Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Joanna Zdzienicka- Wiśniewska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M.S. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 15 lutego 2011r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną indywidualną interpretację; 2. określa, że zaskarżona indywidualna interpretacja nie może być wykonana; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.

WE WNIOSKU Z DNIA 22 LISTOPADA 2010 R., O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ M.S. PRZEDSTAWIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: OSOBY FIZYCZNE PLANUJĄ UTWORZENIE SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ. WNIOSKODAWCA PODLEGA NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU W POLSCE. WNIOSKODAWCA BĘDZIE AKCJONARIUSZEM SPÓŁKI KOMANDYTOWO-AKCYJNEJ. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZADANO NASTĘPUJĄCE PYTANIA:

1. CZY PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO, ŻE WNIOSKODAWCA UZYSKUJE PRZYCHODY Z KAPITAŁÓW PIENIĘŻNYCH ZGODNIE Z ART. 10 UST. 1 PKT 7 W ZWIĄZKU Z ART. 17 UST. 1 PKT 4 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH?

2. CZY PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO, ŻE W SYTUACJI OPISANEJ W PYTANIU 1 OBOWIĄZEK WNIOSKODAWCY POWSTAJE Z MOMENTEM WYPŁATY DYWIDENDY, PODSTAWĄ OPODATKOWANIA JEST KWOTA WYPŁACONEJ DYWIDENDY, A OPODATKOWANIE NASTĘPUJE ZGODNIE Z ART. 30A UST- 1 PKT 4 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH POPRZEZ ZAPŁATĘ ZRYCZAŁTOWANEGO 19% PODATKU?

3. CZY PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO, ŻE WNIOSKODAWCA BĘDĄCY AKCJONARIUSZEM OSIĄGA PRZYCHODY Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PRZYCHÓD (DOCHÓD) ZGODNIE Z ART. 10 UST. 1 PKT 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH I MOMENT OBOWIĄZKU PODATKOWEGO POWSTAJE Z CHWILĄ WYPŁATY DYWIDENDY?

4. CZY PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO, ŻE W SYTUACJI OPISANEJ W PYTANIU 3 NIE MA OBOWIĄZKU PŁACENIA ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY W CIĄGU ROKU?

ZDANIEM WNIOSKODAWCY, W ZAKRESIE PYTANIA PIERWSZEGO NIEPRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO, ŻE WNIOSKODAWCA UZYSKUJE PRZYCHODY Z KAPITAŁÓW PIENIĘŻNYCH ZGODNIE Z ART. 10 UST. 1 PKT 7 W ZWIĄZKU Z ART. 17 UST. 1 PKT 4 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

W ZAKRESIE PYTANIA DRUGIEGO PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO, ŻE W SYTUACJI OPISANEJ W PYTANIU 1 OBOWIĄZEK WNIOSKODAWCY POWSTAJE Z MOMENTEM WYPŁATY DYWIDENDY, PODSTAWĄ OPODATKOWANIA JEST KWOTA WYPŁACONEJ DYWIDENDY, A OPODATKOWANIE NASTĘPUJE ZGODNIE Z ART. 30A UST. 1 PKT 4 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH POPRZEZ ZAPŁATĘ ZRYCZAŁTOWANEGO 19% PODATKU, JEŻELI PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO, ŻE UZYSKANY PRZYCHÓD JEST PRZYCHODEM KAPITAŁÓW PIENIĘŻNYCH ZGODNIE Z ART. 10 UST. 1 PKT 7 W ZWIĄZKU Z ART. 17 UST. 1 PKT 4 WW. USTAWY.

W ZAKRESIE PYTANIA TRZECIEGO PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO, ŻE WNIOSKODAWCA BĘDĄCY AKCJONARIUSZEM OSIĄGA PRZYCHODY Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PRZYCHÓD (DOCHÓD) ZGODNIE Z ART. 10 UST. 1 PKT 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

W OPINII WNIOSKODAWCY PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO, ŻE MOMENT OBOWIĄZKU PODATKOWEGO POWSTAJE Z CHWILĄ WYPŁATY DYWIDENDY (ART. 347 § 1 K.S.H. W ZWIĄZKU Z ART. 126 § 1 PKT 2 K.S.H.), GDYŻ PRAWO DO UDZIAŁU W ZYSKU S.K.A., MA POSTAĆ UPRAWNIENIA AKCJONARIUSZA DO ŻĄDANIA OD S.K.A., WYPŁATY CZĘŚCI ZYSKU ZA DANY ROK PO SPEŁNIENIU OKREŚLONYCH W K.S.H. PRZESŁANEK (ART. 347 § 1 K.S.H., W ZWIĄZKU Z ART. 126 § 1 PKT 2 K.S.H.).

Z KOLEI, CO DO PYTANIA CZWARTEGO - PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO, ŻE W SYTUACJI OPISANEJ W PYTANIU 3 NIE MA OBOWIĄZKU PŁACENIA ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY W CIĄGU ROKU, GDYŻ MOMENT WYPŁATY I KWOTA WYPŁATY ZALEŻY OD DECYZJI KOMPLEMENTARIUSZY SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ.

W INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ Z DNIA [...] DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, DZIAŁAJĄC W IMIENIU MINISTRA FINANSÓW, NIE PODZIELIŁ STANOWISKA WNIOSKODAWCY I STWIERDZIŁ, ŻE DOCHODY UZYSKANE PRZEZ WNIOSKODAWCĘ Z TYTUŁU UDZIAŁU W SPÓŁCE KOMANDYTOWO-AKCYJNEJ NIE PODLEGAJĄ OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH NA TAKICH SAMYCH ZASADACH JAK DOCHODY Z DYWIDENDY WYPŁACANEJ PRZEZ SPÓŁKĘ AKCYJNĄ, CO OZNACZA, ŻE WNIOSKODAWCA MA OBOWIĄZEK WPŁACANIA W TRAKCIE ROKU PODATKOWEGO MIESIĘCZNYCH ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH W PRZYPADKU OSIĄGNIĘCIA PRZEZ SPÓŁKĘ DOCHODU Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W DANYM ROKU ORAZ ZŁOŻENIA ZEZNANIA O WYSOKOŚCI OSIĄGNIĘTEGO DOCHODU (PONIESIONEJ STRATY) W ROKU PODATKOWYM, W TERMINIE DO DNIA 30 KWIETNIA ROKU NASTĘPUJĄCEGO PO ROKU PODATKOWYM.

NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z POWYŻSZYMI USTALENIAMI, PISMEM Z DNIA 8 MARCA 2011 R. M.S. ZŁOŻYŁ WEZWANIE DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA.

W ODPOWIEDZI NA WEZWANIE DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA PISMEM Z DNIA 12 KWIETNIA 2011 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ REPREZENTUJĄCY MINISTRA FINANSÓW STWIERDZIŁ BRAK PODSTAW DO ZMIANY INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI Z DNIA [...], PODTRZYMUJĄC SWOJE STANOWISKO W ZAKRESIE MOMENTU POWSTANIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO U AKCJONARIUSZA (OSOBY FIZYCZNEJ) SPÓŁKI KOMANDYTOWE - AKCYJNEJ Z TYTUŁU UDZIAŁU W TEJ SPÓŁCE.

W DNIU 19 MAJA 2011 R., DO IZBY SKARBOWEJ - BIURA KRAJOWEJ INFORMACJI PODATKOWEJ WPŁYNĘŁA SKARGA DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, W KTÓREJ M.S. WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ.

SKARŻĄCY ZARZUCIŁ ORGANOWI PODATKOWEMU NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE MIAŁO WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, TJ.:

- OBRAZĘ PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, A SZCZEGÓLNOŚCI PRZEPISÓW USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (P.D.O.F.) I KODEKSU SPÓŁEK HANDLOWYCH (K.S.H.) POPRZEZ BŁĘDNE ICH INTERPRETACJE I W KONSEKWENCJI UZNANIE, ŻE AKCJONARIUSZ SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ PROWADZI DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ OKREŚLONĄ W ART. 5A PKT 6 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, A NIE, ŻE UZYSKUJE PRZYCHÓD Z KAPITAŁÓW PIENIĘŻNYCH ZGODNIE Z ART. 10 UST. 1 PKT 7 W ZWIĄZKU Z ART. 17 UST. 1 PKT 4.

W UZASADNIENIU SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, ŻE ZGODNIE Z PRZEPISEM ART. 5A PKT 6 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA ALBO POZAROLNICZA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA OZNACZA DZIAŁALNOŚĆ ZAROBKOWĄ PROWADZONĄ WE WŁASNYM IMIENIU BEZ WZGLĘDU NA REZULTAT, Z KTÓREJ UZYSKANE PRZYCHODY NIE SĄ ZALICZANE DO INNYCH PRZYCHODÓW ZE ŹRÓDEŁ WYMIENIONYCH W ART. 10 UST. 1 PKT 1, 2 I 4-9 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. WEDŁUG STANU FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO OKREŚLONEGO W KODEKSIE SPÓŁEK HANDLOWYCH, DOCHÓD AKCJONARIUSZA SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ JEST OKREŚLONY W ART. 10 UST. 1 PKT 7 USTAWY W ZWIĄZKU Z ART. 17 UST. 1 PKT 4 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. AKCJONARIUSZ ZGODNIE Z ZAPISAMI W KODEKSIE SPÓŁEK HANDLOWYCH NIE MA PRAWA PROWADZIĆ SPRAW SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ. WYNIKA TO Z ZAPISÓW ART. 126 § 1 PKT 2 K.S.H. SPRAWY SPÓŁKI MOŻE PROWADZIĆ WYŁĄCZNIE KOMPLEMENTARIUSZ - ART. 126 § 1 PKT 1 K.S.H. PRAWA AKCJONARIUSZA W SPÓŁCE KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ SĄ TAKIE SAME JAK AKCJONARIUSZA W SPÓŁCE AKCYJNEJ. AKCJONARIUSZ W SPÓŁCE KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ NIE MA PRZYCHODU Z UDZIAŁU W ZYSKACH SPÓŁKI, A MA PRAWO UDZIAŁU W ZYSKU NA ZASADACH OKREŚLONYCH W K.S.H. I PRAWO TO, ZGODNIE Z ART. 348 § 2 K.S.H., NAZYWA SIĘ DYWIDENDĄ.

