II SAB/Go 1/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-03-19	
Data wpływu	2026-01-05	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.	
Sędziowie	Grażyna Staniszewska /sprawozdawca/
Jarosław Piątek /przewodniczący/
Michał Ruszyński	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Burmistrz Miasta	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143;  art. 58 par 1 pkt 6; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 nr 0 poz 1691;  art. 37; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi K.W. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej K.W. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.	
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2025 r K.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Urzędu Miejskiego w [...] (reprezentowany przez Kierownika Wydziału Nieruchomości, Rolnictwa i Ochrony Środowiska – P.W.) w załatwieniu jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W skardze skarżąca zawarła wniosek o: I. Stwierdzenie bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, II. Zobowiązanie Burmistrza [...] do udostępnienia informacji publicznej poprzez jednoznaczne wskazanie, która część działki nr [...] o powierzchni 9895 została wydzierżawiona podmiotowi prywatnemu, w tym poprzez oznaczenie tej części na mapie, III. Stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, IV. Zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w dniu [...] grudnia 2025 r. złożyła do Urzędu Miejskiego w [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej dzierżawy części działki gminnej nr [...], w szczególności o wskazanie która konkretnie część tej działki została wydzierżawiona podmiotowi prywatnemu. W odpowiedzi na powyższy wniosek pismem z dnia [...] grudnia 2025 r., odebranym osobiście przez skarżącą, organ poinformował, że cyt.: "Działka nr [...] dzierżawiona jest w części o powierzchni 9895 m2. W załączeniu przekazujemy mapkę...". Skarżąca wskazała, że w treści w.w. odpowiedzi, jak i na załączonej mapie organ nie wskazał, która część działki jest dzierżawiona. Podczas osobistego odbioru odpowiedzi odmówiono skarżącej zaznaczenia na mapie dokładnej lokalizacji dzierżawionej części działki. Skarżąca podkreśliła, że jest to drugi wniosek złożony w tej samej sprawie, a organ nadał nie udostępnił informacji w sposób kompletny i jednoznaczny. Przekazanie mapy bez oznaczenia dzierżawionej części działki nie realizuje obowiązku z art. 10 ust. 1 u.d.i.p.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o: 1) odrzucenie skargi, względnie oddalenie skargi, 2) stwierdzenie, że organ nie dopuścił się bezczynności, w tym, że wobec treści wniosku oraz prowadzonej korespondencji w sprawie, nie miała miejsca bezczynność z rażącym naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] grudnia 2025 r. wpłynęła do Urzędu Miejskiego w [...] skarga na bezczynność organu - Urzędu Miejskiego w [...] reprezentowanego przez Kierownika Wydziału Nieruchomości Rolnictwa i Ochrony Środowiska – P.W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ podniósł, że określony przez skarżącą organ - Urząd Miejski w [...] reprezentowany przez Kierownika Wydziału Nieruchomości, Rolnictwa i Ochrony Środowiska – P.W. - nie ma zdolności sądowej, ani procesowej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa Urząd posiada zdolność sądową wyłącznie w sprawach pracowniczych, a sprawa wywołana niniejszą skargą do takiej kategorii nie należy. Urząd Miejski w [...] jest jedynie organem pomocniczym gminy, a brak w zakresie zdolności sądowej urzędu, zgodnie ze stanowiskiem judykatury, jest nieusuwalny i skutkuje odrzuceniem pozwu - tak, postanowienie Sąd Najwyższy z dnia 11 sierpnia 2016 r., I Cz 47/16. W niniejszej sprawie skutek winien być tożsamy. Ponadto przed złożeniem skargi w dniu [...] grudnia 2025 r. skarżącej udzielona została informacja w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] grudnia 2025 r., co także stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi jako niedopuszczalnej w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie można mówić o bezczynności organu, gdy organ ten przed wniesieniem skargi na bezczynność udostępni informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej. Sytuacja taka stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi jako niedopuszczalnej w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tak, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2021 r. III OSK 3789/21.

