IV SA/Gl 1173/14 - Wyrok

Data orzeczenia	2015-10-19	
Data wpływu	2014-12-11	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach	
Sędziowie	Andrzej Matan /przewodniczący sprawozdawca/
Renata Siudyka
Teresa Kurcyusz-Furmanik	
Symbol z opisem	6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej	
Hasła tematyczne	Pomoc społeczna	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2016 nr 0 poz 718;  art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędzia WSA Renata Siudyka Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2015 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania do Domu Noclegowego oddala skargę.	
Uzasadnienie
Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...]r Nr [...] uchylił z dniem [...]r. decyzję nr [...] z dnia [...]r. przyznającą M.W. świadczenie w postaci skierowania do Domu Noclegowego.

Jak wyjaśnił w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, strona decyzją z dnia [...] r. została skierowana do Domu Noclegowego. Mimo zapoznania się z regulaminem placówki nie dopełniła obowiązków z niego wynikających, w szczególności notorycznie naruszała obowiązki poprzez zakłócanie ciszy nocnej, nierespektowanie zasad współżycia społecznego oraz konflikty z innymi mieszkańcami. Zachowanie takie stanowiło także złamanie ustaleń zawartych w Indywidualnym Programie Wychodzenia z Bezdomności. Naruszenie regulaminu miało miejsce w następujących dniach: 1/17.06.2014r. - zakłócenie ciszy nocnej /notatka z dnia 17.06.2014r.; 27.06.2014r. - konflikt ze współmieszkańcami, zakłócenie ciszy nocnej /notatka z dnia 27.06.2014r./; 28.06.2014r. - zakłócenie ciszy nocnej /notatka z dnia 28.06.2014r/; 29.06.2014r. - zakłócenie ciszy nocnej /notatka z dnia 29.06.2014r./. Także w poprzednich okresach, w trakcie których M.W. korzystał z tego świadczenia, zachodziły podobne incydenty, co potwierdzają notatki z: 03.01.2014r., 03.02.2014r., 12.05.2014r., 26.05.2014r., 08.05.2014r., z 25 i 26.05.2014r. i z 11.06.2014r.

Po powzięciu informacji o opuszczeniu Domu Noclegowego przez stronę i uzyskaniu od niej telefonicznej informacji o adresie do korespondencji - POSTE RESTANTE ul. [...], K. przesłano jej decyzję, którą odebrała w dniu 4 września 2014r.

Pismem z dnia 4 września 2014r. strona wniosła odwołanie, skarżąc się na postępowanie pracowników Domu Noclegowego Caritas i pracowników MOPS w K.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium przedstawiło przebieg dotychczasowego postępowania oraz poczynione w jego wyniku ustalenia. Dokonując analizy stanu prawnego przywołało regulacje z zakresu pomocy społecznej, w tym art. 2 ust. 1 , art. 48 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt. 3 oraz art. 11 u.p.s. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. u.p.s., pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

W myśl art. 48 ust. 1 cyt. ustawy osoba lub rodzina ma prawo do schronienia, posiłku i niezbędnego ubrania, jeżeli jest tego pozbawiona. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu udzielenie schronienia następuje przez przyznanie tymczasowego miejsca noclegowego w noclegowniach, schroniskach, domach dla bezdomnych i innych miejscach do tego przeznaczonych. Udzielanie schronienia należy do zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym (art. art. 17 ust. 1 pkt 3 u.p.s.).

Stosownie do art. 11 ust. 1 u.p.s., w przypadku stwierdzenia przez pracownika socjalnego marnotrawienia przyznanych świadczeń, ich celowego niszczenia lub korzystania w sposób niezgodny z przeznaczeniem bądź marnotrawienia własnych zasobów finansowych może nastąpić ograniczenie świadczeń, odmówić ich przyznania albo przyznanie pomocy w formie świadczenia niepieniężnego.

Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym lub asystentem rodziny, o którym mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej przez osobę bezrobotną lub nieuzasadniona odmowa podjęcia lub przerwanie szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, wykonywania prac interwencyjnych, robót publicznych, prac społecznie użytecznych, a także odmowa lub przerwanie udziału w działaniach w zakresie integracji społecznej realizowanych w ramach Programu Aktywizacja i Integracja, o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (art. 11 ust. 2 u.p.s ).

Zdaniem Kolegium, strona jest osobą bezdomną i spełnia przesłankę do przyznania jej pomocy w formie schronienia. Pomoc ta może być zapewniona poprzez przyznanie osobie bezdomnej miejsca w noclegowni, schronisku, domu dla bezdomnych lub innym miejscu do tego przeznaczonym prowadzonym przez gminę. Pobyt w noclegowni winien wiązać się z poszanowaniem praw innych osób - przestrzeganiem ciszy nocnej i odpowiednim zachowaniem wobec personelu placówki i inny zamieszkałych osób. Jednakże z akt wynika, iż M.W. marnotrawił przyznane mu świadczenie poprzez rażące łamanie regulaminu placówki, przejawiające się w naruszaniu ciszy nocnej i agresywnym zachowaniu wobec inny umieszczonych w placówce osób. Marnotrawienie przyznanego świadczenia stanowi podstawę do uchylenia decyzji przyznającej świadczenie. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.