PONADTO SKARŻĄCY WSKAZAŁ, ŻE AKCJONARIUSZOWI SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ PRZYSŁUGUJE PRAWO DO UDZIAŁU W ZYSKU, KTÓRY ZOSTAŁ PRZEZNACZONY PRZEZ KOMPLEMENTARIUSZY UCHWAŁĄ WALNEGO ZGROMADZENIA DO WYPŁATY AKCJONARIUSZOM NA MOCY ART. 146 § 2 PKT 2 K.S.H. AKCJONARIUSZOWI SPÓŁKI KOMANDYTOWO-AKCYJNEJ PRZYSŁUGUJE ZYSK ZE SPÓŁKI TYLKO WTEDY, GDY KOMPLEMENTARIUSZE PODEJMĄ STOSOWNĄ UCHWAŁĘ O PODZIALE ZYSKU I TYLKO W TAKIEJ WYSOKOŚCI, JAKĄ USTALĄ KOMPLEMENTARIUSZE W SWOJEJ UCHWALE. ARTYKUŁ 17 UST. 1 PKT 4 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH WYMIENIA DYWIDENDY I INNE PRZYCHODY Z TYTUŁU UDZIAŁU W ZYSKACH OSÓB PRAWNYCH, CZYLI PRZEPIS TEN MÓWI O DYWIDENDACH I O INNYCH DOCHODACH OSÓB PRAWNYCH.

SKARŻĄCY WSKAZAŁ, ŻE ART. 126 § 1 PKT 2 K.S.H., LITERALNIE ODSYŁA AKCJONARIUSZY SPÓŁEK AKCYJNO - KOMANDYTOWYCH DO PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH OSÓB PRAWNYCH, A W KONSEKWENCJI DO DYWIDENDY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 347 § 1 ORAZ ART. 348 § 1 I § 2 K.S.H.

ZDANIEM SKARŻĄCEGO ZAPREZENTOWANE STANOWISKO W UDZIELONEJ INTERPRETACJI JEST SPRZECZNE Z WYROKAMI WOJEWÓDZKICH SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, KTÓRE ZAPADŁY W PODOBNYCH STANACH FAKTYCZNYCH.

W ODPOWIEDZI NA ZARZUTY ZAWARTE W SKARDZE MINISTER FINANSÓW REPREZENTOWANY PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE.

ZAKRES KONTROLI SPRAWOWANEJ PRZEZ WOJEWÓDZKIE SĄDY ADMINISTRACYJNE OKREŚLA USTAWA Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), STANOWIĄC W ART. 1, ŻE SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI POPRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POD WZGLĘDEM JEJ ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ. KONTROLA TA OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH, KTÓRYCH KATALOG ZAWIERA ART. 3 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), - DALEJ JAKO "P.P.S.A." W OKREŚLONYCH PRZEZ TEN ARTYKUŁ PRZEDMIOTOWYCH GRANICACH KOGNICJI SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH MIEŚCI SIĘ M.IN. ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA PISEMNE INTERPRETACJE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO WYDANE W INDYWIDUALNYCH SPRAWACH (ART. 3 § 2 PKT 4A P.P.S.A.).

STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 134 § 1 P.P.S.A., SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY, NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. OZNACZA TO, ŻE SĄD, DOKONUJĄC OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU (NP. INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ), MA NIE TYLKO PRAWO, ALE I OBOWIĄZEK UWZGLĘDNIĆ OKOLICZNOŚCI NIEPOWOŁANE W SKARDZE, LECZ MAJĄCE WPŁYW NA TĘ OCENĘ.

W RAMACH TAK WYZNACZONYCH KOMPETENCJI WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU STWIERDZA, ŻE STANOWISKO DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, DZIAŁAJĄCEGO Z UPOWAŻNIENIA MINISTRA FINANSÓW PRZEDSTAWIONE W ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ NIE JEST PRAWIDŁOWE.

ROZSTRZYGNIĘCIE INTERPRETACYJNE DOTYCZY OSOBY FIZYCZNEJ ZAMIERZAJĄCEJ PRZYSTĄPIĆ DO SPÓŁKI KOMANDYTOWE - AKCYJNEJ W CHARAKTERZE AKCJONARIUSZA. PONIEWAŻ SPÓŁKA TA NIE POSIADA OSOBOWOŚCI PRAWNEJ JEJ DOCHODY NIE PODLEGAJĄ OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH. OPODATKOWANIU NATOMIAST PODLEGAJĄ DOCHODY JEJ WSPÓLNIKÓW. W PRZYPADKU WSPÓLNIKÓW BĘDĄCYCH OSOBAMI FIZYCZNYMI ICH DOCHODY PODLEGAJĄ OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (POR. ART. 1 U.P.D.O.F.).

