Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca) Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar Protokolant starszy specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 marca 2026 r. sprawy ze skargi A.S. na akt Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 30 października 2025 r. nr DOW-O-I.052.102.2025 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji oddala skargę w całości.

Przedmiotem skargi A. S. (dalej: skarżąca, strona, wnioskodawczyni) jest rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Dolnośląskiego (dalej: ZWD, organ) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji.

Wnioskiem złożonym 29 kwietnia 2025 r. skarżąca zwróciła się, w ramach naboru [...], o przyznanie pomocy na realizację operacji [...] (dalej: wniosek, WoPP) w ramach planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023- 2027, dla interwencji I.13.1. Leader/Rozwój Lokalny kierowany przez Społeczność (RLS) komponent wdrażanie LSR.

Lokalna Grupa Działania U. (dalej: LGD) oceniła wniosek pozytywnie, o czym poinformowano skarżącą pismem z 8 lipca 2025 r. Po zakończeniu oceny operacji LGD, działając zgodnie z procedurą przekazała Wniosek do ZWD. Dział Kontroli UMWS dokonał weryfikacji wyboru operacji do finansowania i pismem z 5 września 2025 r., na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2025 r. poz. 182 z późn. zm.) - dalej: ustawa o rozwoju lokalnym, wezwał wnioskodawczynię do poprawy wniosku poprzez dołączenie/poprawę brakujących dokumentów lub złożenie wyjaśnień. Strona 12 września 2025 r. złożyła korektę wniosku. Organ w dniu 9 października 2025 r. ponownie wezwał skarżącą do dołączenia zaświadczenia z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt stały lub czasowy, potwierdzającego miejsce zamieszkania co najmniej od roku przed złożeniem wniosku. Skarżąca złożyła 17 października 2025 r. ponowną korektę wniosku, natomiast nie przedłożyła wskazanego dokumentu. Skarżąca wskazała jedynie, że od 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku (termin naboru 14-30.04.2025 r.) faktycznie zamieszkiwała w miejscowości G., na dowód czego przedłożyła: PIT za 2024 r. rozliczony w US w G. oraz akt urodzenia dziecka ([...]r.) i meldunek dziecka (7 marca 2024 r.), które to dokumenty, jej zdaniem, potwierdzają jej zamieszkiwanie wraz z rodziną w G. jeszcze przed uzyskaniem formalnego meldunku w dniu 31 maja 2024 r.

Pismem z dnia 30 października 2025 r. (doręczone stronie 2 listopada 2025 r.) ZWD poinformował skarżącą o odmowie przyznania pomocy. Organ wskazał, że podstawą odmowy był art. 89 ust 1 ustawy z 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz.U. z 2024 r., poz. 1741) –dalej: Plan Strategiczny, PS WPR oraz § 8 część II pkt 3 ppkt 3 Regulaminu Naboru wniosków o przyznanie pomocy na rozwój przedsiębiorczości, poprzez podejmowanie usługowej pozarolniczej działalności gospodarczej (start DG) – Przedsięwzięcie 2.1. Przedsiębiorczość w U. (dalej: Regulamin). Zdaniem organu, skarżąca nie spełniła warunku podmiotowego pomocy, o którym mowa w pkt IV.2. ust. 1 pkt 1 Wytycznych szczegółowych w zakresie przyznawania i wypłaty pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego (dalej: Wytyczne), zgodnie z którym pomoc przyznaje się, jeżeli wnioskodawca co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WOPP posiada miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej oznaczone adresem wpisanym co CEIDG (...) – w przypadku wnioskodawcy będącego osobą fizyczną. W celu udokumentowania miejsca zamieszkania, wnioskodawczyni powinna złożyć, zgodnie z wykazem załączników we wniosku o przyznanie pomocy, zaświadczenie z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt stały lub czasowy, potwierdzające miejsce zamieszkania co najmniej od roku przed dniem złożenia wniosku. Mimo wezwania do przedłożenia obligatoryjnego załącznika do wniosku, jednak nie został on przez stronę złożony. Jak zaznaczył ZWD, Wytyczne szczegółowe w zakresie przyznawania i wypłaty pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 dla interwencji 1.13.1 LEADER/Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność (RLKS) - komponent Wdrażanie LSR - mają zastosowanie do naborów wniosków o wsparcie, dla których regulamin naboru tych wniosków został uzgodniony przez LGD z zarządem województwa nie wcześniej niż w dniu następującym po dniu podania tych wytycznych do publicznej wiadomości na stronie internetowej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej: MRiRW). Stąd też kwestie udokumentowania wniosków, które uregulowane są w tychże Wytycznych należy oceniać uwzględniając przesłanki i okres obowiązywania, zawarte w tych Wytycznych - rozdz. IV.2 ust. 1 pkt 1.

