Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik, Protokolant: Referent Agnieszka Gross, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2026 r. sprawy ze skargi K. A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 19 listopada 2025 r.nr 2201-IGC.4303.50.2025.MK w przedmiocie cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia 19 listopada 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "organ odwoławczy" lub "organ drugiej instancji"), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, dalej: "O.p."), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1373), art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775) po rozpatrzeniu odwołania K. Spółki z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "spółka", "skarżąca", "strona") z dnia 5 maja 2025 r. od decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni znak 328000-CZC-3.4303.382-383.2024.KRL z dnia 8 kwietnia 2025 r. w przedmiocie określenia klasyfikacji taryfowej towarów w postaci folii aluminiowej objętych łącznie dwoma zgłoszeniami celnymi, stawki i wymaganej kwoty cła antydumpingowego (A30) oraz różnicy między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniach celnych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że C. S.A. (obecnie działająca pod firmą R. S.A.), działając w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, w imieniu i na rzecz K. Spółki z o.o., zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towary deklarowane jako folia aluminiowa bez podłoża o grubości 0,11 mm, lakierowana, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, klasyfikowane do kodu TARIC 760719 90 96, ze stawką celną erga omnes 7,5 % ad valorem. Dokonane zgłoszenia celne zostały zarejestrowane w ewidencji elektronicznej pod następującymi numerami MRN:

1. [...] z dnia 10 października 2022 r.;

2. [...] z dnia 15 lutego 2023 r.

Następnie organ odwoławczy wskazał, że pracownicy Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie przeprowadzili w okresie od 13 marca 2024 r. do 6 czerwca 2024 r. na podstawie art. 48 Unijnego Kodeksu Celnego kontrolę prawidłowości obrotu towarowego w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów przywożonych z państw trzecich, w szczególności taśm z aluminium stopowego i folii aluminiowej, za okres od 12 lipca 2022 roku do 30 września 2023 roku. Powzięte ustalenia zostały szczegółowo opisane w protokole kontroli z dnia 5 czerwca 2024 r. Kontrolujący zakwestionowali w szczególności prawidłowość deklarowanego przez spółkę kodu TARIC 7607 19 90 96 wskazując jako właściwy kod TARIC 7607 19 90 75.

W wyniku przeprowadzonego postępowania Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni wydał decyzję z dnia 8 kwietnia 2025 r., na mocy której:

1.dla towarów w postaci folii aluminiowej, ujętych w wymienionych na wstępie zgłoszeniach celnych, określił klasyfikację taryfową do kodu TARIC 7607 19 90 75 z kodem dodatkowym C999, stawkę celną dla krajów trzecich w wysokości 7,5 % oraz stawkę ostatecznego cła antydumpingowego (A30) w wysokości 24,6 %,

2.orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty ostatecznego cła antydumpingowego (A30) w łącznej wysokości 113.038 zł,

3.określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w powyższych zgłoszeniach celnych w wysokości 25.998 zł.

Od tej decyzji strona wniosła odwołanie. W związku z podniesionymi zarzutami naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego wniesiono o: uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Naczelnikowi Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni, ewentualnie o uwzględnienie stanowiska strony w przedmiocie prawidłowej klasyfikacji towaru do kodu TARIC 760719 90 96.

Organ odwoławczy, biorąc pod uwagę całość zebranego w prowadzonym postępowaniu materiału dowodowego stwierdził, że towarem będącym przedmiotem niniejszego postępowania jest w istocie folia aluminiowa pochodząca z Chińskiej Republiki Ludowej, o grubości 0,11 mm, nieosadzona na podłożu, obrobiona więcej niż przez walcowanie, w zwojach lub zwijanych taśmach, klasyfikowana do podpozycji 7607 19 90 Wspólnej Taryfy Celnej. Jest na nią nałożona obustronnie cienka warstwa (rzędu 200-300 nm) silanu - związku krzemu i wodoru, a następnie pokryta jest z obu stron powłoką lakierniczą o szerokiej palecie dostępnych barw.