W OCENIE WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU WYKŁADNIA WSKAZANYCH WYŻEJ PRZEPISÓW DOKONANA PRZEZ ORGAN PODATKOWY JEST BŁĘDNA, ALBOWIEM CAŁKOWICIE IGNORUJE DYREKTYWY WYKŁADNI JĘZYKOWEJ, KTÓRA WŚRÓD MOŻLIWYCH REGUŁ INTERPRETACYJNYCH POWINNA MIEĆ ZAWSZE PIERWSZEŃSTWO (POR. WYROK NSA Z 14 GRUDNIA 2000 R., FSA 2/00, ONSAIWSA 2001, NR 2, POZ. 49; WYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z 28 CZERWCA 2000 R., K 25/99, OTK 2000, NR 5, POZ. 141). TAKA KOLEJNOŚĆ WYKŁADNI PRZEPISÓW PRAWA NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI W PIŚMIENNICTWIE (POR. R. MASTALSKI, WYKŁADNIA JĘZYKOWA W INTERPRETACJI PRAWA PODATKOWEGO, "PRZEGLĄD PODATKOWY" 1999, NR 8, STR. 3-5; L. MORAWSKI, WYKŁADNIA W ORZECZNICTWIE SĄDÓW, TORUŃ 2002, STR. 85; B. BRZEZIŃSKI, WSTĘP DO NAUKI PRAWA PODATKOWEGO, TORUŃ 2003, STR. 194). W SZCZEGÓLNOŚCI ZASADA TA DOTYCZY ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH. PRZEPISY ICH DOTYCZĄCE POWINNY BYĆ INTERPRETOWANE ŚCIŚLE I W JAK NAJWIĘKSZYM STOPNIU POWINNY ODPOWIADAĆ ICH LITERALNEMU BRZMIENIU (ZGODNIE Z ICH DOSŁOWNYM BRZMIENIEM). PONADTO NALEŻY ZAUWAŻYĆ, ŻE PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO STANOWIĄ PEŁNĄ AUTONOMICZNĄ CAŁOŚĆ, W STOSUNKU DO KTÓREJ INNE REGULACJE MOGĄ BYĆ TRAKTOWANE JAKO PRZEPISY SZCZEGÓLNE TYLKO WÓWCZAS, GDY PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO TAK STANOWIĄ. WPRAWDZIE AUTONOMIA POJĘCIOWA PRAWA PODATKOWEGO NIE JEST BEZWZGLĘDNA, DZIEDZINA TA JEST CZĘŚCIĄ SYSTEMU PRAWA OBOWIĄZUJĄCEGO W RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ, KTÓRY Z ZAŁOŻENIA POWINIEN BYĆ ZBIOREM NORM PRAWNYCH ZUPEŁNYCH I NIESPRZECZNYCH (POR. WYROK NSA Z 12 STYCZNIA 2007 R., II FSK 126/06, NIEPUBL.). NIEMNIEJ JEDNAK NIEDOPUSZCZALNE BYŁOBY PRZYJĘCIE POGLĄDU, ŻE W ISTOCIE PRZEPISY USTROJOWE SPÓŁEK KAPITAŁOWYCH DECYDOWAŁBY O ZASADACH ICH OPODATKOWANIA.

SĄD W SKŁADZIE ORZEKAJĄCYM W PEŁNI PODZIELA POGLĄD WYRAŻONY W SKARDZE, ŻE DOCHODY UZYSKIWANE PRZEZ WSPÓLNIKA W SPÓŁCE, W TYM W SPÓŁCE KOMANDYTOWE - AKCYJNEJ NALEŻY KWALIFIKOWAĆ DO PRZYCHODÓW Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ (ART. 10 UST. 1 PKT 3 U.P.D.O.F.), CO WYNIKA WPROST Z GRAMATYCZNEJ (JĘZYKOWEJ) WYKŁADNI PRZEPISÓW ART. 5B UST. 2, ART. 8 UST. 1, ART. 10 UST. 1 PKT 3, A TAKŻE ART. 17 UST. 1 PKT 4 I ART. 30A UST. 1 PKT 4 U.P.D.O.P.

