VII SA/Wa 1473/07 - Wyrok

Data orzeczenia	2008-01-30	
Data wpływu	2007-08-22	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Izabela Ostrowska
Krystyna Tomaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Mirosława Kowalska	
Symbol z opisem	6019 Inne, o symbolu podstawowym 601	
Hasła tematyczne	Budowlane prawo	
Sygn. powiązane	II OSK 724/08	
Skarżony organ	Wojewoda	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016;  art. 30  ust. 6  pkt 2;  Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. T. W. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. N. Ś. [...] w W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych.	
Uzasadnienie
VII SA/Wa 1473/07

UZASADNIENIE

Prezydent [...] W. decyzją z dnia [...] września 2006r. Nr [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia inwestora (B. S.A. z siedzibą w W.) w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych związanych z rozbiórką budynku mieszkalnego i ogrodzenia położonego na terenie działki Nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. P. [...] w W.

W uzasadnieniu podał, że w stosunku do tej części nieruchomości toczy się postępowanie przed Sądem Rejonowym dla W. [...] o stwierdzenie nabycia własności przedmiotowej nieruchomości przez zasiedzenie na rzecz J. M.

Nadto Sąd Rejonowy dla W. [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2004r. postanowił dokonać w dziale III księgi wieczystej wpisu ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu pod sygn. akt: I Ns 2478/03 o zasiedzenie przedmiotowej nieruchomości. W przypadku uwzględnienia wniosku, J. M. stałaby się właścicielką gruntu jak i znajdującego się na nim budynku.

Jak wskazuje organ I instancji w/w nie zamierza rozbierać budynku, zatem działania inwestora wyrządziłyby jej szkodę.

Odwołanie od decyzji Prezydenta [...] W. złożyła Spółka akcyjna B. w W. wnosząc o jej uchylenie oraz umorzenie postępowania w niniejszej sprawie.

Spółka w uzasadnieniu wskazała, że inwestycja realizowana jest na działce Nr [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta Kw [...] i w niej w dziale trzecim nie ma żadnych wpisów.

Zdaniem odwołującej w niniejszej sprawie ani fakt posiadania, ani okoliczność toczącego się postępowania sądowego o zasiedzenie nie może być podstawą wydania sprzeciwu w rozumieniu art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego.

Nadto B. S.A. w W. dodał, że wniesienie sprzeciwu, powoduje niemożność wykonania jednego z obowiązków nałożonego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006r. Nr [...] przez Prezydenta [...] W. w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę II etapu [...], co w konsekwencji będzie skutkowało odmową wydania pozwolenia na budowę.

Decyzją Nr [...] wydaną przez Wojewodę [...] dnia [...] czerwca 2007r. uchylono decyzję organu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż z akt sprawy wynika, że J. M. wnosi o zasiedzenie działki [...] w W. przy ul. G. [...], zaś zgłoszenie z dnia 5 września 2006r. dotyczy rozbiórki budynku mieszkalnego i ogrodzenia na działce Nr [...] i przez Spółkę B. w W., a nie Spółkę B. w G.

Nadto Wojewoda [...] podał, że z odpisu zwykłego księgi wieczystej Nr [...] nie wynika aby dział III zawierał wpisy dot. ostrzeżenia o toczącym się przed Sądem Rejonowym dla W. [...] postępowaniu z wniosku J. M. o zasiedzenie działki objętej przedmiotowym zgłoszeniem.

W ocenie organu II instancji Prezydent [...] W. naruszył art. 7 ustawy z dnia

14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - zwanej dalej kpa (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) poprzez nie wyjaśnienie czy działka [...] objęta zgłoszeniem rozbiórki budynku mieszkalnego oraz ogrodzenia i działka [...] to te same działki.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożyła J. M.

Wniosła o "(...) cofnięcie wydania pozwolenia na rozpoczęcie robót budowlanych

na terenie działki Nr ew. [...] przy ul. P. [...] w W., w tym również budynku mieszkalnego i ogrodzenia działki [...], która stanowi część działki [...]".

Zdaniem J. M. skoro sporne tereny zostały przekazane Spółdzielni M. pod budownictwo osiedla mieszkaniowego a ona nie zrealizowała inwestycji to działki powinny zostać zwrócone dawnym właścicielom a nie ponownie sprzedane.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.

(Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, który zgodnie z dyspozycją określoną w art. 1 § 2 w/w ustawy dokonuje kontroli aktu zaskarżonego pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia przepisów prawa

(art. 145 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej ppsa - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

Na wstępie należy podkreślić, że przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zgodnie z art. 138 § 2 kpa jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy i niedopuszczalna jest wykładania rozszerzająca tego przepisu.

