Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Protokolant Starszy referent Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2025 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 3 czerwca 2024 r. nr SKO.FD/41.4/15/2024/849 w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej oddala skargę.

Przedmiotem skargi D.P. (dalej "Skarżąca" lub "Strona") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej "Kolegium" lub "organ odwoławczy") wydana w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Starosta [...] (dalej "organ pierwszej instancji") decyzją z dnia 12 maja 2022 r. orzekł o zwrocie dotacji za rok 2019 pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 7.328,70 zł, pobranej nienależnie w kwocie 3.257,20 zł, niewykorzystanej w terminie w kwocie 1.632,59 zł oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 159.800,20 zł - łącznie w wysokości 172.018,69 zł.

2. W wyniku wniesionego odwołania Kolegium decyzją z dnia 16 września 2022 r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i orzekło o zwrocie dotacji w łącznej wysokości 158.931,07 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w tym kwotę 145.760,50 zł, jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, kwotę 1.632,59 zł, jako dotacji niewykorzystanej w terminie do dnia 31 grudnia 2019 r., kwotę 11.537,98, jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.

3. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 896/22 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 12 maja 2022 r.

4. Starosta [...] decyzją z dnia 29 listopada 2023 r., wydaną na podstawie art. 60 pkt 1, art. 61 ust. 1 pkt 4, art. 67 i art. 252 ust. 1, 2, 3, 5 i 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1270 ze zm., dalej "u.f.p.") w zw. z art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej "k.p.a.") oraz art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, dalej "o.p."), zobowiązał Skarżącą - osobę prowadzącą Niepubliczną [...] Poradnię [...] "[...]" w W. (dalej również "Poradnia") do zwrotu dotacji w łącznej wysokości 171.959,07 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, na którą składają się:

1) kwota 158.788,50 zł podlegająca zwrotowi z tytułu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości,

2) kwota 1.632,59 zł podlegająca zwrotowi z tytułu dotacji niewykorzystanej w terminie tj. do końca 2019 r.,

3) kwota 11.537,98 zł podlegająca zwrotowi z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem

oraz określił terminy naliczania odsetek od dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Powiatu [...].

Organ pierwszej instancji zakwestionował z tytułu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oprócz kwoty 151.459,80 zł wynikającej z niespełnienia wszystkich wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 sierpnia 2017 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci (Dz. U. 2017.1635, dalej "Rozporządzenie"), także kwotę 7.328,70 zł wynikającą z różnicy pomiędzy liczbą dzieci wynikającą ze złożonych comiesięcznych informacji, a liczbą dzieci wynikającą z dokumentów przedłożonych w czasie kontroli. Tym samym uznał, że Skarżąca pobrała dotację w nadmiernej wysokości w kwocie 158.788,50 zł (151.459,80 zł + 7.328,70 zł). Zakwestionowane wydatki wynoszą łącznie 11.537,98 zł (911,71 zł + 84,00 zł + 0,75 zł + 9.876,05 zł + 665,47 zł) i stanowią dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Natomiast kwota 1.632,59 zł nie została wykorzystana do końca roku budżetowego, zatem podlegała zwrotowi do dnia 31 stycznia 2020 r.

5. W odwołaniu od tej decyzji Skarżąca zarzuciła:

1) naruszenie art. 6 k.p.a. oraz art. 75 § 1 w związku z art. 78 § 1 k.p.a. oraz art. 10 § 1 k.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania bez poszanowania zasady praworządności, co wyrażało się w braku uwzględnienia wniosków dowodowych zgłoszonych przez Stronę, tj. dowodów z przesłuchania świadków, który miał istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy, bowiem miał zostać przeprowadzony na okoliczność wykorzystania dotacji oświatowej w roku 2019, prawidłowości jej pobrania i wydatkowania, a w szczególności poprawności przeprowadzenia zajęć terapeutycznych oraz wczesnego wspomagania rozwoju, kwestii szczegółowych związanych z prowadzeniem zajęć terapeutycznych oraz wczesnego wspomagania rozwoju, w tym wymiaru czasu w jakim owe zajęcia były prowadzone,

2) naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak podjęcia przez organ pierwszej instancji czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, tj. brak przeprowadzenia analizy akt każdego dziecka, z którym realizowana była terapia [...], co spowodowało, że organ błędnie ustalił, że niewłaściwie realizowano terapię [...] w zakresie liczby godzin prowadzonej terapii, przyczyn nieobecności dzieci oraz specjalistów prowadzących terapię oraz wyciągnięcie niewłaściwych wniosków z protokołu kontroli Kuratorium Oświaty, co również spowodowało błędne ustalenie okoliczności sprawy,

3) naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez całkowicie dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego, w szczególności wybiórcze przeanalizowanie dowodów, które organy zgromadziły w toku postępowania administracyjnego, a także przez nieprzeprowadzenie dowodów mających istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy,

4) obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 10 ust. 1 Prawa oświatowego przez jego niewłaściwą wykładnię skutkującą przyjęciem, że Skarżąca nie mogła z dotacji ponosić wydatków na szkolenia, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wydatków związanych z opłatą za kartę płatniczą, wynagrodzenia dyrektora w sytuacji, w jakiej wydatki te stanowią wydatki bieżące związane z kształceniem, wychowaniem i opieką, ponadto, zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe, to organ prowadzący odpowiada za działalność jednostki oświatowej, zatem podejmuje również decyzje w zakresie niezbędnych w prowadzonej jednostce oświatowej wydatków.

Mając na uwadze powyższe, Strona wniosła także o:

1) wyznaczenie przez organ odwoławczy rozprawy administracyjnej, celem rozpoznania przedmiotowej sprawy;

2) dopuszczenie i przeprowadzenie, na podstawie art. 136 § 1 k.p.a., dowodu z zeznań świadków, tj.; D.P., M. S. , T. B., R. G., R. G. 1, M.S. 1, M. K. K. R. na okoliczność wykorzystania dotacji oświatowej w roku 2019, prawidłowości jej pobrania i wydatkowania, a w szczególności poprawności przeprowadzenia zajęć terapeutycznych oraz wczesnego wspomagania rozwoju, kwestii szczegółowych związanych z prowadzeniem zajęć terapeutycznych oraz wczesnego wspomagania rozwoju w tym wymiaru czasu w jakim owe zajęcia były prowadzone.

6. Decyzją z dnia 6 czerwca 2024 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Kolegium powołało adekwatne w sprawie przepisy u.f.p., tj. art. 251, 252 i art. 60.

Stwierdziło, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana w oparciu o przeprowadzoną przez Starostę [...] - w siedzibie dotowanego - kontrolę w zakresie prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji przyznanej z budżetu Powiatu [...] w 2019 r. Na podstawie udostępnionej w siedzibie dotowanego dokumentacji stwierdzone zostały nieprawidłowości, w szczególności dotyczące pobrania dotacji w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Z przeprowadzonej kontroli sporządzony został protokół, którego uzupełnieniem jest znajdujący się w aktach sprawy wniosek do Kuratorium Oświaty, Delegatury w R. o przeprowadzenie kontroli z ramienia nadzoru pedagogicznego w zakresie dokumentów potwierdzających kwalifikacje pracowników zatrudnionych w Poradni oraz realizacji wczesnego wspomagania rozwoju w roku 2019, pismo z dnia 23 września 2021 r. o wynikach przeprowadzonej kontroli, zastrzeżenia Skarżącej do protokołu kontroli oraz wystąpienia pokontrolne (karta nr 687-766 akt organu pierwszej instancji). Akta zostały także uzupełnione o pisma Kuratorium Oświaty oraz protokół kontroli przeprowadzonej w dniach 31 sierpnia 2021 r. do 3 września 2021 r. (karta nr 98-104, 733-739 akt organu pierwszej instancji).