ZASADNICZE ZNACZENIE DLA WYKŁADNI POWOŁANYCH PRZEPISÓW MA ART. 5B UST. 2, WPROWADZONY DO USTAWY Z DNIEM 1 STYCZNIA 2007 R., A WIĘC PO WEJŚCIU W ŻYCIE KODEKSU SPÓŁEK HANDLOWYCH, KTÓRY STANOWI, ŻE JEŻELI POZAROLNICZĄ DZIAŁALNOŚĆ PROWADZI SPÓŁKA NIEMAJĄCA OSOBOWOŚCI PRAWNEJ, PRZYCHODY WSPÓLNIKA Z UDZIAŁU W TAKIEJ SPÓŁCE, OKREŚLONE NA PODSTAWIE ART. 8 UST. 1, UZNAJE SIĘ ZA PRZYCHODY ZE ŹRÓDŁA, O KTÓRYM MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 3 U.P.D.O.F. PRZEPIS TEN WPROWADZA ZASADĘ, ZGODNIE Z KTÓRĄ PRZYCHODY WSPÓLNIKA BĘDĄCEGO OSOBĄ FIZYCZNĄ Z UDZIAŁU W KAŻDEJ SPÓŁCE NIEPOSIADAJĄCEJ OSOBOWOŚCI PRAWNEJ, BEZ WZGLĘDU NA JEJ RODZAJ (A WIĘC TAKŻE KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ) SĄ PRZYCHODAMI Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. PRZY CZYM POD POJĘCIEM WSPÓLNIKA, CO OCZYWISTE USTAWODAWCA ROZUMIE WSZYSTKICH UDZIAŁOWCÓW KAŻDEJ SPÓŁKI OSOBOWEJ, W TYM KOMPLEMENTARIUSZA I AKCJONARIUSZA SPÓŁKI KOMANDYTOWE - AKCYJNEJ. ZASADA TA W ŻADNYM PUNKCIE USTAWY NIE JEST OGRANICZANA, ANI MODYFIKOWANA. WPROST PRZECIWNIE DOZNAJE WSPARCIA W WYKŁADNI SYSTEMOWEJ WEWNĘTRZNEJ USTAWY, A TAKŻE SYSTEMOWEJ ZEWNĘTRZNEJ. OTÓŻ ZGODNIE Z ART. 8 UST. 1 U.P.D.O.F, PRZYCHODY Z UDZIAŁU W SPÓŁCE NIEBĘDĄCEJ OSOBĄ PRAWNĄ U KAŻDEGO WSPÓLNIKA OKREŚLA SIĘ PROPORCJONALNIE DO JEGO PRAWA UDZIAŁU W ZYSKACH ORAZ Z ZASTRZEŻENIEM NIE MAJĄCYM ZNACZENIA W SPRAWIE, ŁĄCZY SIĘ Z POZOSTAŁYMI PRZYCHODAMI ZE ŹRÓDEŁ, Z KTÓRYCH DOCHÓD PODLEGA OPODATKOWANIU WEDŁUG SKALI, O KTÓREJ MOWA W ART. 27 UST. 1. ZASADY WYRAŻONE W ART. 8 UST. 1 STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO DO ROZLICZENIA KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW I STRAT (ART. 8 UST. 2 U.P.D.O.F.). POWYŻSZA REGULACJA POZOSTAJE W BEZPOŚREDNIM ZWIĄZKU Z REGULACJĄ ZAWARTĄ W ART. 147 § 1 K.S.H., KTÓRY STANOWI, ŻE KOMPLEMENTARIUSZ ORAZ AKCJONARIUSZ UCZESTNICZĄ W ZYSKU SPÓŁKI PROPORCJONALNIE DO ICH WKŁADÓW WNIESIONYCH DO SPÓŁKI, CHYBA ŻE STATUT STANOWI INACZEJ. PODOBNĄ REGULACJĘ ZAWIERA USTAWA O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH W ART. 5 UST. 1, CO ŚWIADCZY O SYSTEMOWYM UREGULOWANIU KWESTII OPODATKOWANIA WSPÓLNIKÓW SPÓŁEK NIEPOSIADAJĄCYCH OSOBOWOŚCI PRAWNEJ.

POTWIERDZENIEM, ŻE DOCHÓD AKCJONARIUSZA SPÓŁKI KOMANDYTOWE - AKCYJNEJ POWINIEN BYĆ OPODATKOWANY NA PODSTAWIE ART. 10 UST. 1 PKT 3 U.P.D.O.F., JEST UREGULOWANIE ZAWARTE W ART. 17 UST. 1 PKT 4 U.P.D.O.F., CO TRAFNIE PODNIESIONO W SKARDZE. PRZEPIS TEN STANOWI, ŻE ZA PRZYCHODY Z KAPITAŁÓW PIENIĘŻNYCH UWAŻA SIĘ M.IN. DYWIDENDY I INNE PRZYCHODY Z TYTUŁU W ZYSKACH OSÓB PRAWNYCH, KTÓRYCH PODSTAWĄ UZYSKANIA SĄ UDZIAŁY (AKCJE) W SPÓŁCE MAJĄCEJ OSOBOWOŚĆ PRAWNĄ LUB SPÓŁDZIELNI. ZGODNIE NATOMIAST Z ART. 30A UST. 1 PKT 4 U.P.D.O.F., OD UZYSKANYCH DOCHODÓW (PRZYCHODÓW) Z DYWIDEND I INNYCH PRZYCHODÓW Z TYTUŁU UDZIAŁU W ZYSKACH OSÓB PRAWNYCH POBIERA SIĘ 19% ZRYCZAŁTOWANY PODATEK DOCHODOWY, Z ZASTRZEŻENIEM ART. 52A. JEDNAKŻE DYWIDENDY WYPŁACANE PRZEZ SPÓŁKĘ KOMANDYTOWO - AKCYJNĄ NIE SĄ DYWIDENDAMI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 30A UST. 1 PKT 4, BOWIEM TE ODNOSZĄ SIĘ WYŁĄCZNIE DO OSÓB PRAWNYCH. INNYMI SŁOWY, PONIEWAŻ SPÓŁKA KOMANDYTOWE - AKCYJNA NIE JEST OSOBĄ PRAWNĄ, AKCJONARIUSZE BĘDĄCY OSOBAMI FIZYCZNYMI NIE MOGĄ UZYSKIWAĆ Z NIEJ DOCHODU W POSTACI DYWIDEND, O JAKICH MOWA W ART. 17 UST. 1 PKT 4 ORAZ ART. 30A UST. 1 PKT 4 U.P.D.O.F. REASUMUJĄC NALEŻY PRZYJĄĆ, ŻE PRZYCHÓD AKCJONARIUSZA SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ POWINIEN BYĆ OPODATKOWANY TAK SAMO JAK PRZYCHÓD KOMPLEMENTARIUSZA TAKIEJ SPÓŁKI, CZYLI JAKO PRZYCHÓD UZYSKANY Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 3 U.P.D.O.F. PRZYJĘTE STANOWISKO ZNAJDUJE POTWIERDZENIE W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (POR. WYROKI NSA Z: 7 PAŹDZIERNIKA 2010 R. II FSK 961/09; 15 LIPCA 2010 R. II FSK 3/10; 19 LISTOPADA 2010 R. II FSK 1297/09; 5 MAJA 2011 R. II FSK 2148, II FSK 2126/09; 30 MARCA 2011 R., II FSK 1925/09; WSA WE WROCŁAWIU Z 22 LIPCA 2009 R. L SA/WR 1063/09, WSZYSTKIE DOSTĘPNE NA HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL).

W OCENIE SĄDU NALEŻY RÓWNIEŻ ODNIEŚĆ SIĘ DO ANALIZY STATUSU PRAWNEGO AKCJONARIUSZA W SPÓŁCE KOMANDYTOWE AKCYJNEJ, ZWŁASZCZA W KONTEKŚCIE POWSTANIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO Z TYTUŁU WYPŁATY DYWIDENDY W ROZUMIENIU PRAWA HANDLOWEGO ORAZ ZASAD USTALANIA ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY.

ZGODNIE Z ART. 126 § 1 PKT 2 K.S.H., W ZAKRESIE STOSUNKU PRAWNEGO AKCJONARIUSZY W SPÓŁCE KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO PRZEPISY DOTYCZĄCE SPÓŁKI AKCYJNEJ. KONSEKWENCJĄ TEJ REGULACJI JEST TO, ŻE NA PODSTAWIE ART. 347 § 1 W ZW. Z ART. 126 § 1 PKT 2 K.S.H., PRAWO DO UDZIAŁU W ZYSKU AKCJONARIUSZA SPÓŁKI POWSTAJE DOPIERO Z CHWILĄ WYKAZANIA TEGO ZYSKU W SPRAWOZDANIU FINANSOWYM SPÓŁKI, ZBADANYM PRZEZ BIEGŁEGO REWIDENTA I JEGO PRZEZNACZENIA, PRZEZ ZGROMADZENIA WSPÓLNIKÓW, DO WYPŁATY AKCJONARIUSZOM. OZNACZA TO, ŻE PRAWO DO DYWIDENDY (W ROZUMIENIU K.S.H., A NIE U.P.D.O.F.), POWSTAJE TYLKO WÓWCZAS, GDY ODPOWIEDNIA CZĘŚĆ ZYSKU ZOSTAŁA PRZEZNACZONA DO PODZIAŁU PRZEZ WALNE ZGROMADZENIE. WCZEŚNIEJ AKCJONARIUSZ NIE MA SKUTECZNEGO ROSZCZENIA O JEGO WYPŁATĘ. JEDNOCZEŚNIE ZGODNIE Z ART. 146 § 2 PKT 2 K.S.H., UCHWAŁA O PODZIALE ZYSKU SPÓŁKI POMIĘDZY JEJ AKCJONARIUSZAMI WYMAGA ZGODY WSZYSTKICH JEJ KOMPLEMENTARIUSZY. REASUMUJĄC TĘ CZĘŚĆ WYWODU NALEŻY PRZYJĄĆ, W ŚWIETLE PRZEPISÓW K.S.H., ŻE AKCJONARIUSZOWI SPÓŁKI KOMANDYTOWE - AKCYJNEJ PRZYSŁUGUJE ZYSK ZE SPÓŁKI TYLKO WTEDY, GDY KOMPLEMENTARIUSZE PODEJMĄ UCHWAŁĘ O JEGO PODZIALE. Z TĄ CHWILĄ, A WIĘC DOPIERO PO SPEŁNIENIU OKREŚLONYCH W K.S.H., PRZESŁANEK, AKCJONARIUSZ NABYWA WIERZYTELNOŚĆ O WYPŁATĘ NALEŻNEJ MU CZĘŚCI ZYSKU (DYWIDENDY). WIERZYTELNOŚĆ TA, JEST SKONKRETYZOWANA PRZEDMIOTOWO I PODMIOTOWO, I OD MOMENTU POWSTANIA PRZYJMUJE POSTAĆ ROSZCZENIA O WYPŁATĘ DYWIDENDY (POR. L. KOMARNICKI, PRAWO AKCJONARIUSZA DO UDZIAŁU W ZYSKU, WARSZAWA 2007, STR. 1 I NAST.). STANOWI TAKŻE PRZEDMIOT OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, JEST BOWIEM PRZYCHODEM Z UDZIAŁU W SPÓŁCE NIEBĘDĄCEJ OSOBĄ PRAWNĄ W ROZUMIENIU ART. 8 UST. 1 U.P.D.O.F.

