Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.) Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi F. Sp.j. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie kontroli wyrobu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r.; 2. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej F. Sp.j. z siedzibą w K. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2017 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej GINB, organ odwoławczy, organ II instancji), mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej kpa, obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WINB, organ I instancji) nr [...] z [...] marca 2017 r., znak: [...] umarzającą postępowanie w sprawie wyrobu budowlanego: płyty styropianowe H. , wyprodukowanego przez Fabrykę Styropianu "[...]"[...] Spółka jawna z siedzibą w [...] (dalej skarżąca, spółka), w ilości 3,35 m³, niespełniającego wymagań określonych w ustawie o wyrobach budowlanych.

Do wydania ww. decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych.

W dniach [...] -[...] czerwca 2016 r. WINB przeprowadził kontrolę wyrobów budowlanych u sprzedawcy – E. L. (dalej uczestnik postępowania) prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] "E. L." w [...]. Miejscem kontroli był Market Budowlany [...] znajdujący się w [...] przy ul. [...], w którym uczestnik postępowania prowadzi działalność gospodarczą. Kontroli podlegał m.in. wyrób budowlany: płyty styropianowe H., w ilości 3,35 m³ (dalej wyrób budowlany), wyprodukowany przez skarżącą. W wyniku kontroli w odniesieniu do ww. wyrobu budowlanego stwierdzono, że nie jest on oznakowany znakiem zgodności CE oraz posiada nieprawidłową informację, która zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z 9 marca 2011 r. winna towarzyszyć oznakowaniu CE, tj. brak dwóch ostatnich cyfr roku, w którym oznakowanie zostało po raz pierwszy umieszczone na wyrobie, brak niepowtarzalnego kodu identyfikującego typ wyrobu, brak numeru referencyjnego deklaracji właściwości użytkowych, brak odniesienia do zastosowanej zharmonizowanej specyfikacji technicznej, brak numeru identyfikacyjnego jednostki notyfikowanej (system oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych 3).

Postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. wydanym na podstawie art. 22c ust. 1 pkt 3 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 883 ze zm. – dalej uwb) WINB zabezpieczył przed dalszym przekazywaniem kontrolowany wyrób budowlany w ilości 3,35 m³ i przekazał go do przechowania kontrolowanemu w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości i cech charakterystycznych zabezpieczonego produktu.

W celu ustalenia, czy kontrolowany wyrób budowlany posiada zadeklarowane przez producenta właściwości użytkowe, organ I instancji pobrał do badań z zabezpieczonego wyrobu budowlanego próbkę w ilości 1 paczki (6 płyt) w ilości 3,35 m³ oraz próbkę kontrolną w tej samej ilości. Próbkę kontrolną pozostawiono do przechowania uczestnikowi postępowania, tj. kontrolowanemu sprzedawcy. WINB zlecił badanie próbki akredytowanemu laboratorium AB 008 - Instytutowi Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego Oddział Zamiejscowy w K., Laboratorium Materiałów Budowlanych "IZOLACJA". Badanie obejmowało swoim zakresem następujące właściwości użytkowe wyrobu deklarowane przez producenta: współczynnik przewodzenia ciepła λ, opór cieplny, wytrzymałość na zginanie, naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu, nasiąkliwość wodą przy długotrwałym całkowitym zanurzeniu.

Na podstawie sprawozdań z badań Nr [...] i Nr [...] z [...] października 2016 r. WINB stwierdził, że kontrolowany wyrób budowalny posiada zadeklarowane przez producenta właściwości w zakresie: wytrzymałości na zginanie, nasiąkliwości wody przy długotrwałym całkowitym zanurzeniu oraz naprężenia ściskającego przy 10% odkształceniu względnym, natomiast nie posiada zadeklarowanych właściwości w zakresie współczynnika przewodzenia ciepła λ oraz oporu cieplnego. W związku z powyższym wyrób budowlany nie spełnia wymogów określonych w ustawie o wyrobach budowlanych.

