drukuj    zapisz    Powrót do listy

6320 Zasiłki celowe i okresowe, Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Odrzucono skargę, II SA/Lu 638/25 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2025-12-17, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Lu 638/25 - Postanowienie WSA w Lublinie

Data orzeczenia
2025-12-17 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grzegorz Grymuza /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 46 § 2 pkt 1 lit. b; art. 58 § 1 pkt 3;
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] sierpnia 2025 r., znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

T. W. (dalej jako: skarżąca) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] sierpnia 2025 r. w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 października 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie swojego numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącej wskazany w skardze. Przesyłka była dwukrotnie awizowana – 29 października 2025 r. i 6 listopada 2025 r., a następnie została złożona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 12 listopada 2025 r. (k. 17). Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że nie usunięto w terminie jej braku formalnego, pomimo prawidłowego wezwania Sądu.

W świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.), pierwsze pismo procesowe w danej sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W skardze nie podano numeru PESEL skarżącej, w związku z czym została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W uchwale z 3 lipca 2023 r. (II GPS 3/222) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) [p.p.s.a.], wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd".

Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie pisma, którego nie można było dostarczyć w sposób określony w art. 65-72 p.p.s.a., uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na jaki pismo zostało złożone w placówce pocztowej lub urzędzie gminy.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przesłano na adres zamieszkania skarżącej podany w skardze. Dwukrotnie podjęto próbę doręczenia korespondencji (pierwsze awizo – 29 października 2025 r., drugie awizo – 6 listopada 2025 r.). Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, została złożona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 12 listopada 2025 r. Bieg siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie wraz z końcem dnia 19 listopada 2025 r. Skarżąca nie wykonała nałożonego obowiązku w terminie.

Wobec powyższego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt