Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Miron (spr.) Sędziowie sędzia NSA Zdzisław Kostka sędzia del. WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Rady Miejskiej w [...] na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podziału gminy na okręgi wyborcze oddala skargę.

Uchwałą z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Państwowa Komisja Wyborcza utrzymała w mocy postanowienie Komisarza Wyborczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. w sprawie dokonania podziału gminy [...] na okręgi wyborcze. Uchwała ta została wydana na skutek odwołania Rady Miejskiej w [...] od postanowienia Komisarza Wyborczego. Jako podstawę uchwały Państwowa Komisja Wyborcza powołała art. 420 § 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2018 r., poz. 754; dalej: Kodeks wyborczy).

W uzasadnieniu uchwały Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. w sprawie podziału Gminy [...] na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic i numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu, Rada Miejska w [...] dokonała podziału gminy na okręgi wyborcze. Komisarz Wyborczy w [...], na podstawie art. 167 § 1 pkt 1 Kodeksu wyborczego, dokonał analizy podziału na okręgi wyborcze i stwierdził, że nie jest on zgodny z przepisami Kodeksu wyborczego oraz wytycznymi Państwowej Komisji Wyborczej. W związku z tym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. wezwał Radę Miejską w [...] do dokonania podziału na okręgi wyborcze w sposób zgodny z prawem w terminie do [...] maja 2018 r., pod rygorem zastępczego dokonania podziału na okręgi wyborcze. Rada Miejska w [...] nie wykonała wezwania, w związku z czym Komisarz Wyborczy w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. dokonał podziału gminy [...] na okręgi wyborcze.

Rada Miejska w [...] wniosła odwołanie od postanowienia z dnia [...] maja 2018 r.

Utrzymując w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2018 r. Państwowa Komisja Wyborcza stanęła na stanowisku, że w podziale ustalonym uchwałą z dnia [...] marca 2018 r. nie uwzględniono zasad określonych w art. 417 § 2 i 4 Kodeksu wyborczego. W ocenie Państwowej Komisji Wyborczej z przepisów tych wynika jednoznacznie, że Kodeks wyborczy przewiduje łączenie całych jednostek pomocniczych gminy lub miasta oraz ich dzielenie na dwa lub więcej okręgów wyborczych, ale tylko jako wyjątek w ściśle określonych w tej ustawie przypadkach.

Zasady dotyczące dzielenia i łączenia jednostek pomocniczych w miastach są analogiczne do określonych w art. 417 § 1-3 Kodeksu wyborczego, dotyczących jednostek pomocniczych gmin. Dlatego też Państwowa Komisja Wyborcza, w ślad za przepisami Kodeksu wyborczego, w pkt 7 wytycznych i wyjaśnień dotyczących podziału jednostek samorządu terytorialnego na okręgi wyborcze, stanowiących załącznik do uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 lutego 2018 r. (M.P. z 2018 r., poz. 204), wskazała, że przy dokonywaniu podziału na okręgi wyborcze należy przestrzegać zasady, że w gminach na terenach wiejskich okręgiem wyborczym jest jednostka pomocnicza gminy (sołectwo), a w miastach przy tworzeniu okręgów wyborczych uwzględnia się utworzone jednostki pomocnicze. Ponadto w pkt 8 tych wytycznych Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że nie można tworzyć okręgów wyborczych składających się z jednostki pomocniczej gminy i części innej jednostki pomocniczej gminy oraz jednostki pomocniczej gminy i części miasta (art. 417 § 2 Kodeksu wyborczego). Wytyczne te nie są wiążące dla gmin podczas dokonywania podziału na okręgi wyborcze i zaliczają się one do aktów prawa wewnętrznego. Regulacje zawarte w tej uchwale stanowią bowiem wiążące wytyczne dla komisarzy wyborczych, a dla jednostek samorządu terytorialnego dokonujących podziału jednostek na okręgi wyborcze są jedynie wyjaśnieniami. Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła jednak, że zasady dotyczące tworzenia okręgów wyborczych, w tym w zakresie zasad łączenia całych jednostek pomocniczych gminy i dzielenia ich na dwa lub więcej okręgów wyborczych, wynikają bezpośrednio z Kodeksu wyborczego, a w szczególności z art. 417 § 2 i 4. W związku z tym Państwowa Komisja Wyborcza uznała zarzut dotyczący charakteru wytycznych za bezzasadny.

Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła także, że przepisy Kodeksu wyborczego określają szczególną ochronę dla jednostki pomocniczej gminy przy dokonywaniu podziału na okręgi wyborcze. Ustawodawca już w 1998 r. wzmocnił pozycję jednostki pomocniczej gminy przy tworzeniu okręgów wyborczych w gminach na terenach wiejskich. Gmina [...] ([...] mieszkańców) składa się trzech dzielnic (jednostek pomocniczych utworzonych na obszarze miejskim) oraz sześciu sołectw (jednostek pomocniczych utworzonych na obszarach wiejskich). W gminie [...] wybieranych będzie 21 radnych. Z podzielenia liczby mieszkańców poszczególnych jednostek pomocniczych przez jednolitą normę przedstawicielstwa ([...]) wynika, że co do zasady:

1) dzielnice: [...] ([...]) i [...] ([...]) powinny samodzielnie tworzyć 5-mandatowe okręgi wyborcze;

2) dzielnica [...] ([...]) nie może samodzielnie stanowić okręgu wyborczego i w związku z tym powinna zostać połączona w okręg wyborczy z jedną z graniczących z nią dzielnic, tj. [...] lub [...] (decyzja w tym zakresie należy do organu dokonującego podziału na okręgi wyborcze);

3) sołectwa: [...] ([...]), [...] ([...]), [...] ([...]), [...] ([...]), [...] ([...]), [...] ([...]) nie mogą samodzielnie stanowić okręgów wyborczych, w związku z tym, że łączna norma dla sołectw wynosi [...], muszą one zostać ze sobą połączone w dwa spójne terytorialnie okręgi wyborcze.

Z analizy danych dotyczących liczby mieszkańców oraz układu przestrzennego wynika, że w gminie [...] nie zachodzi konieczność jednoczesnego łączenia dwóch dzielnic, które mogą co do zasady stanowić samodzielne okręgi wyborcze, z innymi jednostkami w celu utworzenia okręgu wyborczego. Zarówno dzielnica [...], jak też dzielnica [...] mogą, co do zasady, samodzielnie stanowić okręgi wyborcze. Jednak z uwagi na położenie na obszarze gminy dzielnicy [...], która nie może samodzielnie stanowić okręgu wyborczego, musi ona zostać przyłączona w jeden okręg wyborczy z jedną z dzielnic (np. tak jak ustalono z dzielnicą [...]). W ocenie Państwowej Komisji Wyborczej zupełnie nieuzasadnione było natomiast połączenie przez Radę Miejską w jeden okręg wyborczy dzielnicy [...], która jak wskazano wyżej powinna samodzielnie tworzyć okręg wyborczy, z sołectwem [...], naruszając tym samym autonomię dzielnicy [...]. Ponadto ze względu na ochronę samodzielności jednostki niedopuszczalne jest łączenie sołectwa z częścią miasta. Ustawodawca wyraźnie oddziela postępowanie dotyczące podziału gminy na okręgi wyborcze w części wiejskiej od części miejskiej.

Państwowa Komisja Wyborcza nie podzieliła stanowiska wnoszącej odwołanie Rady Miejskiej w [...], że z przepisów Kodeksu wyborczego nie wynika zasada, że nie powinno się tworzyć okręgów wyborczych składających się z jednostki pomocniczej gminy i części innej jednostki pomocniczej gminy. Przepis art. 417 § 2 Kodeksu wyborczego nie może mieć zastosowania do tworzenia okręgu wyborczego w sposób dowolny, a za taki należy uznać tworzenie okręgu wyborczego z jednostki pomocniczej gminy i części innej jednostki pomocniczej gminy. Z tego przepisu wynika jednoznacznie, że ustawodawca przewiduje, jako wyjątek w ściśle określonych w Kodeksie przypadkach łączenie całych jednostek pomocniczych gminy oraz ich dzielenie na dwa lub więcej okręgów wyborczych.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą uchwałę wniosła Rada Miejska w [...].