SPOSÓB POWSTAWANIA PRZYCHODU U AKCJONARIUSZA SPÓŁKI KOMANDYTOWE - AKCYJNEJ NIE POZOSTAJE BEZ WPŁYWU NA ZASTOSOWANIE WOBEC NIEGO PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH WPŁACANIA ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY NA PODSTAWIE ART. 44 UST. 1 PKT 1 U.P.D.O.F., JAKO KONSEKWENCJI UZNANIA, ŻE UZYSKUJE ON PRZYCHODY, KTÓRYCH ŹRÓDŁEM JEST POZAROLNICZA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA. ZGODNIE Z TYM PRZEPISEM PODATNICY OSIĄGAJĄCY DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 14 - SĄ OBOWIĄZANI BEZ WEZWANIA WPŁACAĆ W CIĄGU ROKU PODATKOWEGO ZALICZKI NA PODATEK DOCHODOWY WEDŁUG ZASAD OKREŚLONYCH W UST. 3, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 3F-3H. DALEJ ZGODNIE Z ART. 44 UST. 3 PKT 1 U.P.D.O.F., PODATNIK PROWADZĄCY DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ MA OBOWIĄZEK UISZCZANIA CO MIESIĄC ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY, POCZĄWSZY OD MIESIĄCA W KTÓRYM DOCHÓD TEN PRZEKROCZYŁ KWOTĘ POWODUJĄCĄ OBOWIĄZEK ZAPŁACENIA PODATKU. ART. 44 UST. 1 PKT 1 U.P.D.O.F., ODWOŁUJE SIĘ DO ART. 14, KTÓRY W UST. 1 ZDANIE PIERWSZE, ZA PRZYCHÓD Z DZIAŁALNOŚCI, O KTÓREJ MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 3, UWAŻA KWOTY NALEŻNE, CHOĆBY NIE ZOSTAŁY FAKTYCZNIE OTRZYMANE, PO WYŁĄCZENIU WARTOŚCI ZWRÓCONYCH TOWARÓW, UDZIELONYCH BONIFIKAT I SKONT. W PRZYPADKU PRZYCHODÓW Z TEJ DZIAŁALNOŚCI NIE JEST ISTOTNY MOMENT OTRZYMANIA PIENIĘDZY (WARTOŚCI PIENIĘŻNYCH). PRZYCHODEM SĄ BOWIEM KWOTY NALEŻNE, CHOĆBY NIE ZOSTAŁY FAKTYCZNIE OTRZYMANE. ZASADNICZE ZNACZENIE MA ZATEM USTALENIE POJĘCIA "KWOTA NALEŻNA", ZNACZENIE TEGO POJĘCIA W ZASADZIE DETERMINUJE ROZUMIENIE PRZYCHODU Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. W PRZEPISACH PODATKOWYCH BRAK JEST DEFINICJI POJĘCIA "KWOTA NALEŻNA". KONIECZNE JEST ZATEM ODWOŁANIE SIĘ DO WYKŁADNI JĘZYKOWEJ. W MYŚL SŁOWNIKA JĘZYKA POLSKIEGO - "NALEŻNY" TO "PRZYSŁUGUJĄCY, NALEŻĄCY SIĘ KOMUŚ". Z KOLEI CZASOWNIK "NALEŻEĆ SIĘ" OZNACZA TYLE, CO "PRZYSŁUGIWAĆ KOMUŚ, STANOWIĆ DŁUG, POWINNOŚĆ, ZAPŁATĘ". NIE MOŻNA ZATEM MÓWIĆ O POWSTANIU PRZYCHODU, JEŚLI NIE BYŁO PODSTAWY PRAWNEJ, NA MOCY KTÓREJ PODMIOT, U KTÓREGO MA POWSTAĆ PRZYCHÓD MOŻE SIĘ SKUTECZNIE DOMAGAĆ ŚWIADCZENIA OD DRUGIEGO PODMIOTU (POR. WYROK WSA W GDAŃSKU Z DNIA 5 LUTEGO 2009 R., SYGN. AKT L SA/GD 771/08, LEX NR 487265). "KWOTY NALEŻNE" SĄ TO TE PRZYCHODY, KTÓRE WYNIKAJĄ ZE ŹRÓDŁA PRZYCHODÓW, JAKIE STANOWI DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA, I KTÓRE W NASTĘPSTWIE PROWADZENIA TEJ DZIAŁALNOŚCI STAJĄ SIĘ WYMAGALNĄ WIERZYTELNOŚCIĄ, CHOĆBY FAKTYCZNIE ŚRODKÓW Z TEGO TYTUŁU JESZCZE NIE UZYSKANO. TERMIN "KWOTA NALEŻNA" JEST W TYM UJĘCIU TOŻSAMY Z POJĘCIEM "WYMAGALNE ŚWIADCZENIE (WIERZYTELNOŚĆ)" (POR. WYROK NSA Z DNIA 20 WRZEŚNIA 2007 R., SYGN. AKT II FSK 1028/06, LEX NR 377519). PODOBNIE W ORZECZNICTWIE SĄDOWYM ROZUMIANY JEST ANALOGICZNY ZWROT NORMATYWNY ZAWARTY W USTAWIE