Postanowieniem z 7 lipca 2022 r., I SA/GL 164/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę skarżącego. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 marca 2021 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie do wykonania wskazanego zarządzenia, skarżący złożył wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na dalszym etapie postępowania wniosek ten rozszerzył, domagając się również ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wywiódł również zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 czerwca 2021 r. sygn. akt III FZ 394/21 oddalił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 marca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SPP/Gl 109/21 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Powyższe orzeczenie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z dnia 30 maja 2022 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31 maja 2022 r., w piśmie z dnia 2 czerwca 2022 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 marca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca pismo z dnia 2 czerwca 2022 r. została doręczona skarżącemu w dniu 21 czerwca 2022 r. (wtorek). Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazując na treść art. 230 § 1 wyjaśnił, że w konsekwencji zaistniałych okoliczności, stwierdzić należało, iż skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu, bo obligowało do jej odrzucenia.
Od powyższego postanowienia Skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnosząc, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach dopuścił się naruszenia prawa materialnego, procesowego, ustawowego, błędną interpretację, błędne ustalenie faktów, zapisów posługującej się ustawy, w tym zapisów Konstytucyjnych oraz rozporządzeń UE ratyfikowanych przez RP.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlegało oddaleniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro mimo wezwania skarżący nie uiścił wpisu, a jednocześnie nie był zwolniony z kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia zażalenia jako nieopłaconego mimo wezwania Przewodniczącego Wydziału.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji
