Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 30 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 837/25, odrzucił skargę V. B. (zwanej dalej "skarżącą") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 2 kwietnia 2025 r., nr SKO.4111/51/2025, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej 15 kwietnia 2025 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał 15 maja 2025 r. Skarga została złożona 16 maja 2025 r., a zatem z jednodniowym opóźnieniem i nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd I instancji uznał, że z tej przyczyny w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") był on zobowiązany odrzucić skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sformułowanie "odrzuca" wskazuje na obowiązek sądu administracyjnego odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu. Należy w tym miejscu podkreślić, że 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. Oznacza to, że w sytuacji złożenia skargi po terminie (jak w niniejszej sprawie), sąd jest obowiązany skargę odrzucić, o czym wspomniano powyżej.
W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 2 kwietnia 2025 r., zawierające prawidłowe pouczenie o terminie i trybie zaskarżenia, zostało doręczone skarżącej 15 kwietnia 2025 r. Wobec tego 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał 15 maja 2025 r. Złożenie skargi 16 maja 2025 r. nastąpiło więc po terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności, co skarżąca przyznaje we wniosku o przywrócenie terminu, który dotychczas prawomocnie nie został rozpoznany.
Podnoszone w zażaleniu okoliczności dotyczące przebiegu postępowania, w tym nierozpatrzenie kluczowych dokumentów złożonych przez skarżącą, pozostają bez wpływu na ustalenie, że uchybiła ona terminowi określonemu w art. 53 § 1 p.p.s.a., co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