Organ odwoławczy podał, że kwestią sporną w sprawie jest to, czy wymieniona w sentencji decyzji folia aluminiowa może być klasyfikowana do kodu TARIC 7607 19 90 96 (jak zadeklarowała spółka), czy też powinna być klasyfikowana do kodu TARIC 7607 19 90 75 obejmującego folię aluminiową bez wewnętrznych warstw innego materiału (jak orzekł organ celny pierwszej instancji).

W ocenie organu drugiej instancji nie budzi wątpliwości, jak również spółka temu nie zaprzecza, że w przedmiotowej folii aluminiowej nie występuje jakakolwiek warstwa innego materiału pomiędzy dwiema lub więcej warstwami aluminium. Nie ma przy tym doniosłego znaczenia dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie, czy wyprodukowanie folii aluminiowej o takich parametrach byłoby technologicznie możliwe, czy też ekonomicznie uzasadnione.

Zdaniem organu odwoławczego wyjaśnienia spółki składane w toku postępowania, jak również wyniki badań laboratoryjnych, jednoznacznie potwierdzają, że podczas procesu produkcyjnego spornej folii aluminiowej z obu stron nakładana jest cienka warstwa (rzędu 200-300 nm) silanu. Jest to organiczny związek krzemu i wodoru, który stanowi podkład umożliwiający trwałe pokrycie folii aluminiowej powłoką lakierniczą zapewniającą odporność na korozję i czynniki zewnętrzne. Tego rodzaju obróbka stopów aluminium jest określana mianem pasywacji. Taka warstwa podkładowa, widoczna podczas badania za pomocą mikroskopu elektronowego, jest nazywana warstwą konwersyjną. Jakkolwiek została ona określona przez autorów przywołanych wyżej opinii jako warstwa środkowa bądź warstwa pośrednia, to jednak nie budzi wątpliwości organu odwoławczego, że stanowi ona integralny składnik zewnętrznej powłoki, jaką pokryta została sporna folia aluminiowa. Nie może być zatem uważana za wewnętrzną warstwę innego materiału w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej, w odniesieniu do samej warstwy folii aluminiowej.

Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji doszedł do przekonania, że folia aluminiowa będąca przedmiotem sporu powinna być klasyfikowana do kodu TARIC 7607 19 90 75 obejmującego folię aluminiową bez wewnętrznych warstw innego materiału. W tym stanie rzeczy wykluczyć należy deklarowaną przez spółkę klasyfikację tego towaru do kodu TARIC 7607 19 90 96. Obejmuje on folię aluminiową "pozostałą" czyli inną niż "bez wewnętrznych warstw innego materiału". Organ odwoławczy podkreślił, że nawet za pomocą mikroskopu elektronowego nie stwierdzono wewnątrz właściwej warstwy aluminium jakiejkolwiek warstwy innego materiału. Jak stanowią Noty wyjaśniające do Działu 76, obróbka folii aluminiowej mająca na celu polepszenie właściwości lub wyglądu zewnętrznego metalu, ochronę przed korozją, polegająca na nałożeniu podkładu i lakierowaniu nie wpływa na klasyfikację wyrobu.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1784 z dnia 8 października 2021 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz wyrobów walcowanych płaskich z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. UE L 359 z 11.10.2021) na przywóz wyrobów z aluminium, walcowanych płaskich, nawet w postaci stopu, nawet poddanych dalszej obróbce niż walcowanie płaskie, bez podłoża, bez wewnętrznych warstw innego materiału,

-w zwojach lub zwijanych taśmach, w arkuszach ciętych na wymiar lub w postaci okrągłej; o grubości 0,2 mm lub większej, ale nie większej niż 6 mm,