Organ odwoławczy podkreślił, że Skarżąca w żaden sposób nie współdziałała z organem administracyjnym w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy. Dopiero na etapie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 896/22 Skarżąca przedłożyła jeden z istotnych dokumentów dla rozpatrzenia sprawy, w postaci opinii dziecka o odroczeniu obowiązku szkolnego, który miał istotny wpływ na uchylenie pierwotnych decyzji Kolegium i organu pierwszej instancji.

Kolegium wyjaśniło, iż nie kwestionowało, że zajęcia były realizowane z dziećmi przez terapeutów i specjalistów posiadających niezbędne kwalifikacje, jak również zaangażowania pracowników placówki w proces realizacji zadań z dziećmi oraz współpracy z rodzicami, stąd nie było podstaw do uwzględnienia wniosków dowodowych Skarżącej – o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej i przesłuchanie świadków. Ustalenie tego, czy otrzymana przez Skarżącą dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości, pobrana nienależnie, niewykorzystana w terminie, czy też wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem było możliwe wyłącznie na podstawie materiału dowodowego w postaci dokumentacji księgowej i rozliczeniowej Skarżącej oraz ustaleń poczynionych w siedzibie Poradni, z uwzględnieniem udostępnionej przez Skarżącą dokumentacji.

Wypełniając zalecenia WSA w Gliwicach zawarte w wyroku o sygn. akt III SA/Gl 896/22 z dnia 4 kwietnia 2023 r., Skarżąca została dwukrotnie wezwana przez Kolegium do wypowiedzenia się w sprawie zebranych dowodów oraz zgłoszenia żądań: postanowieniem z dnia 19 marca 2024 r. (doręczonym w dniu 10 kwietnia 2024 r.) oraz postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2024 (doręczonym w dniu 13 maja 2024 r.). Jednakże poza pismem z dnia 17 kwietnia 2024 r. stanowiącym odpowiedź na pierwsze wezwanie oraz pismem z dnia 20 maja 2024 r. stanowiącym wniosek reasumpcję postanowienia Kolegium z dnia 23 kwietnia 2024 r. o odmowie uwzględnienia żądania dotyczącego przesłuchania świadków oraz odmowy przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, Strona nie złożyła żadnych innych wniosków dowodowych, jak również nie skorzystała z możliwości zapoznania się z zebraną dokumentacją.

Odnosząc się do kwestii dotacji pobranej w nadmiernej wysokości (tabela nr 2 uzasadnienia decyzji organu piewrzej instancji) w ramach dotacji na dzieci objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju, w oparciu o zebraną i zawartą w aktach administracyjnych dokumentację ustalono, że w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. Powiat [...] udzielił na rzecz Poradni dotację w łącznej kwocie 196.653,45 zł [483 (ilość dzieci w roku 2019) x 407,15 zł (stawka na jedno dziecko objęte [...]) 196.653,45 zł].

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych, zwanej dalej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 754 ze zm., dalej "u.f.z.o."), w brzmieniu obowiązującym w 2019 r., dotacje z budżetu odpowiednio gminy lub powiatu przyznawane są ośrodkom prowadzącym wczesne wspomaganie rozwoju dziecka, pod warunkiem:

1) prowadzenia wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, zgodnie z art. 127 ust. 5 Prawa oświatowego,

2) posiadania przez dzieci opinii o potrzebie objęcia wczesnym wspomaganiem rozwoju.

Dotacja jest przekazywana pod warunkiem, że organ prowadzący przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę oraz placówkę, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, przekaże organowi dotującemu informację o planowanej liczbie odpowiednio dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, nie później niż do dnia 30 września roku bazowego, a następnie faktycznej informacji o liczbie dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków lub uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, na których jest udzielana dotacja zgodnie z art. 34 ust. 2, w terminie określonym w uchwale, o której mowa w art. 38 ust. 1.

Na podstawie § 5 ust. 1 uchwały nr [...] z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2018, poz. [...]) oraz uchwały nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Powiatu [...] dla szkół i placówek publicznych i niepublicznych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2019 r. poz. [...]), organ prowadzący ma obowiązek złożyć w Starostwie Powiatowym w W. w terminie do 5 dnia każdego miesiąca:

1) miesięczną pisemną informację o liczbie dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków lub uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, według stanu na 1 dzień każdego miesiąca,

2) w przypadku niepublicznych szkół, w których nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, dodatkowo miesięczną pisemną informację o liczbie uczniów, którzy spełnili warunek uczestniczenia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w miesiącu poprzedzającym miesiąc składania informacji.

Z zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji wynika, że Starosta [...] uwzględnił w wyliczonej kwocie do zwrotu zawyżoną przez Skarżącą liczbę dzieci w miesiącach od stycznia do sierpnia 2019 r. - w liczbie 18. Natomiast w rozliczeniu rocznym, organ nie uwzględnił zaniżonej liczby 8 dzieci za okres od września do grudnia 2019 r. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że ze złożonych przez dotowanego informacji wraz z rocznym rozliczeniem wynika, że liczba dzieci od stycznia do grudnia 2019 r. ujęta w comiesięcznych informacjach wynosiła - 483 (karta nr 163-185 akt organu pierwszej instancji). Natomiast zaniżenie liczby dzieci w okresie od września do grudnia 2019 r. zostało stwierdzone dopiero w wyniku kontroli przeprowadzonej przez organ pierwszej instancji, a zatem nie może mieć zastosowania przepis § 5 ust. 4 5 i 6 uchwały nr [...] z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2018, poz. [...]) oraz uchwały nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Powiatu [...] dla szkól i placówek publicznych i niepublicznych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia przez organ prowadzący nieprawidłowości w miesięcznych pisemnych informacjach, o których mowa w ust. 1, organ prowadzący jest zobowiązany do przedstawienia na piśmie organowi dotującemu niezwłocznie korekty miesięcznej pisemnej informacji. Do korekty miesięcznej pisemnej informacji przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W przypadku złożenia korekty miesięcznej pisemnej informacji, o której mowa w ust. 4 po wypłacie dotacji za dany miesiąc, miesięczna wysokość dotacji w kolejnym miesiącu zostaje odpowiednio pomniejszona lub powiększona o różnicę pomiędzy dotacją wypłaconą, a dotacją należną w danym miesiącu. Skarżąca nie złożyła korekt informacji, związku z tym miesięczna kwota dotacji wypłacona została na podstawie złożonych przez nią informacji. W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji prawidłowo uznał kwotę 7.328,70 zł za dotację pobraną w nadmiernej wysokości, nie uwzględniając w ogólnym rozliczeniu zaniżonej w okresie od września do grudnia 2019 r. liczby dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju. W tym zakresie organ powołał się na wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt I GSK 1599/18, zgodnie z którym nie można żądać wypłaty wyższej kwoty dotacji oświatowej za poszczególne miesiące danego roku po zakończeniu tego roku, jak i żądać dokonania kompensaty nadwyżki liczby uczniów z miesiąca łub miesięcy objętych korektą, z liczbą uczniów z miesięcy, w ramach których organ ustalił, iż ilość uczniów pobierających naukę w rzeczywistości była mniejsza niż wskazana przez podmiot dotowany w miesięcznych informacjach.

