Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Dobek - Rak Asesor WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Pazdykiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2022 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia 21 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skargę wniesiono w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Wnioskiem z 2 lipca 2021 r. R. S. zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego w Gdańsku o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w Sądzie Okręgowym w Gdańsku w 2020 r., zarejestrowanych w repertorium "[..]" oraz "[..]" pod symbolami [..] i [..]. Jako możliwą formę udostępnienia informacji wnioskodawca wskazał zapisanie jej na płycie CD/DVD i przesłanie na podany adres do korespondencji.

Pismem z 19 lipca 2021 r. Prezes Sądu Okręgowego poinformował wnioskodawcę, że przygotowanie powyższej informacji wiązałoby się z bardzo dużym nakładem pracy. Z uwagi na jej obszerność (53 wyroki wraz z uzasadnieniami) w jej przygotowanie musiałoby być zaangażowanych przez dłuższy okres co najmniej dwóch pracowników sądu w oderwaniu od bieżących zadań. Z uwagi na duże obciążenie pracą musiałaby być wykonana poza normalnymi godzinami pracy, gdyż w przeciwnym wypadku doszłoby do dezorganizacji pracy w sekretariatach wydziałów cywilnych. Zatem nie jest możliwe ze względów technicznych i finansowych udostępnienie tak obszernej informacji publicznej bez szkody dla sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez Sąd Okręgowy w Gdańsku. W związku z tym, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Prezes Sądu Okręgowego zobowiązał wnioskodawcę do wskazania w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego sporządzenie przedmiotowej informacji.

W piśmie z 27 lipca 2021 r. wnioskodawca nie zgodził się z zakwalifikowaniem żądanej informacji do kategorii informacji przetworzonej, nie uzasadniając swojego sprzeciwu i nie ustosunkowując się do prośby o wskazanie szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego przygotowanie tak obszernej informacji publicznej.

Decyzją z 17 sierpnia 2021 r. Prezes Sądu Okręgowego odmówił udzielenia wnioskodawcy żądanej informacji publicznej ze względu na brak w sprawie szczególnie istotnego interesu publicznego. W uzasadnieniu organ przypomniał, że brak jest definicji legalnej pojęcia informacja przetworzona, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, więc powołał się na bogate orzecznictwo w tym zakresie wskazując m.in., że informacją o takim charakterze będzie m.in. informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego a jej przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem wniosku.

Następnie organ wyjaśnił, że wnioskodawca zażądał udostępnienia informacji wymagającej wyodrębnienia ze zbioru wszystkich wyroków z uzasadnieniami wydanych w 2020 r. w sprawach o zadośćuczynienie i odszkodowanie za doznaną krzywdę z tytułu naruszenia dóbr osobistych. Elektroniczny system repertoryjny SAWA pozwolił organowi na dokładne określenie obszerności żądanej informacji (53 wyroki). Co więcej, żadne z tych orzeczeń nie zostało opublikowane na stronie BIP w Portalu orzeczeń. Wielkość wyodrębnionego zbioru to 725 stron druku, które wymagały by anonimizacji, następnie wydruku i wysłania wnioskodawcy. Skoro anonimizacja jednej strony w formacie Word zajmuje średnio 4 minuty, to anonimizacja 725 stron zajęłaby ok. 50 roboczogodzin, tj. ok. 6 dni. Ponadto, każde orzeczenie musi zostać przeczytane dwukrotnie w celu uniknięcia pomyłek, co dodatkowo zwiększyłoby szacowany czas. A czynności te musiałyby być wykonywane równolegle z innymi obowiązkami służbowymi, w tym dotyczącymi spraw pilnych. Nie mogłoby się to odbyć bez szkody dla bieżącego funkcjonowania sekretariatu.

Biorąc pod uwagę powyższe żądana informacja z pewnością ma charakter informacji przetworzonej. Na marginesie organ zauważył, że nie jest to pierwszy tego typu wniosek pochodzący od wnioskodawcy, bowiem sukcesywnie, co najmniej od 8 lat (po kilka wniosków w roku) składa on podobne wnioski, mające bardzo szeroki zakres. Zdaniem organu, postawa wnioskodawcy prowadzi do wniosku, że nadużywa on prawa dostępu do informacji publicznej (podobne stanowisko zajął WSA w Gdańsku w wyroku z 10 lutego 2021 r., sygn. II SA/Gd 728/20).

