Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 325/18 o odrzuceniu skargi K. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 kwietnia 2018 r. odrzucił skargę K. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania.

Sąd uwzględnił, że zarządzeniami z 20 lutego 2018 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz nadesłanie dziesięciu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania, pomimo dwukrotnego awizowania, nie zostały odebrane przez skarżącego. Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi. Z tych względów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie K. S. podniósł, że nie otrzymał żadnego awiza z poczty o nadejściu przesyłki sądowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Kwestią istotną w okolicznościach niniejszej sprawy stała się ocena przyjęcia prawidłowości domniemania doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi złożonej przez K.S. Należy zatem mieć na uwadze, że zaistnienie skutków procesowych doręczenia pisma należy wiązać ze stworzeniem adresatowi możliwości zapoznania się z pismem procesowym, co odbywa się przez prawnie skuteczne doręczenie mu pisma.

Za prawidłowe należy uznać stwierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że skarżący nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku procesowego w 7-dniowym terminie liczonym od doręczenia wezwania, co skutkować musiało odrzuceniem skargi. Podkreślić trzeba, że przesyłka została doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego, regulowanego art. 73 p.p.s.a. Brak podważenia prawidłowości adnotacji poczynionych na kopercie skutkowało przyjęciem, że w dniu 13 marca 2018 r. po raz pierwszy pozostawiono wiadomość

o możliwości odbioru przesyłki w Urzędzie Pocztowym. Drugie powiadomienie miało miejsce w dniu 21 marca 2018 r., zaś przesyłkę zwrócono do nadawcy w dniu 30 marca 2018 r.

Podkreślenia wymaga, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy, który potwierdza fakt i datę doręczenia wskazanych pism. Strona, chcąc udowodnić okoliczność przeciwną od wynikającej z dokumentu urzędowego, powinna przedstawić na to stosowny dowód (por. postanowienie NSA z dnia 5 października 2016 r. sygn. II OZ 1001/16; postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 2016 r. sygn. I OZ 404/16; postanowienie NSA z dnia 28 grudnia 2015 r. sygn. II OZ1234/15). Dowodem takim nie może być jednak kategoryczne zaprzeczenie skarżącego, jakoby w skrzynce pocztowej zamieszczone było jakiekolwiek awizo o przedmiotowej przesyłce z Sądu. Nie stanowiło bowiem dowodu pozwalającego podważyć prawidłowość doręczenia skierowanego do strony wezwania, a tym samym obalić domniemanie wynikające ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

W tych warunkach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.