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w gminie [...] funkcjonuje dziewięć jednostek pomocniczych. Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 1990 r. w sprawie utworzenia jednostek pomocniczych w gminie [...] utworzono: sołectwo [...], sołectwo [...], sołectwo [...], sołectwo [...], sołectwo [...] oraz sołectwo [...], a uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 1991 r. w sprawie utworzenia dzielnic na terenie miasta [...], miasto [...] zostało podzielne na trzy jednostki pomocnicze, tj. dzielnicę [...], dzielnicę [...] oraz dzielnicę [...]. Wskazano, że okręg obejmuje część obszaru gminy. W gminach na terenach wiejskich okręgiem wyborczym jest jednostka pomocnicza gminy. Jednostki pomocnicze gminy łączy się w celu utworzenia okręgu lub dzieli się na dwa lub więcej okręgów wyborczych, jeżeli wynika to z konieczności zachowania jednolitej normy przedstawicielstwa. Rada Miejska w [...] tworząc okręg nr 2 połączyła ze sobą dwie jednostki pomocnicze gminy – sołectwo i dzielnicę, co, w ocenie wnoszącej skargę, nie jest sprzeczne z art. 417 Kodeksu wyborczego. Dokonany podział uwzględnia istniejące jednostki pomocnicze gminy, zachowuje ich integralność terytorialną, przy jednoczesnym zachowaniu właściwej normy przedstawicielskiej. Sołectwo [...] i dzielnica [...] stanowią jednostki pomocnicze położone w sąsiedztwie i stanowią wyraźną zwartość obszarową. Takie rozwiązanie, tj. połączenie jednostki pomocniczej – sołectwa [...] z inną jednostką pomocniczą – dzielnicą [...], funkcjonowało już we wcześniejszych latach i nie zostało uznane za niezgodne z prawem. Ponadto z art. 417, art. 418 i art. 419 Kodeksu wyborczego nie wynika zasada, że nie powinno się tworzyć okręgów wyborczych składających się z jednostki pomocniczej gminy i części innej jednostki pomocniczej gminy, a tym bardziej nie wynika, żeby nie można było połączyć jednostki pomocniczej gminy (sołectwa) z inną jednostką pomocniczą gminy – dzielnicą. Uchwała Państwowej Komisji Wyborczej zawierająca wytyczne i wyjaśnienia odnośnie do podziału gminy na okręgi może mieć znaczenie posiłkowe w procesie wykładni i stosowania norm Kodeksu wyborczego.

Rada Miejska w [...] wniosła o uchylenie uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia [...] czerwca 2018 r. oraz stwierdzenie nieważności lub uchylenie postanowienia Komisarza Wyborczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. i poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] kwietnia 2018 r., a także uznanie, że uchwała Rady Miejskiej w [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. jest zgodna z prawem.

Państwowa Komisja Wyborcza w piśmie z dnia 2 lipca 2018 r. wniosła o odrzucenie skargi – z uwagi na wniesienie przez organ nieuprawniony, lub o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1071/18 odrzucił skargę stwierdzając, że jest ona obarczona brakami formalnymi, które nie podlegają uzupełnieniu.

Skargę kasacyjną od tego postanowienia wniosła Rada Miejska w [...]. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2018 r. sygn. akt II OSK 2337/18 uchylił zaskarżone postanowienie, nie podzielając stanowiska Sądu pierwszej instancji w zakresie braku możliwości uzupełnienia braków skargi wniesionej w trybie przepisów Kodeksu wyborczego.

Następnie sprawa została zarejestrowana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt II OKW 9/18, albowiem – wobec treści art. 8 ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks wyborczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1349) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utracił właściwość do rozpoznawania tego rodzaju skarg na rzecz Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi sprawa stała się sprawą "niezakończoną" w rozumieniu ww. przepisu, co oznaczało, że skarga podlega rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 420 Kodeksu wyborczego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 stycznia 2018 r., znowelizowaną ustawą z dnia 15 czerwca 2018 r.

Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2018 r. wezwano Radę Miejską w [...] do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez osobę uprawnioną bądź nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez osobę uprawnioną, a także złożenie uchwały o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W wyznaczonym terminie (17 sierpnia 2018 r.) uzupełniono braki formalne skargi. Rada Miejska w [...] przedłożyła skargę podpisaną przez Burmistrza Gminy [...] oraz uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. w sprawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kwestia legitymacji procesowej Rady Miejskiej w [...] w niniejszej sprawie nie była kwestionowana przez Państwową Komisje Wyborczą, a wręcz w odpowiedzi na skargę z dnia 2 lipca 2018 r. wskazano ten organ jako podmiot właściwy do złożenia skargi. Kwestią wymagającą wyjaśnienia pozostawało jedynie, jaki podmiot winien Radę tę reprezentować i czy posiada ku temu należyte umocowanie.