Kolegium wskazało, że od 1 września 2017 r. kwestie dotyczące organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dziecka reguluje art. 127 ust. 5-9 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r. 1943) oraz Rozporządzenie.

Zdaniem Kolegium określona do zwrotu kwota w wysokości 151.459,80 zł (tabela nr 6 uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji) z tytułu niezrealizowania przez Skarżącą zajęć wczesnego wspomagania rozwoju ([...]) zgodnie z warunkami określonymi w Rozporządzeniu stanowi dotację pobraną w nadmiernej wysokości, tj. w wysokości wyższej niż niezbędna na dofinansowanie dotowanego zadania, gdyż zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju prowadzone były przez Poradnię w ramach zaniżonej liczby godzin, a harmonogram, kierunki działania oraz postępy dzieci były oceniane przez niepełne zespoły [...], co zostało szczegółowo określone w decyzji organu pierwszej instancji (w tabelach). Organ odwoławczy podkreślił, że w finansowaniu zadań oświatowych, w tym przypadku związanych z prowadzeniem zajęć wczesnego wspomagania rozwoju, nie chodzi wyłącznie o finansowanie samego "pobytu dziecka na zajęciach" lecz o realizację działań, które mają zmierzać do osiągnięcia oznaczonego rezultatu, między innymi rozwijanie aktywności i uczestnictwa dziecka w życiu społecznym oraz eliminowanie barier i ograniczeń w środowisku, które utrudniają jego funkcjonowanie, czyli zdobycia określonych umiejętności. Przestrzeganie reżimu prawnego dotyczącego warunków organizowania wczesnego wspomagania rozwoju służy zapewnieniu tego celu. Badanie tego, czy organ prowadzący organizował zajęcia zgodnie z minimalnymi wymogami określonymi w obowiązujących przepisach, za co otrzymał stosowne dofinansowania ze środków publicznych uznać należy, za doniosły element stanu faktycznego w ramach kontroli zasadności pobrania i wykorzystania dotacji. Kolegium zastrzegło, że w określonej kwocie do zwrotu, nie została uwzględniona dotacja na dziecko R. N., z uwagi na uzupełnienie (na etapie postępowania sądowego) akt sprawy o zaświadczenia o odroczeniu obowiązku szkolnego dla tego dziecka.

Kolegium podniosło, iż z akt sprawy oraz z protokołu kontroli wynika, że realizację zajęć wczesnego wspomagania rozwoju pracownicy Poradni dokumentowali na pojedynczych kartkach pełniących role list obecności. Listy znajdowały się w teczkach poszczególnych dzieci. Na listach widnieją daty wraz z godzinami realizacji zajęć o określonej tematyce oraz podpis osoby prowadzącej. W przypadku opuszczenia zajęć przez dziecko lub w przypadku choroby osoba prowadząca odnotowywała ten fakt na liście. Również w sytuacji, gdy osoba prowadząca zajęcia była nieobecna. Wbrew zarzutom podnoszonym między innymi w dodatkowym piśmie Skarżącej z dnia 20 maja 2024 r., odnotowane przez kontrolujących sytuacje nie były kwalifikowane jako zaniżające liczbę godzin przewidzianych na zajęcia. Stwierdzono natomiast, że godziny planowanych i wykonywanych zajęć były zaniżane w porównaniu z godzinami przyporządkowanymi przez dyrektor Poradni (w przypadku 44 dzieci w 157 miesiącach nie zrealizowano zajęć [...] w minimalnym wymiarze, zgodnie z § 6 Rozporządzenia). Powyższe pozwala na stwierdzenie, że chociaż zajęcia [...] były prowadzone, to niezrealizowanie ich zgodnie z liczbą godzin ustaloną przez dyrektor Poradni stanowiły dotację pobraną w nadmiernej wysokości, gdyż pobrana została z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej, niż niezbędna na dofinansowanie dotowanego zadania, biorąc pod uwagę skalkulowaną miesięczną kwotę dotacji na jedno dziecko, a uwzględniającą między innymi minimalną liczbę godzin przewidzianą w Rozporządzeniu. Na wezwanie organu kontrolującego o wyjaśnienie dlaczego nie zapewniono dzieciom minimalnego wymiaru wsparcia w ramach [...], nie otrzymano odpowiedzi. Z dokumentacji nie wynika także, żeby dzieci objęte były zajęciami zespołowymi, przy czym zawyżona liczba godzin jest możliwa w sytuacjach uzasadnionych potrzebami dziecka i jego rodziny, za zgodą organu prowadzącego. Jednakże akta dzieci, u których wystąpiło miesięczne zawyżenie godzin nie zawierały wymaganej dokumentacji, jak również zgody organu prowadzącego, z których wynikałaby konieczność zwiększenia ilości zajęć. Co istotne, powyższe nieprawidłowości nie skutkowały zwrotem otrzymanych środków. W ramach postępowania stwierdzono także, że powoływane zarządzeniem zespoły [...] opracowywały indywidulany program wczesnego wspomagania rozwoju. Ze sporządzonych protokołów z posiedzeń zespołów wynika jednakże, że w większości przypadków następowało to przy niepełnym udziale wymaganych specjalistów. Składy te w przypadku 45 dzieci były niezgodne z § 3 ust. 2 Rozporządzenia poprzez brak psychologa, pedagoga lub logopedy, a taki minimalny skład zespołu również jest wymagany w zakresie prawidłowej organizacji wczesnego wspomagania rozwoju dzieci. W sytuacji, gdy w indywidulanych kartach pracy z dziećmi były odnotowywane i realizowane zajęcia danego dnia, to zespół, będąc w niepełnym składzie, nie był w stanie prawidłowo ocenić postępów dziecka ani też stwierdzić trudności w jego funkcjonowaniu, w tym identyfikowaniu i eliminowaniu barier i ograniczeń w środowisku utrudniającym jego aktywność i uczestnictwo w życiu. Tylko specjalista w danej dziedzinie może - według Kolegium - ocenić indywidulane postępy dziecka. Powyższe pozwala na stwierdzenie, że w zakresie w jakim zajęcia [...] i indywidulana ocena postępów dziecka prowadzone były przez niepełne składy, to stanowiły dotację pobraną w nadmiernej wysokości, gdyż pobrana została z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż niezbędna na dofinansowanie dotowanego zadania, biorąc pod uwagę skalkulowaną miesięczną kwotę dotacji na jedno dziecko, a uwzględniającą między innymi konieczność sfinansowania zatrudnienia określonej, minimalnej liczby specjalistów.

Nieprawidłowości w zakresie realizacji zajęć [...] zostały także potwierdzone przez Kuratora Oświaty, co wynika z protokołu kontroli.

Odnosząc się do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, organ odwoławczy powołał art. 35 u.f.z.o.

