Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1198/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.B. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania i Niepełnosprawności w Województwie Podkarpackim z dnia 20 czerwca 2024 r., nr WZ-I.9531.7.432.2024.AK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 22 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1198/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M.B. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania i Niepełnosprawności w Województwie Podkarpackim z 20 czerwca 2024 r., nr WZ-I.9531.7.432.2024.AK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że skarga została odrzucona z uwagi na uchybienie terminu jej wniesienia.

Pismem z 13 grudnia 2024 r. skarżący wywiódł zażalenie na ww. postanowienie z 22 listopada 2024 r., wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I. instancji prawidłowo przyjął w niniejszej sprawie, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w powyższym przepisie. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 czerwca 2024 r. (tom 2. akt administracyjnych). W związku z powyższym termin do złożenia skargi upłynął – jak zasadnie przyjął sąd pierwszej instancji – z dniem 29 lipca 2024 r. Zatem wniesienie skargi w dniu 7 sierpnia 2024 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu.

To zaś oznacza, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy postanowienie Sądu I. instancji o odrzuceniu skargi należało uznać za zgodne z prawem, a wniesione na to postanowienie zażalenie za niezasadne.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.