W skardze na powyższy akt strona wniosła o jego uchylenie w całości oraz nakazanie organowi ponownego rozpoznania jej WOPP. Zdaniem strony, organ zastosował kryterium niegodne z treścią Regulaminu LSR LGD U., który nie przewiduje obowiązku zameldowania, a jedynie faktyczne zamieszkiwanie i prowadzenie działalności na obszarze objętym LSR. Skarżąca podkreśliła, że organ nie zakwestionował jej faktycznego miejsca zamieszkania, które zostało przez nią wykazane w oparciu o następujące dokumenty: PIT za 2024 r. rozliczony w US w G., akt urodzenia dziecka z [...]r. i jego meldunek dziecka z 7 marca 2024 r., a obecnie także oświadczenia świadka P. S. oraz potwierdzenia zakupów internetowych na platformie A., dokonywanych na adres skarżącej w G. jeszcze przed formalnym uzyskaniem przez nią meldunku. Odmowa przez organ przyznania pomocy wyłącznie z uwagi na niedostarczenie przez stronę zaświadczenia o meldunku narusza, zdaniem skarżącej, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 12 § 1 k.p.a. i wyrażone w nich ogólne zasady postępowania administracyjnego, zaś decyzja o odmowie nie została należycie uzasadniona. Podkreśliła w załączniku stanowiącym uzupełnienie argumentacji skargi, że Wytyczne MRiRW w zakresie interwencji I.13.1. LEADER (rozdz. IV.2 ust. 1 pk1 ) wymagają miejsca zamieszkania, a nie wyłącznie zameldowania na terenie gminy. Organ nie wykazał natomiast, że do naboru, w którym brała udział, miały zastosowanie Wytyczne MRiRW zaktualizowane 13 października 2025 r., które odwoływały się do miejsca zameldowania wnioskodawcy. Zameldowanie jest bowiem wyłącznie czynnością ewidencyjną i nie stanowi dowodu rzeczywistego miejsca pobytu – co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych. ZWD zastosował więc wobec skarżącej nadmierny formalizm, wykluczając ją ze wsparcia, mimo, że spełniła ona warunek jego otrzymania i co zostało w dostateczny sposób wykazane innymi dowodami.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że zaświadczenie z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania zostało wymienione w wykazie obowiązkowych załączników, a skarżąca już na wstępnym etapie procedowania wniosku miała wiedzę , jakie dokumenty będzie musiała złożyć ubiegając się o pomoc na realizację operacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Kontroli sądu administracyjnego podlegają akty wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), zaś w myśl § 3 p.p.s.a. tego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Kontrola sądowa zaskarżonego aktu sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była odmowa przyznania skarżącej pomocy w ramach PS WPR, skierowanej na wspieranie lokalnej społeczności, o której jest mowa w tytule III rozdział II rozporządzenia rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (Dz.U. UE.L 2021.231.159 z dnmia 30 czerwca 2021 r.) – dalej: rozporządzenie 2021/1060. Zgodnie z art. 3 PS WPR do pomocy tej stosuje się przepisy powołanej ustawy o rozwoju lokalnym, a w zakresie nieuregulowanym - przepisy ustawy PS WPR. Art. 23 ust. 3b ustawy o rozwoju lokalnym stanowi, że w przypadku odmowy udzielenia wsparcia na wdrażanie LSR przez zarząd województwa z przyczyn innych niż unieważnienie naboru wniosków wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg pkt 4 na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 813 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sporną w niniejszej sprawie kwestią była zasadność odmowy przez ZWD przyznania skarżącej pomocy w ramach w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023- 2027, dla interwencji I.13.1. Leader/Rozwój Lokalny kierowany przez Społeczność (RLS) komponent wdrażanie LSR na realizacje operacji [...], która została przez LGD [...] wybrana do dofinansowania - z uwagi na niespełnienie warunku otrzymania wsparcia, dotyczącego posiadania przez co najmniej 12 miesięcy przed złożeniem WOPP miejsca zamieszkania na obszarze LSR.