Decyzja kasacyjna może być podjęta tylko w sytuacjach określonych w w/w przepisie. Żadne inne wady postępowania, ani wady decyzji podjętej w I instancji,

nie dają organowi odwoławczemu podstaw do wydania decyzji kasacyjnej tego typu. Organ orzekający wydając decyzję kasacyjną winien dokonać oceny zgromadzonego przez organ I instancji materiału dowodowego w aspekcie jego zupełności i dopiero

na tej podstawie, w sposób umotywowany, wskazać jakie okoliczności nie zostały udowodnione. W przypadku gdy organ II instancji uzna postępowanie dowodowe

za niewystarczające, to nie może ograniczyć się do stwierdzenia, że dana okoliczność wymaga udowodnienia, lecz winien podać, dlaczego przeprowadzone dotychczas dowody uważa za nieprzydatne, bądź niewystarczające i wskazać, w jakim kierunku postępowanie dowodowe winno być przeprowadzone celem jego uzupełnienia

(zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 listopada 2000r., sygn. akt:

V SA 856/00, Nr LEX 50108). Trzeba przy tym pamiętać, że jeżeli zakres zaleconego uzupełnienia postępowania dowodowego nie odpowiada "znacznej części"

w rozumieniu art. 138 § 2 kpa, dowody powinien przeprowadzić organ odwoławczy.

Przenosząc powyższe rozważania na kanwę niniejszej sprawy, mając również

na względzie powyższe rozważania Sąd stwierdza, że Wojewoda [...] postąpił prawidłowo uchylając decyzję Prezydenta [...] W. W uzasadnieniu swej decyzji w sposób jednoznaczny i niebudzący żadnych wątpliwości określił własne stanowisko w kwestii wadliwości postępowania przed organem I instancji.

Prawidłowo stwierdził, że Prezydent [...] W. nie dokonał pełnej analizy stanu faktycznego sprawy, czym naruszył art. 7 kpa. Nadto słusznie uznał, iż zachodzi konieczność uzupełnienia postępowania administracyjnego i to w znacznej części, co z kolei wyłączało możliwość zastosowania przez Wojewodę [...] przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego (w rozumieniu art. 136 kpa).

Z akt sprawy Prezydenta [...] W. nie wynika czy działka Nr [...] objęta zgłoszeniem rozbiórki budynku mieszkalnego i ogrodzenia przez B. S.A. w W. i działka Nr [...] objęta wnioskiem o zwrot nieruchomości przez J. M. to te same działki.

Sąd również nie znalazł w aktach administracyjnych żadnego dokumentu świadczącego o tym czy działka Nr [...] jest częścią działki Nr [...] (zgodnie

z twierdzeniem skarżącej) czy też są to całkowicie odrębne nieruchomości.

Brak ustalenia przez organ I instancji powyższych kwestii mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż jeśli działka [...] (objęta zgłoszeniem) nie zawiera

(w prowadzonej dla niej księdze wieczystej) ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu

o zasiedzenie, jak to wynika z księgi wieczystej [...] przedstawionej przez inwestora, to sprzeciw Prezydenta [...] W. byłby bezzasadny.

Należy mieć na uwadze, że "dokumenty i oświadczenia składane przez stronę (...) korzystają z domniemania prawdziwości, jeżeli nie są oczywiście sprzeczne

z innymi dowodami lub okolicznościami i faktami znanymi organowi z urzędu"

(por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2000r. sygn. akt:

I SA/Kr 638/98, Lex 44386).

Organ administracyjny tym bardziej w sytuacji, gdy dysponuje sprzecznymi

ze sobą dowodami nie może uchylić się od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zasada oficjalności postępowania administracyjnego (art. 7 i 77 kpa) zobowiązuje organ administracji publicznej, aby w toku postępowania podejmował wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczał jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem,

a więc by z urzędu przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy

(zob. też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2000r.

sygn. akt: V SA 948/00, Lex 50114).

Na marginesie Sąd pragnie podkreślić, że uchylenie przez Wojewodę [...] decyzji Prezydenta [...] W. i cofnięcie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ nie przesądza, wbrew twierdzeniom skarżącej o jej merytorycznym zakończeniu. Świadczy wyłącznie o tym, iż organ odwoławczy dopatrzył się istotnych braków w postępowaniu organu I instancji, które należy uzupełnić i wówczas dopiero wydać decyzję rozstrzygającą sprawę co do istoty.

Reasumując należy stwierdzić, iż przyczyny uchylenia decyzji organu I instancji wskazane w zaskarżonej decyzji odpowiadają przesłankom określonym

w art. 138 § 2 kpa.

Zatem wobec niestwierdzenia, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak

w sentencji.