Reasumując, wobec braku ustosunkowania się do wezwania organu i nie odniesienia się przez wnioskodawcę do istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego należało wydać decyzję odmowną.

Po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy decyzją z 21 września 2021 r. Prezes Sądu Apelacyjnego w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wyższego stopnia podzielił stanowisko Prezesa Sądu Okręgowego, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Odnosząc się do odwołania organ powołał się na orzecznictwo i przypomniał, że nie budzi wątpliwości, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną. Dokonując takiej oceny należy wziąć pod uwagę wysokość nakładów, jakie musi ponieść podmiot zobowiązany, czasochłonność, liczbę zaangażowanych pracowników czy konieczność przekształcania wielu wniosków (anonimizacja).

Ponadto organ wyższego stopnia również zwrócił uwagę na to, że działania wnioskodawcy stanowią przejaw nadużycia prawa do informacji publicznej, co także stanowi argument za odmówieniem udostępnienia wnioskowanej informacji.

W skardze do sądu wnioskodawca wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Powołał się przy tym na orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym, zdaniem skarżącego, wymóg anonimizacji wyroków i ich uzasadnień nie powoduje, że informacja taka staje się przez to informacją przetworzoną.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie z 16 maja 2022 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę oraz przytoczył dodatkową argumentację, uzasadniającą jej uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sądowej kontroli legalności poddano decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 21 września 2021 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Gdańsku z 17 sierpnia 2021 r. w przedmiocie odmowy skarżącemu udostępnienia żądanej informacji publicznej.

Podstawą prawną wydanych w sprawie decyzji był art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2167 ze zm.), dalej u.d.i.p., który przewiduje, że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

Przedmiotem wniosku skarżącego z 2 lipca 2021 r. było udostępnienie mu informacji publicznej w postaci kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w Sądzie Okręgowym w Gdańsku w 2020 r. zarejestrowanych w repertorium "[...]" oraz "[...]" pod symbolami [..] i [..].

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret trzecie u.d.i.p. wskazuje, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu. W związku z tym, niesporne jest, że żądane przez skarżącego informacje mieszczą się w katalogu informacji publicznych. Ponadto, adresat wniosku, tj. Prezes Sądu Okręgowego w Gdańsku jest podmiotem zobowiązanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., bowiem zgodnie z art. 10 ust. 2 Konstytucji RP sądy i trybunały sprawują władzę sądowniczą. Z kolei, art. 175 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Sądy, jako organy władzy sądowniczej wydające wyroki w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, wykonują zadania w imieniu państwa, którego funkcje realizują. Są to więc organy państwowe powołane do rozpatrywania i rozstrzygania sporów prawnych w imieniu państwa. Zgodnie zaś z 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 2072 ze zm.), do kompetencji prezesa sądu należy kierowanie sądem i reprezentowanie sądu na zewnątrz, z wyjątkiem spraw należących do kompetencji dyrektora sądu. W związku z tym podmiot, do którego skierowano żądanie udostępnienia informacji publicznej był zobowiązany do udostępnienia tych informacji publicznych, w których posiadaniu był.

W niniejszej sprawie sporne jest to, czy organy obu instancji, odmawiając skarżącemu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, zasadnie uznały, że jej zakres powoduje, iż mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, obejmuje m.in. uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przepis ten wprowadza wyjątek od zasady określonej w art. 2 ust. 2 u.d.i.p., w myśl której od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Wobec tego należy stwierdzić, że ustawa rozróżnia dwa rodzaje informacji publicznej – informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz, a contrario, informację prostą. Natomiast tylko udostępnienie informacji publicznej należącej do pierwszej z wymienionych kategorii (a więc przetworzonej) zostało uwarunkowane przez ustawodawcę dodatkowym kryterium, a mianowicie wykazaniem istotności dla interesu publicznego w jej uzyskaniu przez wnioskodawcę. Dostęp do informacji prostej jest nieograniczony tym zastrzeżeniem.