W przypadku braku uwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, organ wniósł o oddalenie skargi. Burmistrz wskazał, że wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2021 r. Stowarzyszenie [...] zwróciło się o wydzierżawienie działek oznaczonych numerami: [...] (część działki - droga), [...] (część działki), [...],[...],[...],[...], na okres 10 lat. Po weryfikacji wniosku podjęta została uchwała nr XXXVIII/277/2021 Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2021 r. w sprawie wyrażenia zgody na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości gruntowych stanowiących własność Gminy [...], w ślad za nią sporządzono zarządzenie nr [...] Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. w sprawie przeznaczenia do dzierżawy w drodze bezprzetargowej nieruchomości stanowiącej własność Gminy [...] na okres 10 lat. Po dopełnieniu procedury, zawarta została umowa dzierżawy nr [...] z dnia [...] września 2022 r. pomiędzy Gminą [...], a Stowarzyszeniem [...], na czas określony od dnia [...] października 2022 r. do dnia [...] września 2032 r., której przedmiotem dzierżawy są dziatki oznaczone numerami: [...] (część działki - droga), [...] (część działki), [...],[...],[...],[...], o łączne] powierzchni 244037,40 m2. Działka numer [...], która została wydzierżawiona w części o powierzchni 9895 m2, nie stanowi drogi publicznej. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2025 r. skarżąca zwróciła się do Burmistrza [...] o informację, która część działki nr [...] stanowiącej drogę publiczną jest dzierżawiona od Gminy [...] przez Stowarzyszenie [...] i czy jest ona dzierżawiona jako część jej długości, czy jako część jej szerokości, jak również o informację graficzną zawierającą lokalizację części dzierżawionej działki, Pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. udzielona została skarżącej odpowiedź, że działka nr [...] dzierżawiona jest w części, przekazując nadto mapkę obrazującą przedmiot dzierżawy. Na przekazanej mapie stanowiącej kserokopię jedynego posiadanego dokumentu obrazującego przedmiot umowy dzierżawy ze Stowarzyszeniem [...] - przekazany dokument stanowi załącznik do umowy dzierżawy, zaznaczone zostały ciemnym kolorem działki określone w umowie wraz z drogą i jej częścią, którą obejmuje umowa. Na mapie w części dotyczącej drogi naniesiony został znacznik - strzałka z opisem użytku - "dr" oraz powierzchni oddanej w dzierżawę. Droga stanowiąca w części przedmiot dzierżawy nie posiada statusu publicznego i nigdy takiego statusu nie miała nadawanego. W takim stanie faktycznym nieuzasadniony jest zarzut bezczynności. Burmistrz [...] udzielił skarżącej informacji zgodnej z posiadanymi danymi, udostępniając kserokopię jedynego posiadanego dokumentu graficznego określającego przedmiot umowy. Nie posiadając innego dokumentu graficznego obrazującego przedmiot umowy, nie było możliwości udzielenia skarżącej innej odpowiedzi na złożony wniosek. W świetle treści ustawy o dostępie do informacji publicznej brak jest uzasadnienia do zlecania przygotowania dokumentacji geodezyjnej przez podmiot trzeci posiadający prawem wymagane uprawnienia wyłącznie celem udzielenia skarżącej odpowiedzi wraz z dokładnym opracowaniem geodezyjnym. Organ udostępnił skarżącej w odpowiedzi na wniosek takie dokumenty wytworzone w toku realizacji zadań własnych, jakie posiada.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie art. 3 § 1 pkt 8 i 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) kontrola sprawowana przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. W skardze na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Celem skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Pojęcia bezczynności i przewlekłości postępowania zdefiniowane zostały w art. 37 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, dalej: k.p.a.) jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) oraz prowadzenie postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

W badanej sprawie zarzut skargi dotyczył bezczynności organu w załatwieniu wniosku skarżącej z dnia [...] grudnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że żądana przez skarżąca informacja jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (DZ.U. z 2019 r. poz. 1429, dalej: u.d.i.p.). Okoliczność ta była w sprawie bezsporna. Niewątpliwie również organ do którego skarżąca skierowała wniosek, w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., jest organem zobowiązanym do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W tym miejscu należy zauważyć, że wbrew stanowisku organu, w skardze w sposób wyraźny wskazano Burmistrza [...] jako organ pozostający w bezczynności oraz zobowiązany do załatwienia wniosku o udostępnienie danej informacji publicznej.

W ocenie Sądu zarzut bezczynności okazał się bezzasadny.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. Burmistrz [...] odpowiedział na wniosek skarżącej z dnia [...] grudnia o udostępnienie informacji publicznej, a do pisma dołączono mapkę na której zakreślono działki stanowiące przedmiot dzierżąwy przez Stowarzyszenie [...], w tym działkę nr [...]. Na mapce - strzałką - wskazano położenie działki nr [...] oraz podano powierzchnię 9895 m2 jako przedmiot jej dzierżawy.

W ocenie Sądu informacje zawarte w powyższym piśmie organu stanowią wyczerpującą odpowiedź na wniosek skarżącej z dnia [...] grudnia 2025 r. Nadto, jak wynika z akt sprawy, na wniosek skarżącej z dnia [...] listopada 2025 r., pismem z dnia [...] grudnia 2025 r., Burmistrz [...] udostępnił skarżącej odpis umowy dzierżawy zawartej ze Stowarzyszeniem [...] dotyczącej m.in. działki nr [...] wraz z załącznikiem w postaci mapki, która obrazuje przedmiot dzierżawy.

Powyższe ustalenia dają podstawę do stwierdzenia, że wniosek skarżącej z dnia [...] grudnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej został załatwiony przez organ administracyjny przed wniesieniem skargi na bezczynność tego organu, wobec czego w dacie wniesienia skargi organ nie był zobowiązany do jego załatwienia i nie pozostawał w bezczynności.

Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął 22 czerwca 2020 r. uchwałę o sygn. akt II OPS 5/19 w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uzasadnienia uchwały NSA wynika m.in., że skarga na bezczynność nie może być wnoszona po zakończeniu postępowania administracyjnego. Zasadniczym bowiem celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności.

Analogiczne stanowisko względem przewlekłości postępowania wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21, w której wskazał, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Sąd rozpatrujący sprawę w niniejszym składzie podziela powyższą wykładnię wyjaśniając, że wprawdzie wyrażone w uchwałach stanowisko odnosi się bezpośrednio do zakończenia postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej, jednak należy mieć na względzie, że zarzut bezczynności lub przewlekłości ocenia się przez pryzmat sposobu realizacji kompetencji określonego organu. Uchwała znajduje odpowiednie zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzielając informacji publicznej nie pozostaje w bezczynności, a jednocześnie w takiej sytuacji nie jest wydawana decyzja administracyjna. Na gruncie u.d.i.p. nie można mówić o bezczynności organu, gdy organ ten uwzględniając wniosek udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno – technicznej. Taka sytuacja, w ocenie Sądu, również stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność przez sąd administracyjny, o której mowa w uchwale z 22 czerwca 2021 r. sygn. akt II OPS 5/19 (por. postanowienie NSA z 13 października 2021 r. sygn. akt III OSK 3789/21).

W tej sytuacji Sąd stwierdził, że w badanej sprawie zaistniała przeszkoda do merytorycznego rozpoznania skargi, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.