W wyniku stwierdzonych nieprawidłowości, WINB wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wyrobu budowlanego niespełniającego wymagań ustawy o wyrobach budowlanych, o czym pismem z [...] listopada 2016 r. zawiadomił skarżącą (tj. producenta zakwestionowanego wyrobu budowlanego) oraz uczestnika postępowania (tj. kontrolowanego sprzedawcę). Jednocześnie organ I instancji poinformował ww. strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Pismem z [...] listopada 2016 r. skarżąca, w oparciu o art. 26 ust. 1 uwb, wniosła o przeprowadzenie badań próbki kontrolnej, ale organ I instancji wniosek ten oddalił w piśmie z 1 grudnia 2016 r., wskazując, że w świetle ww. tylko kontrolowany może wystąpić z takim żądaniem. Natomiast w piśmie z przepisu [...] grudnia 2016 r. skarżąca zakwestionowała wyniki badań próbki wyrobu budowlanego (przedłożone przez laboratorium akredytowane), podnosząc m.in., iż do badań użyto nieprawidłowej próbki, a właściwy opis wyników pozwala na uwzględnienie niepewności pomiaru i odpowiednią ich interpretację. W odpowiedzi na to pismo skarżącej laboratorium akredytowane (któremu WINB przekazał je celem zajęcia stanowiska) w piśmie z [...] marca 2017 r. stwierdziło, że ocena zgodności wyrobu według kryterium z Załącznika F normy PN-EN 13172:2012 w zakresie współczynnika przewodzenia ciepła i oporu cieplnego została dokonana prawidłowo. Do ww. pisma zostało załączone sprawozdanie z badań Nr [...] z [...] marca 2017 r., w którym wyniki sprawdzenia w zakresie ww. wartości (tj. współczynnika przewodzenia ciepła i oporu cieplnego) były zbliżone do wyników przedstawionych w poprzednich sprawozdaniach, a ocena według ww. kryterium z Załącznika F normy PN-EN 13172:2012 (tj. nie spełnia wymagań/deklaracji) pokrywała się z oceną podaną w poprzednich sprawozdaniach.

W dniu [...] grudnia 2016 r. WINB przeprowadził dowód w postaci oględzin u uczestnika postępowania. W wyniku tych czynności organ I instancji ustalił, że zakwestionowany wyrób budowlany wraz z próbką kontrolną został sprzedany. Powyższe ustalenie potwierdził uczestnik postępowania przedstawiając dokument w postaci paragonu o nr [...] z [...] października 2016 r.

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, WINB decyzją z [...] marca 2017 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 32 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 i art. 11 pkt 1 uwb umorzył postępowanie w sprawie przedmiotowego wyrobu budowlanego niespełniającego wymagań określonych w ustawie o wyrobach budowlanych – wobec zbycia zakwestionowanego wyrobu budowlanego przez kontrolowanego, a tym samym wyeliminowanie go z obrotu.

Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie, domagając się uchylenia w całości decyzji WINB i umorzenia postępowania na podstawie art. 32 ust. 1 uwb, ewentualnie jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu odwołania spółka podważyła metodologię badań przeprowadzonych przez laboratorium, ich wyniki oraz ocenę.

Nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania, GINB powołaną na wstępie decyzją z [...] maja 2017 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz przytoczył treść przepisów znajdujących, jego zdaniem, zastosowanie w przedmiotowej sprawie. W konkluzji GINB stwierdził, że przedmiotem postępowania administracyjnego, wszczynanego na podstawie art. 16a ust. 1 uwb są wyroby budowlane niespełniające wymagań określonych w tej ustawie. Organ II instancji zaznaczył, iż przedmiotem kontroli prowadzonej u sprzedawcy jest wyłącznie wyrób budowlany w ilości fizycznie u niego znajdującej się. Zatem w sytuacji, gdy wyrób budowlany, objęty postępowaniem, w ilości znajdującej się u kontrolowanego sprzedawcy nie znajduje się już w obrocie, konieczne jest wydanie decyzji o umorzeniu postępowania. Organ odwoławczy zaakcentował jednocześnie, że zarówno wojewódzcy inspektorzy nadzoru budowlanego, jak i GINB są uprawnieni do podejmowania działań i prowadzenia postępowań administracyjnych wyłącznie w przedmiocie wyrobów budowlanych znajdujących się w obrocie. Dlatego mając na względzie ustalenia poczynione przez organ I instancji, a mianowicie sprzedaż osobie fizycznej kontrolowanego wyrobu budowlanego, czyli brak tego wyrobu u przedsiębiorcy (uczestnika postępowania), zasadnym było wydanie decyzji na podstawie art. 32 pkt 3 uwb i w związku z tym umorzenie postępowania w sprawie wyrobu budowlanego niespełniającego wymagań określonych w ustawie o wyrobach budowlanych.

Odnosząc się do sformułowanych w odwołaniu zarzutów, GINB wskazał, że brak przedmiotu postępowania wyłącza możliwość dalszego prowadzenia postępowania w celu ustalenia jego zgodności z wymaganiami określonymi ustawą. Tym samym, w obecnym stanie faktycznym i prawnym, nie jest możliwe wydanie przez organ odwoławczy decyzji na podstawie art. 32 pkt 1 uwb.

Powyższą decyzję organu II instancji spółka zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarżąca zarzuciła GINB naruszenie następujących przepisów prawa materialnego i proceduralnego, tj.:

1. art. 32 pkt 1 uwb przez jego niezastosowanie oraz art. 32 pkt 3 uwb przez jego zastosowanie;

2. art. 10 kpa przez uniemożliwienie skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów;

3. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 kpa przez brak dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy pozwalającego na prawidłowe, zgodne z prawem rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie kontroli wprowadzonego do obrotu wyrobu budowlanego;

4. art. 8 kpa przez prowadzenie postępowania w sposób, który nie pogłębia zaufania obywateli do organów, tj. rozstrzygnięcie powstałych wątpliwości na niekorzyść skarżącej bez dostatecznego ich wyjaśnienia w odniesieniu do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła podniesione w skardze zarzuty. W szczególności wskazała, że od momentu zawiadomienia jej o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, kwestionowała w całości wyniki badań zawartych w sprawozdaniu laboratorium akredytowanego, wskazując iż uzyskane wyniki mieszczą się w granicach niepewności rozszerzonej. Obowiązkiem organu I instancji było zatem odniesienie się do argumentów i dowodów przedstawionych przez skarżącą oraz poczynienie własnych ustaleń w tym zakresie. Natomiast w sytuacji, gdy całokształt materiału dowodowego wzbudzał wątpliwości i nie pozwalał, na jednoznaczne ustalenie tej okoliczności, organ powinien przyjąć, że niedające się usunąć wątpliwości należy zinterpretować na korzyść skarżącej.

W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga spółki zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zapadły bez dostatecznego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy istotnych dla podjętych rozstrzygnięć, a zatem z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego wynikających w szczególności z przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa. Chodzi przede wszystkim o materiał dowodowy sprawy – tak jego zebranie, jak i ocenę. Sąd dopatrzył się również naruszenia art. 32 pkt 1 - 3 uwb.

Stosownie do art. 32 uwb, właściwy organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli:

1) stwierdzi, że wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą;

2) niezgodność wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą została usunięta albo wyrób ten został wycofany z obrotu;

3) postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Jak wskazuje Bolesław Kurzępa w Komentarzu do art. 32 ustawy o wyrobach budowlanych opubl. System Informacji Prawnej LEX, przepis art. 32 uwb określa podstawy umorzenia postępowania administracyjnego w sprawach wyrobów budowanych wprowadzonych do obrotu. W praktyce zdarza się, że przeprowadzone przez właściwy organ postępowanie jest ostatecznie bezprzedmiotowe. Podobnie rzecz się ma np. w postępowaniu karnym, gdy okaże się, że przestępstwo nie zostało popełnione albo zostało co prawda popełnione, lecz jego sprawca już nie żyje. W takich przypadkach prowadzącemu postępowanie nie pozostaje nic innego, jak tylko umorzyć je. Niejednokrotnie pewne zewnętrzne okoliczności wskazują na niespełnienie przez wyrób budowlany ustawowych wymogów, np. na nadmierną jego toksyczność. W interesie konsumentów, ale także i producenta, problem ten należy dogłębnie zbadać. Jeżeli przeprowadzone czynności wykażą jednak, że wszystkie wymagane normy są spełnione, to wówczas właściwy organ nie może uczynić nic innego, jak tylko umorzyć wszczęte postępowanie administracyjne.

Wymienione w art. 32 pkt 1-3 uwb przesłanki umorzenia postępowania mają charakter obligatoryjny, czyli zaistnienie jednej zobowiązuje wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego lub GINB do wydania decyzji o umorzeniu postępowania.

Powołany wyżej komentator B. Kurzępa wyjaśnia, iż podstawa umorzenia wymieniona w art. 32 pkt 1 uwb będzie zachodziła wtedy, gdy po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ administracyjny uzna, że zebrany materiał dowodowy potwierdza fakt spełniania przez skontrolowany wyrób budowlany wymagań określonych ustawą o wyrobach budowlanych. Umorzenie postępowania z mocy art. 32 pkt 2 uwb nastąpi wtedy, gdy w wyrobie budowlanym została co prawda stwierdzona niezgodność z ustawowymi wymogami, ale została ona usunięta przez producenta bądź w ogóle wycofał on ten wyrób z obrotu. Fakt usunięcia niezgodności wyrobu z wymaganiami ustawy musi zostać potwierdzony przez właściwy organ, a nie tylko ograniczyć się do deklaracji producenta. Najbardziej obszerna jest przesłanka umorzenia postępowania na mocy art. 32 pkt 3 uwb, która mówi o innych przyczynach niż wcześniej wymienione, czyniąc prowadzone postępowanie bezprzedmiotowym. Przykładem może być sytuacja, gdy w okresie pomiędzy wydaniem decyzji przez organ I instancji a rozpatrzeniem odwołania uchylone zostały przepisy (normy), które stanowiły podstawę prawną decyzji. Wówczas organowi odwoławczemu nie pozostaje nic innego, jak tylko uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie I instancji jako bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowe będzie też postępowanie, w którym brak jest w ogóle podstawy prawnej lub faktycznej do jego prowadzenia, tzn. od początku nie ma przedmiotu postępowania (zob. wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1983 r., SA/Wr 163/83, ONSA 1983, nr 1, poz. 30).

W ocenie Sądu organy obu instancji błędnie zinterpretowały pojęcie "wycofania z obrotu" wyrobu budowanego, co skutkowało nieprawidłowym – na gruncie niniejszej sprawy – umorzeniem postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 2 pkt 11 uwb przez wycofanie z obrotu należy rozumieć wycofanie z obrotu, o którym mowa w art. 2 pkt 23 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 5; dalej rozporządzenie 305/2011". W myśl tego ostatniego przepisu (tj. art. 2 pkt 23 rozporządzenia 305/2011) wycofanie z obrotu oznacza każdy środek, którego celem jest zapobieżenie udostępnieniu na rynku wyrobu budowlanego w danym łańcuchu dostaw. Natomiast udostępnianie na rynku to – według art. 2 pkt 16 rozporządzenia 305/2011 – każde dostarczanie wyrobu budowlanego w celu dystrybucji lub zastosowania na rynku unijnym w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie. W aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się paragon nr [...] wystawiony 24 października 2016 r. przez uczestnika postępowania, dokumentujący dokonaną przez niego w dniu 3 października 2016 r. sprzedaż zakwestionowanego wyrobu J. R. w ilości 8,7 m3 (vide karta 81 akt administracyjnych sprawy). W protokole z przeprowadzenia dowodu w dniu [...] grudnia 2016 r. podano, że sprzedawca poinformował, iż sprzedał zakwestionowaną w trakcie kontroli ilość wyrobu budowlanego płyty styropianowe H. wraz z próbką kontrolną, na dowód czego przedstawił dokument paragon nr [...] wystawiony [...] października 2016 r., a kontrolujący nie stwierdzili na składzie ww. wyrobu.

Zdaniem Sądu, sprzedaż przez uczestnika postępowania zakwestionowanego wyrobu (wraz z wieloma innymi materiałami budowlanymi) innemu podmiotowi (tu: osobie fizycznej) nie wypełnia przesłanki umorzenia postępowania ani tej zawartej w art. 32 pkt 2 uwb ani tej z art. 32 pkt 3 uwb. Organ odwoławczy niekonsekwentnie wskazuje z jednej strony, że wyrób budowlany nie znajduje się już w obrocie, a z drugiej strony umarza postępowanie "z innych przyczyn" na podstawie art. 32 pkt 3 uwb. Paragon nr [...] z [...] października 2016 r. wskazuje, że uczestnik postępowania sprzedał J. R. zakwestionowany wyrób w ilości 8,7 m3, a z faktury nr [...] z 1 kwietnia 2016 r. wynika, iż uprzednio nabył on go od skarżącej w łącznej ilości 69 m3. Pobrana do badań próbka obejmowała 3,35 m3; taka sama była objętość próbki kontrolnej. Natomiast nie wiadomo co stało się z resztą tego wyrobu. Z akt sprawy nie wynika też, czy nabywca kontrolowanego wyrobu budowlanego od uczestnika postępowania – J. R. jest użytkownikiem końcowym. Organy obu instancji zaniechały poczynienia ustaleń w tym zakresie.