Jeżeli zatem w toku procedowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ dojdzie do przekonania, że żądanie dotyczy informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., której udostępnienie, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., może nastąpić jedynie "w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego", a występowanie takiego interesu w uzyskaniu żądanej informacji nie wynika już z samej treści wniosku, wówczas organ winien wezwać wnioskodawcę do wykazania interesu publicznego, z jednoczesnym wyjaśnieniem, że dana informacja jest według organu informacją przetworzoną. Strona wnioskująca powinna mieć możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Po upływie wyznaczonego terminu, nawet w sytuacji milczenia strony organ, dla zrealizowania obowiązków wynikających z u.d.i.p., powinien albo udostępnić wnioskowaną informację albo wydać decyzję odmowną, wykazując w niej brak przesłanki przewidzianej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Kryterium udostępnienia informacji przetworzonej ma charakter klauzuli generalnej i oznacza konieczność dokonania oceny każdego przypadku. Celem takiej regulacji (ograniczenia w dostępie) jest przeciwdziałanie zalewowi wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych oraz zapobieganie sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Tym samym, prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać możliwość wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie (zob. wyrok NSA z 29 października 2020 r., I OSK 969/20, CBOSA).

Należy przy tym zauważyć, że ustawodawca nie zdefiniował pojęć informacji prostej i informacji przetworzonej, a pojęciem informacji prostej w ogóle się nie posługuje. Niemniej jednak w orzecznictwie wypracowano pewien zbiór cech, które pozwalają stwierdzić, czy dana informacja jest informacją o charakterze przetworzonym. I tak, informacja tego rodzaju stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Przy tym nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację, prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (zob. wyrok WSA w Warszawie z 23 września 2009 r., II SA/Wa 978/09; wyroki NSA: z 30 października 2008 r., I OSK 951/08, z 27 czerwca 2013 r., I OSK 529/13, CBOSA). Przetworzenie informacji wymaga więc dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (por. wyrok NSA z 5 marca 2013 r., I OSK 3097/12, CBOSA). Działania takie często wiążą się też z poniesieniem przez adresata wniosku określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa, i zaangażowaniem ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością (por. wyroki NSA z 27 stycznia 2011 r., I OSK 1870/10; z 5 września 2013 r., I OSK 865/13; z 27 marca 2018 r., I OSK 1526/16, CBOSA).

W niniejszej sprawie wniosek skarżącego bezsprzecznie zawiera żądanie przedstawienia wielu informacji prostych. Sądowi znane są rozbieżne podglądy orzecznictwa w tej mierze, niemniej jednak skład orzekający w niniejszej sprawie podziela ten, zgodnie z którym w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić ją w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (zob. wyrok NSA z 6 października 2011 r., I OSK 1199/11; z 17 maja 2012 r., I OSK 416/12, CBOSA). Orzeczenia akceptujące ten pogląd uznają więc, że także suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z 25 listopada 2016 r., I OSK 2782/15; z 14 kwietnia 2017 r., I OSK 2791/16; z 17 września 2020 r., I OSK 396/20; z 21 października 2020 r., sygn. akt I OSK 834/20, CBOSA).

Mając powyższe na względzie sąd uznał, że dokonana przez podmiot zobowiązany kwalifikacja żądanej informacji jako przetworzonej jest prawidłowa. Jeżeli bowiem dany wniosek obejmuje pewien zbiór informacji prostych, który należy wytworzyć wedle kryteriów wskazanych we wniosku, a z taką sytuacją niewątpliwie mamy do czynienia w rozważanym wypadku, to działanie takie wymaga zaangażowania sił i środków przez organ zobowiązany, w celu ich wyszukania, zebrania i opracowania. Dokonanie analizy w tym zakresie i podjęcie wielorakich czynności w celu załatwienia wniosku o udostępnienie szeregu informacji prostych, w szczególności, gdy wniosek jest obszerny, stanowi już udostępnienie informacji przetworzonej. Przygotowanie ich wymaga w tym wypadku bowiem takich działań organizacyjnych, które zakłócać będą normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i które utrudnią wykonywanie przypisanych mu zadań.

Z akt sprawy wynika, że po otrzymaniu wniosku skarżącego, Prezes Sądu Okręgowego w Gdańsku ustalił, że realizacja wniosku skarżącego obejmowałaby wyodrębnienie z akt, skopiowanie i zanonimizowanie 53 żądanych wyroków wraz z uzasadnieniami, co stanowi 725 stron druku. Organ wyjaśnił również szczegółowo dlaczego taka liczba orzeczeń do przygotowania klasyfikuje, w jego ocenie, żądaną informację do kategorii informacji przetworzonej.

