Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Dorota Kozub-Marciniak (spr.) po rozpoznaniu dnia 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wymierzenie Rzecznikowi Praw Dziecka grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi M. M. dnia [...] kwietnia 2025 r. na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Rzecznikowi Praw Dziecka grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Rzecznika Praw Dziecka na rzecz M. M. kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia [...] lipca 2025 r. M. M. (dalej, jako: skarżący) złożył wniosek o wymierzenie Rzecznikowi Praw Dziecka grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi M. M. dnia [...] kwietnia 2025 r. na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, iż w dniu [...] kwietnia 2025 r. (data wpływu do organu [...] kwietnia 2025 r.) złożył skargę na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego. Skarżący w dniu [...] lipca 2025 r. ustalił telefonicznie w wydziale informacji sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż skarga nie wpłynęła do Sądu, mimo upływu ponad trzech miesięcy od daty wpływu skargi do organu.

Odpis wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi M. M. dnia [...] kwietnia 2025 r. na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej został doręczony organowi w dniu [...] sierpnia 2025 r. (k. 14 akt sądowych).

Organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na podstawie art. 54 § 2 zd. 1 w zw. z § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje ją sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w postaci papierowej lub elektronicznej w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania.

Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków,

o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec

o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości 10-krotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (dalej: Prezes GUS) na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do komunikatu Prezesa GUS z 11 lutego 2025 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2024 r., przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2024 r. wyniosło 8181,72 zł (Monitor Polski z 2025 r., poz. 125).

Wymierzając grzywnę, sąd bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy, uwzględnia więc m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji, wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego, a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 P.p.s.a. (tak postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2024 r., sygn. akt I OZ 1259/13). Grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny (tak postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06), jest podstawową gwarancją procesową realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.; Dz.U. z 1997 r, nr 78, poz. 483 ze zm.), ma służyć przede wszystkim zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości i stanowić istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a.

Mając na uwadze, że przedmiotem niniejszej sprawy jest nieprzekazanie skargi z zakresu dostępu do informacji publicznej, należało wziąć pod uwagę treść art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.) zwanej dalej u.d.i.p., będącego przepisem szczególnym w odniesieniu do P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 748/25, pod którą zarejestrowana została skarga z dnia [...] kwietnia 2025 r. na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej wynika, że organ w dniu [...] lipca 2025 r. przekazał do Sądu drogą elektroniczną (e-PUAP) skan skargi wraz z odpowiedzią na skargę opatrzoną datą [...] maja 2025 r. (podpisana w dniu [...] maja 2025 r. - data podpisu elektronicznego pod pismem stanowiącym odpowiedź organu na skargę). Zarządzeniem Sądu z dnia 1 sierpnia 2025 r. II KO/Wa 221/25 wezwano organ do nadesłania oryginału skargi z dnia [...] kwietnia 2025 r. wraz z kopertą nadawczą oraz wszelkimi załącznikami w terminie 7 dni. Organ przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2025 r. (data wpływu do Sądu [...] sierpnia 2025 r.) odpowiedział na wezwanie Sądu jednakże w dalszym ciągu oryginału skargi nie nadesłał (na oryginale skargi znajduje się prezentata organu dokumentująca wpływ skargi do Biura Rzecznika Praw Dziecka; organ nadesłał jedynie odpis skargi).

Sąd zwraca uwagę, że organ nie wyjaśnił, dlaczego odpowiedź na skargę, opatrzona datą [...] maja 2025 r., a podpisana [...] maja 2025 r., została przesłana do Sądu wraz ze skanem skargi dopiero w dniu [...] lipca 2025 r. Nadto mimo wezwania Sądu nadal oryginału skargi nie nadesłał.

Sąd, wymierzając grzywnę, miał na uwadze przede wszystkim okoliczności wynikające z zarejestrowanej pod sygnaturą II SAB/Wa 748/25 sprawy oraz brak odpowiedzi organu na wniosek o wymierzenie grzywny, mimo prawidłowego doręczenia. Wymierzenie grzywny w kwocie 500 zł jest, zdaniem Sądu, adekwatne do uchybienia, jakiego organ dopuścił się, nie przekazując skargi wraz z odpowiedzią na skargę jak i aktami sprawy w ustawowym terminie, a nadto spełni rolę prewencyjną. Powyższa kwota zawiera się w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jak w punkcie 1 sentencji oraz na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. jak w punkcie 2 sentencji. Na poczet kosztów postępowania Sąd zaliczył uiszczony przez skarżącego wpis od wniosku oraz koszty zastępstwa procesowego.