Wskazać w pierwszej kolejności należy, że ciążący za zarządzie województwa obowiązek weryfikacji wyboru operacji wynika z jego zadań jako instytucji zarządzającej. Zgodnie bowiem z Planem Strategicznym (art.8 ) w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu nr 2021/1060 oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności.

Jak wskazano na wstępie, udzielenie bądź odmowa udzielenia wsparcia na realizację danych operacji następuje w oparciu o przepisy ww. ustawy o rozwoju lokalnym, a kwalifikowalność operacji określa Plan Strategiczny, Wytyczne podstawowe w zakresie pomocy finansowej w ramach PS WPR na lata 2023 - 2027 oraz Wytyczne szczegółowe w zakresie przyznawania i wypłaty pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 dla interwencji 1.13.1 LEADER/Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność (RLKS) - komponent Wdrażanie LSR.

Podkreślić w tym miejscu należy, że postępowanie w sprawie o przyznanie pomocy, o której mowa w ustawie o rozwoju lokalnym jest postępowaniem konkursowym, w którym stosuje się zasady proceduralne oraz warunki i kryteria wynikające z aktów powszechnie obowiązującego prawa oraz aktów odnoszących się stricte do przyznania pomocy dla poszczególnych przedsięwzięć w ramach LSR, składających się łącznie na dokumentację konkursową, która jest podawana do wiadomości w podawanym do publicznej wiadomości ogłoszeniu o naborze i ustala wiążące wszystkich uczestników zasady i warunki. Zgodnie z art. 4 PS WPR, regulaminy naboru wniosków stanowią podstawę systemu realizacji Planu Strategicznego.

Zgodnie z przewidzianą w ustawie o rozwoju lokalnym procedurą, w przypadku wsparcia na wdrażanie LSR LGD, przy zastosowaniu kryteriów wyboru operacji, dokonuje wyboru operacji spośród operacji, które są objęte wnioskami o wsparcie złożonymi w terminie, miejscu oraz formie, o których mowa w ogłoszeniu o naborze wniosków o wsparcie i które spełniają warunki udzielenia wsparcia na wdrażanie LSR – i dokonuje ustalenia kwoty wsparcia na wdrażanie LSR (art. 21 ust. 1). Jeżeli w trakcie oceny wniosku o wsparcie jest konieczne uzyskanie wyjaśnień lub dokumentów niezbędnych do oceny wniosku o wsparcie, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia na wdrażanie LSR, LGD wzywa wnioskodawcę do złożenia tych wyjaśnień lub dokumentów (art. 21 ust. 1a). Wnioskodawca jest obowiązany przedstawiać dowody oraz składać wyjaśnienia niezbędne do oceny wniosku o wsparcie, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia na wdrażanie LSR zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na podmiocie, który z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 21 ust. 1c). W przypadku pozytywnego wyniku wyboru wniosku o wsparcie LGD przekazuje o tym informację wnioskodawcy, a także udostępnia zarządowi województwa dokumenty potwierdzające dokonanie wyboru operacji (art. 21 ust. 5 pkt 1-3). Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym, po dokonaniu przez LGD wyboru operacji zarząd województwa dokonuje ostatecznej weryfikacji kwalifikowalności, o której mowa w art. 33 ust. 3 lit. d rozporządzenia 2021/1060, i udziela wsparcia na wdrażanie LSR lub odmawia jego udzielenia. Informację o odmowie doręcza się wnioskodawcy, stosując przepisy działu I rozdziału 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 23 ust. 3 i 3a ustawy). Adekwatne regulacje w zakresie procedury oceny wniosku zawiera Regulamin Naboru wniosków o przyznanie pomocy na rozwój przedsiębiorczości, poprzez podejmowanie usługowej pozarolniczej działalności gospodarczej (start DG) – Przedsięwzięcie 2.1. Przedsiębiorczość w U. - dalej: Regulamin.