Wskazał, że zakwestionowane zostały wydatki na kwotę 665,47 zł z tytułu wypłaconego ekwiwalentu za urlop. Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie braku podstaw do sfinansowania z przyznanej dotacji ekwiwalentu za urlop. Wydatek ten nie jest wydatkiem z art. 35 u.f.z.o., gdyż jako rekompensata za niewykorzystany urlop nie ma związku z wykonywaną pracą. Świadczenie takie nie jest składnikiem wynagrodzenia i nie odnosi się do pracy, gdyż należne jest w związku z ustaniem stosunku pracy oraz zaprzestaniem świadczenia pracy i nie jest przewidziane jako wynagrodzenie pracownika przysługujące za świadczoną pracę.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że w 2019 r. wysokość wynagrodzenia nie może przekroczyć miesięcznie kwoty limitu określonego w art. 35 ust. 1 pkt a u.f.z.o. W roku 2019 maksymalne kwoty wynagrodzeń finansowanych z dotacji wynosiły w przypadku niepublicznych placówek w okresie od stycznia do sierpnia 2019 r. - 8.404,79 zł, natomiast w okresie od września do grudnia 2019 r. - 9.211,65 zł. W wyniku kontroli ustalono, że brak jest dokumentu określającego wysokość wynagrodzenia dla dyrektora placówki, pełniącego równocześnie rolę organu prowadzącego placówkę. Jedynym dowodem potwierdzającym wysokość wypłaconego wynagrodzenia były wyciągi bankowe, z których wynikały różne kwoty w poszczególnych miesiącach. W rozliczeniu dotacji wskazane zostały także premie dla dyrektora placówki, które uznać należy za składnik wynagrodzenia, nawet jeśli brak w tym zakresie wewnętrznych regulacji. Tym samym, wyłącznie środki finansowe wypłacone z dotacji celem sfinansowania wynagrodzenia, w tym premii dla dyrektora Poradni przekraczające miesięczny limit wynikający z obowiązujących w roku 2019 przepisów, podlegają zwrotowi jako dotacja wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem w ogólnej kwocie 9.876,05 zł, zgodnie z rozliczeniem zawartym w tabeli nr 8 zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji.

W przypadku wynagrodzenia M. S. za wrzesień 2019 r. kwota wykazana na liście płac wynosiła 343,00 zł, a kwota wykazana w rozliczeniu wynosiła 343,75 zł. W związku z tym różnica wynikająca z porównania listy płac z kwotą ujętą w rozliczeniu, tj. 0,75 zł uznana została za dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem.

Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, że koszty prowadzenia konta (w tym należność za użytkowanie karty) należą do standardowych kosztów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i nie powinny być pokrywane z dotacji oświatowej. Zatem kwota 84,00 zł z tytułu korzystania z karty do rachunku bankowego, nie powinna być finansowana z dotacji, ponieważ nie jest przeznaczona na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej.

Ponadto, na podstawie protokołu z przeprowadzonej kontroli organ pierwszej instancji poddał ocenie wykorzystanie środków publicznych na wydatki związane z zakupem wyposażenia, artykułów biurowych, pomocy dydaktycznych, szkoleń oraz obsługi imprez. Następnie dokonał porównania dokumentów wykazanych w złożonym rozliczeniu z fakturami przedstawionymi podczas kontroli. Analizując przedstawiony materiał, stwierdzono brak faktury, która została ujęta w rozliczeniu dotacji jako wystawiona przez A. S. Fundacja [...], tytułem szkolenia dyrektor placówki, opiewająca na kwotę 28,00 zł. Odnośnie tego wydatku kontrolujący wielokrotnie zwracali się na piśmie o sporządzenie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii brakującej faktury i pomimo kilkukrotnego wezwania strona nie dostarczyła przedmiotowego dokumentu (wezwanie z dnia: 12.08.2020 r., 03.09.2020 r., 18.09.2020 r., 06.10.2020 r., 18.02.2021 r., 25.03.2021 r.). Ustalono także, że wydatek w kwocie 233,70 zł z tytułu szkolenia dyrektor placówki został uiszczony na podstawie faktury Pro-forma nr [...] wystawionej przez [...] Centrum [...] dr G. F., ul. [...], [...] R., która nie stanowi dowodu księgowego i nie jest również dowodem zrealizowania zapłaty. Organ pierwszej instancji wielokrotnie zwracał się na piśmie z zapytaniem, czy po dokonaniu zapłaty na podstawie faktury pro-forma jednostka kontrolowana otrzymała fakturę VAT. Pomimo kilkukrotnego wezwania Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi ani nie dostarczyła przedmiotowego dokumentu (wezwanie z dnia: 12.08.2020 r., 03.09.2020 r., 18.09.2020 r., 06.10.2020 r., 18.02.2021 r., 25.03.2021 r.).

Również kwestia zapłaty za fakturę VAT nr [...] za organizację imprezy na kwotę 650,01 zł była przedmiotem dochodzenia organu pierwszej instancji co do celowości wystawienia jej w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Kontrolujący wielokrotnie pisemnie zwracali się do osoby prowadzącej Poradnię z prośbą o wyjaśnienie (wezwanie z dnia: 12.08.2020 r., 03.09.2020 r.,18.09.2020 r., 06.10.2020 r., 18.02.2021 r., 25.03.2021 r.). Na zadane pytania nie uzyskano odpowiedzi, tym samym zakwalifikowano wykorzystanie tych środków jako niezgodnie z przeznaczeniem.

Organ odwoławczy podzielił także stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie braku możliwości sfinansowania z dotacji za rok 2019 składki ZUS oraz PIT 4 za grudzień 2019 r w łącznej kwocie 1.632,59 zł, gdyż przelewu dokonano w dniu 15 stycznia 2020 r. Natomiast na podstawie art. 35 ust. 3 u.f.z.o. dotacja może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań określonych w ust. 1, poniesionych w roku budżetowym, na który dotacja została udzielona, niezależnie od tego, którego roku dotyczą te zadania.

7. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzje Kolegium, Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła o:

- wyznaczenie rozprawy,

- wstrzymanie przez Kolegium wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o wstrzymanie jej wykonania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, gdyż jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki finansowe dla Skarżącej,

- uchylenie decyzji Kolegium w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] i umorzenie postępowania,

- zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania wg norm przypisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zarzuciła naruszenie:

1) art. 153 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie się przez organy obu instancji do wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2023 r. o sygn. III SA/Gl 896/22, co doprowadziło do powielenia przez organy błędów i naruszeń stojących u podstaw pierwotnie wydanych decyzji administracyjnych w sprawie, bowiem nie przeprowadzono analizy akt każdego dziecka, z którym realizowana była terapia [...] w placówce prowadzonej przez Skarżącą, a w konsekwencji błędnie zakwestionowano prawidłowość pobrania dotacji na wczesne wspomaganie rozwoju dzieci, dla których w rzeczywistości były prowadzone zajęcia terapeutyczne i specjalistyczne;

2) przepisów prawa proceduralnego, a mianowicie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 81a § 1 k.p.a. poprzez błędną ocenę całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, co implikowało błędne przyjęcie, że dotacja oświatowa w 2019 r. została częściowo pobrana i wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem;

