II SAB/Rz 201/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-03-26	
Data wpływu	2025-11-03	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie	
Sędziowie	Jarosław Szaro /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Niedobylska
Piotr Popek	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 149 § 1 pkt 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; art. 10 ust.1, art. 13 ust. 1 i 2, art. 1 ust. 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro /spr./, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Piotr Popek, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w L. na bezczynność Prezesa Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. z siedzibą w Sieniawie w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 2) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3) umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania Prezesa Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. z siedzibą w Sieniawie do załatwienia wniosku z dnia 8 maja 2025 r., 4) w pozostałym zakresie skargę oddala, 5) zasądza od Prezesa Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. z siedzibą w Sieniawie na rzecz skarżącej N. sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 8 maja 2025 r. N. sp. z o.o. z siedzibą w L. wystąpiła do Prezesa Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. z siedzibą w Sieniawie o udostępnienie informacji publicznych dotyczących gospodarki odpadami z oczyszczalni ścieków stanowiących własność Miasta i Gminy [...] i prowadzonej na terenie Miasta i Gminy [...]. Wniosła o podanie informacji o łącznych ilościach poszczególnych rodzajów odpadów wytworzonych przez oczyszczalnie ścieków obsługującą Miasto i Gminę [...] w podziale na poszczególne kody i okresy:

Kod odpadu 190801-skratki:

Ilość wytworzona w roku 2024,

Ilość wytworzona w okresie od 1 stycznia 2025 do 30 kwietnia 2025 r.

Kod odpadu 190802-zawartość piaskowników:

Ilość wytworzona w roku 2024,

Ilość wytworzona w okresie od 1 stycznia 2025 do 30 kwietnia 2025 r.

Kod odpadu 190805- ustabilizowane komunalne osady ściekowe

Ilość wytworzona w roku 2024,

Ilość wytworzona w okresie od 1 stycznia 2025 do 30 kwietnia 2025 r.

Ponadto wniosła o podanie informacji o łącznych ilościach każdego z tych odpadów, które w podanych wyżej okresach zostały przekazane do zewnętrznych instalacji przetwarzania odpadów wraz ze wskazaniem sposobu ich zagospodarowania.

Spółka wniosła o przekazanie informacji w formie elektronicznej.

W ciągu 14 dni od otrzymania tego wniosku Prezes Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. z siedzibą w Sieniawie nie załatwił wniosku.

Pismem z dnia 12 września 2025 r. złożonym w podmiocie zobowiązanym do udzielenia informacji w dniu 17 października 2025 r. spółka złożyła skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. z siedzibą w Sieniawie w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej.

Spółka zarzuciła naruszenie:

1. art. 18 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażenia opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczonego prawa człowieka do informacji,

2. art. 61 ust. 1 Konstytucji w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,

3. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust 1 ustawy z dnia 65 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (dalej: udip) w zakresie jakim z przepisów tych wynika, ze informacja nieudostępniona w BIP jest udostępniania na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji.

Stawiając powyższe zarzuty wniosła o:

1. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem przepisów prawa;

2. zobowiązanie podmiotu zobowiązanego do załatwienia wniosku niezwłocznie nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku;

3. zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych;

4. wymierzenia podmiotowi grzywny w zw. z art. 156 § 6 p.p.s.a.

Prezes Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. z siedzibą w Sieniawie w dniu 29 października 2025 r. udzielił skarżącej spółce informacji publicznej wnioskowanej w przedstawionym powyżej piśmie.

Wskazał odnośnie poszczególnych rodzajów odpadów, że:

Kod odpadu 190801-skratki:

Ilość wytworzona w roku 2024 – 10,9600 tony

Ilość wytworzona w okresie od 1 stycznia 2025 do 30 kwietnia 2025 r. – 2,700 tony

Kod odpadu 190802-zawartość piaskowników:

Ilość wytworzona w roku 2024 -24,3700 tony

Ilość wytworzona w okresie od 1 stycznia 2025 do 30 kwietnia 2025 r. – 8,7700 tony

Kod odpadu 190805- ustabilizowane komunalne osady ściekowe

Ilość wytworzona w roku 2024- 45,0000 tony

Ilość wytworzona w okresie od 1 stycznia 2025 do 30 kwietnia 2025 r. – 6,0000 tony.

Dodatkowo wyjaśnił, że odnośnie ilości przekazanych do zewnętrznych instalacji przetwarzania odpadów wymaganych substancji przekazano:

Rok 2024:

190801– 9,9600 tony- D5,

190802- 23,3700 tony – D5,

190805 – 59,0000 tony – R3,

Rok 2025 – na dzień 29 października :

190801– 2,7000 tony- D5,

190802- 8,7700 tony – D5,

190805 – 4,7600 tony – R3.

W odpowiedzi na skargę z dnia 31 października 2025 r. organ po pierwsze zakwestionował zwrócenie się do niego o udzielenie informacji publicznej poprzez brak podpisania pisma certyfikowanym podpisem elektronicznym, po drugie zaś wskazał, że udzielił już informacji żądanej od niego pytającego.