W rozpoznawanej sprawie ZWD uznał, że skarżąca nie wykazała spełnienia wskazanego wyżej warunku dotyczącego zamieszkania na obszarze LSR, ponieważ nie przedstawiła zaświadczenia z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt stały lub czasowy, potwierdzającego miejsce zamieszkania co najmniej od roku przed złożeniem wniosku.

Stanowisko to, zdaniem Sądu, należy w okolicznościach niniejszej sprawy uznać za uzasadnione.

Warunek ten został sformułowany w § 6.II pkt 3 Regulaminu, w sposób następujący : "Wnioskodawca co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WoPP posiada miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR lub miejsce wykonywania działalności w ramach pozarolniczych funkcji gospodarstw rolnych na obszarze wiejskim objętym LSR". W tym zakresie Regulamin wdrażał Wytyczne szczegółowe MRiRW, w których ( cz.IV.2. pkt 1 ) jako warunek podmiotowy udzielenia wsparcia wskazano , że "Pomoc przyznaje się, jeżeli wnioskodawca co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WoPP posiada miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR lub miejsce wykonywania działalności oznaczone adresem wpisanym do CEIDG na obszarze wiejskim objętym LSR lub miejsce wykonywania działalności w ramach pozarolniczych funkcji gospodarstw rolnych na obszarze wiejskim objętym LSR – w przypadku wnioskodawcy będącego osobą fizyczną" . Jednocześnie w załączniku nr 2 do Regulaminu "Wykaz załączników niezbędnych do przyznania pomocy, które powinny zostać dołączone do WoPP" wskazano sposób udokumentowania przez wnioskodawcę spełnienia ww. warunku i - zaświadczenie z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt stały lub czasowy.

Zgodnie z § 15 ust. 2 Regulaminu, składając WoPP w naborze przeprowadzanym na podstawie Regulaminu wnioskodawca akceptuje jego postanowienia i potwierdza zapoznanie się z jego treścią. Skarżąca, podobnie jak inni wnioskodawcy, składając WoPP, oświadczyła, że zapoznała się z Regulaminem i akceptuje jego postanowienia. W § 6 ust. 1 Regulaminu wskazano wprost, że spełnienie warunków przyznania pomocy przez operację zostanie ustalone na podstawie informacji zawartych w WoPP i w jego załącznikach, przy czym w przypadku wątpliwości dotyczących spełnienia warunków przyznania pomocy, LGD lub SW wezwie wnioskodawcę do złożenia stosownych wyjaśnień lub dokumentów, na zasadach określonych w § 11. Pomoc jest przyznawana, jeżeli spełnione są warunki przyznania tej pomocy określone w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, wytycznych Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy PS WPR oraz w niniejszym Regulaminie ( ust. 2). Jak z kolei stanowi § 10 ust.2 Regulaminu, Wnioskodawca składa WoPP wraz z załącznikami, które potwierdzają spełnienie warunków przyznania pomocy. Wykaz dokumentów niezbędnych do przyznania pomocy, które powinny zostać dołączone do WoPP stanowi załącznik do Regulaminu.

W rozpoznawanej sprawie z załączonego przez skarżącą do wniosku rejestru PESEL wynikało, że zameldowana jest ona w G. od 31 maja 2024 r. , a skoro nabór miał miejsce w terminie 14-30 kwietnia 2025 r., zaś wniosek złożyła 29 kwietnia 2025 r., to nie został w jej przypadku spełniony warunek udokumentowania zaświadczeniem z właściwej ewidencji ludności, że posiadała miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim LSR co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WoPP.

LGD w niniejszej sprawie, przeprowadzając ocenę wniosków, zgodnie z § 8 tytuł I pkt 2 ppkt 1 i 2 Regulaminu zobowiązana była dokonać oceny formalnej WoPP, polegającej na weryfikacji kompletności tj. sprawdzeniu wniosku czy m.in. zawierał on wszystkie wymagane załączniki oraz czy został wypełniony we wszystkich wymaganych polach, a następnie dokonać oceny merytorycznej wniosku w zakresie spełnienia kryteriów wyboru operacji. W toku tej oceny, zgodnie z pkt 3, LGD może wezwać wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień lub dokumentów w trybie i na zasadach opisanych w § 11 Regulaminu. Po dokonaniu wyboru LGD udostępnia dokumenty potwierdzające dokonanie oceny i wyboru operacji zarządowi województwa (§ 8 .I. pkt 5 Regulaminu), który następnie dokonuje ostatecznej weryfikacji kwalifikowalności na podstawie przywołanego na wstępie art. 23 ustawy o rozwoju lokalnym oraz § 8 tytuł II Regulaminu. Na podstawie art. 23 ust. 6 tej ustawy ( i zgodnie z Wytycznymi ogólnymi MRiRW – cz. VI.7.4 ) oraz § 11 ust. 7 Regulaminu może on wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku. W związku z negatywną weryfikacją wniosku przez ZWD w zakresie załącznika nr 2 skarżąca została zgodnie z ww. regulacjami wezwana do uzupełnienia m.in. tego braku. Jak wynika z treści § 11 ust. 9 Regulaminu, w wyniku wezwania, o którym mowa w ust. 7 , wnioskodawca może dokonać korekty WoPP tylko w zakresie wynikającym z treści wezwania. Korekty wykraczające poza zakres wezwania lub niezgodne z wezwaniem nie będą uwzględniane przy dalszym rozpatrywaniu WoPP. Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie nie przedstawiła dokumentu wskazanego w Załączniku nr 2 potwierdzającego spełnienie warunku dotyczącego miejsca zamieszkania, zamiast tego przesyłając inne dokumenty.