3) przepisów postępowania, mające wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z. art. 78 § 1 k.p.a. oraz art. 89 k.p.a. poprzez brak wyznaczenia rozprawy oraz niezasadne nieuwzględnienie wniosku dowodowego Skarżącej o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony oraz wnioskowanych świadków: M. S. , T. B., R. G., R. G. 1, M.S. 1, M. K. , K. R. oraz rodziców dzieci, wobec których kwestionowane jest właściwe odbywanie terapii i zajęć specjalistycznych, a ponadto brak podjęcia przez organy obu instancji czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, tj. brak przeprowadzenia analizy akt każdego dziecka, z którym realizowana była terapia [...] w placówce prowadzonej przez Skarżącą, co implikowało błędne ustalenie, iż niewłaściwie realizowano terapię wczesnego wspomagania rozwoju w zakresie liczby godzin prowadzonej terapii, przyczyn nieobecności dzieci oraz specjalistów prowadzących terapię oraz wyciągnięcie niewłaściwych wniosków z protokołu kontroli Kuratorium Oświaty;

4) art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz lit. aa u.f.z.o. w zw. z art. art. 171 § 1 kodeksu pracy poprzez zakwestionowanie wydatków na wypłatę ekwiwalentu pracownikom, w sytuacji, w której pracodawca ma ustawowy obowiązek wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop;

5) przepisów prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe, gdyż z dotacji oświatowej mogą być finansowane wszystkie potrzeby związane z funkcjonowanie placówki oświatowej w sferze zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, w tym wydatki na ekwiwalent za urlop, wydatki na pomoce dydaktyczne i artykuły biurowe, szkolenia, obsługę wydarzeń oraz wydatków związanych z opłatą za kartę płatniczą, co miało miejsce w realiach niniejszej sprawy;

6) przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 35 ust. 3 u.f.z.o. w zw. z art. 251 ust. 1 u.f.p. poprzez błędne uznanie, że poniesione w rzeczywistości i udokumentowane wydatki na bieżące funkcjonowanie placówki w 2010 r. stanowią dotację niewykorzystaną w roku budżetowym, na który została przyznana;

7) przepisów prawa materialnego, tj. art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. poprzez jednoczesne orzeczenie o obowiązku zwrotu dotacji niewykorzystanej oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem za rok 2021, podczas gdy nastąpiło wzajemne wykluczenie się, albowiem przesłanka "dotacji niewykorzystanej" konsumuje przesłankę "dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem".

8. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c p.p.s.a.).

Jak już Sąd wskazał sprawa była już rozstrzygana przez WSA w Gliwicach, stąd, analizując sprawę ponownie, Sąd zobowiązany jest uwzględnić przepis art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 896/22 uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia 16 września 2022 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 12 maja 2022 r.

WSA w Gliwicach uznał zasadność podnoszonych w skardze zarzutów i stwierdził, że brak zawiadomienia Strony na etapie postępowania odwoławczego i umożliwienie zaznajomienia z zebranym materiałem dowodowym, wypowiedzenia się i przedstawienia kontr-dokumentów jest naruszeniem przez organ odwoławczy zasad prawidłowego prowadzenia postępowania administracyjnego z m.in. art. 10 k.p.a., co mogło mieć wpływ na wynik sprawy; w konsekwencji skutkuje zaistnieniem przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. W ocenie WSA dołączone do skargi – bowiem SKO uniemożliwiło przedstawienie ich w postępowaniu odwoławczym – dokumenty: opinia nr [...] o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju z dnia 18 kwietnia 2014 r. oraz opinia nr [...] z dnia 18 kwietnia 2018 r. wydane na rzecz dziecka R. N. na okoliczność stwierdzenia, że względem R. N. zachodziła potrzeba wczesnego wspomagania rozwoju ze względu na niepełnosprawność ruchową do czasu podjęcia przez dziecko nauki szkolnej oraz że dziecku temu odroczono realizację obowiązku szkolnego w roku szkolnym 2018/2019 wypełniają przesłankę art. art. 145 § 1 pkt 1 lit b) p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

WSA w Gliwicach zobowiązał organ odwoławczy, aby zapewnił Stronie czynny udział w postępowaniu, umożliwił uzupełnienie materiału dowodowego, przeanalizował wszystkie okoliczności i dokonał właściwej subsumpcji.

Rozpoznając sprawę ponownie, w ocenie Sądu, nie doszło do naruszenia art. 153 p.p.s.a. Organy wykonały bowiem wskazane zalecenia WSA w Gliwicach.

Mianowicie organ pierwszej instancji w piśmie z dnia 6 września 2023 r. (dostarczonym w dniu 25 września 2023 r.) poinformował Skarżącą o prawie do wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego (art. 10 k.p.a.), zwrócił się o przekazanie dokumentacji lub złożenie wyjaśnień, które nie zostały dotychczas przekazane, a według Strony mają jakikolwiek wpływ na wynik prowadzonego postępowania w sprawie zwrotu części dotacji przekazanej w 2019 r. oraz wniósł o udostępnienie mu dokumentacji przekazanej Skarżącej przez WSA w Gliwicach pismem z dnia 19 lipca 2023 r.

W kolejnym piśmie z dnia 10 października 2023 r. organ pierwszej instancji ponownie zwrócił się do Skarżącej w trybie art. 10 k.p.a. oraz ponowił prośbę o udostępnienie dokumentacji przekazanej Skarżącej przez WSA w Gliwicach pismem z dnia 19 lipca 2023 r., a którą Skarżąca złożyła do WSA w formie załącznika do skargi.

Żądane przez organ dokumenty (będące w dyspozycji Skarżącej) zostały przekazane dopiero jako załącznik do pisma z dnia 10 listopada 2023 r. (wpływ do organu w dniu 14 listopada 2023 r.).

Wobec doręczenia organowi przez Skarżącą zaświadczenia o odroczeniu obowiązku szkolnego dla R. N. (złożonego przez Skarżącą w postępowaniu sądowym w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 896/22) w określonej kwocie do zwrotu, nie została uwzględniona dotacja na to dziecko.

Skarżąca została dwukrotnie wezwana przez organ odwoławczy do wypowiedzenia się w sprawie zebranych dowodów oraz zgłoszenia żądań: postanowieniem z dnia 19 marca 2024 r. (doręczonym w dniu 10 kwietnia 2024 r.) oraz postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2024 (doręczonym w dniu 13 maja 2024 r.). W odpowiedzi (pismo z dnia 17 kwietnia 2024 r.) Skarżąca stwierdziła, że wyznaczenie jej terminu na zapoznanie się z materiałem dowodowym jest przedwczesne, z uwagi na złożone wnioski dowodowe, a w piśmie z dnia 23 kwietnia 2024 r. wniosła o zmianę postanowienia organu odwoławczego z dnia 23 kwietnia 2024 r. o odmowie uwzględnienia złożonych wniosków dowodowych (o przeprowadzenie rozprawy i przesłuchanie świadków). Natomiast Skarżąca nie złożyła żadnych innych wniosków dowodowych, jak również nie skorzystała z możliwości zapoznania się z zebraną dokumentacją.

Niniejsza sprawa dotyczy dotacji oświatowej przekazanej Skarżącej w 2019 r.

Dotacje oświatowe są środkami publicznymi, do których zastosowanie mają przepisy u.f.p., co wynika z art. 60 pkt 1 tej ustawy.

Na podstawie art. 251 u.f.p.:

1. Dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku, z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4.

2. W przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w art. 263 ust. 2, niewykorzystana część dotacji podlega zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego w terminie 15 dni od dnia określonego w tej uchwale.

3. W przypadku gdy termin wykorzystania dotacji, o których mowa w ust. 1, jest krótszy niż rok budżetowy, niewykorzystana część dotacji podlega zwrotowi w terminie 15 dni po upływie terminu wykorzystania dotacji.

4. Wykorzystanie dotacji następuje w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona, albo, w przypadku gdy odrębne przepisy stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach.

5. Od kwot dotacji zwróconych po terminach określonych w ust. 1-3 nalicza się odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, począwszy od dnia następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1-3.

Natomiast zgodnie z art. 252 ust. 1 u.f.p., dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego:

1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2.

Dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem to taka, która została wydatkowana w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów aniżeli te, na które została udzielona bądź służyła pokryciu wydatków innych niż te, na które miała być wykorzystana (zob. M. Stawiński Komentarz do art. 252 w: Ustawa o finansach publicznych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2019).

Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania.

Do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 u.f.p., a nieuregulowanych w tej ustawie, w tym do kwot dotacji podlegających zwrotowi, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej.

W ocenie Sądu organy działały w sprawie zgodnie z prawem (art. 6 k.p.a.), podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), a nadto zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) oraz dokonały swobodnej jego oceny (art. 80 k.p.a.), co zresztą znalazło wyraz w uzasadnieniach wydanych przez nie decyzji (art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a.) - organy szczegółowo wskazały dowody, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Organ odwoławczy nie naruszył zasady dwuinstancyjności postępowania. Z uzasadnienia wydanej decyzji wynika, że organ ten przeprowadził postępowanie merytoryczne – ponownie przeanalizował i ocenił materiał dowodowy, jak również odniósł się do zarzutów odwołania.

Ustalony przez organ pierwszej instancji stan faktyczny nie został skutecznie podważony przez Skarżącą, zatem były podstawy do zastosowania art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p.

W sprawie został zebrany obszerny materiał dowodowy, na który składa się z w szczególności protokół z dnia 10 czerwca 2021 r. z przeprowadzonej przez organ pierwszej instancji kontroli w Poradni, protokół kontroli przeprowadzonej w Poradni przez Śląskiego Kuratora Oświaty, dokumentacja przekazana organowi przez Skarżącą - dołączona do pisma z dnia 10 listopada 2023 r.

Sąd podziela stanowisko organów o braku podstaw do przeprowadzenia rozprawy administracyjnej oraz przesłuchania wskazanych świadków, które zostało należycie uzasadnione w wydanych w tym przedmiocie postanowieniach. (postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 22 kwietnia 2022 r. i postanowienie organu odwoławczego z dnia 23 kwietnia 2024 r.). Stan faktyczny dotyczący wykorzystania przez Skarżącą otrzymanej dotacji został ustalony w oparciu o dokumentację księgową, rozliczeniową oraz dokumenty przedłożone przez Skarżącą. Przesłuchanie świadków w osobach terapeutów na okoliczność sposobu prowadzenia zajęć wczesnego wspomagania rozwoju w okresie objętym postępowaniem, nie ma istotnego znaczenia dla rozpatrzenia niniejszej sprawy, gdyż organy nie kwestionowały samej okoliczności prowadzenia zajęć. Kluczową kwestią jest - co wykazała kontrola - niespełnienie przez Skarżącą wszystkich wymogów określonych w Rozporządzeniu, a które warunkują otrzymanie dotacji.

Zgodnie z art. 15 u.f.z.o., w brzmieniu obowiązującym w 2019 r., prowadzone przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne przedszkola, inne formy wychowania przedszkolnego, szkoły podstawowe, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze, specjalne ośrodki wychowawcze, ośrodki rewalidacyjno-wychowawcze oraz poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie specjalistyczne, które zgodnie z art. 127 ust. 5 ustawy - Prawo oświatowe prowadzą wczesne wspomaganie rozwoju dziecka, otrzymują na każde dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju, niezależnie od dotacji, o których mowa w art. 16-21, art. 25 ust. 1 i 2, art. 26 ust. 1 i art. 28-30, dotację z budżetu odpowiednio gminy lub powiatu w wysokości równej kwocie przewidzianej na takie dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju w części oświatowej subwencji ogólnej odpowiednio dla gminy lub powiatu.

Zgodnie z art. 127 ust. 5 Prawa oświatowego w publicznych i niepublicznych: przedszkolach i szkołach podstawowych, w tym specjalnych, innych formach wychowania przedszkolnego, specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodkach wychowawczych, ośrodkach rewalidacyjno-wychowawczych oraz poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradniach specjalistycznych, które spełniają warunki określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 19 pkt 1, mogą być tworzone zespoły wczesnego wspomagania rozwoju dziecka w celu pobudzania psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka, od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole, prowadzonego bezpośrednio z dzieckiem i jego rodziną.

Na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 1 Prawa oświatowego wydane zostało Rozporządzenie określające warunki organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci mającego na celu pobudzanie psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole, zwanego dalej "wczesnym wspomaganiem", w tym kwalifikacje wymagane od osób prowadzących wczesne wspomaganie, a także formy współpracy z rodziną dziecka.

Zgodnie z § 3 Rozporządzenia:

1. Zespół wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, zwany dalej "zespołem", jest powoływany przez dyrektora podmiotu, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, a w przypadku innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną - przez osobę kierującą inną formą wychowania przedszkolnego.

2. W skład zespołu wchodzą osoby posiadające przygotowanie do pracy z małymi dziećmi o zaburzonym rozwoju psychoruchowym:

1) pedagog posiadający kwalifikacje odpowiednie do rodzaju niepełnosprawności dziecka;

2) psycholog;

3) logopeda.

3. W skład zespołu, w zależności od potrzeb dziecka i jego rodziny, mogą wchodzić również inni niż wymienieni w ust. 2 specjaliści.

4. Do zadań zespołu należy w szczególności:

1) ustalenie, na podstawie diagnozy poziomu funkcjonowania dziecka zawartej w opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, kierunków i harmonogramu działań podejmowanych w zakresie wczesnego wspomagania i wsparcia rodziny dziecka, uwzględniających rozwijanie aktywności i uczestnictwa dziecka w życiu społecznym oraz eliminowanie barier i ograniczeń w środowisku utrudniających jego funkcjonowanie;

2) nawiązanie współpracy z:

a) przedszkolem, inną formą wychowania przedszkolnego, oddziałem przedszkolnym w szkole podstawowej, do którego uczęszcza dziecko, lub innymi podmiotami, w których dziecko jest objęte oddziaływaniami terapeutycznymi, w celu zapewnienia spójności wszystkich oddziaływań wspomagających rozwój dziecka,

b) podmiotem leczniczym w celu zdiagnozowania potrzeb dziecka wynikających z jego niepełnosprawności, zapewnienia mu wsparcia medyczno-rehabilitacyjnego i zalecanych wyrobów medycznych oraz porad i konsultacji dotyczących wspomagania rozwoju dziecka,

c) ośrodkiem pomocy społecznej w celu zapewnienia dziecku i jego rodzinie pomocy, stosownie do ich potrzeb;

3) opracowanie i realizowanie z dzieckiem i jego rodziną indywidualnego programu wczesnego wspomagania, zwanego dalej "programem", z uwzględnieniem działań wspomagających rodzinę dziecka w zakresie realizacji programu oraz koordynowania działań osób prowadzących zajęcia z dzieckiem;

4) ocenianie postępów oraz trudności w funkcjonowaniu dziecka, w tym identyfikowanie i eliminowanie barier i ograniczeń w środowisku utrudniających jego aktywność i uczestnictwo w życiu społecznym;

5) analizowanie skuteczności pomocy udzielanej dziecku i jego rodzinie, wprowadzanie zmian w programie, stosownie do potrzeb dziecka i jego rodziny, oraz planowanie dalszych działań w zakresie wczesnego wspomagania.

5. Pracę zespołu koordynuje dyrektor podmiotu, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, a w przypadku innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną - osoba kierująca inną formą wychowania przedszkolnego, albo nauczyciel upoważniony odpowiednio przez dyrektora podmiotu, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, lub osobę kierującą inną formą wychowania przedszkolnego.

W myśl § 6 Rozporządzenia:

1. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania organizuje się w wymiarze od 4 do 8 godzin w miesiącu.

2. Miesięczny wymiar godzin zajęć w ramach wczesnego wspomagania ustala dyrektor podmiotu, o którym mowa w art. 127 ust. 5 ustawy, a w przypadku innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną - osoba kierująca inną formą wychowania przedszkolnego, w zależności od potrzeb i możliwości psychofizycznych dziecka określonych przez zespół.

3. W przypadkach uzasadnionych potrzebami dziecka i jego rodziny, za zgodą organu prowadzącego, miesięczny wymiar godzin zajęć w ramach wczesnego wspomagania może być wyższy niż określony w ust. 1.

4. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania są prowadzone indywidualnie z dzieckiem i jego rodziną.

5. W celu rozwijania kompetencji społecznych i komunikacyjnych przygotowujących dziecko do funkcjonowania w życiu społecznym zajęcia w ramach wczesnego wspomagania mogą być prowadzone w grupie, z udziałem rodzin dzieci lub innych dzieci objętych wczesnym wspomaganiem. Liczba dzieci w grupie nie może przekraczać 3.

W trakcie przeprowadzonej przez organ pierwszej instancji kontroli sprawdzono na podstawie akt dzieci objętych wczesnych wspomaganiem rozwoju [...]) prawidłowość wykazywanych danych przez Poradnię z liczbą dzieci wskazanych w informacji o liczbie dzieci wg stanu na 1 dzień miesiąca. Stwierdzono pobranie przez Skarżącą dotacji w nadmiernej wysokości 7.328,70 zł. Kwota ta wynika z ujęcia przez Skarżącą w miesięcznych informacjach o liczbie dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju zawyżonej liczby dzieci w miesiącach od stycznia do sierpnia 2019 r. - 18 dzieci. Ustalenia te nie zostały zakwestionowane w skardze. Dodać w tym miejscu należy, że Skarżąca nie złożyła w 2019 r. ani jednej korekty, a kwestia zawyżania (i zaniżania) liczby dzieci w wyszczególnionych miesiącach 2019 r. wyniknęła dopiero w momencie trwania kontroli - w 2020 r., czyli po zakończeniu roku budżetowego. Zasadnie zatem organ pierwszej instancji uznał kwotę 7.328,70 zł za dotację pobraną w nadmiernej wysokości, nie uwzględniając w ogólnym rozliczeniu zaniżonej w okresie od września do grudnia 2019 r. liczby dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju. Nie można bowiem żądać wypłaty wyższej kwoty dotacji oświatowej za poszczególne miesiące danego roku po zakończeniu tego roku (zob. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2019 r. sygn. akt I GSK 1599/18).

Z protokołu kontroli organu pierwszej instancji wynika, że zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju organizowane ([...]) w 2019 r. prowadzone były przez Poradnię w ramach zaniżonej liczby godzin, a harmonogram, kierunki działania oraz postępy dzieci były oceniane przez niepełne zespoły [...].

W załącznikach do protokołu z kontroli szczegółowo opisano nieprawidłowości wskazane w poszczególnych tabelach (w treści protokołu). Mianowicie dane dotyczące:

a) powołanych zespołów [...] oraz nieprawidłowości z tym związanych zawiera załącznik nr 1 do protokołu kontroli (karta 714 akt organu pierwszej instancji);

b) zaniżonej miesięcznej liczby godzin zajęć [...] zawiera załącznik nr 2 do protokołu kontroli (karta 715-716 akt organu pierwszej instancji);

c) zawyżonej miesięcznej liczby godzin zajęć [...] zawiera załącznik nr 3 do protokołu kontroli (karta 717-718 akt organu pierwszej instancji);

d) porównania niepełnych składów zespołu [...] oraz niezrealizowanych godzin zajęć zawiera załącznik nr 4 do protokołu kontroli (karta 719-720 akt organu pierwszej instancji).

Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że jeżeli zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju nie zapewniają minimalnej ilości godzin określonej w § 6 Rozporządzenia, bądź też w skład tworzonych zespołów [...] nie wchodzą wskazani w Rozporządzeniu specjaliści (§ 3 Rozporządzenia) nie można mówić o zrealizowaniu w pełni celu, dla którego dotacja została przyznana, a który został określony w § 1 Rozporządzenia (pobudzenie psychoruchowego i społecznego rozwoju dzieci w chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole). Prawidłowo organ zarzucił, że w związku z niepełnymi składami zespołu wczesnego wspomagania, a w niektórych przypadkach nawet jednoosobowym składem (brak podstawowych specjalistów określonych w Rozporządzeniu) zajęcia w poszczególnych okresach nie były prowadzone w ramach wczesnego wspomagania rozwoju dzieci. Tymczasem każde dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju ([...]) powinno być pod opieką zespołu, o którym mowa w Rozporządzeniu.

Nieprawidłowości w zakresie realizacji zajęć [...] zostały także potwierdzone przez Kuratora Oświaty. W trakcie przeprowadzonej kontroli stwierdzono, między innymi na podstawie analizy zapisów w dziennikach, że w przypadku wszystkich prowadzonych wczesnych wspomagań rozwoju dzieci w roku 2019 nie zrealizowano w ujęciu rocznym zaplanowanych indywidulanych programów godzin wczesnego wspomagania. W 27 przypadkach nie powołano zespołów [...] zgodnie z § 3 ust. 2 Rozporządzenia (brak w składzie: pedagoga, psychologa lub logopedy) i inne nieprawidłowości.

W związku z tym zasadnie orzeczono o zwrocie dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, nieadekwatnej do stopnia realizacji zadań wczesnego wspomagania rozwoju. Za dotację pobraną w nadmiernej wysokości uznano kwotę wymienioną w tabeli nr 6 zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji (str. 18-19 uzasadnienia) w łącznej wysokości 151.459,80 zł, zawierającej analizę składów zespołu [...] oraz realizacji zajęć w minimalnej liczbie godzin.

Odnosząc się do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, wskazać należy, że otrzymaną dotację beneficjent zobligowany jest spożytkować na realizację zadań określonych w art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Dotacja może bowiem zostać wykorzystana wyłącznie na (w brzmieniu obowiązującym w 2019 r.):

1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na:

a) wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej, w tym na podstawie umowy cywilnoprawnej, w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły łub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie:

- 250% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2017 r. poz. 1189) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1,

- 150% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek.

b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe.

I tak, w myśl art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2019 r. organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności:

1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;

2) zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym;

3) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;

4) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351) i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki;

5) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczo-profilaktycznych, przeprowadzania egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych;

6) wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do dyrektora szkoły lub placówki;

7) przekazanie do szkół dla dzieci i młodzieży oraz placówek, o których mowa w art. 2 pkt 7, z wyjątkiem szkół artystycznych realizujących wyłącznie kształcenie artystyczne, informacji o podmiotach wykonujących działalność leczniczą udzielających świadczeń zdrowotnych w zakresie leczenia stomatologicznego dla dzieci i młodzieży, finansowanych ze środków publicznych.

Istotne w sprawie jest, że to podmiot dotowany ma obowiązek wykazania związku między wydatkami a zadaniami szkoły (mieszczącymi się w katalogu zawartym w art. 35 ust. 1 u.f.z.o.), a także udowodnienia, kiedy i w jakich kwotach konkretne wydatki zostały poniesione. Jeżeli tego nie uczyni uzasadnione będzie wydanie decyzji o zwrocie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, czyli na sfinansowanie zadań innych niż te, na które przyznano dotację.

Dla oceny prawidłowego wydatkowania dotacji znaczenie ma art. 44 ust. 3 u.f.p. (w związku z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.f.p.).

Zgodnie z tym przepisem wydatki publiczne powinny być dokonywane:

1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad:

a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów,

b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów,

2) w sposób umożliwiający terminową realizację zadań,

3) w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań.

Dotowany jest zatem zobowiązany do starannego dokumentowania poniesionych wydatków w celu rozliczenia dotacji. Staranność w rozliczeniu dotacji obejmuje także takie dokumentowanie wydatków, jakie przewidują obowiązujące przepisy. Dotacje pochodzą bowiem ze środków publicznych, a sposób ich wykorzystania jest pod szczególną kontrolą. Dotujący jest zatem zobowiązany do kontrolowania wydatkowania dotacji, a dotowany - do przeznaczania otrzymanych dotacji tylko na zadania określone w umowie i w sposób w niej opisany.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że organy prawidłowo zakwestionowały Skarżącej kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, kwestionując wydatki:

a) w kwocie 665,47 zł (ekwiwalent za urlop),

b) w kwocie 9 876.05 zł (wynagrodzenie dyrektora ponad limit),

c) w kwocie 0,75 zł (wynagrodzenie),

d) w kwocie 84.00 zł (opłaty za użytkowanie karty),

e) w kwocie 911,71 zł (na szkolenia i obsługę imprezy),

Zgodnie z art. 171 § 1 k.p. w przypadku niewykorzystania przysługującego urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny Sąd podziela stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 23 listopada 2023 r., sygn. akt I GSK 1540/22 (LEX nr 3663775), że prawo a zarazem roszczenie o wypłatę ekwiwalentu powstaje z chwilą ustania stosunku pracy. Nie jest to już wynagrodzenie za pracę, nie jest to także świadczenie związane bezpośrednio z realizacją celów, o jakich mowa w art. 35 u.f.z.o. Zatem nie może być sfinansowane z dotacji oświatowej.

Jeśli chodzi o wynagrodzenie i premie dyrektora Poradni stwierdzić należy, że i w tym zakresie organ pierwszej instancji zasadnie przyjął, że w roku 2019 wysokość wynagrodzenia nie może przekroczyć miesięcznie kwoty limitu określonego w art. 35 ust. 1 pkt a u.f.z.o. Dopiero ustawą z dnia 22 listopada 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 2245) nastąpiła z dniem 1 stycznia 2020 r. normatywna zmiana przepisu w tym zakresie. Limit wynagrodzenia zmieniono z miesięcznego na roczny. Tym samym środki finansowe wypłacone z dotacji celem sfinansowania wynagrodzenia, w tym premii dla dyrektora Poradni przekraczające miesięczny limit wynikający z obowiązujących w roku 2019 przepisów, podlegają zwrotowi jako dotacja wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem w ogólnej kwocie 9.876,05 zł - zgodnie z rozliczeniem zawartym w tabeli nr 8 decyzji organu pierwszej instancji.

Prawidłowo również organ uznał kwotę 0,75 zł za dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, skoro kontrola wykazała, że w przypadku wynagrodzenia M. S. za wrzesień 2019 r. kwota wykazana na liście płac wynosiła 343,00 zł, a kwota wykazana w rozliczeniu wynosiła 343,75 zł.

Sąd zgadza się ze stanowiskiem organów, że koszty korzystania z karty do rachunku bankowego należą do standardowych kosztów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i nie powinny być pokrywane z dotacji oświatowej.

Prawidłowe są również ustalenia organów, które zakwestionowały wydatki na szkolenia, czy organizację imprezy.

Podkreślić bowiem należy, że jeżeli między Stroną i organem występuje różnica co do istotnych dla sprawy okoliczności, Strona ma obowiązek (spoczywa na niej ciężar) przedstawienia konkretnych faktów i zdarzeń, potwierdzających jej stanowisko. To bowiem Strona jest najlepiej zorientowana w okolicznościach faktycznych sprawy jej dotyczącej. Powinna zatem współdziałać z organem w postępowaniu dowodowym, w szczególności w sytuacjach, w których zaniechanie udowodnienia określonej czynności może skutkować negatywnie dla strony. W niniejszej sprawie Strona, wzywana wielokrotnie, nie przedłożyła organowi dokumentów księgowych (faktur), na podstawie których wydała środki z dotacji (na szkolenia) ani nie uzasadniła celowości poniesionych wydatków za organizację imprezy.

W sprawie organ ustalił (co nie jest kwestionowane przez Skarżącą) że wpłata do ZUS w kwocie 1.455,59 zł tytułem składki za grudzień 2019 r. oraz wpłata do US w kwocie 177,00 zł (PIT4) za grudzień 2019 r., zostały przelane w dniu 31 grudnia 2019 r., z konta dotacyjnego na główne konto firmowe osoby prowadzącej placówkę, a nie na konto odpowiednio Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Urzędu Skarbowego. Składki powyższe, zostały następnie przelane z głównego konta osoby prowadzącej na odpowiednie konta Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Urzędu Skarbowego w dniu 15 stycznia 2020 r.

W ocenie Sądu wydatki na zapłatę składki i podatku za grudzień 2019 r. w łącznej kwocie 1.632,59 zł, opłacone przez Skarżącą w roku 2020 z dotacji udzielonej na rok 2019, należy zakwalifikować jako wydatek niewykorzystany w terminie tj. do 31 grudnia 2019 r. Należy bowiem mieć na względzie, że dotacje udzielane niepublicznym placówkom oświatowym na podstawie przepisów mają charakter roczny, co ma swe źródło bezpośrednio w art. 251 ust. 1 u.f.p. Z rocznego charakteru dotacji wynika, że dotacja powinna być wykorzystana w roku budżetowym, na który została udzielona i żadne wydatki nie mogą być sfinansowane z otrzymanej dotacji po zakończeniu danego roku budżetowego.

Mając powyższe na względzie, Sąd uznał zarzuty Skarżącej za bezzasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

,