Według Sądu umorzenie postępowania w tej sytuacji zasługuje na dezaprobatę, bo sankcjonuje sprzedaż zakwestionowanego pod względem jakości wyrobu, a więc "pozbycie" się przez uczestnika postępowania, u którego została przeprowadzona kontrola i który miał pełną świadomość podejrzeń co do deklarowanych właściwości użytkowych tego wyrobu. Tymczasem nie ulega wątpliwości, że wykorzystanie przez konsumenta nieodpowiedniej jakości wyrobu budowlanego stwarza znaczne niebezpieczeństwo.

Zaakcentować też należy, iż do sprzedaży zakwestionowanego wyrobu przez uczestnika postępowania doszło po wydaniu względem niego postanowienia WINB z [...] czerwca 2016 r. o zabezpieczeniu przed dalszym przekazywaniem kontrolowanego wyrobu i przekazaniu go do przechowania uczestnikowi postępowania w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości i cech charakterystycznych zabezpieczonego produktu. Z akt sprawy nie wynika, aby uczestnik postępowania został zwolniony z obowiązku przechowywania próbki kontrolnej.

W tym stanie rzeczy należy zgodzić ze skarżącą, iż doszło do naruszenia przepisów art. 7 w związku z art. 77 § 1, art. 8 i art. 80 kpa w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy, a także naruszenia art. 32 pkt 1 i pkt uwb. Natomiast Sąd nie dostrzegł naruszenia art. 10 kpa, ponieważ z akt administracyjnych sprawy wynika, iż w zawiadomieniu z [...] listopada 2016 r. o wszczęciu postępowania WINB poinformował skarżącą o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, z którego to uprawnienia spółka skorzystała, prezentując swoje uwagi w piśmie z [...] grudnia 2016 r.

Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji (a w przypadku wniesienia odwołania – także GINB) ustali, co stało się z zakwestionowanym wyrobem budowlanym, który uczestnik postępowania nabył od skarżącej w łącznej ilości 69 m3 oraz czy istnieje możliwość jego przebadania. Nadto uwzględni rozważania Sądu dotyczące umorzenia postępowania.

Natomiast Sąd podziela stanowisko organu I instancji wyrażone w uzasadnieniu jego decyzji z [...] marca 2017 r., zgodnie z którym nie jest możliwe uwzględnienie - jak chciałaby tego skarżąca – niepewności rozszerzonej pomiaru. W konsekwencji niedopuszczalna jest sytuacja, w której nie można wykazać zgodności ani niezgodności wyrobu budowlanego. W myśl art. 26 ust. 1 uwb właściwy organ może zlecić badanie pobranych próbek wyrobu budowlanego lub próbek kontrolnych akredytowanemu laboratorium, albo - w przypadku, gdy żadne laboratorium nie posiada akredytacji w zakresie kontrolowanego wyrobu budowlanego - laboratorium właściwej przedmiotowo jednostki oceny technicznej lub laboratorium właściwej przedmiotowo krajowej jednostki oceny technicznej. Badanie próbki kontrolnej przeprowadza się na wniosek kontrolowanego. Zatem badania próbek mają na celu jednoznaczne wskazanie, czy kontrolowany wyrób budowlany spełnia albo nie spełnia deklarowane właściwości użytkowe. Podkreślić przy tym należy, iż wprowadzony do obrotu wyrób budowlany musi przez cały czas spełniać normy techniczne. Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych niniejszą ustawą, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia opłaty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań (art. 26 ust. 3 zdanie 1. uwb), a w przypadku gdy przeprowadzone badania wykazały, że wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą, koszty przeprowadzonych badań ponosi Skarb Państwa. (art. 26 ust. 6 uwb). O doniosłości wyników badań stanowi art. 26 ust. 7 uwb przewidujący opublikowanie ich przez GINB, w formie komunikatu, w Biuletynie Informacji Publicznej Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Orzekając o zwrocie kosztów postępowania sądowego w wysokości 697 złotych, Sąd oparł rozstrzygnięcie na przepisach art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 209 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).