W celu usunięcia braków formalnych skargi wywiedzionej przez Radę Miejska w [...] Sąd wezwał ją do należytego podpisania skargi oraz złożenia stosownego umocowania dla osoby ją podpisującej. Skarga została podpisana przez Burmistrza gminy [...], któremu Rada Miejska, uchwałą z dnia [...] sierpnia 2018 r., udzieliła stosownego upoważnienia. Wobec powyższego stwierdzić należy, że braki formalne skargi zostały prawidłowo uzupełnione. W uchwale z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OPS 3/12 (NSAiWSA z 2013 r. nr 2, poz. 21) Naczelny Sąd Administracyjny wywiódł, że to wójt (burmistrz, prezydent miasta) – jako organ wykonawczy gminy – powinien wykonać uchwałę rady gminy o zaskarżeniu aktu nadzoru, ze wszystkimi tego konsekwencjami w sferze procesowej. Jest on zatem osobą uprawnioną do podpisywania pism procesowych w postępowaniu sądowym. Nie budzi zatem wątpliwości, że skarga w niniejszej sprawie, podpisana przez Burmistrza Gminy [...], jest skargą podpisaną przez upoważnioną do tego osobę. Dla skutecznego zaskarżenia orzeczenia Państwowej Komisji Wyborczej z dnia [...] czerwca 2018 r. niezbędne było również wyrażenie woli przez radę gminy o zaskarżeniu do sądu administracyjnego, stosownie do art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.). W wykonaniu wezwania Sądu przedłożono stosowną uchwałę o wniesieniu do sądu administracyjnego skargi na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia [...] czerwca 2018 r. Zaznaczyć należy, że podjęcie przedmiotowej uchwały w terminie późniejszym niż wniesienie skargi nie czyni tej czynności bezskuteczną, jeśli uchwałę złożono do sądu w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi (por. postanowienia NSA: z dnia 31 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 106/12 i z dnia 4 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2450/10; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; a także postanowienie SN z dnia 11 marca 2015 r. sygn. akt II CZ 110/14; LEX nr 1659225). Powyższe uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do merytorycznego rozpoznania skargi.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Analiza uzasadnienia zaskarżonej uchwały oraz wywiedzionej od niej skargi prowadzi do wniosku, że spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy podjęta przez Radę Miejską w [...] uchwała Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. w sprawie podziału Gminy [...] na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic i numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu została wydana zgodnie z prawem, czy też narusza zasady podziału gmin na okręgi wyborcze określone w Kodeksie wyborczy. Dopiero bowiem wydanie w omawianym zakresie rozstrzygnięcia niezgodnego z prawem pozwala komisarzowi wyborczemu na podjęcie działań określonych w art. 17 § 1 i 2 Kodeksu wyborczego, tj. wezwania właściwego organu gminy do dokonania podziału na okręgi wyborcze w sposób zgodny z prawem w zakreślonym terminie, a po jego bezskutecznym upływie – do dokonania tego podziału przez komisarza.

Odpowiadając na tak zadane pytanie należy stwierdzić, że rację ma Państwowa Komisja Wyborcza wywodząc, że podział na okręgi wyborcze dokonany przez Radę Miejską w [...] uchwałą z dnia [...] marca 2018 r. naruszał przepisy art. 417 § 2 i 4 Kodeksu wyborczego.

Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że Gmina [...] została podzielona na 9 jednostek pomocniczych: 6 sołectw i 3 dzielnice. Jak wynika z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 września 1991 r. w sprawie podziału lub połączenia niektórych miast i gmin, w których dotychczas działały wspólne organy, oraz zmiany i ustalenia ich nazw i siedzib (Dz. U. z 1991 r. Nr 87, poz. 397) miasto [...] i gminę [...] połączono w gminę o nazwie [...]. Dodatkowo, jak wskazano w § 4 ust. 2 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2002 r. w sprawie Statutu Gminy [...] (Dz. Urz. [...]), Gmina obejmuje obszar miasta [...] oraz wsi: [...]. Powyższe okoliczności, w powiązaniu z rodzajami jednostek pomocniczych Gminy [...], wskazują, że ma ona charakter miejsko-wiejski.

Jak stanowi art. 417 § 2 Kodeksu wyborczego w gminach na terenach wiejskich okręgiem wyborczym jest jednostka pomocnicza gminy. Jednostki pomocnicze gminy łączy się w celu utworzenia okręgu lub dzieli się na dwa lub więcej okręgów wyborczych, jeżeli wynika to z konieczności zachowania jednolitej normy przedstawicielstwa. Zgodnie z art. 417 § 4 tego aktu w miastach przy tworzeniu okręgów wyborczych uwzględnia się utworzone jednostki pomocnicze.

