Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

W dniu [...] grudnia 2025 r. K. J. (dalej: "skarżący") wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji (dalej: "KGP", "organ") w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z [...] grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Skarżący podał w skardze, że ww. wniosek adresował do KGP, ale został on przekazany według właściwości, za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (dalej: "KWP"), do rozpatrzenia Komendantowi Powiatowemu Policji w [...] (dalej: "KPP"), o czym KWP zawiadomił skarżącego pismem nr [...]. Skarżący zawarł w skardze wniosek o przyznanie mu sumy pieniężnej według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie, a także nieuwzględnienie wniosku o przyznanie sumy pieniężnej. KGP wskazał, iż skarga z [...] grudnia 2025 r. na bezczynność organu nie została poprzedzona ponagleniem, analogicznie jak w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 696/24. Ponadto wniosek z [...] grudnia 2022 r. został skierowany do KWP, zatem nie sposób zarzucać bezczynność KGP. Natomiast do organu skarżący [...] stycznia 2023 r. skierował wniosek o wydanie zaświadczenia, który KGP przekazał [...] lutego 2023 r. do rozpatrzenia KPP.

W piśmie z [...] stycznia 2026 r. skarżący wyjaśnił, że nastąpiła oczywista omyłka pisarska w jego skardze, którą dostrzegł organ, a mianowicie jego skarga na bezczynność dotyczy wniosku z [...] stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia, a nie wniosku z [...] grudnia 2022 r. w takim przedmiocie.

W wykonaniu wezwania tutejszego Sądu, KGP pismem z [...] lutego 2026 r. odpowiedział na zmodyfikowaną skargę, wnosząc o jej odrzucenie. Organ zaakcentował, iż postanowieniem z [...] sierpnia 2025 r. nr [...] rozpoznał wniosek skarżącego z [...] stycznia 2023 r., a tym samym wykonał prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 19/24. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do tutejszego Sądu i sprawa z tej skargi jest prowadzona pod sygn. akt II SA/Wa 1689/25 (organ w dniu [...] stycznia 2026 r. został zawiadomiony o terminie posiedzenia niejawnego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie odnotować należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 wyroku z 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 19/24, zobowiązał KGP do rozpoznania wniosku skarżącego z [...] stycznia 2023 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Orzeczenie to uprawomocniło się wskutek oddalenia skargi kasacyjnej organu przez Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: "NSA") wyrokiem z 11 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OSK 2819/24.

Jak słusznie podniósł KGP, postanowieniem z [...] sierpnia 2025 r. nr [...] rozpatrzył wniosek skarżącego z [...] stycznia 2023 r., odmawiając wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego. W ten sposób organ zrealizował obowiązek określony w pkt 1 prawomocnego orzeczenia tutejszego Sądu z 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 19/24.

W uchwale z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 (publ. ONSAiWSA 2020/6/79) NSA stwierdził, iż wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na mocy art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: "p.p.s.a."). W ww. uchwale podkreślono, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Dlatego też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Uchwała ta wprawdzie dotyczy wniesienia skargi na bezczynność po wydaniu decyzji, jednakże argumenty w niej wskazane należy analogicznie odnieść do skarg na bezczynność na inne niż decyzje akty (jak postanowienie w niniejszej sprawie) lub czynności administracji publicznej objęte kognicją sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Okoliczność, iż skarżący wniósł [...] grudnia 2025 r. do tutejszego Sądu skargę na bezczynność KGP (a następnie istotnie ją zmodyfikował pismem z [...] stycznia 2026 r.), czyli już po wydaniu przez organ postanowienia kończącego postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego z [...] stycznia 2023 r., stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu tej skargi, która to przeszkoda mieści się w kategorii "innych przyczyn" wskazanych w wyż. cyt. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.