Jednocześnie Kolegium zauważyło, iż decyzja z dnia [...]r. przyznająca stronie miejsce w Domu Noclegowym Caritas była wydana na okres do 31 sierpnia 2014r. Wobec zbliżającego się sezony jesienno-zimowego konieczne jest rozważenie przyznania jej schronienia, ewentualnie ze względu na konflikt z pracownikami Domu Noclegowego Caritas, w placówce prowadzonej przez gminę K.

W skardze z dnia 14 listopada 2014 r. M.W. podnosi, że został usunięty z Domu Noclegowego "Caristas" w K. bez doręczenia mu decyzji i bez możliwości odwołania się od tego aktu. Został pozbawiony prawa do noclegów, obecnie nocuje w starym samochodzie na "dzikim’ parkingu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, iż strona zasadnie została pozbawiona prawa do korzystania z miejsca w domu noclegowym ze względu na marnotrawienie przyznanego jej świadczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zauważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 , Dz. U. poz. 270, dalej p.p.s.a.), Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa.

W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem Sąd – na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi - stwierdził, że przy wydaniu decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też nie zostały naruszone przepisy postępowania, a wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r Nr [...]. w sprawie uchylenia z dniem 18 lipca 2014r. decyzji nr [...] z dnia [...]r. przyznającej M.W. świadczenie w postaci skierowania do Domu Noclegowego.

Materialnoprawną podstawą kontrolowanej decyzji był przepis art. 11 ust. 1 w zw. z art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 163 z późn. zm., dalej: u.p.s. ).

Zgodnie z art. 106 ust. 5 u.p.s. decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, art. 12 i art. 107 ust. 5.

Przepis powyższy dopuszcza możliwość wzruszenia ostatecznej decyzji uprawniającej z zakresu pomocy społecznej, poprzez jej zmianę lub uchylenie, w sytuacji, w której wystąpiły przesłanki określone m.in. w art. 11 u.p.s..

W myśl art. 11 ust. 1 u.p.s., w przypadku stwierdzenia przez pracownika socjalnego marnotrawienia przyznanych świadczeń, ich celowego niszczenia lub korzystania w sposób niezgodny z przeznaczeniem bądź marnotrawienia własnych zasobów finansowych może nastąpić ograniczenie świadczeń, odmowa ich przyznania albo przyznanie pomocy w formie świadczenia niepieniężnego.

Zatem ostateczna decyzja, przyznająca prawo do korzystania ze świadczeń domu noclegowego może zostać uchylona w przypadku marnotrawienia przez uprawnionego przyznanych świadczeń, korzystania z nich w sposób niezgodny z przeznaczeniem bądź też marnotrawienia własnych zasobów finansowych.

Jak wynika z akt sprawy, czego też nie kwestionuje skarżący, wielokrotnie wracał do Domu Noclegowego w godzinach nocnych, nie przestrzegał ciszy nocnej, nocował poza placówką oraz stwarzał sytuacje konfliktowe ze współlokatorami, naruszają tym samym regulamin tej placówki.

W ocenie Sądu, przyjęcie w tej sytuacji stanowiska o zaistnieniu podstaw do uchylenia decyzji z dnia [...] r. przyznającej skarżącemu świadczenie znajduje uzasadnienie, przy czym nie ze względu na marnotrawienie świadczeń, ale z powodu korzystania z nich w sposób niezgodny z przeznaczeniem. Osoba, która uzyskała świadczenie uprawniając do korzystania z domu noclegowego powinna czynić to zgodnie z obowiązującymi zasadami, w tym regulaminem placówki. W szczególności chodzi to respektowanie okresu ciszy nocnej, w tym powrót do placówki o oznaczonej porze i niezakłócanie ciszy nocnej. Jasko korzystanie niezgodne z przeznaczeniem należy także ocenić przypadki nocowania poza placówką. Zatem zachodziły podstawy do tego, aby uchylono decyzję przyznającą świadczenie w trybie określonym w art. 106 ust. 5 u.p.s.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku doręczenia decyzji organu odwoławczego stwierdzić trzeba, iż została ona skierowana na adres do doręczeń wskazany przez skarżącego (ul. [...], [...], Poste –Restante), Została prawidłowo doręczona, w szczególności z tego względu, że doręczenie w tym trybie nie wymaga awizowania. To adresat przesyłki powinien zadbać o to, aby ją odebrać.

Wobec powyższego kontrolowana decyzja Kolegium nie narusza prawa materialnego i procesowego w stopniu, który miałyby wpływ na wynik sprawy.

Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności sprawy - zdaniem Sądu - skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku właściwej oceny materiałów sprawy i prawidłowych rozważań prawnych.

Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę stosując art. 151 P.p.s.a