Sąd podziela pogląd obu organów, że udostępnienie informacji publicznej o wskazanym zakresie wymagało podjęcia czynności zmierzających do utworzenia zbioru informacji żądanych przez skarżącego, wyselekcjonowanych w oparciu o kryteria w postaci konkretnego rodzaju spraw (z repertorium "[.]." oraz "[..]" pod symbolami [...] i [...]). Co istotne, w przygotowaniu powyższych informacji nie mógł być pomocny Portal orzeczeń sądów powszechnych. Wskazać również należy, że konieczna w ramach tego przygotowania anonimizacja nie ograniczałaby się tylko do usunięcia imion i nazwisk, ale także fragmentów, które umożliwiałyby identyfikację osób wskazanych w uzasadnieniu, co byłoby związane z zaangażowaniem pracowników organu (dwóch do dokonania anonizmizacji każdego z uzasadnień wyroku), które może negatywnie wpłynąć na wykonywanie jego podstawowych zadań pracowniczych. W tej sytuacji, w ocenie sądu, zasadne było zakwalifikowanie wnioskowanych informacji jako informacji publicznej przetworzonej, gdyż żądany zbiór informacji prostych musi zostać poddany stosownym działaniom ze strony organu, które mają charakter pracochłonny.

Trafna jest też ocena organów, że wniosek skarżącego nie mógł zostać rozpatrzony pozytywnie poprzez udostępnienie mu żądanych wyroków z uzasadnieniami. Prawidłowo bowiem Prezes Sądu Okręgowego, wobec uznania, że informacje te mają charakter przetworzony, wezwał wnioskodawcę pismem - 19 lipca 2021 r. - do wykazania szczególnie istotnego interesu, który wskazywałby na konieczność udostępnienia mu takich informacji. Natomiast brak wykazania ww. interesu w odpowiedzi na wezwanie uprawniał organ do wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

Niezależnie od powyższego, zdaniem sądu, przy ocenie przesłanek do odmowy udostępnienia informacji publicznej należy uwzględnić także okoliczności związane ze złożeniem samego wniosku, w szczególności fakt, że jest to kolejny tego rodzaju wniosek tego samego wnioskodawcy, a także jego postawę, która może wskazywać na nadużywanie przez niego prawa do informacji oraz wpływ składanych przezeń wniosków na pracę organu publicznego, do którego są one kierowane (por. wyrok WSA w Łodzi z 28 października 2020 r., II SA/Łd 493/20, CBOSA). Sądowi z urzędu wiadome jest bowiem, że przedmiotowy wniosek nie jest jedynym, jaki skarżący skierował do organu w sprawie dostępu do informacji publicznej. Skarżący sukcesywnie składa analogiczne wnioski dotyczące kolejnych okresów, kierowane do sądów na terenie całego kraju. Przy czym analiza bazy orzeczniczej ujawnia, że pierwotnie skarżący występował z wnioskami obejmującymi kilka lat, lecz spotykając się z odmową z uwagi na szeroki zakres wnioskowanych informacji i kwalifikowaniem ich jako informacje przetworzone, skarżący zmienił podejście i obecnie składa wnioski dotyczące pojedynczych lat. Jednakże złożenie kilku wniosków obejmujących następujące po sobie lata nadal ma na celu uzyskanie informacji dotyczących całych kilkuletnich okresów. Ponadto, przeprowadzona przez sąd analiza orzeczeń własnych, jak i pozostałych sądów administracyjnych w sprawach dotyczących wniosków skarżącego o tożsamym przedmiocie ujawniła, iż w żadnej z kilkudziesięciu spraw nie wykazał on, jaki szczególnie istotny interes przemawia za udostępnieniem mu wnioskowanych wyroków wraz z uzasadnieniami. W kolejnych sprawach skarżący wyłącznie podtrzymywał swoje stanowisko, co do tego, że objęte wnioskami informacje nie mają charakteru przetworzonego, nie przytaczając żadnej pogłębionej argumentacji na jej uzasadnienie.

Z tych względów należało uznać, że działania orzekających w sprawie organów odpowiadają prawu, gdyż zakres wnioskowanej informacji pozwala zakwalifikować ją jako przetworzoną, zaś wnioskodawca, mimo wezwania, nie wykazał istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem mu tego rodzaju informacji. Istnienia takich okoliczności skarżący nie wykazał także na etapie postępowania przed sądem.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329).