Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Pruszyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Dominik Gajewski, Sędzia WSA (del.) Marta Waksmundzka-Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. z siedzibą w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1432/24 w sprawie ze skargi R. z siedzibą w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 10 października 2023 r., nr SKO.4105.1.2024 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę kasacyjną.

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.

Zaskarżonym wyrokiem z 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1432/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. w C. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 10 października 2023 r., nr SKO.4105.1.2024 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).

2. Skarga kasacyjna.

Skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji wniosła skarżąca. Działający w jej imieniu pełnomocnik, na podstawie art. 173 § 1, art. 175 § 1 i art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), zaskarżył wyrok w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 uchwały Rady Miasta C. nr [...] z 16 grudnia 2021 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki tej opłaty oraz zwolnienia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (Dz.Urz. Woj. Śląskiego z 2021 r. poz. 8577) w zw. z art. 6k ust. 4a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 399 ze zm., dalej: u.c.p.g.) w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1512) poprzez ich błędną wykładnię a w konsekwencji uznanie, iż uprawnienie do zastosowania zwolnienia w wysokości 50% opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest możliwe wyłącznie w przypadku zamieszkiwania w danym lokalu wszystkich członków rodziny wielodzietnej.

Wobec powyższego autor skargi kasacyjnej wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uwzględnienie skargi, ewentualnie

2. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach,

3. zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pełnomocnik skarżącej oświadczył, że zrzeka się rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

SKO w Częstochowie nie skorzystało z prawa wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Zarządzeniem z 23 grudnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału III Izby Finansowej NSA, działając na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a., zadecydował o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna jest niezasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu biorąc pod rozwagę nieważność postępowania (art. 183 § 1 p.p.s.a.), nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, o których mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a zarzuty skargi kasacyjnej są niezasadne.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w skardze kasacyjnej nie są kwestionowane ustalenia stanu faktycznego, których dokonały organy administracyjne, a Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę wyrokowania. Wynika z nich, że w lokalach [...], [...] i [...] mieszczących się w budynku wielolokalowym na nieruchomości położonej w C. przy ul. S. [...] zamieszkują odpowiednio dwoje (lokal nr [...]) lub po jednym członku (lokale nr [...] i [...]) rodzin wielodzietnych. Spór w sprawie dotyczył natomiast tego, czy powyższe uzasadnia zastosowanie 50% ulgi w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi, którego to uprawnienia skarżąca dopatruje się w treści art. 6k ust. 4 u.c.p.g. oraz w § 6 uchwały Rady Miasta C. Stanowisko prezentowane w tym zakresie przez skarżącą jest błędne.

Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 grudnia 2025 r., III FSK 712/25, przepis art. 6k ust. 4 u.c.p.g. zawiera normę kompetencyjną, dającą radzie gminy możliwość podjęcia uchwały o zwolnieniu w całości lub w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, w części dotyczącej gospodarstw domowych, w których dochód nie przekracza kwoty uprawniającej do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, o której mowa w art. 8 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1283 z późn zm.), lub rodziny wielodzietne, o których mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz.U. z 2024 r. poz. 1512).

Przywołana regulacja prawna stanowi podstawę do wydania aktu prawa miejscowego, regulującego wymienione wyżej kwestie na terenie danej gminy. Sama w sobie nie może natomiast stanowić podstawy prawnej do ubiegania się o zwolnienie z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują rodzinny wielodzietne. Należy przy tym zauważyć, że użycie przez ustawodawcę w treści art. 6k ust. 4 u.c.p.g. zwrotu "może zwolnić" wskazuje, że kompetencje organu stanowiącego do wprowadzenia zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami w całości lub w części mają charakter fakultatywny. Tym samym rada gminy nie ma obowiązku podejmowania takiej uchwały, gdyż pozostaje to jedynie w zakresie jej uprawnień (zob. komentarz do art. 6 u.c.p.g. - M. Budziarek, A. Szymczak, Utrzymanie czystości i porządku w gminach. Komentarz, WKP 2021).

Na podstawie upoważnienia zawartego w art. 6k ust. 4 u.c.p.g. Rada Miasta C. podjęła uchwałę nr [...] z dnia 16 grudnia 2021 r. W § 6 tej uchwały przyjęto, że wprowadza się zwolnienie w wysokości 50% z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, w części nieruchomości na których zamieszkują rodziny wielodzietne, o których mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny.

Zarówno z art. 6k ust. 4 u.c.p.g., jak i § 6 cyt. uchwały wynika, że warunkiem zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest to, aby nieruchomość była zamieszkała przez rodzinę wielodzietną, o której mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny. Użyty przez ustawodawcę i uchwałodawcę zwrot: "zamieszkała przez rodzinę wielodzietną", oznacza konieczność zamieszkania nieruchomości przez całą rodzinę wielodzietną w rozumieniu ustawy o Karcie Dużej Rodziny. Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, przez rodzinę wielodzietną należy rozumieć rodzinę, w której rodzic (rodzice) lub małżonek rodzica mają lub mieli na utrzymaniu łącznie co najmniej troje dzieci bez względu na ich wiek.

W świetle przywołanych regulacji prawnych, organy administracyjne oraz Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznały, że skoro sporne nieruchomości nie były zamieszkiwane przez rodziny wielodzietne, a jedynie przez jej jednego lub dwóch członków, to żadna z osób zamieszkujących na nieruchomości nie powinna korzystać ze zwolnienia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o którym mowa w § 6 uchwały. Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, sam fakt, że osoby te są członkami rodziny wielodzietnej i legitymują się Kartą Dużej Rodziny, nie uprawnia do zastosowania omawianego zwolnienia.

Z tych względów niezasadne są zarzuty dotyczące naruszenia § 6 uchwały Rady Miasta C. w zw. z art. 6k ust. 4 u.c.p.g. w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o Karcie Dużej Rodziny.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a.

sędzia del. WSA Marta Waksmundzka-Karasińska sędzia NSA Jacek Pruszyński sędzia NSA Dominik Gajewski