Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Sz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Gl 23/19 w zakresie sprostowania z urzędu postanowienia w sprawie ze sprzeciwu M. Sz. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie opłaty podwyższonej za wydobycie kopaliny bez wymaganej koncesji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 4 marca 2020 r., w sprawie sprzeciwu M. Sz. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sprostował z urzędu postanowienie tego Sądu z dnia 18 listopada 2019 r. w ten sposób, że w wierszu 4 od dołu pierwszej strony zamiast daty "21 sierpnia 2018 r." wpisał "21 października 2019 r." oraz w wierszu 3 od dołu zamiast "28 października 2018 r." wpisał "28 października 2019 r.".

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przywołanym postanowieniem z 18 listopada 2019 r. odmówiono skarżącemu sporządzenia uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku z dnia 14 października 2019 r. Wskazał, że w treści uzasadnienia błędnie określono upływ terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku na dzień 21 sierpnia 2018 r. Wyrok został bowiem ogłoszony na rozprawie w dniu 14 października 2019 r., a zatem termin do złożenia wniosku upłynął w dniu 21 października 2019 r. Skarżący zaś pismo zawierające wniosek nadał w urzędzie pocztowym w dniu 28 października 2019 r.

W ocenie Sądu I instancji omyłka polegająca na błędnym wpisaniu wymienionych dat w uzasadnieniu postanowienia, w świetle akt sprawy miała charakter oczywisty, wobec czego na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r., Dz. U. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), podlegała ona sprostowaniu.

M. Sz., w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji wniósł o jego uchylenie oraz o uchylenie postanowienia z dnia 18 listopada 2019 r., jako błędnych. W ocenie strony błędne wskazanie w postanowieniu z dnia 18 listopada 2019 r. upływu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczeniu uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku powinno skutkować uchyleniem tego postanowienia, a nie jego sprostowaniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Na tle powołanego przepisu w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęło się, że przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienie NSA z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt II GZ 633/14). Wskazuje się również, że sprostowanie nie jest środkiem prawnym, które może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia i powinno dotyczyć omyłek o charakterze oczywistym, które nie wpływają w żaden sposób na treść rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1120/14 i z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1401/14).

Mając na uwadze analizę przedmiotowej sprawy, w aspekcie poczynionego w objętym zażaleniem postanowieniu, sprostowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 listopada 2019 r., odmawiającego sporządzenia uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 14 października 2019 r., za prawidłową uznać należy ocenę Sądu I instancji. Istotnie bowiem omyłka polegająca na błędnym skazaniu dat dotyczących wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego nadesłania wraz z orzeczeniem, w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 listopad 2019 r., miała charakter oczywisty.

Nie ulega wątpliwości, że w sytuacji gdy wyrok oddalający sprzeciw strony na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach z dnia [...] października 2018 r., został wydany (ogłoszony) w dniu 14 października 2019 r. zaś na mocy z art. 141 § 2 w zw. z art. 64 b § 1 p.p.s.a. wniosek o sporządzenie jego uzasadnienia mógł być wniesiony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, to wskazanie w motywach postanowienia odmawiającego uzasadnienia wymienionego wyroku na upływ tego terminu w dniu 21 sierpnia 2018 r. było oczywistą omyłką i niedokładnością. Logiczne zestawienie wymienionych okoliczności, które również zostały przywołane w sprostowanym postanowieniu, w sposób oczywisty wskazywały, iż termin o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem 21 października 2019 r.

Za również oczywistą omyłkę uznać należy drugą ze sprostowanych dat postanowienia z dnia 18 listopada 2019 r., dotyczącą daty nadania przez skarżącego wniosku w przedmiocie uzasadnienia wyroku, gdzie błędnie wskazano datę 28 października 2018 r., faktycznie zaś pismo jak i data stempla pocztowego uwidocznionego na kopercie zawierającej to pismo, opatrzone były datą 28 października 2019 r.

Zaskarżonemu postanowieniu nie można również przypisach przymiotu środka prawnego prowadzącego do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia, w przypadku niniejszej sprawy, istotnej zmiany stanu faktycznego i prawnego.

Poczynione w postanowieniu z dnia 18 listopada 2019 r., oczywiste omyłki w żadnym stopniu nie wpływały ani nie modyfikowały prawa strony do żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku, w tym przede wszystkim terminu zgłoszenia tego żądania. Jak zaś wynika z analizy akt sprawy, omyłkowe zamieszczenie w uzasadnieniu omawianego postanowienia innych dat upływu terminu, o którym mowa w art 141 § 2 w zw. z art. 64 b § 1 p.p.s.a. i wniosku strony, nie miało znaczenia dla samej skuteczności żądania sporządzenia uzasadnienia oraz prawidłowości zarówno postanowienia z dnia 18 listopada 2019 r. i postanowienia z dnia 4 marca 2020 r., albowiem pierwsze z wymienionych orzeczeń wydane zostało post factum, a więc już po zaistnieniu czynności podjętych przez stronę. Jak już zauważono, nie kształtowało ono sytuacji prawnej i faktycznej skarżącego, a jedynie stwierdzało nieskuteczność podjętych przez niego czynności związanych z wyrokiem z dnia 14 października 2019 r.

Podsumowując, brak jest podstaw do uchylenia objętego zażaleniem postanowienia, albowiem dokonane nim sprostowanie dotyczyło niedokładności oraz oczywistej omyłki i nie dokonano nim istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia z dnia 18 listopada 2019 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.