Organ wskazał, że do nieudzielenia informacji doszło na skutek omyłkowego przeoczenia złożonego wniosku, co spowodowało zwłokę w jego rozpatrzeniu. Po złożeniu skargi odpowiedź została niezwłocznie udzielona, gdyż nie było zamiarem organu unikanie odpowiedzi, a wręcz przeciwnie pozostaje on otwarty na współpracę z wnioskodawcami i dąży do jak najszybszego oraz pełnego udzielenia informacji publicznej.

Prezentując powyższe stanowisko organ wniósł o oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej i zasądzanie kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych ewentualnie o umorzenie postępowania w całości i nieobciążania Prezesa Zakładu Gospodarki Komunalnej kosztami postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje:

Skarga jest uzasadniona z tym, że w zakresie wniosku o zobowiązanie organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej postępowanie w związku z działaniem zobowiązanego po wniesieniu skargi jest aktualnie bezprzedmiotowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 65 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowane przez strony, że żądana przez aktualnie skarżącą informacja o odpadach powstających w wyniku pracy oczyszczalni ścieków mieści się w tego typu pojęciu prawnym, a zatem Prezes Zakładu Gospodarki Komunalnej w Sieniawie był zobowiązany do udzielenia informacji wskazanej we wniosku. Zgodnie z art. 13 ust. 1 udostępnienie takiej informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dania złożenia wniosku. Organ nie udzielił informacji w tym terminie, jak także nie skorzystał z możliwości przewidzianej przez przepis art. 13 ust. 2 udip polegającej na przedłużeniu terminu do jej udzielenia w uzasadnionych przypadkach. Jak wynika z wyjaśnień samego organu, nieudzielenie informacji w terminie nastąpiło na skutek przeoczenia wniosku.

Powyższe ustalenia pozwalają na stwierdzenie, że spełniona została dyspozycja przepisu art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. który stanowi o dopuszczeniu się przez organ bezczynności, w tym konkretnym przypadku bezczynności z zakresu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Przez okres kilku miesięcy organ nie udostępnił żądanej informacji i uczynił to dopiero po złożeniu skargi do sądu o stwierdzenie bezczynności organu. Skarżący nie miał przy tym obowiązku składania dodatkowych pism, np. o przyspieszenie załatwienia wniosku. Rzeczą organu jest takie prowadzenie korespondencji za pomocą poczty elektronicznej, że wszystkie otrzymywane pisma są odpowiednio rozpoznawane i załatwiane.

Dlatego też nie może budzić wątpliwości ze zrealizowana została przesłanka z art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. czyli organ pozostawał w bezczynności. Bezczynność ta nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić bowiem tylko wtedy kiedy jest to jawne, zawinione i kłócące się z podstawowymi normami działanie danego podmiotu, niedające się w żaden sposób zaakceptować z punktu widzenia norm prawa. Działający w takim przypadku wykazuje lekceważenie dla norm prawa, które musi spotkać się z odpowiednią reakcją.

W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Jakkolwiek nie zasługuje na akceptację, czy też usprawiedliwienie nieprawidłowe obsługiwanie przez podmiot poczty elektronicznej, to jednak jego późniejsze zachowanie polegające na szybkim udzieleniu odpowiedzi i zrozumieniu popełnionego błędu wskazuje, ze nie było jego zamiarem naruszenie prawa, a tym bardziej rażące naruszenie prawa. Dlatego też Sąd uznał zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 149 § 1a p.p.s.a. że organ nie działał z rażącym naruszeniem prawa.

W ocenie Sądu brak jest podstaw do nakładania na organ grzywny na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. w zw. z art. 149 § 2 p.p.s.a. gdyż naruszenie norm i zachowanie organu po ich naruszeniu nie wskazuje, aby konieczne było stosowanie takiego środka celem przymuszenia go do stosowania prawa.

W końcu Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do dokonania w określonym terminie czynności w postaci udzielenia informacji (art. 149 § 9 pkt 1 p.p.s.a.) gdyż informacja taka została już pytającemu udostępniona, a zatem zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.

Niezasadne są też zarzuty organu odnośnie braku podpisu elektronicznego w piśmie skarżącego. Postępowanie o dostęp do informacji publicznej jest odformalizowane i strony mogą się zwracać do podmiotów zobowiązanych do jej udostępnienia w różnej formie, w tym także w formie polegającej na wysłaniu wiadomości e-mail. Tego typu zapytanie, o ile nie budzi wątpliwości identyfikacja podmiotu pytającego również będzie rodziło skutki w postaci konieczności udostępnienia informacji publicznej.

Na podstawie art. 200 p.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, gdyż skarga okazała się skuteczna, zaś umorzenie postępowania we fragmencie żądań nastąpiło na skutek działania organu po złożeniu skargi.