Zdaniem Sądu, w świetle powyższych zapisów dokumentacji konkursowej zasadnie ZWD nie uznał przedłożonych przez nią dokumentów w postaci kopii dokumentu PIT -11 za 2024 r. złożonego w US w G. oraz aktu urodzenia dziecka i potwierdzenia jego meldunku. Skarżąca słusznie wskazuje, że w świetle regulacji Kodeksu cywilnego miejsce zamieszkania nie musi być tożsame z miejscem zameldowania, jako że meldunek jest jedynie urzędowym potwierdzeniem okoliczności faktycznej jaką jest stałe (czasowe) przebywanie osoby w danej miejscowości z zamiarem stałego (czasowego) pobytu. Dla kwestii spornej w niniejszej sprawie podstawowe znaczenie ma jednak to, że w naborze, w którym skarżąca wnioskowała o przyznanie pomocy, obowiązujące wszystkich uczestników zasady konkursu jednoznacznie precyzowały dopuszczalny sposób udokumentowania warunku podmiotowego dotyczącego zamieszkania na obszarze LSR. Nie można również, zdaniem Sądu, dopatrzeć się sprzeczności pomiędzy treścią Załącznika nr 2 (poz. 3) do Regulaminu, wprowadzającego zaświadczenie z właściwej ewidencji ludności, jako jedyny dopuszczalny środek dowodowy a sposobem sformułowania warunku podmiotowego udzielenia wsparcia w cz. II pkt 3 Regulaminu oraz Wytycznych szczegółowych. Ograniczenie form udokumentowania określonych okoliczności w tego rodzaju postępowaniach jest zjawiskiem częstym i co do zasady uznawanym za dopuszczalne. Wiąże się to ściśle z konkursowym charakterem naboru, który nie jest postępowaniem administracyjnym prowadzonym na podstawie i zgodnie z zasadami wyrażonymi w k.p.a., ale w którym zasady przyznawania pomocy tworzone są pod kątem zapewnienia możliwości sprawnej i szybkiej weryfikacji wniosków, przy zachowaniu zasad przejrzystości i konkurencyjności. Tak więc ani na LGD, ani na ZWD jako instytucji zarządzającej nie ciążył obowiązek ustalania na podstawie wszelkich dostępnych dowodów, czy skarżąca posiadała co najmniej na 12 miesięcy przed złożeniem wniosku miejsce zamieszkania na obszarze realizacji LSR – wobec czego nie doszło również do zarzucanego przez skarżącą naruszenia art. 7, art. 8, art. 12 i art. 77 § 1 k.p.a.

Na marginesie można zauważyć, że powyższy warunek dotyczący zamieszkania w różnych edycjach wsparcia w ramach LSR był przez lokalne grupy działania wprowadzany wraz z obowiązkiem potwierdzenia go przez udokumentowanie zameldowania i wiązać to należy raczej nie z niepotrzebnym formalizmem, ale przyznawaniem środków finansowych przeznaczonych na realizacje LSR proporcjonalnie do liczby mieszkańców zamieszkujących obszar objęty LSR – o czym danych na tym etapie dostarcza ewidencja ludności. Jak przyznaje sama skarżąca, w nowej wersji Wytycznych szczegółowych MRiRW, obowiązujących od 15 października 2025 r., wprowadzono wprost wymóg "miejsca zameldowania" na terenie LSR w odniesieniu do osób fizycznych. Tym niemniej, jak podkreślono powyżej, w okresie obowiązywania (tj. w przedmiotowym naborze) Wytycznych MRiRW w wersji z 28 marca 2024 r., nie ma podstaw do dopatrywania się sprzeczności pomiędzy zawartym tam zapisem traktującym o "miejscu zamieszkania" a Załącznikiem nr 2, bowiem nie wprowadza on innego, wykraczającego poza treść wytycznych warunku, ale precyzuje sposób udokumentowania tego warunku. Taki, jak przyjęty w Regulaminie sposób weryfikacji miejsca zamieszkania wnioskodawcy został również zaakceptowany przez MRiRW jako zgodny z Wytycznymi szczegółowymi, zaś w dostępnych ogólnie na stronie internetowej MRIRW "Pytaniach i odpowiedziach" do Interewncji LEADER/Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność (zakładka "Materiały", pytanie 5) wyjaśniono, w odniesieniu do zawartego w ww. Wytycznych warunku zamieszkania na obszarze wiejskim objętym RLS, że "W celu udokumentowania miejsca zamieszkania podmiotu na obszarze wiejskim LSR, wnioskodawca powinien przedstawić, wydane przez organ gminy, zaświadczenie z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt czasowy lub stały, wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku"

