Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2025 r. sygn. akt I SA/Wa 876/25 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 marca 2025 r. nr PS-KŚ.7060.1.1219/19.ZZ.001476.2025IK w sprawie ze skargi E.W. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 kwietnia 2025 r. nr DSZ-V.4321.4.74.2025.MJ w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywiste omyłki pisarskie w zaskarżonym postanowieniu w ten sposób, że w jego rubrum w miejsce numeru decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 marca 2025 r. "PS-KŚ.7060.1.1219/19.ZZ.001476.2020IK" wpisać "PS-KŚ.7060.1.1219/19.ZZ.001476.2025IK" oraz w miejsce numeru decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 kwietnia 2025 r. "DSZ-V-4321.4.74.2025.MJ" wpisać "DSZ-V.4321.4.74.2025.MJ", 2. uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę skierować do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zwany dalej "Sądem I instancji", postanowieniem z dnia 27 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 876/25, po rozpoznaniu wniosku E.W. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 marca 2025 r., nr PS-KŚ.7060.1.1219/19.ZZ.001476.2020IK (po sprostowaniu: nr PS-KŚ.7060.1.1219/19.ZZ.001476.2025IK), w sprawie ze skargi E.W., zwanej dalej "skarżącą", na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 kwietnia 2025 r., nr DSZ-V-4321.4.74.2025.MJ (po sprostowaniu: nr DSZ-V.4321.4.74.2025.MJ), w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca nie umotywowała swojego wniosku zaistnieniem przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, wyrażonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Podniesiono, że skarżąca we wniosku wskazała jedynie, że wykonanie decyzji niosłoby ryzyko pogłębienia trudności finansowych. Jak wskazał Sąd I instancji, okoliczność ta nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie przedstawiła żadnych informacji ani dokumentów, które obrazowałyby jej sytuację osobistą, majątkową i pozwalałyby ocenić ją w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec braku tych informacji w uzasadnieniu wniosku nie było możliwe dokonanie oceny, czy uiszczenie należności wynikających z zaskarżonej decyzji rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki.

Skarżąca wniosła zażalenie na orzeczenie o oddaleniu jej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 kwietnia 2025 r. Wniesiono o uchylenie postanowienia w całości i wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej do czasu ostatecznego rozpoznania skargi. Podniesiono zarzut naruszenia art. 61 § 3 P.p.s.a.

Argumentując swoje stanowisko skarżąca wskazała, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z pominięciem kluczowych argumentów zawartych w skardze, a dotyczących rażącej przewlekłości postępowania administracyjnego. Podniosła, że sąd, oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, nie odniósł się w ogóle do zarzutu przewlekłości, która była przyczyną powstania obciążających skarżącą odsetek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jest zasadne, choć z innych przyczyn, niż podane przez skarżącą.

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W kontekście treści powyższego przepisu wskazać należy, że w niniejszej sprawie zaskarżonym aktem administracyjnym była decyzja Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 kwietnia 2025 r., nr DSZ-V.4321.4.74.2025.MJ, a nie decyzja organu administracyjnego I instancji, tj. decyzja Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 marca 2025 r., nr PS-KŚ.7060.1.1219/19.ZZ.001476.2025IK. Wprawdzie art. 61 § 3 P.p.s.a. in fine wskazuje, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy – a zatem może obejmować również decyzje wydane przez organy administracyjne I instancji - jednakże ze złożonej w sprawie skargi na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 kwietnia 2025 r. nie wynika, by skarżąca domagała się wstrzymania wykonania decyzji innej niż ta, której dotyczy skarga. Co więcej, intencja skarżącej w zakresie wstrzymania wykonania decyzji wynika również ze złożonego przez skarżącą zażalenia, w którym jednoznacznie wskazała, że wniosek dotyczył decyzji wydanej przez Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

W konsekwencji należało stwierdzić, że Sąd I instancji dokonał błędnego rozpatrzenia wniosku skarżącej w kontekście decyzji, która nie stanowiła jego przedmiotu.

Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.