępowanie w sprawach o wykroczenia toczy się według przepisów tego kodeksu. Jednocześnie art. 101 § 1, 1a i 1b K.p.w. określa przesłanki uchylenia prawomocnego mandatu karnego. Natomiast art. 101 § 2 tej ustawy stanowi, że uprawniony do uchylenia prawomocnego mandatu karnego jest sąd właściwy do rozpoznania sprawy, na którego obszarze działania została nałożona grzywna.

Ustawodawca przewidział zatem w sprawie, której dotyczy skarga, właściwość rzeczową sądów powszechnych, a nie sądu administracyjnego, który działa poza systemem sądów powszechnych i z tego względu właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje kontroli merytorycznej organów ścigania ani legalności wydawanych przez te organy rozstrzygnięć (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 31 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Go 164/09, postanowienie WSA w Olsztynie z 22 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Ol 1323/15, postanowienie WSA w Gdańsku z 6 grudnia 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 980/17).

W związku z powyższym niniejsza skarga dotyczy sprawy, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego a zatem podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.