Podkreślić zatem należy, że Załącznik nr 2 jest integralną częścią obowiązującej wszystkich uczestników konkursu dokumentacji, co wynika jednoznacznie z treści Regulaminu (§ 6 ust. 1 i 2, 8, 10 i 15), a skarżąca, podobnie jak każdy wnioskujący o wsparcie finansowe, zobowiązana była stosować i przedłożyć załącznik o wskazanej treści, nie zaś dowolnie wybrany przez siebie środek dowodowy i za jego pomocą próbować wykazać spełnienie tego warunku zamieszkania na obszarze wiejskim LSR od co najmniej roku przed dniem złożenia WoPP. Regulamin nie dopuszcza wykazywania faktu zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR, w inny sposób aniżeli wskazany w Załączniku nr 2, czyli poprzez dołączenie do wniosku stosownego zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy. Niezależnie od powyższego, zauważyć warto, że złożone przez skarżącą dokumenty, nie potwierdzają jednoznacznie, że co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WoPP posiadała miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR. Co do zasady bowiem informacja roczna PIT-11 składana jest do urzędu skarbowego właściwego dla miejsca zamieszkania do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym

( art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; Dz.U. 2025.163), z kolei zgodnie z art. 29 ustawy z 24 września 2010

r. o ewidencji ludności (Dz.U. z 2025 r., poz. 274 ze zm.) zameldowania dziecka obywateli polskich dokonuje z urzędu kierownik urzędu stanu cywilnego sporządzający akt urodzenia, w miejscu stałego albo czasowego pobytu rodziców albo tego z rodziców, u którego dziecko faktycznie przebywa. Jak już zaznaczono, ZWD nie miał podstaw do prowadzenia w zakresie wykazania warunku, o którym mowa w § 6.II. ust. 3 Regulaminu postępowania wyjaśniającego w oparciu o inne środki dowodowe, niż wskazane przez ten Regulamin z uwagi na to że nie znajdowały w tym przypadku zastosowania przepisy k.p.a. Przedłożone wraz ze skargę dowody w postaci oświadczenia świadka czy dokumentów zamówień składanych przez Internet tym bardziej nie mogły być przedmiotem rozpoznania i oceny przez Sąd w niniejszym postępowaniu.

W ocenie Sądu wszystkim wnioskodawcom zapewniono równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie, a ocena wniosku skarżącej została przeprowadzona w oparciu o akty jej znane, do których stosowania zobowiązała się składając wniosek. Podkreślić również trzeba, że jedną z podstawowych zasad obowiązujących w sprawach przyznania pomocy na podstawie ustawy o rozwoju lokalnym , jest nakaz równego traktowania uczestników postępowania. Równe traktowanie wnioskodawców należy rozumieć przede wszystkim jako obowiązek stosowania takich samych zasad wobec wszystkich podmiotów ubiegających się o dofinansowanie w ramach danego postępowania, co obejmuje także wymogi co do udokumentowania warunków udzielenia pomocy. Za naruszenie tej zasady należałoby uznać umożliwienie skarżącej wykazania spełnienia warunku podmiotowego dotyczącego miejsca zamieszkania w sposób inny, niż obowiązujący i stosowany wobec innych wnioskodawców. Z regulaminu wynika jednoznacznie, że warunkiem przyznania pomocy było złożenie zaświadczenia potwierdzającego zameldowanie na obszarze wiejskim objętym LSR przez co najmniej 12 miesięcy przed datą złożenia wniosku. Zwolnienie skarżącej z tego wymogu stawiałoby ją w sytuacji uprzywilejowanej w stosunku do wszystkich innych potencjalnych wnioskodawców, którzy z uwagi na brak możliwości uzyskania takiego zaświadczenia nie składali wniosków w tym samym naborze – co pozostaje w oczywistej sprzeczności z zakazem nierównego traktowania wnioskodawców. Skarżąca przy tym także w oparciu o przedłożone organowi dokumenty nie wykazała spełnienia warunku zamieszkania – jak bowiem wyjaśniono, nie stanowią takiego potwierdzenia ani dokument PI-11 za 2024 r. , ani dokumenty potwierdzające urodzenie i zameldowanie dziecka.

Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę