Przedmiotem skargi Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] jest opisana w sentencji decyzja Wojewody [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr GN. [...] wydanej w przedmiocie odmowy wygaszenia trwałego zarządu.
Decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - w dalszej części: "Ppsa"), Wojewoda uwzględnił w trybie autokontroli skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję. Decyzja ta nie została zaskarżona do Sądu, termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 24 czerwca 2017 r. ( pismo organu z dnia 10 lipca 2017 r., k. 23).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 161 § 1 Ppsa - Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Sytuacja taka zachodzi w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego (art. 161 § 1 pkt. 1 Ppsa), oraz w przypadku śmierci strony, kiedy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 161 § 1 pkt. 2 Ppsa). Omawiany przepis nie ogranicza obowiązku umorzenia postępowania tylko do wskazanych wyżej sytuacji, ale nakazuje umorzenie postępowania także wtedy, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn (art. 161 § 1 pkt. 3 Ppsa). Do takich podstaw umorzenia postępowania sądowego należy zaliczyć sytuację, kiedy organ II instancji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, działając na podstawie art. 54 § 3 Ppsa, uwzględnia skargę w całości i uchyla zaskarżony akt.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, albowiem na skutek prawomocnego uchylenia zaskarżonej decyzji w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.
