Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.spółki z o. o. z. siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 16 kwietnia 2026 r., 2201-ICK.5001.1.8.2026.WK w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia postanawia: 1. odrzucić skargę z dnia 19 maja 2026 r., 2. odrzucić skargę załączoną do pisma z dnia 18 czerwca 2026 r.

S. S. wskazując, że jest pełnomocnikiem spółki K., złożył w dniu 19 maja 2026 r. w imieniu K. spółki z o. o. z siedzibą w G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 16 kwietnia 2026 r., 2201-ICK.5001.1.8.2026.WK w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia. Postanowienie to doręczono spółce 20 kwietnia 2026 r.

Z załączonych do skargi dokumentów nie wynikało, że S. S. jest pełnomocnikiem umocowanym do działania w imieniu K. spółki z o.o. z siedzibą w G.. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 czerwca 2026 r. wezwano S. S. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu dla A. O. do działania w imieniu K. spółki z o.o. z siedziba w G. przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnym oraz wykazanie, że może być pełnomocnikiem w tej sprawie w stosownie do art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), przy czym w wezwaniu przytoczono treść tego przepisu.

Powyższe wezwanie doręczono S. S. w dniu 12 czerwca 2026 r. S.S., który w zakreślonym terminie nie usunął braków formalnych skargi.

W dniu 18 czerwca 2026 r. wpłynęło do sądu pismo D. K. Prokurenta K.spółki z o. o. z siedzibą w G., w którym zatwierdził on czynności dokonane S.S.. Do pisma załączono skargę podpisaną przez D. K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga S. S. podlega odrzuceniu jako, że nie uzupełnił on w zakreślonym terminie braków złożonej przez siebie skargi z 19 maja 2026 r. Wezwanie zostało jemu doręczone 12 czerwca 2026 r. i w zakreślonym terminie nie wykonał zobowiązania sądu.

Skarga złożona przez D.K. w dniu 18 czerwca 2026 r. jako załącznik do pisma, w którym zatwierdził on czynności dokonane S. S., złożona została po upływie terminu do jej wniesienia. Zaskarżone postanowienie doręczono spółce 20 kwietnia 2026 r., Termin do złożenia skargi upłynął z dniem 20 maja 2026 r., zatem złożenie skargi po upływie terminu do jej złożenia tj. 18 czerwca 2026 r. skutkuje jej odrzuceniem.

Brak jest podstaw do przyjęcia poglądu D. K., z może on zatwierdzić czynności dokonane przez S. S., bowiem zatwierdzenie czynności możliwe jest wyjątkowo w ściśle określonym przypadku określonym w art. 44 § 2 p.p.s.a. i dotyczyć może tylko i wyłącznie czynności nagłej i musi wynikać wprost z decyzji sądu dopuszczającej do podjęcia takiej czynności przez osobę niemogącą przedstawić pełnomocnictwa z jednoczesnym, dopuszczonym alternatywnie, zatwierdzeniem czynności przez stronę. Złożenie skargi nie mieści się w katalogu czynności nagłych, zatem złożenie skargi przez osobę, która nie uzupełniła braków skargi w zakreślonym terminie, nie może być zatwierdzone przez stronę. Dodatkowo wskazać należy, że w sprawie niniejszej sąd nie dopuszczał S. S. do podejmowania jakichkolwiek czynności nagłych, ani też nie wzywał do zatwierdzenia jego czynności przez stronę. Art. 44 p.p.s.a. odnosi się czynności procesowych, czyli takich które są podejmowane w toku postępowania sądowego i nie mogą dotyczyć skargi do sądu administracyjnego. Nie można stosować tej instytucji zamiast uzupełniania braku wynikającego z wezwania do złożenia pełnomocnictwa. Takie stanowisko zawarł WSA we Wrocławiu z postanowieniu z 5 kwietnia 2004 r., II SA/Wr 1225/01 (zob. postanowienie NSA z 22 listopada 2006 I GSK 1278/06 i z 12 kwietnia 2012 r. I FSK 327/12 i B.Dauter, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz do art. 44 s. 180.).

W sprawie niniejszej nie można uznać również, że D. K. nadsyłając w załączeniu do pisma z dnia 18 czerwca 2026 r., skargę podpisaną przez siebie jako prokurenta spółki, uzupełnił braki skargi złożonej w imieniu spółki przez S.S.. Jak wynika bowiem z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie III OPS 2/25 z dnia 2 lutego 2026 r. o braki skargi podpisanej przez pełnomocnika, który pełnomocnictwa ze skargą nie złożył, sąd może wezwać jedynie tego pełnomocnika i w razie nieuzupełnienia tych braków dotyczących pełnomocnictwa, sąd taką skargę odrzuci. NSA w uzasadnieniu tej uchwały stwierdził, że "Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. NSA wskazał też, że z postanowień art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. nie wynika obowiązek sądu podjęcia dalszych czynności w celu potwierdzenia istnienia pełnomocnictwa, w szczególności wezwania strony do podpisania skargi lub potwierdzenia czynności pełnomocnika."

W ocenie sądu uznać należy równoważnie do powyższego stwierdzenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, że nieuzupełniony przez rzekomego pełnomocnika brak pełnomocnictwa, nie podlega dalszemu innemu sanowaniu, zatem nie może być również sanowany przez samą stronę w jakikolwiek inny sposób, w tym przez nadesłanie podpisanej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu tej uchwały precyzyjnie wskazał, że "W każdym przypadku, zaniechanie wykonania przez pełnomocnika wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie do akt pełnomocnictwa, będzie rodziło ten sam skutek w stosunku do strony. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi."

NSA przywołał również orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego:

z 25 października 2010 r. sygn. akt I FSK 916/10, z 11 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 138/14, z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I FSK 426/14, z 17 listopada 2014 r. sygn. akt I FSK 1509/15, z 17 listopada 2014 sygn. akt I FSK 1505/14, z 22 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 825/15, z 24 stycznia 2017 r. sygn. akt I OSK 2110/16, z 9 lutego 2018 r. sygn. akt I OZ 103/18, z 18 maja 2018 r. sygn. akt II GZ 175/18 oraz z 27 lutego 2019 r. sygn. akt I OZ 156/19; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a poglądy zawarte w Komentarzu - R. Hauser. M. Wierzbowski (red.). Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 3. Warszawa 2015 r., str. 362).

Zdaniem sądu dodatkowo wskazać należy, że przyjęcie odwrotnego poglądu nie tylko będzie sprzeciwiać się ww. uchwale NSA, ale również doprowadzi do obejścia normy zakreślającej stronie termin do złożenia skargi na akt administracyjny.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę podpisaną przez S. S.z 19 maja 2026 r., jak również na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę z 18 czerwca 2026 r. podpisaną przez D. K. jako złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.