Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o.o. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2020 r.; sygn. akt I SA/Rz 363/20 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia zgłoszenia celnego wywozowego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Rz 363/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił A Sp. z o.o. w G. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie unieważnienia zgłoszenia celnego wywozowego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w skardze na ww. decyzję Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkowało wszczęciem kontroli skarbowej, a ta z kolei doprowadzi do wydania decyzji w przedmiocie naliczenia podatku od towarów i usług, od towarów objętych kwestionowanym zgłoszeniem. W przypadku natomiast uchylenia zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, ewentualna kontrola będzie musiała zostać wstrzymana, postępowanie podatkowe umorzone, a decyzja podatkowa uchylona, jako bezprzedmiotowa. Zdaniem Skarżącej, wszystkie te argumenty przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie skargowe. Oprócz tego, według Skarżącej, za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia także to, że formułowane przez nią zarzuty są zasadne zarówno w zakresie faktycznym, jak i prawnym.

Sąd wskazał, że Skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniła, że nieudzielenie jej ochrony tymczasowej może pociągnąć za sobą skutki, w postaci wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania po jej stronie niekorzystnych i trudnych do odwrócenia skutków. Wynika to między innymi z tego, że jej wniosek, poza ogólnikowymi sformułowaniami pozbawiony jest w zasadzie uzasadnienia. W tej sytuacji nie sposób jest więc domniemywać jakie skutki, według skarżącej, pociągnie za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji. Przytaczając, w sposób fragmentaryczny i mało konkretny, argumenty mające wskazywać na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325, dalej: ppsa), Skarżąca podała, że zaskarżona decyzja może doprowadzić do wszczęcia postępowania w sprawie określenia jej zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. W ten sposób jednak przyznała, że ewentualne negatywne i szczególnie dla niej dotkliwe konsekwencje spowoduje nie zaskarżona decyzja (unieważniająca zgłoszenie celne), ale dopiero decyzja określająca jej zobowiązanie podatkowe. W tym miejscu Sąd podkreślił, że udzielenie ochrony tymczasowej, w postaci wstrzymania wykonania decyzji, może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do zaskarżonej decyzji (poddanej sądowej kontroli legalności), a nie jakiejkolwiek innej decyzji, która może zapaść w odrębnym postępowaniu.

Tak więc mając na uwadze powyższe Sąd I instancji stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji, ze swej istoty, nie może doprowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, ani też powstania innych, trudnych do odwrócenia skutków.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca spółka wniosła o jego zmianę w całości poprzez uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Okoliczność wniesienia skargi do sądu, z uwagi na art. 61 § 1 ppsa nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie art. 61 § 3 ppsa sąd administracyjny może, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. W świetle tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zaakcentować, że w toku procedowania nad wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podstawową kwestią jest ocena, czy akt lub czynność, którego wstrzymania żąda strona, nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

Słusznie stwierdził WSA w Rzeszowie, że zaskarżona do Sądu pierwszej instancji decyzja, ze swej istoty, nie może doprowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, ani też powstania innych, trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja jest aktem prawnym, który nie nosi znamion wykonalności. Jest tak, niezależnie od tego, że jego wydanie otwiera możliwość wyegzekwowania od skarżącej zaległości ustalonej inną decyzją administracyjną, będącej ewentualną konsekwencją tej zaskarżonej w niniejszej sprawie.

W efekcie, skoro przedmiotem decyzji, której wstrzymania wykonania domaga się strona, jest unieważnienie zgłoszenia celnego wywozowego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że z uwagi na jej charakter, nie nadaje się ona do wykonania ani nie wymaga wykonania.

Należy również wyjaśnić, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 ppsa nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. Dlatego też prawidłowo Sąd I instancji podniósł, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania skarżącej o wydaniu zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.