Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Pirogowicz WSA Joanna Skiba Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Kopalni [...] Spółka Akcyjna w R. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania oddala skargę.

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Spółki K. w R. Spółka Akcyjna od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] o odmowie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia uwłaszczenia przedsiębiorstwa państwowego pn. K. w K. działką nr [...] o pow. [...] ha, położoną w obrębie [...], jedn. ewid. [...], uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Spółka K. w R. Spółka Akcyjna w dniu 8 czerwca 2009 r. wniosła o wszczęcie postępowania o uwłaszczenie, w trybie art. 201 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, przedsiębiorstwa państwowego pn. K.

w K. działką nr [...] o pow. [...] ha, położoną w obrębie [...], jedn. ewid. [...].

Wojewoda [...] wszczął z urzędu postępowanie w trybie art. 201 powołanej ustawy, o czym zawiadomił strony pismem z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...].

Spółka K. w R. S. A. (powoływana dalej jako "Spółka") pismem Wojewody [...] z dnia 21 lipca 2009 r. została zawiadomiona, że nie jest stroną postępowania uwłaszczeniowego

Od powyższego pisma Spółka odwołała się.

Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 161/10 uchylił powyższe postanowienie.

W dniu 6 stycznia 2010 r. Spółka wniosła do Wojewody [...]

o umorzenie, wszczętego z urzędu, postępowania o uwłaszczenie prowadzonego

w trybie art. 201 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, przedsiębiorstwa państwowego pn. K. w K. działką nr [...].

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] odmówił umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia uwłaszczenia z dniem 27 maja 1991 r. przedsiębiorstwa państwowego pn. K. w K. działką nr [...] o pow. [...] ha, położoną w obrębie [...], jedn. ewid. [...]. Organ wskazał, że postępowanie uwłaszczeniowe prowadzone w trybie art. 201 ustawy o gospodarce nieruchomościami prowadzone jest wyłącznie z urzędu, a pisma podmiotów w sprawie wydania decyzji mogą stanowić podstawę do wszczęcia takiego postępowania. Organ podkreślił, że w sprawie uwłaszczenia przedsiębiorstwa nie toczą się dwa postępowania: wszczęte na wniosek i z urzędu.

Od powyższej decyzji Spółka wniosła odwołanie.

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] o odmowie umorzenia postępowania w sprawie uwłaszczenia i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że procedura administracyjna nie przewiduje miejsca dla decyzji o umorzeniu postępowania, gdyż jeśli nie występują przesłanki do wydania decyzji o umorzeniu postępowania organ administracyjny obowiązany jest do kontynuowania postępowania i wydania decyzji merytorycznej. W tej sytuacji organ uznał, że skoro brak jest przedmiotu postępowania, tj. nie istnieje sprawa administracyjna dotycząca odmowy umorzenia postępowania, zaskarżoną decyzję należało uchylić i umorzyć postępowanie. Organ wskazał także, że wniosek Spółki w przedmiocie uwłaszczenia winien być rozpoznany w sposób prawem przewidziany, tj. rozstrzygający sprawę.

Spółka wniosła skargę na powyższą decyzję w zakresie, w jakim rozstrzyga ona o umorzeniu postępowania pierwszej instancji. Ponadto w skardze zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

art. 107 § 3, art. 11, art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu,

art. 61 § 3 w zw. z art. 1 pkt 1 k.p.a. polegające na przyjęciu, że pismo skarżącej

z dnia 6 stycznia 2010 r. doprowadziło do wszczęcia postępowania administracyjnego

w nowej sprawie administracyjnej dotyczącej umorzenia postępowania,

art. 61 § 3 w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 201 i art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami polegające na nieuwzględnieniu faktu, że na skutek wniosku strony skarżącej z dnia 8 czerwca 2009 r. doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez poprzednika prawnego skarżącej prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oznaczonej nr ew. [...],

art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 oraz art. 61 § 1 k.p.a. polegające na przyjęciu, że nie zachodzi przesłanka bezprzedmiotowości postępowania w sprawie nabycia

z mocy prawa przez poprzednika prawnego Spółki prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] wszczętego przez Wojewodę [...] z urzędu w dniu [...] lipca 2009 r. i w konsekwencji na nieumorzeniu tego postępowania.

Zarzucając powyższe skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej orzeczenia o umorzeniu postępowania pierwszej instancji

i zasądzenie kosztów postępowania.

Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. Spółka uzupełniła skargę wskazując, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 161/10 uchylający postanowienie Ministra Infrastruktury w przedmiocie niedopuszczalności odwołania zyskał walor prawomocności, (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1860/10 oddalający skargę kasacyjną Ministra Infrastruktury). Spółka podniosła, że w uzasadnieniu wyroku NSA zostało potwierdzone, że wniosek Spółki z dnia 8 czerwca 2009 r. o uwłaszczenie w stosunku do działki nr [...] wszczął postępowanie w sprawie administracyjnej

w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. z Powyższego Spółka wywiodła, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. stwierdzająca, ze Spółka nie ma interesu prawnego nadal nie jest ostateczna, a zatem organ drugiej instancji miał obowiązek umorzenia postępowania wszczętego z urzędu w sprawie uwłaszczenia przedsiębiorstw przedmiotowymi nieruchomościami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu, prawidłowo Minister Infrastruktury uchylił decyzję o odmowie umorzenia postępowania wszczętego z urzędu w sprawie uwłaszczenia przedsiębiorstwa państwowego pn. K. w K. działką nr [...] o pow. [...] ha, położoną w obrębie [...], jedn. ewid. [...], i umorzył postępowanie pierwszej instancji.

Trafnie organ wskazał, że procedura administracyjna nie przewiduje miejsca dla decyzji o odmowie umorzenia postępowania, bowiem w razie uznania przez organ administracji publicznej, że przesłanki wymienione w komentowanym przepisie nie zostały spełnione, jest on obowiązany kontynuować postępowanie i rozstrzygnąć sprawę co do jej istoty (cytowane przez organ wyrok z dnia 16 grudnia 1996 r., SA/Ka 2493/95, LEX nr 28967, wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2008 r., I OSK 1735/07, LEX nr 525960)

Twierdzenie pełnomocnika strony skarżącej, iż intencją Spółki nie było wszczynanie cząstkowego postępowania o umorzenie postępowania uwłaszczeniowego toczącego się z urzędu nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Wniosek Spółki z dnia 6 stycznia 2010 r. złożony do Wojewody [...]

o umorzenie, wszczętego z urzędu, postępowania o uwłaszczenie prowadzonego

w trybie art. 201 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, przedsiębiorstwa państwowego pn. K. w K. działką nr [...], został sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika i wyraźnie wskazuje na treść żądania, tj. umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Odnosząc się do zarzutów skargi, dotyczących nieuwzględnienia faktu, że na skutek wniosku strony skarżącej z dnia 8 czerwca 2009 r. doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez poprzednika prawnego skarżącej prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] oraz przyjęcia, że nie zachodzi przesłanka bezprzedmiotowości postępowania w sprawie nabycia z mocy prawa przez poprzednika prawnego Spółki prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] wszczętego przez Wojewodę [...] z urzędu w dniu [...] lipca 2009 r. i w konsekwencji na nieumorzeniu tego postępowania, wskazać należy, że pozostają one poza zakresem rozpoznawanej sprawy. Przedmiotem niniejszej sprawy jest bowiem dopuszczalność odmowy umorzenia postępowania administracyjnego, a nie okoliczność wszczęcia postępowania na wniosek Spółki oraz bezprzedmiotowości postępowania uwłaszczeniowego toczącego się z urzędu.

Z tego powodu, Sąd nie stwierdził naruszenia wskazanych w skardze przepisów art. 61 § 3 w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 201 i art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 oraz art. 61 § 1 k.p.a.

W ocenie Sądu, na prawidłowość rozstrzygnięcia Ministra Infrastruktury

w niniejszej sprawie nie ma wpływu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1860/10, w którym wskazano, że wniosek Spółki z dnia 8 czerwca 2009 r. wszczął postępowanie w sprawie uwłaszczenia poprzednika prawnego skarżącej Spółki. Sprawa z wniosku z dnia 8 czerwca 2009 r. jest sprawą rozstrzyganą w odrębnym postępowaniu.

Tytułem wyjaśnienia wskazać należy, że odpowiednie stosowanie, o którym mowa w art. 200 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, oznacza, że reguły dotyczące uwłaszczenia państwowych osób prawnych należy stosować albo wprost, albo z pewną modyfikacją, albo też ich stosowanie jest wyłączone. Modyfikacje wynikają m.in. z art. 201 ust. 2 ustawy oraz z rozporządzenia w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi w ich zarządzie lub użytkowaniu i dotyczą tego, że wojewoda jako organ właściwy stwierdza z urzędu dotychczasowe prawo zarządu jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 201 ustawy według stanu na dzień 5 grudnia 1990 r. (§ 5 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu; Dz. U. Nr 23, poz. 120 ze zm.).

Skoro zatem zaskarżona decyzja w niczym nie narusza przepisów prawa, skargę jako pozbawioną uzasadnionych podstaw należało oddalić, co orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).