-w postaci blach grubych o grubości większej niż 6 mm,

-w zwojach lub zwijanych taśmach, o grubości nie mniejszej niż 0,03 mm, ale mniejszej niż 0,2 mm, objętych kodami CN ex 7606 11 10 (kody TARIC 7606111025, 7606111086), ex 7606 11 91 (kody TARIC 7606119125, 7606119186), ex 7606 11 93 (kody TARIC 7606119325, 7606119386), ex 7606 11 99 (kody TARIC 7606119925, 7606119986), ex 7606 12 20 (kody TARIC 7606122025, 7606122088), ex 7606 12 92 (kody TARIC 7606129225, 7606129293), ex 7606 12 93 (kody TARIC 7606129386), ex 7606 12 99 (kody TARIC 7606129925 i 7606129986), ex 7606 91 00 (kody TARIC 7606910025, 7606910086), ex 7606 92 00 (kody TARIC 7606920025, 7606920092), ex 7607 11 90 (kody TARIC 7607119048, 7607119051, 7607119053, 7607119065, 7607119073, 7607119075, 7607119077, 7607119091, 7607119093) i ex 7607 19 90 (kody TARIC 7607199075, 7607199094) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostało nałożone ostateczne cło antydumpingowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 przywołanego wyżej rozporządzenia stawka tego cła dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw (kod dodatkowy C999) została ustanowiona w wysokości 24,6 % do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem.

W związku z tym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku doszedł do przekonania, że organ celny pierwszej instancji prawidłowo określił wymaganą kwotę ostatecznego cła antydumpingowego (A30) w łącznej wysokości 113.038 zł, uwzględniając deklarowaną w powyższych zgłoszeniach wartość celną przywiezionych towarów, ich klasyfikację do kodu TARIC 7607 19 90 75 z kodem dodatkowym C999 oraz stawkę cła ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 24,6 % mającą zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów jest to samoistne zobowiązanie podatkowe, powstające z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia podlegającego opodatkowaniu jakim jest ten import. Stosownie do art. 19a ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Podstawą opodatkowania jest natomiast wartość celna powiększona o należne cło (art. 30b ust. 1). Podstawa opodatkowania, o której mowa w art. 30b ust. 1-3a, obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia - o ile nie zostały włączone do wartości celnej - ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu (art. 30b ust. 4). Bezspornym jest zatem, że wartość celna i kwota należnego cła będące składnikami podstawy opodatkowania mają bezpośredni wpływ na ostateczną kwotę podatku od towarów i usług.

W związku ze zmianą kwoty należnego cła, która skutkuje zmianą podstawy opodatkowania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniach celnych, która wyniosła 25.998 zł.

Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wyjaśnił, że całkowicie unikatowy proces obróbki spornej folii aluminiowej, na który wskazuje pełnomocnik spółki polega w istocie na nałożeniu podkładu z silanu i lakierowaniu. Jego charakterystyka w pełni odpowiada procesowi pasywacji stopów aluminium przy wykorzystaniu konwersyjnej warstwy podkładu. Organ odwoławczy zaznaczył, że nie neguje wyników badań przeprowadzonych przez pracowników naukowych I. w S. i I.1 w K. oraz opinii sporządzonej przez dr. hab. inż. A. W., spójnych z wyjaśnieniami spółki. Wbrew twierdzeniom strony, dokonując subsumpcji ustalonego faktycznego do obowiązujących przepisów prawa celnego należy jednak te wyniki interpretować w ten sposób, że pośrednia warstwa konwersyjna silanu - związku krzemu i wodoru, stanowiącego podkład, nie jest wewnętrzną warstwą przywiezionego towaru, lecz stanowi integralną część zewnętrznej powłoki lakierniczej, jaką pokryta została sporna folia aluminiowa. Jak słusznie zauważył organ pierwszej instancji, obróbka, jakiej poddana została sporna folia aluminiowa poprzez nałożenie podkładu i lakieru nie wpłynęła na klasyfikację taryfową tego wyrobu. Rodzaje obróbki wymienione w Notach wyjaśniających do Działu 72, które odnoszą się również do artykułów z aluminium klasyfikowanych do Działu 76, zostały wskazane w sposób przykładowy. Nie stanowią one katalogu zamkniętego i mogą być stale aktualizowane wraz z rozwojem technologii powierzchni.

Ustosunkowując się do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wyjaśnił, że w postępowaniu w sprawach celnych nie stosuje przepisu art. 122 O.p. Na organie celnym nie ciąży obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego wynikający z zasady prawdy obiektywnej zawartej w art. 122 O.p. W preambule do Unijnego Kodeksu Celnego zostały opisane m.in. zasady rządzące procedurą wydawania decyzji, odnoszące się do takich zasad ogólnych jak zasada legalizmu, zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, zaufania do organów celnych. Organ pierwszej instancji, kierując się treścią art. 180 § 1 O.p., w pełni zastosował się do tych zasad i podjął niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia końcowego rozstrzygnięcia, a tym samym została zrealizowana zasada kompletności materiału dowodowego określona w art. 187 § 1 O.p. W uzasadnieniu decyzji zostały szczegółowo przedstawione przesłanki, którymi organ pierwszej instancji kierował się, dokonując rozstrzygnięcia.

Ponadto organ odwoławczy podniósł, że w sytuacji, gdy spór sprowadza się do kwestii zastosowania prawa lub jego wykładni, możliwość przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego jest wykluczona. Organ odwoławczy zaznaczył przy tym, że nie kwestionuje złożonych do akt sprawy wyników przywołanych badań laboratoryjnych oraz przedstawionej opinii, jak również fachowej wiedzy i doświadczenia zawodowego autorów tych opracowań. Stan przywiezionych towarów, w przeciwieństwie do tego, co twierdzi spółka jest znany i niesporny. Informacje o rodzaju towarów, materiałach, z których zostały wytworzone, przeznaczeniu, walorach użytkowych (zastosowaniu) umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie rodzaju towaru oraz dokonanie prawidłowej klasyfikacji taryfowej. Zatem w ocenie organu odwoławczego niezasadne jest powołanie biegłego na okoliczność określenia właściwości sprowadzonych towarów, które zostały już wyczerpująco wyjaśnione innymi dowodami znajdującymi się w aktach sprawy. Analizując całość materiału dowodowego dotyczącego spornej folii aluminiowej organ drugiej instancji zaakcentował, że stan towaru został wyjaśniony w sposób jednoznaczny i nie budzi wątpliwości.

Zdaniem organu odwoławczego w sprawie znalazła pełne odzwierciedlenie zasada swobodnej oceny dowodów określona w art. 191 O.p., a organ pierwszej instancji przy ocenie znaczenia i wartości zebranego materiału dowodowego kierował się prawidłami logiki i prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie.

Spółka, działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia:

a. art. 56 ust. 1 i 2, art. 57 ust. 1 oraz art. 77 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 269, str. 1 ze zm.; dalej: "UKC") w zw. z art. 1 i 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. z 1987 r. Nr 256, str. 1 ze zm.; dalej: Rozporządzenie 2658/87") oraz Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, w szczególności regułą 1 i 6, poprzez błędną klasyfikację taryfową importowanego towaru, polegającą na nieprawidłowej interpretacji jego obiektywnych cech i właściwości oraz przypisanie do niewłaściwego kodu CN, z pominięciem warstwowej konstrukcji wyrobu oraz autonomiczną, nieznajdującą oparcia w przepisach interpretacją pojęcia "wewnętrznej warstwy innego materiału";

b. art. 5 pkt 39, art. 22, art. 56 ust. 1 i 2, art. 57, art. 69, art. 70 ust. 1 i 2, art. 71 ust. 1, art. 77 ust. 1-3, art. 84, art. 85 ust. 1, art. 87 ust. 1 oraz art. 101 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz.U. UE L 269 ze zm.) w związku z art. 1 i art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L 256 ze zm.), w tym zmianą wprowadzoną rozporządzeniem Komisji (UE) nr 2021/1832 z dnia 12 października 2021 r., w związku z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 2021/1784 z dnia 8 października 2021 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz wyrobów walcowanych płaskich z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. UE L 359/6 ze zm.), a także art. 2, art. 65 ust. 1 i 2 oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz.U. z 2020 r., poz. 1382 ze zm.), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz błędną wykładnię, polegające na nieuprawnionej zmianie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru z kodu TARIC 7607 19 90 96, zadeklarowanego w zgłoszeniach celnych nr: [...] z dnia 10 października 2022 r. i [...] z dnia 15 lutego 2023 r., na kod TARIC 7607 19 90 75, co skutkowało błędnym określeniem należności celnych przywozowych oraz kwoty podatku od towarów i usług, mimo braku podstaw prawnych i faktycznych do przyjęcia odmiennej klasyfikacji taryfowej towaru;

c. art. 56 ust. 1 i 2, art. 57 ust. 1 oraz art. 77 ust. 1 i 2 UKC w zw. z Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1784 z dnia 8 października 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz wyrobów walcowanych płaskich z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. UE. L. z 2021 r. Nr 359, str. 6 ze zm.; dalej: "Rozporządzenie antydumpingowe"), poprzez wadliwe przyjęcie, że importowany towar podlega zakresowi przedmiotowemu Rozporządzenia antydumpingowego, będące konsekwencją błędnej klasyfikacji taryfowej oraz nieprawidłowego ustalenia jego obiektywnych cech i właściwości, w szczególności poprzez uznanie, że towar stanowi wyrób "bez wewnętrznych warstw innego materiału", podczas gdy z wyjaśnień, dokumentacji technicznej i opinii specjalistycznych wynika odmienna struktura materiałowa wyrobu;

2. naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia:

a. art. 122 oraz art. 187 § 1 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne, poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, pominięcie znaczenia opinii specjalistycznych i raportów laboratoryjnych przedłożonych przez skarżącą, arbitralne uznanie stanu faktycznego za niebudzący wątpliwości oraz zaniechanie powołania biegłego mimo istnienia sporu wymagającego wiadomości specjalnych;

b. art. 180 § 1 oraz art. 191 O.p., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie ich oceny w sposób dowolny, polegający na selektywnym uwzględnieniu zgromadzonego materiału dowodowego oraz zastąpieniu ustaleń wynikających z opinii specjalistycznych własną, niepopartą dowodami oceną organu;

c. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób niewyczerpujący, polegający w szczególności na braku rzeczywistego odniesienia się do kluczowych zarzutów odwołania, niewykazaniu przyczyn pominięcia opinii specjalistycznych strony oraz ograniczeniu się do powielenia argumentacji organu pierwszej instancji, co uniemożliwia skuteczną kontrolę sądową rozstrzygnięcia;

d. art. 197 § 1 O.p. w zw. z art. 120 O.p., poprzez samodzielne ustalenie przez organ właściwości importowanego towaru, zamiast powołania biegłego celem dokonania obiektywnej oceny struktury i właściwości materiałowych towaru, a tym samym ustalenie klasyfikacji taryfowej towaru;

e. art. 233 § 1 w zw. z art. 207 § 1 i 2 O.p., poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy wadliwą decyzję organu I instancji, podczas gdy, ze względu na uchybienia poczynione przez NUCS przy wydaniu decyzji, decyzja ta powinna zostać uchylona;

f. art. 120, art. 121 § 1, art. 122 § 1, art. 124 O.p., poprzez prowadzenie postępowania oraz wydanie decyzji w sposób formalistyczny i jednostronny, bez rzetelnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, bez należytego odniesienia się do argumentów i dowodów przedstawianych przez stronę, a także bez przekonującego wyjaśnienia motywów rozstrzygnięcia.

W związku z powyższymi zarzutami wniesiono o:

1.uwzględnienie skargi oraz uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu z dnia 19 listopada 2025 r. oraz decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania;

2.ewentualnie o uwzględnienie skargi oraz uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu z dnia 19 listopada 2025 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji;

3.zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz kosztów reprezentacji przez pełnomocnika.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej jako "p.p.s.a.", uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3).