O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH, A MIANOWICIE "PRZYCHÓD NALEŻNY", PRZEZ KTÓRY ROZUMIE SIĘ WSZELKIE PRZYSPORZENIA MAJĄTKOWE - AKTYWA, KTÓRE PRZYSŁUGUJĄ PODATNIKOWI W SENSIE CYWILNOPRAWNYM, NIEZALEŻNIE CZY JUŻ ZOSTAŁY ZREALIZOWANE NA JEGO RZECZ, CZY TEŻ STANOWIĄ WIERZYTELNOŚĆ. USTAWODAWCA ZARÓWNO W ART. 12 UST. 3 U.P.D.O.P., W NIM BOWIEM TEN ZWROT NORMATYWNY JEST ZAWARTY, JAK I W ART. 14 UST. 1 U.P.D.O.F., W SPOSÓB WYRAŹNY POWIĄZAŁ MOMENT POWSTANIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO Z CHWILĄ WYMAGALNOŚCI ŚWIADCZENIA - CO W ZAKRESIE PRZYCHODÓW Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ JEST CECHĄ CHARAKTERYSTYCZNĄ PODATKÓW DOCHODOWYCH (POR. P. OSTOJSKI, PRZYCHODAMI NALEŻNYMI SĄ PRZYCHODY WYMAGALNE W ROZUMIENIU PRAWA CYWILNEGO, KOMENTARZ DO WYROKU WSA W POZNANIU Z 29 CZERWCA 2010 R., L SA/PO 264/10, JURYSDYKCJA PODATKOWA 2011, NR 1, STR. 73). WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W SKŁADZIE ROZPOZNAJĄCYM SPRAWĘ NINIEJSZĄ W PEŁNI PODZIELA POGLĄD WYRAŻONY W WYROKU WSA WE WROCŁAWIU Z 22 LIPCA 2009 R. (L SA/WR 1063/09, HTTPS://CBOIS.NSA.GOV.PL), ŻE SKORO U AKCJONARIUSZA SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ W TRAKCIE ROKU PODATKOWEGO NIE POWSTAJE PRZYCHÓD NALEŻNY, TO TYM SAMYM NIEMOŻLIWE JEST ZASTOSOWANIE ART. 44 UST. 1 I 3 U.P.D.O.F. PRZYCHÓD TEN POWSTAJE DOPIERO W MOMENCIE POWSTANIA ROSZCZENIA AKCJONARIUSZA O WYPŁATĘ DYWIDENDY. ZASADNIE W ZWIĄZKU Z TYM SĄD TEN PRZYJĄŁ, ŻE W TAKIEJ SYTUACJI KONIECZNE JEST ZASTOSOWANIE REGUŁY OGÓLNEJ PRZEWIDZIANEJ W ART. 9 UST. 2 U.P.D.O.F, PRZY CZYM BIORĄC POD UWAGĘ, ŻE W ODNIESIENIU DO UZYSKANEGO PRZYCHODU Z ZYSKU, U AKCJONARIUSZA NIE WYSTĄPIĄ KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODU, TO PRZYCHODEM (DOCHODEM) PODLEGAJĄCYM OPODATKOWANIU BĘDZIE CAŁA KWOTA NALEŻNA. PONIEWAŻ ZGODNIE Z ART. 44 UST.3 PKT 1 U.P.D.O.F., OBOWIĄZEK WPŁACANIA ZALICZKI POWSTAJE DOPIERO Z MIESIĄCEM, W KTÓRYM DOCHÓD PODATNIKA PRZEKROCZYŁ KWOTĘ POWODUJĄCĄ OBOWIĄZEK ZAPŁACENIA PODATKU, TO W SYTUACJI GDY AKCJONARIUSZ NIE UZYSKA PRZYCHODU (DOCHODU) W CIĄGU ROKU PODATKOWEGO, OBOWIĄZEK ZALICZKI NIGDY NIE POWSTANIE. NATOMIAST UZYSKANIE PRZYCHODU, RODZI OBOWIĄZEK WPŁACENIA ZALICZKI ZA TEN MIESIĄC, W KTÓRYM DOCHÓD POWSTAŁ I WYKAZANIA TEGO DOCHODU W ZEZNANIU ROCZNYM. ANALOGICZNY POGLĄD JAKKOLWIEK NA GRUNCIE USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH WYPOWIEDZIAŁ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU Z 4 GRUDNIA 2009 R., (II FSK 1097/08, HTTPS://CBOIS.NSA.GOV.PL).

Z WYMIENIONYCH WZGLĘDÓW WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A I C P.P.S.A. UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ INDYWIDUALNĄ INTERPRETACJĘ. ORZECZENIE W PUNKCIE DRUGIM OPARTO NA ART. 152 WW. USTAWY. PONADTO WYROK ZAWIERA ROZSTRZYGNIĘCIE O KOSZTACH POSTĘPOWANIA, KTÓRE ZGODNIE Z ART. 200 W ZW. Z ART. 209 P.P.S.A. SĄD ZASĄDZIŁ NA RZECZ STRONY SKARŻĄCEJ OD ORGANU ADMINISTRACJI.