W skardze Rada Miejska w [...] zdaje się odwoływać do literalnej wykładni przepisów art. 417 § 2 i 4 Kodeksu wyborczego, która to wykładnia – zdaniem strony – nie zakazuje wprost połączenia jednostek pomocniczych gminy – sołectwa i dzielnicy w jeden okręg wyborczy. Stanowisko Rady Miejskiej w [...] nie może jednak zasługiwać na aprobatę z tego tylko względu, że w art. 417 Kodeksu wyborczego ustawodawca nie zawarł odrębnej jednostki redakcyjnej regulującej wprost zasady podziału na okręgi wyborcze gmin miejsko-wiejskich. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego do ustalenia znaczenia norm prawnych zawartych w ww. przepisach należy odwołać się do ich wykładni systemowej. Zdanie drugie art. 417 § 2 Kodeksu wyborczego należy odczytywać w ten sposób, że dotyczy ono łączenia jednostek pomocniczych na terenie wiejskim. Potwierdza to § 4 art. 417, który wprost dotyczy miast, a więc jednostek pomocniczych na terenach innych niż wiejskie. Prawidłowo Państwowa Komisja Wyborcza zwróciła uwagę w zaskarżonej uchwale, że ustawodawca wyraźnie oddzielił postępowanie w sprawie podziału gminy na okręgi wyborcze na terenach wiejskich i terenach miejskich – nawet, jeśli dana gmina obejmuje, jak w niniejszej sprawie, obszar zarówno miasta jak i wsi, a w konsekwencji na terenie gminy funkcjonują różne jednostki pomocnicze: miejskie – dzielnice i wiejskie – sołectwa. Łączne odczytanie treści przepisów art. 417 § 2 i 4 Kodeksu wyborczego prowadzi do wniosku, że zamiarem racjonalnego ustawodawcy było ustanowienie zasady, że nie można łączyć jednostki pomocniczej z terenu wiejskiego z miastem lub jego częścią, w tym jednostką pomocniczą w mieście. Powyższe stanowisko ma również swoje uzasadnienie aksjologiczne. Pominąć bowiem nie można, że interesy mieszkańców wsi i miast są z reguły różne, a w związku z tym interesy mieszkańców, którzy w takim wspólnym dla wsi i miasta okręgu byliby w mniejszości, nie byłyby reprezentowane lub byłyby reprezentowane nieproporcjonalnie.

Powyższa zasada wynika również z uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 lutego 2018 r. w sprawie wytycznych i wyjaśnień dotyczących podziału jednostek samorządu terytorialnego na okręgi wyborcze. Pamiętać należy, że wskazane Wytyczne i wyjaśnienia Państwowej Komisji Wyborczej zasadniczo nie są wiążące dla jednostek samorządu terytorialnego podczas dokonywania podziału na okręgi wyborcze, gdyż zaliczają się one do aktów prawa wewnętrznego, są one natomiast wiążące dla komisarzy wyborczych stosownie do art. 161 § 1 Kodeksu wyborczego. Niewątpliwie powołana uchwała Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 lutego 2018 r. może mieć znaczenie posiłkowe w procesie wykładni i stosowania norm Kodeksu wyborczego. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł sprzeczności pkt 7 i 8 załącznika do ww. uchwały z przedstawioną wyżej wykładnią art. 417 § 2 i 4 Kodeksu wyborczego. Z tego powodu fakt, że Komisarz Wyborczy w [...] w postanowieniach z dnia [...] kwietnia 2018 r. i [...] maja 2018 r. odwoływał się do tych zapisów uchwały (choć bez wskazywania konkretnych punktów), nie może być ocenione jako działanie nieprawidłowe.

Z powyższych względów stwierdzić należało, że Komisarz Wyborczy w [...] prawidłowo stwierdził, że podział gminy na okręgi wyborcze dokonany przez Radę Miejską w [...] uchwałą z dnia [...] marca 2018 r., w zakresie połączenia w jeden okręg wyborczy dzielnicy [...] z sołectwem [...], narusza prawo, tj. art. 417 § 2 i 4 Kodeksu wyborczego, a w konsekwencji zasadnie podjął czynności, o których mowa w art. 17 Kodeksu wyborczego. Zaskarżona uchwała Państwowej Komisji Wyborczej z dnia [...] czerwca 2018 r. nie narusza zatem prawa.

Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.