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Istota sporu pomiędzy stroną skarżącą i organami administracji celno – skarbowej sprowadzała się do kwestii oceny, czy importowana folia aluminiowa zawierała "wewnętrzną warstwę innego materiału", co pozwalałoby uznać za prawidłową klasyfikację taryfową zastosowaną przez importera w zakwestionowanych zgłoszeniach celnych. Brak takiej "wewnętrznej warstwy innego materiału" determinowałby zaś prawidłowość stanowiska organów wyrażonego w decyzjach obu instancji polegającego na zastosowaniu kodu TARIC 7607 19 90 75.

W tym kontekście za nietrafne należało uznać zarzuty naruszenia prawa procesowego podnoszone przez stronę skarżącą. Organ nie kwestionował bowiem struktury importowanego przez skarżącą spółkę produktu ani co do jego składu materiałowego ani co do innych cech fizycznych. Ocena czy warstwa silanu ma charakter "warstwy wewnętrznej z innego materiału" zależała od interpretacji znaczenia tego pojęcia, do dokonania której właściwe były samodzielnie organy celne.

Zgodnie z art. 197 § 1 o.p. organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą wiadomościami specjalnymi w przypadku, gdy prowadzona sprawa tego wymaga. W niniejszej sprawie dowód z opinii biegłego nie był niezbędny, skoro rozstrzygnięcie sprawy nie wymagało wiadomości specjalnych dla określenia istotnych cech fizycznych importowanej folii, lecz interpretacji konkretnej pozycji taryfy celnej.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę uważa za prawidłowe stanowisko organów administracji celno – skarbowej wyrażone w zaskarżonej decyzji i w decyzji organu I instancji.

Jeśli bowiem w odniesieniu do towaru stanowiącego folię aluminiową, będącego z samej definicji produktem z aluminium, klasyfikacja taryfowa wyklucza zastosowanie kodu TARIC 7607 19 90 75 z uwagi na występowanie "wewnętrznej warstwy z innego materiału", to poszukując znaczenia tego pojęcia należy stwierdzić, że chodzi tu o warstwę z materiału innego niż aluminium, która znajduje się wewnątrz produktu z aluminium – wśród warstw składających się z tego podstawowego materiału. Wówczas bowiem realizuje się cecha "wewnętrzności" w stosunku do materiału podstawowego (aluminium). Pojęciu temu odpowiadałby produkt zbudowany z dwóch warstw folii aluminiowej rozdzielonych warstwą z innego materiału - np. z tworzywa sztucznego. Koszt i funkcjonalność takiego rozwiązania nie ma żadnego znaczenia dla zastosowania odpowiedniej pozycji taryfowej.

Powłoka folii aluminiowej, choćby składała się z kilku warstw (silanu i lakieru, bez względu na ich funkcje) w stosunku do samego wyrobu aluminiowego ma zawsze charakter zewnętrzny. Warstwa silanu znajdująca się pomiędzy warstwą aluminium i warstwą powłoki lakierniczej nie może być zatem uznana za odpowiadającą pojęciu "warstwy wewnętrznej z innego materiału" skoro punktem odniesienia dla tego pojęcia jest wyłącznie produkt (folia) z aluminium. Powłoka z silanu i powłoka lakiernicza pokrywające produkt aluminiowy nie stanowią takiego punktu odniesienia, cechując się ze swej istoty "zewnętrznością" wobec powierzchni z aluminium.

Na marginesie należy wspomnieć, że organy słusznie wskazały, że powłoka lakiernicza w świetle Not Wyjaśniających do Działu 76 Taryfy Celnej nie ma znaczenia dla klasyfikacji taryfowej importowanego wyrobu.

W konsekwencji, organy administracji celno – skarbowej trafnie określiły klasyfikację taryfową importowanej folii aluminiowej do kodu TARIC 7607 19 90 75 z kodem dodatkowym C999, co pociągało za sobą zastosowanie oprócz stawki celnej dla krajów trzecich w wysokości 7,5 %, także ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 24,6 % zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1784.

W tym stanie sprawy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.