{\rtf1\ansi\ansicpg1252
\deff0{\fonttbl{\f0\froman\fcharset0 Times New Roman;}{\f1\froman\fcharset0 Helvetica;}{\f2\froman\fcharset0 Arial;}{\f3\froman\fcharset0 unknown;}}
{\colortbl\red0\green0\blue0;\red255\green255\blue255;\red192\green192\blue192;}
{\stylesheet 
{\style\s1 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs32\b\cf0 heading 1;}
{\style\s2 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs28\b\i\cf0 heading 2;}
{\style\s3 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs26\b\cf0 heading 3;}
{\style\s0 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs24\cf0 Normal;}
}
{\*\listtable
}
{\*\listoverridetable
}
{\info}
\paperw11907\paperh16840\margl1440\margr1120\margt1720\margb1440
{\footer \pard\plain\s0\ql\fi0\li0\ri0\plain\f0 2026-04-15 09:41\par
}{\header \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f0 Centralna Baza Orzecze\u324? S\u261?d\u243?w Administracyjnych
\cell\pard\plain\intbl\s0\qr\fi0\li0\ri0\plain\f0 Str \f3{\field{\*\fldinst PAGE}{\fldrslt  }}\f0  / \f3{\field{\*\fldinst NUMPAGES \\* Arabic}{\fldrslt 1 }}
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\row
\pard}\pgwsxn11907\pghsxn16840
\marglsxn1440\margrsxn1120\margtsxn1720\margbsxn1440\pard\plain\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs24\b IV SA/Wa 3739/15 - Wyrok\b0\par
\par\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data orzeczenia\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2017-11-10
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data wp\u322?ywu\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2015-12-18
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u261?d\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Warszawie
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u281?dziowie\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Aleksandra Westra.
\par Ma\u322?gorzata Ma\u322?aszewska-Litwiniec /sprawozdawca/
\par Tomasz Wykowski /przewodnicz\u261?cy/
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Symbol z opisem\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie si\u281?, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Has\u322?a tematyczne\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Cudzoziemcy
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sygn. powi\u261?zane\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 II OSK 1084/18
\par II OZ 973/16
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Skar\u380?ony organ\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Tre\u347?\u263? wyniku\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Oddalono skarg\u281?
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Powo\u322?ane przepisy\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Dz.U. 2017 nr 0 poz 1369; art 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi.
\par Dz.U. 2017 nr 0 poz 1257; art 107 par 3; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks post\u281?powania administracyjnego - tekst jednolity
\par Dz.U. 2013 nr 0 poz 1650; art. 215 ust 3; Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sentencja\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Warszawie w sk\u322?adzie nast\u281?puj\u261?cym: Przewodnicz\u261?cy s\u281?dzia WSA Tomasz Wykowski, S\u281?dziowie s\u281?dzia WSA Ma\u322?gorzata Ma\u322?aszewska-Litwiniec (spr.), s\u281?dzia del. SO Aleksandra Westra, Protokolant sekr. s\u261?d. Robert Dudek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2017 r. sprawy ze skargi L.S. na decyzj\u281? Szefa Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w z dnia [...] pa\u378?dziernika 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofni\u281?cia zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddala skarg\u281?
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Uzasadnienie\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Zaskar\u380?on\u261? do Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Warszawie decyzj\u261? z dnia [...] pa\u378?dziernika 2015 r. [...] Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w (zwany dalej tak\u380?e Szefem Urz\u281?du) utrzyma\u322? w mocy decyzj\u281? Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], cofaj\u261?c\u261? L. S. zezwolenie na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Stan niniejszej sprawy przedstawia si\u281? nast\u281?puj\u261?co.
\par 
\par Szef Agencji Bezpiecze\u324?stwa Wewn\u281?trznego (art. 218 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach) wyst\u261?pi\u322? do Wojewody [...] z wnioskiem o cofni\u281?cie Cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE z uwagi na to, \u380?e zachodz\u261? okoliczno\u347?ci, o kt\u243?rych mowa w art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650 oraz Dz. U. z 2014 r. poz. 463 ze zm.). Wojewoda [...] poinformowa\u322? zatem L. S. o wszcz\u281?ciu z urz\u281?du post\u281?powania w tym przedmiocie, w trybie art. 218 ust. 2 w zwi\u261?zku z art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. Zasadnicze znaczenie w sprawie mia\u322? fakt, \u380?e Organy obu instancji rozstrzygni\u281?cia swe wyda\u322?y przede wszystkim na podstawie dokument\u243?w opatrzonych klauzulami "tajne" i "poufne". Z tego wzgl\u281?du toczy\u322?y si\u281? uprzednio trzy post\u281?powania wpadkowe, tycz\u261?ce odmowy udostepnienia tych dokument\u243?w zar\u243?wno Skar\u380?\u261?cemu, jak i jego pe\u322?nomocnikowi. I tak w dniu [...].10.2014 r., w toku rozpatrywania sprawy Cudzoziemca Wojewoda [...] w dniu [...].11.2014 r., na podstawie art. 74 k.p.a., wydal postanowienie nr [...] o odmowie przegl\u261?dania L. S. dokument\u243?w zawieraj\u261?cych informacje niejawne, kt\u243?rym zosta\u322?a nadana klauzula: "Tajne". Wp\u322?yn\u281?\u322?o na nie za\u380?alenie. Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w postanowieniem z dnia [...].12.2014 r. nr [...] utrzyma\u322? w mocy to postanowienie, podkre\u347?laj\u261?c, \u380?e przedmiotem zaskar\u380?onego postanowienia s\u261? informacje niejawne, kt\u243?rym nadano klauzul\u281?: "Tajne", dotycz\u261?ce prowadzonego post\u281?powania administracyjnego w sprawie cofni\u281?cia L. S. zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE. Z tego wzgl\u281?du Organ rozpatruj\u261?cy spraw\u281? by\u322? zobligowany do wy\u322?\u261?czenia ich jawno\u347?ci w stosunku do Strony, na podstawie art. 74 \u167? 1 k.p.a., z uwzgl\u281?dnieniem przepis\u243?w ustawy o ochronie informacji niejawnych w zakresie ochrony informacji oznaczonych klauzul\u261?: "Tajne". Wyrokiem z dnia 02.06.2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 630/15, Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Warszawie oddali\u322? skarg\u281? L. S. na to postanowienie ostateczne Szefa Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w. Od tego wyroku Cudzoziemiec dzia\u322?aj\u261?cy za po\u347?rednictwem profesjonalnego pe\u322?nomocnika wni\u243?s\u322? skarg\u281? kasacyjn\u261? do Naczelnego S\u261?du Administracyjnego. S\u261?d Administracyjny II. instancji wyrokiem z dnia 22.06.2017 r., sygn. akt II OSK 2358/15 skarg\u281? kasacyjn\u261? oddali\u322?. W dniu [...].02.2015 r. Wojewoda [...] wyda\u322? postanowienie nr [...] ([...]), o odmowie przeprowadzenia dowodu z zezna\u324? \u347?wiadk\u243?w w tym post\u281?powaniu, o co wniesiono w pi\u347?mie z dnia [...].12.2014 r., wskazuj\u261?c na konieczno\u347?\u263? przes\u322?uchania \u347?wiadk\u243?w pod k\u261?tem "\u380?ycia w Polsce, w szczeg\u243?lno\u347?ci \u380?ycia prywatnego i relacji spo\u322?ecznych". Postanowienie to nie podlega\u322?o zaskar\u380?eniu i dor\u281?czono je pe\u322?nomocnikowi Strony. W toku prowadzonego post\u281?powania administracyjnego w I. instancji do Wojewody [...] wp\u322?yn\u281?\u322?y dodatkowe dokumenty obj\u281?te klauzul\u261? "Tajne". Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...].02.2015 r. Nr [...] ([...]) odm\u243?wi\u322? L. S. przegl\u261?dania dokument\u243?w, sporz\u261?dzania z nich notatek, kopii lub odpis\u243?w zawieraj\u261?cych informacje niejawne, kt\u243?rym zosta\u322?a nadana klauzula "Tajne". Cudzoziemiec w dniu z\u322?o\u380?y\u322? za\u380?alenie na to. postanowienie ponownie stwierdzaj\u261?c, \u380?e jest ono bezpodstawne i faktycznie pozbawiaj\u261?ce go jakiegokolwiek prawa do skutecznej obrony oraz wnosz\u261?c o "jego anulowanie". Zainteresowany ponownie wni\u243?s\u322? o stworzenie mu jakichkolwiek warunk\u243?w do sprawiedliwej obrony, kt\u243?rej jak podni\u243?s\u322?, ca\u322?kowicie zosta\u322? pozbawiony postanowieniem Wojewody [...]. Szef Urz\u281?du postanowieniem z dnia [...].04.2015 r. nr [...] utrzyma\u322? w mocy to postanowienie Wojewody ponownie wskazuj\u261?c, \u380?e przedmiotem zaskar\u380?onego postanowienia s\u261? informacje niejawne, kt\u243?rym nadano klauzul\u281?: "Tajne", dotycz\u261?ce prowadzonego post\u281?powania administracyjnego w sprawie cofni\u281?cia L. S. zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE, a zatem Organ rozpatruj\u261?cy spraw\u281? jest zobligowany do wy\u322?\u261?czenia ich jawno\u347?ci w stosunku do strony na podstawie art. 74 \u167? 1 k.p.a., z uwzgl\u281?dnieniem przepis\u243?w ustawy o ochronie informacji niejawnych w zakresie ochrony informacji oznaczonych klauzul\u261?: "Tajne". W tej sprawie wpadkowej Cudzoziemiec r\u243?wnie\u380? wni\u243?s\u322? skarg\u281? do Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Warszawie, kt\u243?ry wyrokiem z dnia 09.10.2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1949/15, skarg\u281? t\u281? oddali\u322?. Skarg\u281? kasacyjn\u261? wywiedzion\u261? do Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, S\u261?d ten oddali\u322? wyrokiem z dnia 22.06.2017 r., sygn. akt II OSK 3021/15. W dniu [...].04.2015 r. Wojewoda [...] wyda\u322? decyzj\u281? nr [...] ([...]), kt\u243?r\u261? cofn\u261?\u322? L. S. zezwolenie na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, udzielone w dniu [...].12.2008 r. przez Wojewod\u281? [...] decyzj\u261? nr [...]. W uzasadnieniu decyzji I. instancji sprawie stwierdzono, \u380?e zebrany materia\u322? dowodowy, m. in. w postaci informacji dostarczonych przez A., uzasadnia cofni\u281?cie Stronie posiadanego zezwolenia z uwagi na rzeczywiste i powa\u380?ne zagro\u380?enie dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. Organ I. instancji, kieruj\u261?c si\u281? brzmieniem art. 6 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, odst\u261?pi\u322? od uzasadnienia faktycznego decyzji w cz\u281?\u347?ci dotycz\u261?cej art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, stwierdzaj\u261?c, \u380?e wymagaj\u261? tego wzgl\u281?dy bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. Jednocze\u347?nie podano, \u380?e cofni\u281?cie Cudzoziemcowi tego zezwolenia b\u281?dzie mia\u322?o umiarkowany wp\u322?yw na jego \u380?ycie prywatne i zawodowe szczeg\u243?lnie, \u380?e jego najbli\u380?sza rodzina zamieszkuje poza Polsk\u261?, a interes spo\u322?eczny w tej sprawie ma pierwsze\u324?stwo przed interesem strony. Profesjonalny pe\u322?nomocnik Cudzoziemca z\u322?o\u380?y\u322? odwo\u322?anie od tej decyzji, w kt\u243?rym wni\u243?s\u322? o jej uchylenie w ca\u322?o\u347?ci i umorzenie post\u281?powania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ I. instancji. Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w postanowieniem z dnia [...].07.2015 r. nr [...] odm\u243?wi\u322? przegl\u261?dania dokument\u243?w zawieraj\u261?cych informacje niejawne, kt\u243?rym zosta\u322?a nadana klauzula: "Poufne". Pe\u322?nomocnik Strony z\u322?o\u380?y\u322? wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygni\u281?tej tym postanowieniem. Szef Urz\u281?du postanowieniem z dnia [...].10.2015 r. nr [...] utrzyma\u322? je w mocy. Na skutek wniesionej od tego rozstrzygni\u281?cia skargi do Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego, wyrokiem z dnia 25.05.2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 3802/15 S\u261?d ten skarg\u281? oddali\u322?, a Naczelny S\u261?d Administracyjny oddali\u322? skarg\u281? kasacyjn\u261? od tego wyroku (wyrok NSA z dnia 22.06.2017 r., sygn. akt II OSK 2271/16). W dniu [...].10.2015 r., po rozpoznaniu wniosku pe\u322?nomocnika L. S., o przeprowadzenie w post\u281?powaniu odwo\u322?awczym dowod\u243?w z zezna\u324? \u347?wiadk\u243?w: J. C., A. K., A. W., L. M., E. C., M. P., B. S., M. S., M. W., Z. B. oraz M. P. na okoliczno\u347?\u263? "dzia\u322?alno\u347?ci Skar\u380?\u261?cego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej" - Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w wyda\u322? postanowienie nr [...], w kt\u243?rym odm\u243?wi\u322? przeprowadzenia dowod\u243?w z zezna\u324? wymienionych os\u243?b. Nast\u281?pnie decyzj\u261? z dnia [...].10.2015 r. [...] Szef Urz\u281?du utrzyma\u322? w mocy decyzj\u281? Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], cofaj\u261?c\u261? L. S. zezwolenie na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Poda\u322?, \u380?e zebrany materia\u322? dowodowy uzasadnia cofni\u281?cie Stronie posiadanego dotychczas zezwolenia, z uwagi na bezpiecze\u324?stwo pa\u324?stwa. Organy obu instancji, kieruj\u261?c si\u281? art. 6 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, odst\u261?pi\u322?y od uzasadnienia faktycznego decyzji w cz\u281?\u347?ci dotycz\u261?cej art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, poniewa\u380? wymaga\u322?y tego wzgl\u281?dy bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. Cz\u281?\u347?\u263? materia\u322?u dowodowego w sprawie cofni\u281?cia L. S. zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE stanowi\u261? \u8211? jak ju\u380? wskazano - dokumenty opatrzone klauzul\u261? "Tajne". Szef Urz\u281?du poinformowa\u322?, \u380?e na skutek odst\u261?pienia, w uzasadnieniu niniejszej decyzji nie przywo\u322?ano wyra\u378?nie konkretnych okoliczno\u347?ci faktycznych, z kt\u243?rych wynika podstawa bezpo\u347?redniego wnioskowania Organu o tym, \u380?e pobyt Cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi rzeczywiste i powa\u380?ne zagro\u380?enie dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. Poj\u281?cie bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa, u\u380?yte w art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, i stanowi\u261?ce, jak wynika z wyk\u322?adni gramatycznej tego przepisu, samodzielny przedmiot ochrony (dwukrotne u\u380?ycie w nim sp\u243?jnik\u243?w "lub" charakterystycznych dla alternatywy zwyk\u322?ej), jest bezpo\u347?rednio zwi\u261?zane z poj\u281?ciem bezpiecze\u324?stwa publicznego. Zwraca si\u281? r\u243?wnie\u380? uwag\u281? na r\u243?\u380?nic\u281? pomi\u281?dzy poj\u281?ciem "porz\u261?dek publiczny" i "bezpiecze\u324?stwo publiczne", kt\u243?ra wyra\u380?a si\u281? w stopniu naruszenia prawa, kt\u243?re to zachowanie, przy odpowiednio powa\u380?nym z\u322?amaniu norm prawnych, mo\u380?e przybra\u263? posta\u263? zagra\u380?aj\u261?cego bezpiecze\u324?stwu pa\u324?stwa. Szef Urz\u281?du podkre\u347?li\u322?, \u380?e bezpiecze\u324?stwo pa\u324?stwa w rozumieniu art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach stanowi element sk\u322?adowy poj\u281?cia bezpiecze\u324?stwa publicznego, o kt\u243?rym mowa w art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycz\u261?cej statusu obywateli pa\u324?stw trzecich b\u281?d\u261?cych rezydentami d\u322?ugoterminowymi (Dz. U. UE. L.2004.16.44). Bezpiecze\u324?stwu pa\u324?stwa b\u281?d\u261? zatem zagra\u380?a\u322?y m. in., a wi\u281?c nie wy\u322?\u261?cznie, czyny zabronione, kt\u243?re zosta\u322?y okre\u347?lone w rozdziale XVII Kodeksu karnego (Przest\u281?pstwa przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej) i art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o Agencji Bezpiecze\u324?stwa Wewn\u281?trznego i Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2010 r. Nr. 29, poz. 154 ze zm.). B\u281?d\u261? zagra\u380?a\u322?y r\u243?wnie\u380? przyk\u322?adowo zachowania godz\u261?ce w dobra prawne wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy (bezpiecze\u324?stwo wewn\u281?trzne pa\u324?stwa oraz jego porz\u261?dek konstytucyjny, a w szczeg\u243?lno\u347?ci w suwerenno\u347?\u263? i mi\u281?dzynarodow\u261? pozycj\u281?, niepodleg\u322?o\u347?\u263? i nienaruszalno\u347?\u263? jego terytorium). Na wag\u281? i charakter zagro\u380?enia stwarzanego przez cudzoziemca mo\u380?na tak\u380?e patrze\u263? poprzez pryzmat d\u243?br chronionych w art. 5 ust. 2 ustawy o ochronie informacji niejawnych. W ocenie Organu odwo\u322?awczego zachowania stanowi\u261?ce podstaw\u281? oceny o istnieniu zagro\u380?enia dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa nie musz\u261? by\u263? przedmiotem uprzedniej oceny prawnokarnej w prawomocnym wyroku s\u261?du. Szef Urz\u281?du nie podzieli\u322? zawartego w odwo\u322?aniu argumentu, \u380?e Cudzoziemiec - z uwagi na upublicznienie informacji na jego temat w mediach - nie b\u281?dzie w przysz\u322?o\u347?ci stanowi\u322? zagro\u380?enia dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa i w zwi\u261?zku z tym nie nale\u380?y orzeka\u263? o cofni\u281?ciu mu zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE. Jednocze\u347?nie odst\u261?pi\u322? od bardziej szczeg\u243?\u322?owego uzasadnienia w tym zakresie, z uwagi na tre\u347?\u263? art. 6 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Wyja\u347?ni\u322?, \u380?e odmienne dzia\u322?anie Organu, prowadzi\u322?oby niew\u261?tpliwie do ujawnienia tre\u347?ci materia\u322?\u243?w niejawnych, stanowi\u261?cych elementy materia\u322?u dowodowego, w szczeg\u243?lno\u347?ci materia\u322?\u243?w, kt\u243?rym nadana zosta\u322?a klauzula "Tajne". Jednocze\u347?nie Organ zwr\u243?ci\u322? uwag\u281?, \u380?e kwestia dost\u281?pu Cudzoziemca i jego pe\u322?nomocnika do tej cz\u281?\u347?ci akt administracyjnych, na kt\u243?r\u261? sk\u322?adaj\u261? si\u281? materia\u322?y niejawne o klauzuli "Tajne" oraz "Poufne", zosta\u322?a rozstrzygni\u281?ta w trzech ostatecznych postanowieniach Szefa Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w. Doda\u322?, \u380?e Organ rozpatruj\u261?cy spraw\u281? by\u322? i jest zobligowany do wy\u322?\u261?czenia jawno\u347?ci dokument\u243?w zawieraj\u261?cych informacje niejawne, kt\u243?rym zosta\u322?a nadana klauzula: "Tajne" w stosunku do strony oraz os\u243?b dzia\u322?aj\u261?cych w jej imieniu na podstawie art. 74 \u167? 1 k.p.a., z uwzgl\u281?dnieniem przepis\u243?w ustawy o ochronie informacji niejawnych w zakresie ochrony informacji oznaczonych klauzul\u261?: "Tajne". Szef Urz\u281?du zaznaczy\u322?, \u380?e og\u243?lna zasada nakazuj\u261?ca umo\u380?liwienie stronie wgl\u261?du w akta sprawy, sporz\u261?dzanie z nich notatek, kopii lub odpis\u243?w, wyra\u380?ona w art. 73 \u167? 1 i 2 Kpa jest ograniczona poprzez brzmienie art. 74 \u167? 1 k.p.a., kt\u243?ry wyklucza stosowanie art. 73 k.p.a. m.in. do dokument\u243?w zawieraj\u261?cych informacje niejawne, kt\u243?rym zosta\u322?a nadana klauzula "Tajne". W niniejszej sprawie Organ I. instancji pouczy\u322? Stron\u281? o prawie wynikaj\u261?cym z art. 10 \u167? 1 k.p.a., kt\u243?re to prawo jednak na mocy art. 74 \u167? 1 k.p.a. jest ograniczone co do mo\u380?liwo\u347?ci zapoznania si\u281? przez stron\u281? z dokumentami zawieraj\u261?cymi informacje niejawne, kt\u243?rym zosta\u322?a nadana klauzula "Tajne". Poda\u322?, \u380?e nie jest prawd\u261?, i\u380? Strona nie mia\u322?a wgl\u261?du w jakiekolwiek dokumenty dotycz\u261?ce jej sprawy, gdy\u380? nadano im klauzul\u281? "Tajne". Dokumenty zawieraj\u261?ce informacje niejawne, kt\u243?rym zosta\u322?a nadana klauzula "Tajne" stanowi\u261? cz\u281?\u347?\u263? akt sprawy o cofni\u281?cie Cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE, a nie ca\u322?o\u347?\u263?, jak sugerowano w odwo\u322?aniu. Szef Urz\u281?du wyja\u347?ni\u322?, \u380?e w dniu [...].11.2014 r. oraz w dniu [...].12.2014 r. Strona zosta\u322?a zapoznana z aktami post\u281?powania o cofni\u281?cie jej zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE, poza dokumentami zawieraj\u261?cymi informacje niejawne, kt\u243?rym zosta\u322?a nadana klauzula "Tajne" i "Poufne", prze zastosowanie zasady okre\u347?lonej w art. 74 k.p.a., kt\u243?ra powszechnie obowi\u261?zuje w post\u281?powaniach administracyjnych i dotyczy tak\u380?e obywateli polskich (nie tylko cudzoziemc\u243?w). Wyja\u347?niono te\u380?, \u380?e organy administracji nie maj\u261? mo\u380?liwo\u347?ci "og\u243?lnikowego" - jak to okre\u347?li\u322? pe\u322?nomocnik Strony - wskazania szkodliwych dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa polskiego dzia\u322?a\u324? cudzoziemca, kt\u243?re uzasadniaj\u261? stwierdzenie, i\u380? zachodzi wobec niego przes\u322?anka z art. 215 ust. 1 pkt 2 powo\u322?anej ustawy, gdy\u380? wi\u261?za\u322?oby si\u281? to z nieuprawnionym ujawnieniem informacji niejawnych. Organ odwo\u322?awczy wyja\u347?ni\u322? te\u380?, \u380?e w niniejszej sprawie poprzez wydanie decyzji Organu I. instancji nie dosz\u322?o do naruszenia art. 51 ust. 3 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i takiego naruszenia nie powoduje wydanie niniejszej decyzji ostatecznej. Stwierdzi\u322? tak\u380?e, i\u380? stosownie do art. 10 dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycz\u261?cej statusu obywateli pa\u324?stw trzecich b\u281?d\u261?cych rezydentami d\u322?ugoterminowymi, ka\u380?da decyzja o cofni\u281?ciu statusu rezydenta d\u322?ugoterminowego zawiera uzasadnienie, obywatel pa\u324?stwa trzeciego jest o niej powiadamiany, zgodnie z procedurami dotycz\u261?cymi powiadamiania na mocy odpowiedniego prawa krajowego, powiadomienie okre\u347?la przys\u322?uguj\u261?ce \u347?rodki odwo\u322?awcze oraz terminy do ich wniesienia, a w przypadku cofni\u281?cia statusu rezydenta d\u322?ugoterminowego, osobie zainteresowanej przys\u322?uguje prawo do wniesienia \u347?rodka zaskar\u380?enia w danym Pa\u324?stwie Cz\u322?onkowskim. Zdaniem Organu odwo\u322?awczego decyzja I. instancji wype\u322?nia\u322?a wszystkie wymogi wskazane w tej dyrektywie. Cudzoziemiec pozna\u322? te\u380? wnioski p\u322?yn\u261?ce z dokument\u243?w niejawnych, tj. stanowienie przez niego powa\u380?nego i rzeczywistego zagro\u380?enia dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. Zasadnicze elementy procesu my\u347?lowego, kt\u243?ry doprowadzi\u322? do kwestionowanego przez niego rozstrzygni\u281?cia zosta\u322?y zatem \u8211? zdaniem Szefa Urz\u281?du - wobec niego (oraz wobec dzia\u322?aj\u261?cego w jego imieniu pe\u322?nomocnika) ujawnione. Jak podkre\u347?li\u322? Szef Urz\u281?du - wbrew temu co twierdzi pe\u322?nomocnik Strony - nie zosta\u322? naruszony art. 81 k.p.a., gdy\u380? relacji pomi\u281?dzy art. 74 \u167? 1 k.p.a. i art. 81 k.p.a. nie mo\u380?na wyk\u322?ada\u263? wy\u322?\u261?cznie przez pryzmat art. 10 ustawy o cudzoziemcach - nie jest to bowiem jedyny przypadek, gdy zasada z art. 81 k.p.a., tj. zasada umo\u380?liwienia stronie post\u281?powania administracyjnego wypowiedzenia si\u281? co do wszystkich zebranych dowod\u243?w, nie ma pe\u322?nego zastosowania. Art. 10 ustawy o cudzoziemcach ustanawia powa\u380?ny wyj\u261?tek od tej zasady, kt\u243?ry nie jest jednak w \u380?aden spos\u243?b zwi\u261?zany z rodzajem materia\u322?u dowodowego, czy wynikaj\u261?cymi z innych przepis\u243?w prawa ograniczeniami w dost\u281?pie do niego. Podstawa niestosowania tego przepisu sprowadza si\u281? do tego, \u380?e cudzoziemiec b\u281?d\u261?cy stron\u261? post\u281?powania przebywa za granic\u261? i do prowadzenia sprawy nie ustanowi\u322? pe\u322?nomocnika zamieszka\u322?ego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W niniejszym post\u281?powaniu faktyczne ograniczenie w mo\u380?liwo\u347?ci pe\u322?nej realizacji uprawnienia procesowego Strony, wynikaj\u261?cego z art. 81 k.p.a. wynika z innego przepisu kodeksowego, tj. art. 74 \u167? 1 k.p.a., a zatem przepisu stanowi\u261?cego ograniczenie w dost\u281?pie dla strony do cz\u281?\u347?ci akt administracyjnych. Zastosowanie tego przepisu mia\u322?o miejsce w trzech postanowieniach ostatecznych Szefa Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w. W ocenie Szefa Urz\u281?du, nie dosz\u322?o tak\u380?e do naruszenia prawa Cudzoziemca do obrony. Organ odwo\u322?awczy bada i rozstrzyga spraw\u281? w ca\u322?o\u347?ci z poszanowaniem zasady praworz\u261?dno\u347?ci i prawdy materialnej. Odwo\u322?anie od decyzji Organu I. instancji jest podaniem wysoce odformalizowanym, a stosowanie prawa materialnego i przepis\u243?w proceduralnych reguluj\u261?cych prowadzenie post\u281?powania administracyjnego (przepisy Kodeksu post\u281?powania administracyjnego, przepisy ustawy o cudzoziemcach) mo\u380?e zosta\u263? skontrolowane przez Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Warszawie, kt\u243?ry tak\u380?e nie jest zwi\u261?zany granicami zarzut\u243?w i w wniosk\u243?w zawartych skardze oraz powo\u322?ywanej w niej podstaw\u261? prawn\u261?. Pomimo zmiany w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 \u8211? zwanej dalej P.p.s.a.), wprowadzonej na mocy art. 1 pkt 33 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r.. poz. 658) z dniem 15 sierpnia 2015 r., dotychczasowy zakres s\u261?dowej kontroli, istotny dla omawianego zagadnienia \u8211? zdaniem Szefa Urz\u281?du - nie uleg\u322? zmianie. Zmiana ta nie dotyczy bowiem kontroli decyzji administracyjnych czy postanowie\u324? w rozumieniu art. 3 \u167? 2 pkt 2 P.p.s.a., tylko indywidualnych interpretacji przepis\u243?w prawa podatkowego. Szef Urz\u281?du nie zgodzi\u322? si\u281? te\u380? z zarzutem pe\u322?nomocnika Cudzoziemca co do wadliwej implementacji do polskiego porz\u261?dku prawnego art. 10 ust. 2 i art. 12 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycz\u261?cej statusu obywateli pa\u324?stw trzecich b\u281?d\u261?cych rezydentami d\u322?ugoterminowymi w zakresie prawa do wniesienia \u347?rodka zaskar\u380?enia. Odnosz\u261?c si\u281? do tre\u347?ci za\u322?\u261?czonego do odwo\u322?ania wydruku wyroku Sp\u233?cial Immigration Appeal Commission (Specjalna Komisja Odwo\u322?awcza ds. Imigracyjnych) z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. SC/103/2010 wraz z t\u322?umaczeniem przysi\u281?g\u322?ym z dnia 12.05.2015 r., Organ wskaza\u322?, \u380?e zosta\u322?o ono podj\u281?te w innym pa\u324?stwie, innym systemie prawnym i w innych okoliczno\u347?ciach faktycznych, wobec czego nie mo\u380?e mie\u263? bezpo\u347?redniego wp\u322?ywu na tre\u347?\u263? decyzji administracyjnych wydawanych przez organy polskie. Wyja\u347?ni\u322?, \u380?e w brytyjskim systemie prawnym odwo\u322?ania od decyzji Sekretarza Stanu w Ministerstwie Spraw Wewn\u281?trznych dot. m. in. wydalenia cudzoziemc\u243?w, s\u261? rozpoznawane przez Specjaln\u261? Komisj\u281? Odwo\u322?awcz\u261? ds. Imigracyjnych i nie podlegaj\u261? kontroli s\u261?dowej. Na poparcie swego stanowiska powo\u322?a\u322? tez\u281? z uzasadnienia wyroku NSA z dnia 14.12.2011 r., sygn. akt II OSK 2293/10 (niepubl.), wskazuj\u261?c\u261?, \u380?e "dopuszczalno\u347?\u263? przyjmowania dodatkowych rygor\u243?w wynikaj\u261?cych z potrzeby zachowania poufno\u347?ci informacji ze wzgl\u281?du na interes pa\u324?stwa jest uznawana nie tylko w polskim systemie prawnym. W \u347?wietle postanowie\u324? Rekomendacji Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 1402 (1999) o wewn\u281?trznych s\u322?u\u380?bach bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stw cz\u322?onkowskich rady Europy, s\u261?dy powinny by\u263? uprawnione do wykonywania szerokiej kontroli ex post facto, a osoby uwa\u380?aj\u261?ce, \u380?e ich prawa zosta\u322?y pogwa\u322?cone dzia\u322?aniami organ\u243?w bezpiecze\u324?stwa winny mie\u263? mo\u380?liwo\u347?\u263? dochodzenia swych roszcze\u324? przed s\u261?dami lub innymi organami wykonuj\u261?cymi w\u322?adz\u281? s\u261?downicz\u261?. (...) Zgodnie z powy\u380?sz\u261? rekomendacj\u261? po\u380?\u261?dane by\u322?oby, aby wszelkie spory i w\u261?tpliwo\u347?ci dotycz\u261?ce w\u322?adzy wewn\u281?trznej s\u322?u\u380?by bezpiecze\u324?stwa do nieudost\u281?pniania informacji by\u322?y przedmiotem kontroli s\u261?dowej. Ustanowienie wyj\u261?tk\u243?w od obowi\u261?zku umo\u380?liwienia stronie zapoznania si\u281? z aktami sprawy przewiduje Rekomendacja (2004)20 w sprawie s\u261?dowej kontroli akt\u243?w administracyjnych (...), kt\u243?ra zezwala na stosowanie specjalnych \u347?rodk\u243?w ochrony w stosunku do dokument\u243?w zawieraj\u261?cych informacje utajnione, np. w zwi\u261?zku z potrzeb\u261? ochrony bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. Szef Urz\u281?du nadmieni\u322?, \u380?e Wojewoda [...], po zapoznaniu si\u281? z materia\u322?em zawieraj\u261?cym informacje niejawne o klauzuli "Tajne" przes\u322?anym za wnioskiem Szefa A. o cofni\u281?cie Cudzoziemcowi przedmiotowego zezwolenia, wszcz\u261?\u322? post\u281?powanie w tej sprawie, cho\u263? m\u243?g\u322? - zgodnie z obowi\u261?zuj\u261?cymi przepisami - odm\u243?wi\u263? wszcz\u281?cia, gdyby uzna\u322?, \u380?e przedstawione przez Szefa A. dokumenty nie s\u261? wystarczaj\u261?ce do zainicjowania i prowadzenia post\u281?powania, wzgl\u281?dnie m\u243?g\u322? post\u281?powanie umorzy\u263?. Organy obu instancji uzna\u322?y ponadto, \u380?e materia\u322? niejawny nie ma zawy\u380?onej klauzuli tajno\u347?ci i stanowi ca\u322?o\u347?\u263?, kt\u243?rej nie nale\u380?y dzieli\u263? na odr\u281?bne cz\u281?\u347?ci, tj. informacje znane stronie, informacje znane powszechnie i inne, z kt\u243?rych nale\u380?a\u322?oby zdj\u261?\u263? klauzul\u281?, o co w odwo\u322?aniu wnioskuje pe\u322?nomocnik strony. Organ podkre\u347?li\u322?, \u380?e przeprowadzenie takiego podzia\u322?u materia\u322?u tajnego, wi\u261?za\u322?oby si\u281? z konieczno\u347?ci\u261? zapoznania Cudzoziemca z ca\u322?o\u347?ci\u261? materia\u322?u niejawnego, co by\u322?oby niedopuszczalne. Odnosz\u261?c si\u281? z kolei do zarzutu naruszenia art. 107 k.p.a. w odniesieniu do stosowania art. 27 ust. 15a ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpiecze\u324?stwa Wewn\u281?trznego oraz Agencji Wywiadu (j. t. Dz. U. z 2010 Nr 29 poz. 154 ze zm.) Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w, po przeprowadzeniu analizy ca\u322?o\u347?ci zgromadzonego materia\u322?u dowodowego, w tym w szczeg\u243?lno\u347?ci materia\u322?\u243?w, na kt\u243?re sk\u322?adaj\u261? si\u281? dokumenty obj\u281?te klauzul\u261? "Tajne" oraz "Poufne", nie stwierdzi\u322?, aby zosta\u322?y one uzyskane, wytworzone czy wykorzystane w spos\u243?b niezgodny z obowi\u261?zuj\u261?cymi przepisami prawa, w tym r\u243?wnie\u380? z ustaw\u261? o A. i A. Sformu\u322?owanie za\u347? takiego wniosku, nie wymaga\u322?o przeprowadzenia \u380?adnego uzupe\u322?niaj\u261?cego post\u281?powania wyja\u347?niaj\u261?cego. Szef Urz\u281?du stwierdzi\u322? tak\u380?e - odnosz\u261?c si\u281? do zarzutu u\u380?ycia przez Wojewod\u281? [...] poj\u281?cia "stopie\u324? konkretno\u347?ci" materia\u322?u dowodowego w uzasadnieniu decyzji I. instancji - \u380?e nie jest ono poj\u281?ciem kodeksowym, co jednak nie stoi na przeszkodzie u\u380?ywaniu go w tre\u347?ci rozstrzygni\u281?cia. Wyra\u380?eniem tym Organ I. instancji opisowo odni\u243?s\u322? si\u281? do materia\u322?u dowodowego w sprawie. Zdaniem Organu odwo\u322?awczego, post\u281?powanie administracyjne przeprowadzono zgodnie z zapisami art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. i by\u322?o ono reakcj\u261? Organu na twierdzenia Strony. Natomiast sugerowany przez pe\u322?nomocnika Strony dowodowy spos\u243?b weryfikacji \u378?r\u243?de\u322? informacji niejawnych poprzez m. in. przes\u322?uchanie funkcjonariuszy A. jest niedopuszczalny, z uwagi na konieczno\u347?\u263? ochrony d\u243?br prawnie chronionych, wskazanych w art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych ("Chronione bez wzgl\u281?du na up\u322?yw czasu, z zastrze\u380?eniem ust. 2, s\u261? dane mog\u261?ce doprowadzi\u263? do identyfikacji funkcjonariuszy, \u380?o\u322?nierzy \u322?ub pracownik\u243?w s\u322?u\u380?b i instytucji, uprawnionych do wykonywania na podstawie ustawy czynno\u347?ci operacyjno-rozpoznawczych jako funkcjonariuszy, \u380?o\u322?nierzy lub pracownik\u243?w wykonuj\u261?cych te czynno\u347?ci; dane mog\u261?ce doprowadzi\u263? do identyfikacji os\u243?b, kt\u243?re udzieli\u322?y pomocy w zakresie czynno\u347?ci operacyjno-rozpoznawczych s\u322?u\u380?bom i instytucjom uprawnionym do ich wykonywania na podstawie ustawy; informacje niejawne uzyskane od organ\u243?w innych pa\u324?stw lub organizacji mi\u281?dzynarodowych, je\u380?eli taki by\u322? warunek ich udost\u281?pnienia"). Czyni\u322?oby to ochron\u281? tych informacji iluzoryczn\u261?, gdyby cudzoziemiec lub jego pe\u322?nomocnik mia\u322? mo\u380?liwo\u347?\u263? (zgodnie z art. 79 k.p.a.) zosta\u263? poinformowany o dowodzie z przes\u322?uchania takiego \u347?wiadka lub uczestniczy\u263? w przes\u322?uchaniu go. Ponadto w art. 82 pkt 2 k.p.a. znajduje si\u281? zapis, \u380?e \u347?wiadkami nie mog\u261? by\u263? osoby obowi\u261?zane do zachowania w tajemnicy informacji niejawnych na okoliczno\u347?ci obj\u281?te tajemnic\u261?, je\u380?eli nie zosta\u322?y w trybie okre\u347?lonym obowi\u261?zuj\u261?cymi przepisami zwolnione od obowi\u261?zku zachowania tej tajemnicy. Nadmieniono te\u380?, \u380?e w toku post\u281?powania odwo\u322?awczego pe\u322?nomocnik Strony wni\u243?s\u322? o przes\u322?uchanie szeregu os\u243?b w charakterze \u347?wiadk\u243?w na okoliczno\u347?\u263? dzia\u322?alno\u347?ci jego mocodawcy \u8211? L. S. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek ten uzasadniono tre\u347?ci\u261? wypowiedzi przedstawicieli A., z kt\u243?rych wynika\u322?o, \u380?e wszcz\u281?cie post\u281?powania o cofni\u281?cie Cudzoziemcowi przedmiotowego zezwolenia, spowodowane by\u322?o jego rzekom\u261? dzia\u322?alno\u347?ci\u261? propagandow\u261?. W ocenie pe\u322?nomocnika Strony, Organ nie m\u243?g\u322? przyj\u261?\u263? za prawdziwe, bez jakiejkolwiek weryfikacji, twierdze\u324? A. i odrzuci\u263? bez jakiejkolwiek weryfikacji twierdze\u324? Cudzoziemca, szczeg\u243?lnie, \u380?e do\u347?wiadczenie \u380?yciowe uczy, i\u380? strony przedstawiaj\u261? dowody w spos\u243?b tendencyjny i czasami staraj\u261? si\u281? wprowadzi\u263? w b\u322?\u261?d S\u261?d lub Organy administracji. Wskazano, \u380?e z tak\u261? sytuacj\u261? mo\u380?emy mie\u263? do czynienia w przedmiotowej sprawie, szczeg\u243?lnie, \u380?e dokumenty, na kt\u243?re powo\u322?uje si\u281? ABW s\u261? opatrzone klauzul\u261? tajno\u347?ci, co wy\u322?\u261?cza mo\u380?liwo\u347?\u263? polemizowania z nimi oraz wykazania, \u380?e powo\u322?ane przez Wnioskodawc\u281? fakty s\u261? nieprawdziwe. Jego celem by\u322?o skonfrontowanie z uzyskanymi w wyniku tych czynno\u347?ci zeznaniami tre\u347?ci informacji niejawnych o okoliczno\u347?ciach, maj\u261?cych w ocenie Organu wnioskuj\u261?cego, stanowi\u263? podstaw\u281? do oceny, \u380?e Cudzoziemiec stanowi rzeczywiste i powa\u380?ne zagro\u380?enie dla obronno\u347?ci i bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. Szef Urz\u281?du (k. 208 - 211) odm\u243?wi\u322? przeprowadzenia \u380?\u261?danych dowod\u243?w z uwagi na to, \u380?e rodzaj i charakter okoliczno\u347?ci wynikaj\u261?cych z posiadanych przez Organ informacji niejawnych, pozwala\u322? na jednoznaczne stwierdzenie, i\u380? nawet pozytywna weryfikacja tezy dowodowej, tj. \u380?e dzia\u322?alno\u347?\u263? zawodowa Cudzoziemca jest znana w \u347?rodowiskach politycznych, dziennikarskich i opiniotw\u243?rczych, nie mog\u322?aby mie\u263? znaczenia dla oceny maj\u261?cych zastosowanie w sprawie przepis\u243?w prawa materialnego. W zwi\u261?zku z powy\u380?szym przeprowadzenie ww. dowod\u243?w przez Szefa Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w nie by\u322?oby celowe. Tak\u261? te\u380? ocen\u281? podtrzyma\u322? w swej decyzji. Nadmieniono, \u380?e w trakcie post\u281?powania odwo\u322?awczego Cudzoziemiec z\u322?o\u380?y\u322? pismo (akta administracyjne Szefa Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w, k. 159 - 163), w kt\u243?rym podkre\u347?li\u322?, \u380?e nigdy nie wsp\u243?\u322?pracowa\u322? z \u380?adnymi s\u322?u\u380?bami specjalnymi ani z wywiadem, o co zosta\u322? oskar\u380?ony w artykule pana A. S. pt. "[...]", zamieszczonym w "[...]". Odnosz\u261?c si\u281? do stwierdzenia zawartego w tym artykule, \u380?e stara\u322? si\u281? "zdobywa\u263? informacje dotycz\u261?ce systemu komunikowania si\u281? administracji rz\u261?dowej i samorz\u261?dowej z obywatelami" oraz "interesowa\u322? go sto\u322?eczny ratusz oraz [...] Urz\u261?d Wojew\u243?dzki" Cudzoziemiec nades\u322?a\u322? materia\u322? w j\u281?zyku [...] (na \u380?\u261?danie Organu przet\u322?umaczony nast\u281?pnie na j\u281?zyk polski), zawieraj\u261?cy przygotowany przez niego w czerwcu 2012 r. dla w\u322?adz [...], na podstawie jawnych i og\u243?lnodost\u281?pnych informacji, 25-stronnicowy raport o komunikacji polskich w\u322?adz lokalnych z obywatelami. Wskaza\u322?, i\u380? w sprawozdaniu tym zawar\u322? pozytywne przyk\u322?ady i do\u347?wiadczenia z Polski w tym zakresie i nie rozumie w jaki spos\u243?b mia\u322?oby ono zaszkodzi\u263? bezpiecze\u324?stwu narodowemu naszego kraju. Analiza tego dokumentu \u8211? jak podkre\u347?li\u322? Szef Urz\u281?du - wykaza\u322?a, \u380?e zawiera on informacje dotycz\u261?ce kontaktowania si\u281? administracji rz\u261?dowej i samorz\u261?dowej w [...] ze spo\u322?ecze\u324?stwem i jest potwierdzeniem wykonywania przez Cudzoziemca (o ile jest on autorem tego raportu, gdy\u380? w aktach sprawy brak jest potwierdzenia tego faktu, poza stwierdzeniem Cudzoziemca) dodatkowej pracy w Polsce, poza prac\u261? korespondenta zagranicznego. Podano, \u380?e tre\u347?\u263? tego raportu, podobnie jak twierdzenia samego Cudzoziemca zawarte w pi\u347?mie z dnia [...] lipca 2015 r., nie maj\u261? jednak wp\u322?ywu na ocen\u281? dzia\u322?a\u324? Cudzoziemca w Polsce, z uwagi na rodzaj i charakter okoliczno\u347?ci wynikaj\u261?cych z dokument\u243?w niejawnych, stanowi\u261?cych cz\u281?\u347?\u263? materia\u322?u dowodowego. Ponadto - jak podano - Cudzoziemiec wskaza\u322?, \u380?e jego sprawa zosta\u322?a poruszona w dw\u243?ch oficjalnych sprawozdaniach Organizacji Bezpiecze\u324?stwa i Wsp\u243?\u322?pracy w Europie, odnosz\u261?cych si\u281? do narusze\u324? praw cz\u322?owieka i praw dziennikarzy na terytorium pa\u324?stw cz\u322?onkowskich tej organizacji. Wydruk raportu OBWE z dnia 18.06.2015 r. w j\u281?zyku [...], w kt\u243?rym znajduje si\u281? po\u347?wi\u281?cony sprawie Cudzoziemca akapit, do\u322?\u261?czono do akt sprawy (k. 79 - 133, t\u322?umaczenie stosownego akapitu z j\u281?zyka [...] na j\u281?zyk polski, k. 172). Dokument ten nie stanowi\u322? jednak - w ocenie Szefa Urz\u281?du - dowodu na okoliczno\u347?ci relewantne dla rozstrzygni\u281?cia sprawy, a wskazywa\u322? na rodzaj, form\u281? i przedmiot aktywno\u347?ci organizacji mi\u281?dzynarodowej jak\u261? jest OBWE, do kt\u243?rej zada\u324? nale\u380?y m. in. monitorowanie przestrzegania praw cz\u322?owieka w poszczeg\u243?lnych pa\u324?stwach. Podobnie, je\u347?li chodzi o list J. C. (J. C. - wed\u322?ug zapisu u\u380?ytego przez t\u322?umacza przysi\u281?g\u322?ego j\u281?zyka [...]), doktora nauk prawnych, by\u322?ego premiera [...], obecnie adwokata, kt\u243?rego orygina\u322? oraz przysi\u281?g\u322?e t\u322?umaczenie z j\u281?zyka [...] na j\u281?zyk polski (akta administracyjne Szefa Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w, k. 202 - 204) zosta\u322?o do\u322?\u261?czone do pisma pe\u322?nomocnika Cudzoziemca z dnia [...].09.2015 r. Szef Urz\u281?du zapozna\u322? si\u281? z owym dokumentem prywatnym. Zawarte w li\u347?cie informacje dotycz\u261? zawodowych i osobistych kontakt\u243?w L. S. z jego autorem na terytorium Republiki [...], maj\u261? charakter og\u243?lnikowy i subiektywny, a w szczeg\u243?lno\u347?ci nie podwa\u380?aj\u261? istnienia okoliczno\u347?ci wynikaj\u261?cych z dokument\u243?w niejawnych, stanowi\u261?cych element materia\u322?u dowodowego.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do kolejnej kwestii poruszonej w odwo\u322?aniu (pkt 10), nale\u380?y podnie\u347?\u263?, \u380?e stosownie do motywu 8 dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycz\u261?cej statusu obywateli pa\u324?stw trzecich, b\u281?d\u261?cych rezydentami d\u322?ugoterminowymi (Dz.U. UE L z dnia 23 stycznia 2004 r. z p\u243?\u378?n. zm.) obywatele pa\u324?stw trzecich, kt\u243?rzy pragn\u261? uzyska\u263? i utrzyma\u263? status rezydenta d\u322?ugoterminowego, nie powinni stanowi\u263? zagro\u380?enia dla porz\u261?dku publicznego lub bezpiecze\u324?stwa publicznego. Podano, \u380?e dla wyk\u322?adni art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach w \u347?wietle art. 9 ust. 3 cyt. dyrektywy "Pa\u324?stwa Cz\u322?onkowskie mog\u261? przewidzie\u263?, \u380?e rezydent d\u322?ugoterminowy traci status rezydenta d\u322?ugoterminowego, je\u380?eli stanowi on zagro\u380?enie dla porz\u261?dku publicznego, ze wzgl\u281?du na powag\u281? pope\u322?nionych przez niego przest\u281?pstw, je\u380?eli zagro\u380?enie nie stanowi powodu do wydalenia w rozumieniu art. 12") i art. 12 tej dyrektywy ("Ochrona przed wydaleniem") istotne jest to, \u380?e w polskim krajowym porz\u261?dku prawnym przewidziano, \u380?e wobec cudzoziemca posiadaj\u261?cego zezwolenie na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE nie mo\u380?e zosta\u263? wydana decyzja o zobowi\u261?zaniu do powrotu (art. 303 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach). Dopiero w przypadku cofni\u281?cia ww. zezwolenia decyzj\u261? ostateczn\u261? owa prawna (bezwzgl\u281?dna) przeszkoda znika. Przepisy dyrektywy (art. 12) pozwalaj\u261? pa\u324?stwom cz\u322?onkowskim na przewidzenie w swoich krajowych porz\u261?dkach prawnych rozwi\u261?za\u324? bardziej restrykcyjnych dla obywateli pa\u324?stw trzecich ni\u380? to, kt\u243?re zosta\u322?o przewidziane w obowi\u261?zuj\u261?cej ustawie o cudzoziemcach, gdy\u380? pozwalaj\u261? na wydalenie cudzoziemca posiadaj\u261?cego zezwolenie na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE bez uprzedniego cofni\u281?cia tego zezwolenia (utraty tego uprawnienia). Niew\u261?tpliwie, rozwi\u261?zanie zawarte w polskich przepisach jest dla cudzoziemc\u243?w bardziej korzystne. Co za\u347? za tym idzie to to, \u380?e skoro prawodawca unijny zezwoli\u322? pa\u324?stwom cz\u322?onkowskim na to, aby mog\u322?y one rozstrzyga\u263? indywidualnie o wydaleniu obywateli pa\u324?stw trzecich stanowi\u261?cych faktyczne i wystarczaj\u261?co powa\u380?ne zagro\u380?enie dla porz\u261?dku publicznego lub bezpiecze\u324?stwa publicznego, to stosuj\u261?c w takim przypadku wnioskowanie a fortiori w postaci a maiori ad minus nale\u380?y stwierdzi\u263?, \u380?e zezwoli\u322? r\u243?wnie\u380? na przewidzenie skutk\u243?w bli\u380?ej id\u261?cych, tj. utraty statusu rezydenta d\u322?ugoterminowego, o kt\u243?rym mowa w art. 9 Dyrektywy. Przyj\u281?cie argumentacji pe\u322?nomocnika Cudzoziemca prowadzi\u322?oby \u8211? zdaniem Szefa Urz\u281?du - do nieuprawnionego wniosku, \u380?e utrata statusu rezydenta d\u322?ugoterminowego (w przypadku polskiego krajowego porz\u261?dku prawnego t\u281? rol\u281? spe\u322?nia instytucja cofni\u281?cia zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE), mog\u322?aby nast\u261?pi\u263? tylko w przypadku istnienia zagro\u380?enia z uwagi na dotychczasow\u261? karalno\u347?\u263? za czyny zabronione b\u281?d\u261?ce przest\u281?pstwami, a nie mog\u322?aby nast\u261?pi\u263? z powodu istnienia stanu, w kt\u243?rym konkretny cudzoziemiec stanowi faktyczne i wystarczaj\u261?co powa\u380?ne zagro\u380?enie dla porz\u261?dku publicznego lub bezpiecze\u324?stwa publicznego. Prawodawca unijny sam przewidzia\u322? pewn\u261? stopniowalno\u347?\u263? zagro\u380?enia, kt\u243?re \u378?r\u243?d\u322?em maj\u261? by\u263? okre\u347?leni cudzoziemcy. W art. 9 ust. 3 dyrektywy mowa jest bowiem o zagro\u380?eniu dla porz\u261?dku publicznego, ze wzgl\u281?du na powag\u281? pope\u322?nionych przez cudzoziemca przest\u281?pstw, ale je\u380?eli zagro\u380?enie nie stanowi powodu do wydalenia w rozumieniu art. 12. Jest to zatem zagro\u380?enie uj\u281?te abstrakcyjnie przez prawodawc\u281? unijnego jako zagro\u380?enie "ni\u380?szego" stopnia, kt\u243?re nie uzasadnia\u322?oby wydalenia. Natomiast podstaw\u281? do wydalenia powinien stanowi\u263? stan faktycznego i wystarczaj\u261?co powa\u380?nego zagro\u380?enia dla porz\u261?dku publicznego lub bezpiecze\u324?stwa publicznego, kt\u243?ry to stan wcale nie musi jednak opiera\u263? si\u281? na uprzedniej, dotychczasowej karalno\u347?ci za przest\u281?pstwa. W art. 12 ust. 1 dyrektywy prawodawca unijny do \u378?r\u243?d\u322?a takiego wnioskowania - w przeciwie\u324?stwie do art. 9 ust. 3 - ju\u380? si\u281? nie odwo\u322?a\u322?, a poza tym, zagro\u380?enie mo\u380?e dotyczy\u263? nie jednego dobra prawnego, jakim jest porz\u261?dek publiczny, a kt\u243?rego\u347? z dw\u243?ch d\u243?br, tj. porz\u261?dku publicznego lub bezpiecze\u324?stwa publicznego, a to w tym poj\u281?ciu mie\u347?ci si\u281? poj\u281?cie bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa, u\u380?yte w art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. Maj\u261?c zatem na uwadze wszystkie powy\u380?sze wyja\u347?nienia nale\u380?y podkre\u347?li\u263?, \u380?e wyk\u322?adnia poj\u281?cia bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa, u\u380?ytego w art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach w \u347?wietle pozostaj\u261?cych ze sob\u261? w zwi\u261?zku art. 9 ust. 3 i art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycz\u261?cej statusu obywateli pa\u324?stw trzecich, b\u281?d\u261?cych rezydentami d\u322?ugoterminowymi, prowadzi do wniosku, \u380?e nie jest wykluczone, aby stan rzeczywistego i powa\u380?nego zagro\u380?enia dla tego dobra nie wynika\u322? z uprzedniej karalno\u347?ci za przest\u281?pstwa, a wynika\u322? z zachowa\u324?, kt\u243?re dotychczas nie stanowi\u322?y przedmiotu oceny prawnokarnej. Odnosz\u261?c si\u281? do zarzutu naruszenia art. 107 \u167? 1 k.p.a. poprzez umieszczenie pod decyzj\u261? facsimile podpisu Wojewody [...] Szef Urz\u281?du nie stwierdzi\u322? uchybienia. Decyzja zosta\u322?a podpisana przez piastuna organu \u8211? J. K., w\u322?asnor\u281?cznie. Jest to dostrzegalne na pierwszy rzut oka, bez konieczno\u347?ci przeprowadzania jakichkolwiek bardziej zaawansowanych proces\u243?w poznawczych. Jakiekolwiek przeprowadzanie w tym zakresie dowod\u243?w by\u322?oby wi\u281?c absolutnie niecelowe. Nadto, Wojewoda [...] wyda\u322? decyzj\u281? w terminie wskazanym w pi\u347?mie z dnia 20.03.201 5r., tj. do dnia [...].05.2015 r., natomiast faktycznie nie zakre\u347?li\u322? cudzoziemcowi terminu, w kt\u243?rym powinien by\u322? zapozna\u263? si\u281? z materia\u322?em dowodowym. \u346?wiadczy to o pewnej wadliwo\u347?ci zawiadomienia Organu I instancji, lecz z uwagi na brak pozyskania nowych dokument\u243?w w sprawie, od dnia poprzedniej informacji o mo\u380?liwo\u347?ci zapoznania si\u281? z aktami sprawy oraz z uwagi mo\u380?liwo\u347?\u263? zapoznania si\u281? przez Stron\u281? z aktami sprawy w trakcie post\u281?powania odwo\u322?awczego, z kt\u243?rej Cudzoziemiec skorzysta\u322? - nie mo\u380?na uzna\u263?, aby mia\u322?o ono istotny wp\u322?yw na wynik post\u281?powania. Co do kwestii braku oznaczenia stron post\u281?powania, Organ wskaza\u322?, \u380?e zgodnie z art. 28 k.p.a. stron\u261? jest ka\u380?dy, czyjego interesu prawnego lub obowi\u261?zku dotyczy post\u281?powanie albo kto \u380?\u261?da czynno\u347?ci organu ze wzgl\u281?du na sw\u243?j interes prawny lub obowi\u261?zek. W ocenie Organu odwo\u322?awczego jest oczywiste, \u380?e jedyn\u261? stron\u261? niniejszego post\u281?powania jest L. S., gdy\u380? tylko jego interesu prawnego dotyczy post\u281?powanie. Przedmiotem tego post\u281?powania jest bowiem kwestia pozbawienia go pewnego uprawnienia (zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE). Post\u281?powanie niniejsze nie dotyczy interesu prawnego \u380?adnej innej osoby fizycznej lub prawnej czy te\u380? jednostki organizacyjnej nieposiadaj\u261?cej osobowo\u347?ci prawnej. W rozdzielniku tej decyzji, poza pe\u322?nomocnikiem strony post\u281?powania i organem wnioskuj\u261?cym, tj. Szefem Agencji Bezpiecze\u324?stwa Wewn\u281?trznego, umieszczono tak\u380?e Komendanta Plac\u243?wki Stra\u380?y Granicznej [...]. Stosownie do art. 223 ustawy o cudzoziemcach do udzielenia lub cofni\u281?cia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE stosuje si\u281? przepisy art. 202 oraz art. 206-210, a zgodnie z art. 209 tej ustawy "wojewoda informuje organ Stra\u380?y Granicznej w\u322?a\u347?ciwy ze wzgl\u281?du na miejsce pobytu cudzoziemca o cofni\u281?ciu zezwolenia na pobyt sta\u322?y, gdy decyzja w tej sprawie stanie si\u281? ostateczna. W przypadku, o kt\u243?rym mowa w ust. 1, organ Stra\u380?y Granicznej ustala, czy zachodz\u261? przes\u322?anki do wydania decyzji o zobowi\u261?zaniu cudzoziemca do powrotu". Wprawdzie zaskar\u380?one rozstrzygniecie Organu I. instancji nie by\u322?o ostateczne, lecz Wojewoda [...] umie\u347?ci\u322? w rozdzielniku decyzji tak\u380?e Komendanta Plac\u243?wki Stra\u380?y Granicznej [...] dla cel\u243?w informacyjnych, co nie stoi w sprzeczno\u347?ci z obowi\u261?zuj\u261?cymi przepisami prawa. Rozdzielnik decyzji ma charakter techniczny - informuje stron\u281? o ilo\u347?ci wytworzonych egzemplarzy decyzji oraz organ\u243?w, kt\u243?re zosta\u322?y o niej powiadomione. W zwi\u261?zku z tym \u8211? jak wyja\u347?ni\u322? Szef Urz\u281?du - podpis Wojewody [...] znajduje si\u281? pod wszystkimi wymaganymi przez k.p.a. sk\u322?adnikami decyzji, w tym pod oznaczeniem strony decyzji, a zatem zarzut nieprawid\u322?owego umieszczenia podpisu organu pod decyzj\u261? jest niezasadny. Szef Urz\u281?du poda\u322?, \u380?e w pi\u347?mie pe\u322?nomocnika strony z dnia [...].07.2015 r. wskazano, i\u380? na gruncie ustawy o cudzoziemcach istot\u261? post\u281?powania w przedmiocie cofni\u281?cia zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE jest doprowadzenie do sytuacji, w kt\u243?rej cudzoziemiec by\u322?by zobowi\u261?zany do dobrowolnego opuszczenia terytorium kraju pod rygorem orzeczenia wobec niego decyzji o zobowi\u261?zaniu do powrotu, nios\u261?cej za sob\u261? dotkliwe dla niego skutki, takie jak wieloletni zakaz wjazdu do strefy Schengen. Cudzoziemiec powinien zatem "preferowa\u263?" dobrowolne opuszczenie kraju, a istot\u261? przedmiotowego post\u281?powania jest wydalenie cudzoziemca, jakkolwiek na tym etapie bez zastosowania \u347?rodk\u243?w przymusu. Oznacza to, w ocenie pe\u322?nomocnika Skar\u380?\u261?cego, \u380?e w niniejszym post\u281?powaniu konieczne jest wzi\u281?cie pod uwag\u281? gwarancji wynikaj\u261?cych z art. 6, art. 7 i art. 13 Konwencji o ochronie praw cz\u322?owieka i podstawowych wolno\u347?ci oraz art. 1 Protoko\u322?u nr 7 do tej Konwencji. Szczeg\u243?lny nacisk pe\u322?nomocnik k\u322?adzie na zapisy art. 13 Konwencji, przyznaj\u261?cego prawo do skutecznego \u347?rodka odwo\u322?awczego i art. 1 Protoko\u322?u nr 7 do Konwencji, zawieraj\u261?cego gwarancje proceduralne dotycz\u261?ce wydalania cudzoziemc\u243?w. W pi\u347?mie ponownie wskazano, \u380?e nie jest mo\u380?liwe rzeczywiste wykonywanie prawa do skutecznego \u347?rodka odwo\u322?awczego, je\u380?eli cudzoziemiec nie zosta\u322? zapoznany z przes\u322?ankami faktycznymi dzia\u322?a\u324? podejmowanych wobec niego przez pa\u324?stwo, z czym mamy mie\u263? do czynienia w przedmiotowej sprawie. Wskazano, \u380?e Europejski Trybuna\u322? Praw Cz\u322?owieka wyrokowa\u322?, \u380?e na gruncie Konwencji, \u380?e nie jest mo\u380?liwe ca\u322?kowite pozbawienie cudzoziemca mo\u380?liwo\u347?ci zapoznania si\u281? ze stawianymi mu zarzutami i ograniczenie si\u281? wy\u322?\u261?cznie do og\u243?lnikowego stwierdzenia, \u380?e jego pobyt stanowi zagro\u380?enie bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa (wyrok ETPCz z dnia [...].07.2011 r. sprawie M. i inni przeciwko [...], skarga nr [...], par. [...]; wyrok ETPC z dnia [...].02.2009 r. w sprawie N. i K. przeciwko [...], skarga nr [...], par. [...]). Pe\u322?nomocnik strony wskaza\u322?, \u380?e w niniejszej sprawie mamy do czynienia z naruszeniem art. 13 w zwi\u261?zku z naruszeniem art. 6 i art. 7 tej Konwencji, polegaj\u261?cym na pr\u243?bie omini\u281?cia konieczno\u347?ci przeprowadzenia wobec L. S. post\u281?powania karnego i wszcz\u281?ciu zamiast tego post\u281?powania administracyjnego, kt\u243?rego rezultatem jest faktyczne ukaranie Cudzoziemca. W tym pi\u347?mie powo\u322?ano si\u281? tak\u380?e na wyrok Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 21.06.2001 r. (sygn. akt V SA 3718/00), w kt\u243?rym stwierdzono, \u380?e w pa\u324?stwie prawa nie ma miejsca dla mechanicznej i sztywno pojmowanej zasady nadrz\u281?dno\u347?ci interesu spo\u322?ecznego nad interesem indywidualnym (art. 7 k.p.a.), a organ orzekaj\u261?cy w ka\u380?dym wypadku ma obowi\u261?zek wskaza\u263?, o jaki interes og\u243?lny chodzi, i udowodni\u263?, \u380?e jest on tak wa\u380?ny i znacz\u261?cy, \u380?e bezwzgl\u281?dnie wymaga ograniczenia uprawnie\u324? indywidualnych obywatela. Zar\u243?wno wykazanie takiego interesu, jak i jego znaczenie, a tak\u380?e przestanki powoduj\u261?ce konieczno\u347?\u263? przed\u322?o\u380?enia w konkretnym wypadku interesu spo\u322?ecznego nad indywidualnym, podlega\u263? musz\u261? wnikliwej kontroli instancyjnej i s\u261?dowej, szczeg\u243?lnie w\u243?wczas, gdy w ocenie organu w interesie spo\u322?ecznym le\u380?y ograniczenie praw obywatela okre\u347?lonych w Konstytucji RP. W pi\u347?mie wskazano tak\u380?e na osadzenie instytucji rezydenta d\u322?ugoterminowego UE w przepisach mi\u281?dzynarodowych, stanowi\u261?cych cz\u281?\u347?\u263? polskiego porz\u261?dku prawnego, tj. w dyrektywie dotycz\u261?cej statusu obywateli pa\u324?stw trzecich b\u281?d\u261?cych rezydentami d\u322?ugoterminowymi, kt\u243?rej celem jest m. in. zagwarantowanie cudzoziemcom przebywaj\u261?cym legalnie od ponad 5 lat na obszarze UE ochrony przed arbitralno\u347?ci\u261? dotycz\u261?cych ich decyzji pa\u324?stw. Pe\u322?nomocnik wskaza\u322?, \u380?e nie zdarzy\u322?o si\u281? dot\u261?d w \u380?adnym pa\u324?stwie UE, aby cofni\u281?to (czy te\u380? odebrano w inny, analogiczny co do skutku spos\u243?b) zezwolenie na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE cudzoziemcowi, kt\u243?remu wcze\u347?niej nie udowodniono w ramach procedury karnej pope\u322?nienia przest\u281?pstwa. Wskaza\u322?, \u380?e zgodnie z art. 1 Protoko\u322?u nr 7 do Konwencji cudzoziemiec legalnie przebywaj\u261?cy na terytorium danego pa\u324?stwa nie mo\u380?e by\u263? ze\u324? wydalony, chyba \u380?e w wyniku decyzji podj\u281?tej zgodnie z ustaw\u261? i winien mie\u263? mo\u380?liwo\u347?\u263? przedstawienia racji przeciwko wydaleniu, rozpatrzenia jego sprawy i bycia reprezentowanym dla tych cel\u243?w przed w\u322?a\u347?ciwym organem albo osob\u261? lub osobami wyznaczonymi przez ten organ. Organ wskaza\u322?, \u380?e niniejsze post\u281?powanie nie dotyczy kwestii zobowi\u261?zania Cudzoziemca do powrotu, lecz cofni\u281?cia mu zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE. Kwestia wszcz\u281?cia i prowadzenia w przysz\u322?o\u347?ci post\u281?powania w przedmiocie zobowi\u261?zania Cudzoziemca do powrotu ma charakter spekulatywny. Zar\u243?wno organ odwo\u322?awczy, jak i pe\u322?nomocnik Strony nie mog\u261? za\u322?o\u380?y\u263?, \u380?e takie post\u281?powanie b\u281?dzie w odniesieniu do Cudzoziemca prowadzone. Nie jest tak\u380?e uprawnione, w ocenie Organu, stawianie znaku r\u243?wno\u347?ci pomi\u281?dzy niniejszym post\u281?powaniem, a post\u281?powaniem dotycz\u261?cym zobowi\u261?zania cudzoziemca do powrotu, gdy\u380? na gruncie polskich przepis\u243?w s\u261? to odr\u281?bne post\u281?powania. Decyzj\u261? ostateczn\u261? o cofni\u281?ciu zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE sfera praw i obowi\u261?zk\u243?w jej adresata nie zostanie ukszta\u322?towana w ten spos\u243?b, \u380?e zostanie na niego na\u322?o\u380?ony indywidualny i konkretny obowi\u261?zek okre\u347?lonego zachowania, polegaj\u261?cego na opuszczeniu terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obowi\u261?zek takiego rodzaju mo\u380?e by\u263? tylko na\u322?o\u380?ony w wyniku wydania decyzji w post\u281?powaniu w sprawie zobowi\u261?zania cudzoziemca do powrotu. Podniesiono tak\u380?e, \u380?e Organ odwo\u322?awczy nie ma wiedzy dotycz\u261?cej ewentualnego post\u281?powania karnego tocz\u261?cego si\u281? przeciwko Cudzoziemcowi, lecz istot\u261? post\u281?powania odwo\u322?awczego od decyzji administracyjnych nie jest badanie zasadno\u347?ci braku wszcz\u281?cia w danej sprawie post\u281?powania karnego. Szef Urz\u281?du nie jest w\u322?a\u347?ciwy do dokonania oceny prawnokarnej zachowa\u324? Cudzoziemca. \u346?rodek w postaci cofni\u281?cia zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE, o ile mo\u380?e wywo\u322?ywa\u263? okre\u347?lon\u261? dolegliwo\u347?\u263?, nie mo\u380?e by\u263? postrzegany jako sankcja karna. Samo post\u281?powanie, kt\u243?re doprowadzi\u322?o do wydania niniejszej decyzji powinno za\u347? by\u263? ocenione jako przeprowadzone w spos\u243?b rzetelny, nastawione na maksymalizacj\u281? zapewnienia Stronie czynnego w nim udzia\u322?u - do granic kolizji z wynikaj\u261?cymi z przepis\u243?w prawa ograniczeniami. Jak zauwa\u380?y\u322? Szef Urz\u281?du, w kwestii powo\u322?anych przez pe\u322?nomocnika Strony wyrok\u243?w ETPCz, wyrok w sprawie M. i inni przeciwko [...] i w sprawie N. i K. przeciwko [...] dotyczy\u322?y post\u281?powa\u324? wydaleniowych i jednocze\u347?nie sytuacji, w kt\u243?rych s\u261?dy badaj\u261?ce sprawy nie mia\u322?y wgl\u261?du w materia\u322?y zawieraj\u261?ce informacje niejawne. Podobnie rzecz si\u281? ma z pozosta\u322?ymi orzeczeniami. Powo\u322?ywanie zatem na te orzeczenia jest \u8211? zdaniem Szefa Urz\u281?du - przedwczesne (o wydaleniu decyzja nie rozstrzyga\u322?a) i nieadekwatne do regulacji prawnych przyj\u281?tych w Polsce, gdzie s\u261?dy administracyjne maj\u261? dost\u281?p do tre\u347?ci informacji niejawnych stanowi\u261?cych podstaw\u281? wydania decyzji administracyjnych i zdarza\u322?o si\u281?, \u380?e uznawa\u322?y je za niewystarczaj\u261?ce do stwierdzenia, \u380?e cudzoziemiec stanowi zagro\u380?enie dla bezpiecze\u324?stwa publicznego lub bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa (por. wyrok NSA z dnia 14.12.2011 r., sygn. akt II OSK 1938/10, niepubl.). Abstrahuj\u261?c za\u347? od tego, \u380?e niniejsze post\u281?powanie nie dotyczy wydalenia cudzoziemca, Organ podkre\u347?li\u322?, \u380?e w przedmiotowej sprawie Cudzoziemiec mia\u322? mo\u380?liwo\u347?\u263? odwo\u322?ania si\u281? do Organu II. instancji oraz mo\u380?liwo\u347?\u263? zaskar\u380?enia decyzji ostatecznej do niezwis\u322?ego s\u261?du administracyjnego. Nie zachodzi zatem to\u380?samo\u347?\u263? stanu faktycznego i prawnego ww. spraw z niniejsz\u261? spraw\u261?. R\u243?wnie\u380? je\u347?li chodzi o wyrok Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 21.06.2001 r., sygn. V SA 3718/00, to dotyczy on sprawy w zupe\u322?nie innym stanie faktycznym (pobyt sta\u322?y ma\u322?\u380?onka obywatela polskiego, konieczno\u347?\u263? ochrony porz\u261?dku prawnego) i prawnym (orzekano na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach), a g\u322?\u243?wn\u261? tez\u261? S\u261?du by\u322?a konieczno\u347?\u263? ochrony ma\u322?\u380?e\u324?stwa i rodziny oraz w\u322?a\u347?ciwego uzasadnienia faktu naruszenia przez ni\u261? porz\u261?dku prawnego poza zawartymi w decyzji og\u243?lnikowymi stwierdzeniami. Cudzoziemiec, jak wynika z akt sprawy, nie jest ma\u322?\u380?onkiem obywatelki polskiej i nie posiada rodziny w naszym kraju, a informacje niejawne w jego sprawie niezbicie potwierdzaj\u261?, \u380?e stanowi rzeczywiste i powa\u380?ne zagro\u380?enie dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. Rozwa\u380?aj\u261?c przes\u322?anki z art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach Szef Urz\u281?du dostrzeg\u322? fakt przebywania L. S. w Polsce od kilkunastu lat i silny zwi\u261?zek z naszym krajem poprzez fakt sta\u322?ego tu zamieszkiwania, posiadania szerokich kontakt\u243?w, przyja\u378?ni i znajomo\u347?ci, informowania spo\u322?ecze\u324?stwa [...] o Polsce oraz wykonywania tutaj pracy. Jednocze\u347?nie podkre\u347?li\u322?, \u380?e posiada on tak\u380?e silne zwi\u261?zki \u322?\u261?cz\u261?ce go z Federacj\u261? [...] - wi\u281?\u378? najistotniejsz\u261?, kt\u243?r\u261? z niezrozumia\u322?ych przyczyn minimalizuje w przedmiotowym odwo\u322?aniu, tj. obywatelstwo tego Pa\u324?stwa oraz wykonywanie od wielu lat pracy w charakterze korespondenta zagranicznego dla Agencji [...] (obecnie [...]), mi\u281?dzynarodowej agencji informacyjnej, [...] odpowiednika polskiej sp\u243?\u322?ki Skarbu Pa\u324?stwa. Ponadto - jak Cudzoziemiec przyzna\u322? - promowa\u322? w Polsce dzisiejsz\u261? [...], kultur\u281? [...] i [...] przedsi\u281?biorstwa, organizowa\u322? wideo-po\u322?\u261?czenia [...], zajmowa\u322? si\u281? organizowaniem wyjazd\u243?w do [...] dla go\u347?ci z Polski (pomaga\u322? im w za\u322?atwianiu wiz) oraz dla dziennikarzy (pomaga\u322? w nawi\u261?zywaniu kontakt\u243?w z [...] dziennikarzami), a tak\u380?e zajmowa\u322? si\u281? m. in. organizowaniem przyjazd\u243?w [...] do naszego kraju i po\u347?redniczy\u322? w spotkaniach przedstawicieli [...] firm. Cudzoziemiec twierdzi, \u380?e w Polsce posiada maj\u261?tek, a nie ma w [...] miejsca zamieszkania, lecz jest to kwestia poboczna, gdy\u380? we wsp\u243?\u322?czesnych czasach zar\u243?wno przep\u322?yw kapita\u322?u, sprzeda\u380? nieruchomo\u347?ci, jak i przeniesienie ruchomo\u347?ci do innego pa\u324?stwa nie stanowi\u261? wi\u281?kszego praktycznego problemu, tak jak i wynaj\u281?cie tam mieszkania czy domu. Pe\u322?nomocnik Cudzoziemca wskaza\u322?, \u380?e nie b\u281?dzie on cierpia\u322? biedy, a co wi\u281?cej posiada zgromadzone oszcz\u281?dno\u347?ci, kt\u243?re pozwol\u261? mu na funkcjonowanie przez oko\u322?o p\u243?\u322? roku. Cudzoziemiec nie posiada w Polsce rodziny, a zatem \u8211? jak podkre\u347?li\u322? Szef Urz\u281?du - nie mo\u380?na m\u243?wi\u263? o istotnych skutkach cofni\u281?cia mu zezwolenia dla cz\u322?onk\u243?w jego rodziny. Odnosz\u261?c si\u281? do kwestii wieku Cudzoziemca i ewentualnych problem\u243?w adaptacyjnych, nale\u380?y wskaza\u263?, \u380?e obiektywnie jest on osob\u261? w \u347?rednim wieku, kt\u243?rej biografia \u347?wiadczy o du\u380?ych zdolno\u347?ciach przystosowawczych i zaradno\u347?ci. Nawet w przypadku utraty pracy w charakterze korespondenta zagranicznego trudno jest sobie wyobrazi\u263?, aby Cudzoziemiec nie znalaz\u322? w kr\u243?tkim czasie zaj\u281?cia, umo\u380?liwiaj\u261?cego mu co najmniej utrzymanie si\u281? na podstawowym poziomie \u380?ycia. Ewentualny wyjazd z Polski, o czym - co nale\u380?y podkre\u347?li\u263? - nie rozstrzygni\u281?to przez wydanie zaskar\u380?onej decyzji, lecz ewentualne wydanie decyzji o zobowi\u261?zaniu Cudzoziemca do powrotu, nie pozbawia go r\u243?wnie\u380? mo\u380?liwo\u347?ci kontynowania kontakt\u243?w z przyjaci\u243?\u322?mi i znajomymi, chocia\u380?by poprzez ich odwiedziny u Cudzoziemca lub za po\u347?rednictwem poczty czy internetu. Jak zaznaczy\u322? Szef Urz\u281?du, wydaje si\u281? r\u243?wnie\u380? nieprawdopodobne aby Cudzoziemiec nie posiada\u322? \u380?adnych znajomo\u347?ci w [...], gdy\u380? organizowa\u322? pobyty [...] w Polsce, przebywa\u322? w tym kraju i po\u347?redniczy\u322? w nawi\u261?zywaniu kontakt\u243?w z [...] dziennikarzami. Nic nie stoi r\u243?wnie\u380? na przeszkodzie nawi\u261?zaniu przez Cudzoziemca nowych relacji w innym kraju, niekoniecznie w [...]. W ocenie Organu odwo\u322?awczego, Wojewoda [...], wbrew temu co twierdzi pe\u322?nomocnik Strony, w wystarczaj\u261?cym stopniu i rzetelnie zbada\u322? przes\u322?anki z art. 215 ust. 3 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach i zasadnie stwierdzi\u322?, \u380?e wp\u322?yw cofni\u281?cia tego zezwolenia na \u380?ycie prywatne Cudzoziemca b\u281?dzie umiarkowany. Organ odwo\u322?awczy stwierdzi\u322? tak\u380?e, i\u380? zaskar\u380?ona decyzja nie narusza art. 18 Konstytucji Rzeczypospolitej i art. 8 ust. 2 Konwencji o ochronie praw cz\u322?owieka i podstawowych wolno\u347?ci sporz\u261?dzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.) gwarantuj\u261?cych ochron\u281? i opiek\u281? rodzinie, a tak\u380?e zakazuj\u261?cych nieuzasadnionych ingerencji w\u322?adzy publicznej w \u380?ycie rodzinne. Zgodnie z art. 7 k.p.a. w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczno\u347?\u263? ochrony bezpiecze\u324?stwa publicznego, kt\u243?ra czyni t\u281?. ingerencj\u281? ca\u322?kowicie zasadn\u261?. W zwi\u261?zku z tym, Szef Urz\u281?du podsumowa\u322?, \u380?e wobec Cudzoziemca zachodz\u261? przes\u322?anki z art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, cofni\u281?cie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE jest obligatoryjne i nie mie\u347?ci si\u281? w ramach tzw. uznania administracyjnego. Wynikaj\u261?ca z art. 7 k.p.a. zasada, \u380?e spraw\u281? nale\u380?y za\u322?atwi\u263? zgodnie z wnioskiem strony o ile nie stoi temu na przeszkodzie interes spo\u322?eczny uwzgl\u281?dniaj\u261?c s\u322?uszny interes strony - doznaje istotnego ograniczenia. Zastosowanie tej zasady nie mo\u380?e bowiem prowadzi\u263? do naruszenia przepis\u243?w prawa materialnego. Pogl\u261?d taki opiera si\u281? na za\u322?o\u380?eniu, \u380?e ma zastosowanie tylko w odniesieniu do decyzji opartych na zasadzie uznania administracyjnego, podczas gdy w niniejszym post\u281?powaniu o tre\u347?ci rozstrzygni\u281?cia wprost rozstrzyga przepis prawa materialnego. Jest to pogl\u261?d ugruntowany zar\u243?wno w doktrynie (G. \u321?aszczyca, C. Martysz i A. Matan: Kodeks post\u281?powania administracyjnego. Komentarz; Zakamycze 2005 s. 130 - 131), jak r\u243?wnie\u380? w orzecznictwie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 25 lutego 2002r., sygn. akt II SA 3126/00, LEX nr 81779, czy wyrok NSA z dnia 6 lipca 2006r., sygn. akt II OSK 297/06; niepubl.). We wniesionej skardze pe\u322?nomocnik Cudzoziemca wni\u243?s\u322? o uchylenie zaskar\u380?onej decyzji i zarzuci\u322? zaskar\u380?onemu rozstrzygni\u281?ciu: a) naruszenie art. 81 k.p.a. poprzez uznanie przez Organ administracji za udowodnione okoliczno\u347?ci faktycznych, co do kt\u243?rych Skar\u380?\u261?cy nie m\u243?g\u322? si\u281? wypowiedzie\u263?, b) naruszenie art. 107 \u167? 1 k.p.a. i art. 6 ust. 1 obowi\u261?zuj\u261?cej ustawy o cudzoziemcach poprzez brak chocia\u380?by og\u243?lnego wskazania przyczyn, dla kt\u243?rych Agencja Bezpiecze\u324?stwa Wewn\u281?trznego, a za ni\u261? Organy administracji, uzna\u322?y dalszy pobyt Skar\u380?\u261?cego w Polsce za zagra\u380?aj\u261?cy bezpiecze\u324?stwu pa\u324?stwa polskiego, c) naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez brak weryfikacji prawdziwo\u347?ci materia\u322?\u243?w dowodowych dostarczonych przez Szefa ABW, a wi\u281?c poprzez brak dostatecznego wyja\u347?nienia stanu faktycznego sprawy, d) naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niewykonanie uprawnienia wynikaj\u261?cego z art. 9 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych, co jest r\u243?wnoznaczne z odst\u261?pieniem przez Organ od wyra\u380?onego w art. 7 k.p.a. obowi\u261?zku podejmowania wszelkich czynno\u347?ci niezb\u281?dnych do dok\u322?adnego wyja\u347?nienia stanu faktycznego sprawy, e) naruszenie art. 107 \u167? 1 k.p.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskar\u380?onej decyzji uzasadnienia faktycznego i prawnego dla uznania zebranych w post\u281?powaniu dowodowym informacji pochodz\u261?cych od ABW za dopuszczalne w \u347?wietle art. 75 \u167? 1 k.p.a., zgodnie z kt\u243?rym "Jako dow\u243?d nale\u380?y dopu\u347?ci\u263? wszystko, co mo\u380?e przyczyni\u263? si\u281? do wyja\u347?nienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem", f) naruszenie art. 215 ust. 1 pkt 2. ustawy o cudzoziemcach poprzez przyj\u281?cie, \u380?e cofni\u281?cie zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE, z uwagi na stanowienie przez Cudzoziemca rzeczywistego i powa\u380?nego zagro\u380?enia dla obronno\u347?ci lub bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa lub ochrony bezpiecze\u324?stwa i porz\u261?dku publicznego, mo\u380?e nast\u261?pi\u263? pomimo braku prawomocnego skazania Cudzoziemca za pope\u322?nienie przest\u281?pstwa przeciwko warto\u347?ciom chronionym tym przepisem, a w konsekwencji poprzez interpretacj\u281? art. 215 ust. 1 pkt 2, ustawy o cudzoziemcach w spos\u243?b niezgodny z niebudz\u261?c\u261? w\u261?tpliwo\u347?ci tre\u347?ci\u261? art. 9 ust. 3 dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r., dotycz\u261?cej statusu obywateli pa\u324?stw trzecich b\u281?d\u261?cych rezydentami d\u322?ugoterminowymi; g) naruszenie art. 77 \u167? 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w zwi\u261?zku z art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowod\u243?w, polegaj\u261?ce na zaakceptowaniu stanowiska Organu I. instancji, \u380?e cofni\u281?cie L. S. zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE b\u281?dzie mia\u322?o "wp\u322?yw umiarkowany" na jego \u380?ycie prywatne i zawodowe "gdy\u380? jego rodzina przebywa poza Polsk\u261?", a w konsekwencji na nieuwzgl\u281?dnieniu w zaskar\u380?onej decyzji, \u380?e cofni\u281?cie zezwolenia b\u281?dzie mia\u322?o dla L. S. skutek w postaci konieczno\u347?ci zmiany w wieku lat 50 kraju zamieszkania, a w zwi\u261?zku z tym ca\u322?ego \u347?rodowiska \u380?yciowego, na kraj, w kt\u243?rym nigdy d\u322?u\u380?ej nie przebywa\u322? i kt\u243?ry zna bardziej z perspektywy por\u243?wnywalnej do perspektywy turysty, ni\u380? obywatela, h) naruszenie art. 77 \u167? 1 k.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowod\u243?w, polegaj\u261?ce na przyj\u281?ciu, \u380?e dalszy pobyt Skar\u380?\u261?cego w Polsce mo\u380?e stanowi\u263? zagro\u380?enie dla bezpiecze\u324?stwa Pa\u324?stwa. Na rozprawie uzupe\u322?niaj\u261?co pe\u322?nomocnik Cudzoziemca, powo\u322?uj\u261?c si\u281? na art. 14 \u167? 2 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. - w brzmieniu obowi\u261?zuj\u261?cym w dacie zaskar\u380?onej decyzji \u8211? zauwa\u380?y\u322?, \u380?e na tej podstawie Organy by\u322?y zobowi\u261?zane do co najmniej og\u243?lnego poinformowania Skar\u380?\u261?cego o charakterze formu\u322?owanych przeciwko niemu zarzut\u243?w. Pe\u322?nomocnik zarzuci\u322? te\u380?, \u380?e Organy nie bada\u322?y dopuszczalno\u347?ci wykorzystania w post\u281?powaniu administracyjnym materia\u322?\u243?w wytworzonych przez ABW pod tym k\u261?tem, czy nie wytworzono ich w ramach kontroli operacyjnej, co \u8211? jego zdaniem - wyklucza\u322?oby ich zastosowanie w tym post\u281?powaniu. Jednocze\u347?nie pe\u322?nomocnik z\u322?o\u380?y\u322? do akt sprawy pismo, w kt\u243?rym Skar\u380?\u261?cy wyrazi\u322? przekonanie, \u380?e nie by\u322?o \u380?adnych podstaw do cofni\u281?cia mu statusu rezydenta d\u322?ugoterminowego i podj\u281?cie decyzji w tym przedmiocie traktuje jako represj\u281? polityczn\u261?. W odpowiedzi na skarg\u281? Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w wni\u243?s\u322? o jej oddalenie, podtrzymuj\u261?c argumentacj\u281? zawart\u261? w zaskar\u380?onej decyzji.
\par 
\par Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Warszawie zwa\u380?y\u322?, co nast\u281?puje. Skarga nie zas\u322?uguje na uwzgl\u281?dnienie. Wojew\u243?dzkie s\u261?dy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 \u167? 1 i \u167? 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju s\u261?d\u243?w administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 \u167? 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - P.p.s.a.) uprawnione s\u261? do dokonywania kontroli dzia\u322?alno\u347?ci organ\u243?w administracji publicznej pod wzgl\u281?dem zgodno\u347?ci z prawem. Oceny legalno\u347?ci zaskar\u380?onych akt\u243?w S\u261?d dokonuje poprzez ustalenie, czy podj\u281?to je zgodnie z przepisami post\u281?powania administracyjnego oraz czy prawid\u322?owo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. W my\u347?l art. 134 \u167? 1 P.p.s.a. S\u261?d rozstrzygaj\u261?c w granicach danej sprawy nie jest nadto zwi\u261?zany zarzutami i wnioskami skargi oraz powo\u322?an\u261? podstaw\u261? prawn\u261?. Sk\u322?ad orzekaj\u261?cy w niniejszej sprawie, dokonuj\u261?c kontroli legalno\u347?ci zaskar\u380?onej decyzji - w oparciu o powo\u322?ane przepisy i w granicach sprawy - doszed\u322? do przekonania, \u380?e wniesiona skarga nie jest zasadna. Podniesione w niej argumenty nie zas\u322?ugiwa\u322?y na uwzgl\u281?dnienie, a S\u261?d dzia\u322?aj\u261?c z urz\u281?du nie dostrzeg\u322? takich uchybie\u324? rozstrzygni\u281?\u263? obu instancji, kt\u243?re mog\u322?yby prowadzi\u263? do ich uchylenia. Na wst\u281?pie przytoczy\u263? nale\u380?y regulacje prawne, kt\u243?re znalaz\u322?y zastosowanie w niniejszej sprawie. I tak, zgodnie z art. 215 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach cudzoziemcowi cofa si\u281? zezwolenie na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE, je\u380?eli: 1) nabycie zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE nast\u261?pi\u322?o w spos\u243?b niezgodny z prawem lub 2) stanowi on rzeczywiste i powa\u380?ne zagro\u380?enie dla obronno\u347?ci lub bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa lub ochrony bezpiecze\u324?stwa i porz\u261?dku publicznego, lub 3) opu\u347?ci\u322? on terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres przekraczaj\u261?cy 6 lat, lub 4) opu\u347?ci\u322? on terytorium Unii Europejskiej na okres nast\u281?puj\u261?cych kolejno po sobie: a) 12 miesi\u281?cy lub b) 24 miesi\u281?cy, je\u380?eli posiada\u322? zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagaj\u261?cym wysokich kwalifikacji lub jest cz\u322?onkiem rodziny cudzoziemca, kt\u243?ry takie zezwolenie posiada\u322?, lub 5) uzyska\u322? on na terytorium innego pa\u324?stwa cz\u322?onkowskiego Unii Europejskiej zezwolenie na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE, lub 6) zosta\u322? on pozbawiony statusu uchod\u378?cy lub ochrony uzupe\u322?niaj\u261?cej na podstawie przepis\u243?w ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, je\u380?eli zezwolenie na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE zosta\u322?o udzielone w zwi\u261?zku z pobytem na tym terytorium na podstawie statusu uchod\u378?cy lub ochrony uzupe\u322?niaj\u261?cej. Stosowanie do ust. 2 cyt. artyku\u322?u na zagro\u380?enia, o kt\u243?rych mowa w ust. 1 pkt 2, nie mo\u380?na si\u281? powo\u322?ywa\u263? w celach gospodarczych. Natomiast zgodnie z art. 215 ust. 3 cyt. ustawy, w post\u281?powaniu w sprawie cofni\u281?cia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE ze wzgl\u281?du na okoliczno\u347?ci, o kt\u243?rych mowa w ust. 1 pkt 2, uwzgl\u281?dnia si\u281?: 1) okres pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) wiek cudzoziemca; 3) zwi\u261?zki cudzoziemca z Rzecz\u261?pospolit\u261? Polsk\u261? lub brak zwi\u261?zk\u243?w z pa\u324?stwem pochodzenia; 4) skutki cofni\u281?cia zezwolenia dla cudzoziemca i cz\u322?onk\u243?w jego rodziny. Stosownie do art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cudzoziemcach organ wydaj\u261?cy decyzj\u281? lub postanowienie w post\u281?powaniu prowadzonym na podstawie przepis\u243?w ustawy mo\u380?e odst\u261?pi\u263? od sporz\u261?dzenia ich uzasadnienia w cz\u281?\u347?ci dotycz\u261?cej uzasadnienia faktycznego, je\u380?eli wymagaj\u261? tego wzgl\u281?dy obronno\u347?ci lub bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa lub ochrony bezpiecze\u324?stwa i porz\u261?dku publicznego. Nie mo\u380?na odst\u261?pi\u263? od sporz\u261?dzenia uzasadnienia w cz\u281?\u347?ci dotycz\u261?cej stwierdzenia przes\u322?anki polskiego pochodzenia cudzoziemca. Zgodnie z art. 73 \u167? 1 i 2 k.p.a. strona ma prawo wgl\u261?du w akta sprawy, sporz\u261?dzania z nich notatek, kopii lub odpis\u243?w. Prawo to przys\u322?uguje r\u243?wnie\u380? po zako\u324?czeniu post\u281?powania. (\u167? 1). Strona mo\u380?e \u380?\u261?da\u263? uwierzytelnienia odpis\u243?w lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpis\u243?w, o ile jest to uzasadnione wa\u380?nym interesem strony (\u167? 2). Natomiast art. 74 k.p.a. stanowi, \u380?e przepisu art. 73 nie stosuje si\u281? do akt sprawy zawieraj\u261?cych informacje niejawne o klauzuli tajno\u347?ci "tajne" lub "\u347?ci\u347?le tajne", a tak\u380?e do innych akt, kt\u243?re organ administracji publicznej wy\u322?\u261?czy ze wzgl\u281?du na wa\u380?ny interes pa\u324?stwowy (\u167?1). W my\u347?l za\u347? z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182 poz. 1228), informacjom niejawnym nadaje si\u281? klauzul\u281? "tajne", je\u380?eli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje powa\u380?n\u261? szkod\u281? dla Rzeczypospolitej Polskiej przez to, \u380?e: 1) uniemo\u380?liwi realizacj\u281? zada\u324? zwi\u261?zanych z ochron\u261? suwerenno\u347?ci lub porz\u261?dku konstytucyjnego Rzeczypospolitej Polskiej; 2) pogorszy stosunki Rzeczypospolitej Polskiej z innymi pa\u324?stwami lub organizacjami mi\u281?dzynarodowymi; 3) zak\u322?\u243?ci przygotowania obronne pa\u324?stwa lub funkcjonowanie Si\u322? Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej; 4) utrudni wykonywanie czynno\u347?ci operacyjno-rozpoznawczych prowadzonych w celu zapewnienia bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa lub \u347?cigania sprawc\u243?w zbrodni przez s\u322?u\u380?by lub instytucje do tego uprawnione; 5) w istotny spos\u243?b zak\u322?\u243?ci funkcjonowanie organ\u243?w \u347?cigania i wymiaru sprawiedliwo\u347?ci; 6) przyniesie strat\u281? znacznych rozmiar\u243?w w interesach ekonomicznych Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto zgodnie z art. 2 pkt 2 i pkt 3 cyt. ustawy o ochronie informacji niejawnych, r\u281?kojmi\u261? zachowania tajemnicy, jest zdolno\u347?\u263? osoby do spe\u322?nienia ustawowych wymog\u243?w dla zapewnienia ochrony informacji niejawnych przed ich nieuprawnionym ujawnieniem, stwierdzona w wyniku przeprowadzenia post\u281?powania sprawdzaj\u261?cego, a dokumentem jest ka\u380?da utrwalona informacja niejawna. Z kolei stosownie do art. 8 cyt. ustawy informacje niejawne, kt\u243?rym nadano okre\u347?lon\u261? klauzul\u281? tajno\u347?ci mog\u261? by\u263? udost\u281?pnione wy\u322?\u261?cznie osobie uprawnionej, zgodnie z przepisami ustawy dotycz\u261?cymi dost\u281?pu do okre\u347?lonej klauzuli tajno\u347?ci; musz\u261? by\u263? przetwarzane w warunkach uniemo\u380?liwiaj\u261?cych ich nieuprawnione ujawnienie, zgodnie z przepisami okre\u347?laj\u261?cymi wymagania dotycz\u261?ce kancelarii tajnych, bezpiecze\u324?stwa system\u243?w teleinformatycznych, obiegu materia\u322?\u243?w i \u347?rodk\u243?w bezpiecze\u324?stwa fizycznego, odpowiednich do nadanej klauzuli tajno\u347?ci oraz musz\u261? by\u263? chronione, odpowiednio do nadanej klauzuli tajno\u347?ci, z zastosowaniem \u347?rodk\u243?w bezpiecze\u324?stwa okre\u347?lonych w ustawie i przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie. Odnosz\u261?c si\u281? do zarzut\u243?w skargi, kt\u243?re w du\u380?ej mierze odpowiadaj\u261? zastrze\u380?eniom wymienionym w odwo\u322?aniu, stwierdzi\u263? nale\u380?y co nast\u281?puje. Przede wszystkim, wbrew zarzutom skargi - polski system prawny spe\u322?nia wym\u243?g art. 13 Europejskiej Konwencji Praw Cz\u322?owieka, dotycz\u261?cy skutecznego \u347?rodka odwo\u322?awczego. Wynika to z faktu, \u380?e Skar\u380?\u261?cy mo\u380?e skorzysta\u263? z kilku \u347?rodk\u243?w zaskar\u380?enia - odwo\u322?ania od decyzji Organu I. instancji, skargi do wojew\u243?dzkiego s\u261?du administracyjnego oraz skargi kasacyjnej do Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, kt\u243?re to organy w\u322?adzy publicznej maj\u261? wgl\u261?d w akta niejawne. Ponadto w toku post\u281?powa\u324? cudzoziemiec mo\u380?e korzysta\u263? (korzysta\u322? z tego uprawnienia w niniejszym post\u281?powaniu) z trybu za\u380?aleniowego i zaskar\u380?ania do s\u261?du administracyjnego postanowie\u324? organ\u243?w administracji o odmowie wgl\u261?du w akta zawieraj\u261?ce informacje niejawne. Reasumuj\u261?c - cho\u263? w polskim porz\u261?dku prawnym nie przewidziano mo\u380?liwo\u347?ci rozstrzygania sprawy w taki spos\u243?b, jak ma to miejsce przed [...] Specjaln\u261? Komisj\u261?, to polskie s\u261?dy administracyjne I. instancji (wojew\u243?dzkie s\u261?dy administracyjne) bior\u261? pod uwag\u281? z urz\u281?du wszelkie uchybienia przepisom prawa (prawa materialnego i przepis\u243?w reguluj\u261?cych post\u281?powanie) i maj\u261? wgl\u261?d w akta niejawne w danej sprawie, kontroluj\u261?c ca\u322?o\u347?\u263? materia\u322?u dowodowego (jego zupe\u322?no\u347?\u263?) oraz prawid\u322?owo\u347?\u263? wniosk\u243?w wynikaj\u261?cych z tego materia\u322?u, sformu\u322?owanych przez Organy administracji. Naczelny S\u261?d Administracyjny dzia\u322?a co prawda w granicach zarzut\u243?w kasacyjnych (art. 183 \u167? 1 P.p.s.a.), jednak\u380?e odpowiednio umiej\u281?tne ich sformu\u322?owanie przez profesjonalist\u281? (adwokata, radc\u281? prawnego) powinno pozwoli\u263? na dokonanie tak\u380?e przez NSA takiej kontroli. Nale\u380?y nadmieni\u263?, \u380?e na ten aspekt efektywno\u347?ci skargi kasacyjnej jako \u347?rodka odwo\u322?awczego, zwr\u243?ci\u322? uwag\u281? Naczelny S\u261?d Administracyjny w wyroku z dnia 17.10.2014 r. (sygn. akt II OSK 829/13, niepubl.), stwierdzaj\u261?c "Trzecim \u347?rodkiem zaskar\u380?enia jest skarga kasacyjna od wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego. Rozpoznaj\u261?c ten \u347?rodek zaskar\u380?enia Naczelny S\u261?d Administracyjny kontroluje prawid\u322?owo\u347?\u263? orzeczenia S\u261?du I instancji oraz po\u347?rednio orzecze\u324? wydanych przez organy administracji. Naczelny S\u261?d Administracyjny rozpoznaj\u261?c skarg\u281? kasacyjn\u261? zwi\u261?zany jest zarzutami skargi, jednak\u380?e istnieje wym\u243?g sporz\u261?dzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pe\u322?nomocnika, kt\u243?ry mo\u380?e podnie\u347?\u263? w niej takie zarzuty, \u380?e kontrola Naczelnego S\u261?du Administracyjnego b\u281?dzie przeprowadzana w szerokim zakresie". Skar\u380?\u261?cy zarzuci\u322? te\u380?, \u380?e ca\u322?kowite wy\u322?\u261?czenie uzasadnienia faktycznego decyzji stoi w sprzeczno\u347?ci z art. 10 ust. 2 jak i art. 12 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r., dotycz\u261?cej statusu obywateli pa\u324?stw trzecich b\u281?d\u261?cych rezydentami d\u322?ugoterminowymi. Przepisy te przewiduj\u261?, \u380?e cudzoziemiec trac\u261?cy status rezydenta d\u322?ugoterminowego UE powinien mie\u263? prawo do wniesienia \u347?rodka zaskar\u380?enia w danym Pa\u324?stwie Cz\u322?onkowskim. Chodzi o umo\u380?liwienie realnego odwo\u322?ania si\u281? od decyzji pozbawiaj\u261?cej statusu rezydenta d\u322?ugoterminowego, a nie tylko formalne umo\u380?liwienie z\u322?o\u380?enia odwo\u322?ania. Zdaniem Skar\u380?\u261?cego, z sytuacj\u261? wy\u322?\u261?cznie formalnej mo\u380?liwo\u347?ci z\u322?o\u380?enia odwo\u322?ania mamy do czynienia w niniejszym post\u281?powaniu, poniewa\u380? istot\u261? odwo\u322?ania jest polemika z organem administracji o prawid\u322?owo\u347?ci wydanej decyzji, a polemika ta jest niemo\u380?liwa bez wiedzy o podstawowych faktach b\u281?d\u261?cych podstaw\u261? wniosku Szefa ABW. Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu stwierdzi\u263? przede wszystkim nale\u380?y, \u380?e dyrektywa wi\u261?\u380?e co do celu, kt\u243?ry maj\u261? realizowa\u263? Pa\u324?stwa Cz\u322?onkowskie. W wyroku Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 2293/10 podkre\u347?lono, \u380?e bezpiecze\u324?stwo narodowe, a wi\u281?c przes\u322?anka, kt\u243?r\u261? mo\u380?na uto\u380?samia\u263? z przes\u322?ank\u261? "bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa", pozostaje w zakresie wy\u322?\u261?cznej odpowiedzialno\u347?ci ka\u380?dego Pa\u324?stwa Cz\u322?onkowskiego Unii Europejskiej (art. 4 ust. 2 TUE, Dz. Urz. UE C 83 z 30.03.2010r., s. 13), a postanowienia traktatowe nie przewiduj\u261? obowi\u261?zku Pa\u324?stwa Cz\u322?onkowskiego w zakresie udzielania informacji, kt\u243?rych ujawnienie uznaj\u261? za sprzeczne z podstawowymi interesami jego bezpiecze\u324?stwa (art. 346 ust. 1 lit a TFUE, Dz. Urz. UE C 83 z 30.03. 2010 r., s. 47). Doda\u263? tak\u380?e trzeba, \u380?e oceniaj\u261?c, czy dany \u347?rodek odwo\u322?awczy stanowi efektywny \u347?rodek zaskar\u380?enia w rozumieniu art. 10 ust. 2 jak i art. 12 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r., nale\u380?y mie\u263? na wzgl\u281?dzie specyfik\u281? danego porz\u261?dku prawnego. W ocenie S\u261?du, z tre\u347?ci przywo\u322?anych przepis\u243?w dyrektywy 2003/109/WE, nie mo\u380?na wywodzi\u263? zakazu pos\u322?ugiwania si\u281? informacjami niejawnymi, jak r\u243?wnie\u380? regulacja ta nie wyklucza dopuszczalno\u347?ci ograniczenia uzasadnienia faktycznego decyzji wydawanych w tego typu sprawach. Skar\u380?\u261?cy niew\u261?tpliwie napotka\u322? istotne trudno\u347?ci w sformu\u322?owaniu stanowiska procesowego oraz w sporz\u261?dzeniu odwo\u322?ania. Jednak\u380?e post\u281?powanie administracyjne, w tym odwo\u322?awcze, ma charakter dalece odformalizowany i dla skutecznego wniesienia odwo\u322?ania nie jest konieczne precyzyjne postawienie konkretnych zarzut\u243?w. Dla uruchomienia pe\u322?nej kontroli instancyjnej, nie ograniczonej bynajmniej do argument\u243?w zawartych w odwo\u322?aniu, wystarczaj\u261?ce jest wyra\u380?enie niezadowolenia z zaskar\u380?anej decyzji, na co jednoznacznie wskazuje tre\u347?\u263? art. 128 k.p.a. Organ odwo\u322?awczy nie b\u281?d\u261?c zwi\u261?zany argumentacj\u261? zawart\u261? w odwo\u322?aniu, obowi\u261?zany jest do rozpoznania sprawy od nowa, bior\u261?c pod uwag\u281? z urz\u281?du wszystkie istotne okoliczno\u347?ci faktyczne, w tym nieznane Skar\u380?\u261?cemu. Zatem, zgodnie z modelem post\u281?powania odwo\u322?awczego przyj\u281?tym w polskim porz\u261?dku prawnym w post\u281?powaniu administracyjnym, zakres post\u281?powania odwo\u322?awczego nie jest uzale\u380?niony od sformu\u322?owanych w odwo\u322?aniu zarzut\u243?w. Oczywi\u347?cie bezsporne jest, \u380?e uprawnienia procesowe os\u243?b znajduj\u261?cych si\u281? w sytuacji podobnej do Skar\u380?\u261?cego doznaj\u261? istotnych ogranicze\u324?, jednak ograniczenia te nie pozbawiaj\u261? takich os\u243?b prawa do wniesienia skutecznego \u347?rodka odwo\u322?awczego w tym \u347?rodka, o kt\u243?rym mowa w cytowanych przepisach dyrektywy Rady 2003/109/WE. Skar\u380?\u261?cy mia\u322? zatem mo\u380?liwo\u347?\u263? zaj\u281?cia stanowiska w sprawie i z uprawnienia tego skorzysta\u322? zar\u243?wno w odwo\u322?aniu, jak i w p\u243?\u378?niej sk\u322?adanych pismach procesowych. Wnosz\u261?c odwo\u322?anie, doprowadzi\u322? do ponownego rozpatrzenia jego sprawy przez Organ II. instancji. Wobec tego, wbrew sugestiom Skar\u380?\u261?cego, spos\u243?b w jaki zastosowano w sprawie art. 6 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, nie pozbawi\u322? Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Warszawie mo\u380?liwo\u347?ci kontroli procesu decyzyjnego. Skar\u380?\u261?cy formu\u322?uj\u261?c ten zarzut pomin\u261?\u322?, \u380?e zgodnie z art. 57 \u167? 1 P.p.s.a. skarga stanowi pismo procesowe niewymagaj\u261?ce zachowania wyj\u261?tkowej formy, a zgodnie z art. 134 P.p.s.a., S\u261?d rozstrzyga w granicach danej sprawy nie b\u281?d\u261?c zwi\u261?zany zarzutami i wnioskami skargi oraz powo\u322?an\u261? podstaw\u261? prawn\u261?. Dla uwzgl\u281?dnienia skargi nie jest wymagane potwierdzenie postawionych w niej zarzut\u243?w, a S\u261?d na mocy art. 134 i 145 P.p.s.a. mo\u380?e uchyli\u263? decyzj\u281?, dostrzegaj\u261?c uchybienia nie wskazane w og\u243?le przez stron\u281?. Skar\u380?\u261?cy przy tym w my\u347?l art. 106 \u167? 2 P.p.s.a., ma prawo do bycia wys\u322?uchanym, cho\u263?by za po\u347?rednictwem ustanowionego przez siebie pe\u322?nomocnika. W niniejszej sprawie Skar\u380?\u261?cy przedstawi\u322? te\u380? swe stanowisko na pi\u347?mie, kt\u243?re przekazane zosta\u322?o na rozprawie przez jego pe\u322?nomocnika i w\u322?\u261?czone do akt s\u261?dowych sprawy. W \u347?wietle przytoczonych regulacji, sporz\u261?dzenie skargi przez osob\u281? znajduj\u261?c\u261? si\u281? w sytuacji podobnej do Skar\u380?\u261?cego i nast\u281?pnie popieranie jej przed S\u261?dem jest wprawdzie utrudnione, ale nie niemo\u380?liwe. Nie mo\u380?na wi\u281?c zgodzi\u263? si\u281? ze stanowiskiem, \u380?e utrudnienie dotycz\u261?ce sformu\u322?owania konkretnych zarzut\u243?w skargi pozbawia Skar\u380?\u261?cego prawa dost\u281?pu do s\u261?du, mo\u380?liwo\u347?ci wys\u322?uchania przed s\u261?dem, czy te\u380? uzyskania wyroku. Ograniczenia prawa do s\u261?du, jakie po\u347?rednio wynikaj\u261? z wydania postanowienia w przedmiocie odmowy dost\u281?pu do informacji niejawnych, nie naruszaj\u261? istoty tego uprawnienia. Na t\u281? okoliczno\u347?\u263? zwr\u243?ci\u322? uwag\u281? Naczelny S\u261?d Administracyjny w wyroku z dnia 17.10.2014 r., sygn. akt II OSK 829/13, (niepubl.) - "Polski system prawny, w ocenie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego zawiera rozwi\u261?zania zapewniaj\u261?ce r\u243?wnie skuteczn\u261? ochron\u281?. Skar\u380?\u261?cy kasacyjnie m\u243?g\u322? skorzysta\u263? w istocie z trzech \u347?rodk\u243?w zaskar\u380?enia. Pierwszym \u347?rodkiem zaskar\u380?enia by\u322? wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ administracji. Organ administracji rozpatruj\u261?c ten \u347?rodek odwo\u322?awczy ponownie bada spraw\u281? merytorycznie. Drugim \u347?rodkiem zaskar\u380?enia jest skarga do Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego. Podkre\u347?li\u263? nale\u380?y, \u380?e Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny rozpoznaj\u261?c skarg\u281? nie jest zwi\u261?zany zarzutami skargi i bierze pod uwag\u281? z urz\u281?du wszelkie uchybienia, kt\u243?re powsta\u322?y w toku post\u281?powania administracyjnego. Wynika to wprost z art. 134 \u167? 1 P.p.s.a., kt\u243?ry stanowi, \u380?e s\u261?d rozstrzyga w granicach danej sprawy nie b\u281?d\u261?c jednak zwi\u261?zany zarzutami i wnioskami skargi oraz powo\u322?an\u261? podstaw\u261? prawn\u261?. Trzecim \u347?rodkiem zaskar\u380?enia jest skarga kasacyjna od wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego. Rozpoznaj\u261?c ten \u347?rodek zaskar\u380?enia Naczelny S\u261?d Administracyjny kontroluje prawid\u322?owo\u347?\u263? orzeczenia S\u261?du I instancji oraz po\u347?rednio orzecze\u324? wydanych przez organy administracji. Naczelny S\u261?d Administracyjny rozpoznaj\u261?c skarg\u281? kasacyjn\u261? zwi\u261?zany jest zarzutami skargi jednak\u380?e istnieje wym\u243?g sporz\u261?dzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pe\u322?nomocnika, kt\u243?ry mo\u380?e podnie\u347?\u263? w niej takie zarzuty, \u380?e kontrola Naczelnego S\u261?du Administracyjnego b\u281?dzie przeprowadzana w szerokim zakresie. Zdaniem Naczelnego S\u261?du Administracyjnego instytucja prawna, jak\u261? jest S\u261?d I. instancji, kt\u243?ry kontroluj\u261?c rozstrzygni\u281?cia organ\u243?w administracji bierze pod uwag\u281? z urz\u281?du wszelkie uchybienia, kt\u243?re powsta\u322?y w toku post\u281?powania administracyjnego zapewnia r\u243?wnie skuteczn\u261? ochron\u281? cudzoziemcowi jak instytucja specjalnego pe\u322?nomocnika posiadaj\u261?cego certyfikat dost\u281?pu do informacji poufnych. Specjalny pe\u322?nomocnik jest od strony niezale\u380?ny i nie mo\u380?e jej przekaza\u263? poufnych informacji, do kt\u243?rych ma dost\u281?p. Instytucja ta ma sens w systemach prawnych, w kt\u243?rych S\u261?d przy rozstrzyganiu sprawy nie bierze uchybie\u324? pope\u322?nionych w post\u281?powaniu administracyjnym z urz\u281?du tylko na skutek zarzutu podniesionego przez stron\u281? post\u281?powania". Niew\u261?tpliwie te\u380? praktyka wskazuje na to, \u380?e S\u261?dy I. instancji uchylaj\u261? decyzje z przyczyn, kt\u243?re bior\u261? pod uwag\u281? z urz\u281?du. Nale\u380?y si\u281? wi\u281?c zgodzi\u263? z Organami obu instancji, \u380?e nie jest to instytucja prawna, niewykorzystywana przez S\u261?dy. Na marginesie nale\u380?y te\u380? zauwa\u380?y\u263?, \u380?e w polskim systemie prawnym za podmiot taki (pe\u322?nomocnika strony z dost\u281?pem do informacji niejawnych) mo\u380?e zosta\u263? uznany Rzecznik Praw Obywatelskich. Na stanowisko takie pozwalaj\u261? regulacje zawarte w art. 13 i 14 ustawy o RPO. Jest to podmiot maj\u261?cy prawo dost\u281?pu do informacji niejawnych o klauzuli tajno\u347?ci "tajne " lub \u347?ci\u347?le tajne", o czym \u347?wiadczy art. 13 ust 2 tej ustawy. Skar\u380?\u261?cy od pocz\u261?tku reprezentowany by\u322? przez profesjonalnego pe\u322?nomocnika, wi\u281?c gdyby chcia\u322?, m\u243?g\u322? z takiej mo\u380?liwo\u347?ci skorzysta\u263?. Wracaj\u261?c do cyt. wyroku NSA z dnia 17.10.2014 r., sygn. akt II OSK 829/13, stwierdzi\u263? nale\u380?y, \u380?e przytoczone uwagi zosta\u322?y sformu\u322?owane w odniesieniu do m.in. zarzutu naruszenia art. 13 Konwencji o ochronie praw cz\u322?owieka i podstawowych wolno\u347?ci, kt\u243?ry przewiduje, \u380?e ka\u380?dy, czyje prawa i wolno\u347?ci zawarte w niniejszej konwencji zosta\u322?y naruszone, ma prawo do skutecznego \u347?rodka odwo\u322?awczego do w\u322?a\u347?ciwego organu pa\u324?stwowego tak\u380?e w\u243?wczas, gdy naruszenia dokona\u322?y osoby wykonuj\u261?ce swoje funkcje urz\u281?dowe. W sprawie, kt\u243?rej dotyczy\u322? wyrok zasadnicza cz\u281?\u347?\u263? materia\u322?u dowodowego obj\u281?ta by\u322?a r\u243?wnie\u380? klauzul\u261? "tajne" i r\u243?wnie\u380? w tym zakresie odst\u261?piono od uzasadnienia faktycznego decyzji na mocy art. 8 ust. 1 w zw. z art. 13la ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Pomimo wyst\u261?pienia w tamtej sprawie sytuacji analogicznej do maj\u261?cej miejsce w sprawie obecnie obj\u281?tej zaskar\u380?eniem - NSA uzna\u322?, \u380?e Skar\u380?\u261?cy kasacyjnie mia\u322? zapewnione prawo do wniesienia skutecznego \u347?rodka odwo\u322?awczego. S\u261?d ten wyrazi\u322? pogl\u261?d, \u380?e prawo do skutecznego \u347?rodka odwo\u322?awczego nie mo\u380?e by\u263? rozumiane jako prawo do tego, by \u347?rodek odwo\u322?awczy zosta\u322? uwzgl\u281?dniony zgodnie z wol\u261? osoby go wnosz\u261?cej. Oczywistym jest bowiem \u380?e podnoszone w \u347?rodku odwo\u322?awczym zarzuty mog\u261? by\u263? niezasadne. W konkluzji swego orzeczenia NSA stwierdzi\u322?, \u380?e "Zachowanie przed skar\u380?\u261?cym kasacyjnie okre\u347?lonych informacji nie zale\u380?y od tego, czy s\u261? one mu znane, czy te\u380? nie, tylko czy z przepis\u243?w prawa wynika konieczno\u347?\u263? zachowania tych informacji w tajemnicy. Z kolei podstaw\u261? ustale\u324? faktycznych nie mog\u261? by\u263? informacje nieprawdziwe niezale\u380?nie od tego, czy s\u261? one obj\u281?te tajemnic\u261?, czy te\u380? nie. Zachowanie pewnych informacji w tajemnicy przed stron\u261? post\u281?powania nie uniemo\u380?liwia weryfikacji tych wiadomo\u347?ci pod k\u261?tem ich prawdziwo\u347?ci. Warunkiem koniecznym prawid\u322?owo\u347?ci takiej weryfikacji nie jest udost\u281?pnienie tych informacji stronie post\u281?powania". Odnosz\u261?c si\u281? zatem do zarzuconych ogranicze\u324? w dost\u281?pie do cz\u281?\u347?ci materia\u322?u dowodowego w niniejszym post\u281?powaniu, z jakimi spotka\u322?a si\u281? Strona oraz jej pe\u322?nomocnik, nale\u380?y podkre\u347?li\u263?, \u380?e Wojewoda [...] i Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w zapoznali si\u281? z materia\u322?em dowodowym zawieraj\u261?cym tak\u380?e informacje niejawne o klauzuli "Tajne", za\u347? Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w dodatkowo r\u243?wnie\u380? z materia\u322?em o klauzuli "Poufne", stanowi\u261?cymi cz\u281?\u347?\u263? akt post\u281?powania, dotycz\u261?cych cofni\u281?cia Cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE. Organy te dokona\u322?y samodzielnej i krytycznej jego analizy, zar\u243?wno pod k\u261?tem dopuszczalno\u347?ci, rzetelno\u347?ci, tre\u347?ci, jak i ewentualnych podstaw do zmiany lub zdj\u281?cia klauzuli tajno\u347?ci z dokument\u243?w, tj. zastosowania art. 9 ustawy o ochronie informacji niejawnych. Nast\u281?pnie ich oceny w tym wzgl\u281?dzie by\u322?y przedmiotem kontroli zar\u243?wno Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Warszawie, jak i Naczelnego S\u261?du Administracyjnego. We wszystkich tych trzech sprawach NSA wyrokami z dnia 22.06.2017 r. o sygnaturach akt: II OSK 2358/15, II OSK 3021/15 oraz II OSK 2271/16 - oddali\u322? skargi kasacyjne od wyrok\u243?w WSA oddalaj\u261?cych skargi Cudzoziemca. Jednocze\u347?nie nale\u380?y nadmieni\u263?, \u380?e w wyroku o sygn. akt II OSK 2358/15 NSA wprost stwierdzi\u322?, i\u380? "Wobec zaistnienia wzgl\u281?dem skar\u380?\u261?cego ryzyka rzeczywistego zagro\u380?enia dla bezpiecze\u324?stwa Rzeczypospolitej Polskiej brak jest przes\u322?anek do stwierdzenia zawy\u380?enia klauzuli tajno\u347?ci, a organ administracji zasadnie nie skorzysta\u322? z ustanowionego tym przepisem (art. 9 ustawy o ochronie informacji niejawnych) uprawnienia". Podobne sformu\u322?owania znalaz\u322?y si\u281? w uzasadnieniach pozosta\u322?ych, wskazanych wyrok\u243?w NSA, zapad\u322?ych w sprawie Cudzoziemca. Nadmieni\u263? nale\u380?y, \u380?e do czasu prawomocnego rozstrzygni\u281?cia kwestii dotycz\u261?cych dost\u281?pu Skar\u380?\u261?cego do akt administracyjnych, wytworzonych w ramach tocz\u261?cego si\u281? post\u281?powania o cofni\u281?cie zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, kt\u243?rym nadano klauzul\u281? "tajne" i "poufne" \u8211? S\u261?d Wojew\u243?dzki w niniejszej sprawie zawiesi\u322? swe post\u281?powanie. Na skutek wydania przez NSA wskazanych wyrok\u243?w, S\u261?d rozpoznaj\u261?cy niniejsz\u261? spraw\u281?, po podj\u281?ciu zawieszonego post\u281?powania - w my\u347?l art. 153 P.p.s.a. \u8211? zwi\u261?zany jest ocen\u261? prawn\u261? wyra\u380?on\u261? w tych prawomocnych wyrokach. Skoro zatem NSA ustali\u322?, \u380?e nadane przedmiotowym dokumentom klauzule "tajne" i "poufne" nie by\u322?y zawy\u380?one, a udost\u281?pnienie Stronie i jej pe\u322?nomocnikowi tych dokument\u243?w wi\u261?za\u322?oby si\u281? z ryzykiem rzeczywistego zagro\u380?enia dla bezpiecze\u324?stwa Rzeczypospolitej Polskiej, to stanowisko to dla S\u261?du rozpatruj\u261?cego niniejsz\u261? spraw\u281? jest wi\u261?\u380?\u261?ce. Po przeprowadzeniu analizy ca\u322?o\u347?ci zgromadzonego materia\u322?u dowodowego, w tym w szczeg\u243?lno\u347?ci materia\u322?\u243?w, na kt\u243?re sk\u322?adaj\u261? si\u281? dokumenty obj\u281?te klauzul\u261? "Tajne" oraz "Poufne", S\u261?d nie stwierdzi\u322?, aby zosta\u322?y one uzyskane, wytworzone czy wykorzystane w spos\u243?b niezgodny z obowi\u261?zuj\u261?cymi przepisami prawa, w tym z ustaw\u261? o Agencji Bezpiecze\u324?stwa Wewn\u281?trznego i Agencji Wywiadu. W tym zakresie S\u261?d w ca\u322?o\u347?ci podziela stanowisko Organu odwo\u322?awczego. Agencja Bezpiecze\u324?stwa Wewn\u281?trznego stanowi wyspecjalizowan\u261? instytucj\u281? pa\u324?stwow\u261?, w\u322?a\u347?ciw\u261? w sprawach ochrony bezpiecze\u324?stwa wewn\u281?trznego Pa\u324?stwa i jego porz\u261?dku konstytucyjnego. ABW posiada informacje, mo\u380?liwo\u347?ci analityczne i zaplecze eksperckie, kt\u243?re umo\u380?liwiaj\u261? jej dostarczenie tak organom administracji, jak i S\u261?dowi dokument\u243?w stanowi\u261?cych dowody na okre\u347?lone okoliczno\u347?ci i pozwalaj\u261?cych na ewentualnie wnioskowanie, co mo\u380?e prowadzi\u263? m. in. do wszczynania post\u281?powa\u324? administracyjnych w sprawach cudzoziemc\u243?w i wydawania w nich decyzji. Pomimo tego, \u380?e to ABW posiada mandat w sprawach tycz\u261?cych bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa, nie oznacza to jednak, \u380?e Organy w spos\u243?b bezkrytyczny podesz\u322?y do zgromadzonego w sprawie materia\u322?u niejawnego. Na skutek jego analizy stwierdzi\u322?y, \u380?e jest on - w ich ocenie - sp\u243?jny i rzetelny oraz, \u380?e zawarte w nim informacje \u347?wiadcz\u261? o zagra\u380?aj\u261?cych bezpiecze\u324?stwu Rzeczypospolitej Polskiej dzia\u322?aniach Cudzoziemca. S\u261?d t\u281? ocen\u281? podziela, w powo\u322?aniu na przytoczone prawomocne wyroki NSA, zapad\u322?e ju\u380? w sprawie Skar\u380?\u261?cego. Nie by\u322?o te\u380? \u380?adnych podstaw do zarzucania przez pe\u322?nomocnika Skar\u380?\u261?cego, \u380?e wniosek Szefa ABW i jego pisma nie maj\u261? waloru dokumentu i nie stanowi\u261? dowodu na to, co twierdzi Szef ABW. Stosownie bowiem do art. 75 \u167? 1 k.p.a., jako dow\u243?d nale\u380?y dopu\u347?ci\u263? wszystko, co mo\u380?e przyczyni\u263? si\u281? do wyja\u347?nienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Nadto, z akt sprawy i uzasadnienia decyzji Wojewody [...] nie wynika tak\u380?e, aby Szef ABW by\u322? przez Organ I. instancji traktowany jako bieg\u322?y, a jego opinia jako opinia bieg\u322?ego. Nie by\u322?y to te\u380? takie dokumenty, kt\u243?re \u8211? jak sugerowa\u322? pe\u322?nomocnik Skar\u380?\u261?cego \u8211? jako pozyskane podczas kontroli operacyjnej ABW, w my\u347?l art. 27 ust 15 a ustawy o ABW - nie mog\u322?yby zosta\u263? zastosowane. Zdaniem Skar\u380?\u261?cego, skoro utajniono przed nim dotycz\u261?ce go dowody, to tym samym uniemo\u380?liwiono mu wypowiedzenie si\u281? co do nich, a wi\u281?c Organ administracji obowi\u261?zany by\u322? przyj\u261?\u263? w oparciu o art. 14 \u167? 2 w zw. z art. 81 k.p.a., \u380?e Szef ABW nie udowodni\u322? \u380?adnej okoliczno\u347?ci dotycz\u261?cej Skar\u380?\u261?cego, skoro nie poinformowano Skar\u380?\u261?cego cho\u263?by bardzo og\u243?lnie o stawianych mu zarzutach. Stanowisko takie nie wynika jednak z w\u322?a\u347?ciwej wyk\u322?adni i zastosowania art. 74 \u167? 1 k.p.a., jak i tre\u347?ci art. 6 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Artyku\u322? 81 K.p.a. we wskazanym przez pe\u322?nomocnika zw. z art. 14 \u167? 2 k.p.a. nie mo\u380?e by\u263? wyk\u322?adany w oderwaniu od brzmienia i funkcji art. 74 \u167? 1 k.p.a., kt\u243?ry w spos\u243?b jednoznaczny przewiduje wy\u322?\u261?czenie jawno\u347?ci dla strony materia\u322?\u243?w oznaczonych klauzul\u261? "tajne" i "\u347?ci\u347?le tajne". Wymaga podkre\u347?lenia, \u380?e to w\u322?a\u347?nie art. 74 \u167? 1 k.p.a. w zw. z art. 73 k.p.a. reguluj\u261? kwestie jawno\u347?ci akt sprawy i dost\u281?pu do nich Strony. Nie mo\u380?na podzieli\u263? przy tym stanowiska pe\u322?nomocnika Skar\u380?\u261?cego, \u380?e wyj\u261?tek wskazany w art. 10 \u167? 2 k.p.a., odnosi si\u281? do tej kwestii. Jest wr\u281?cz przeciwnie. Nale\u380?y wobec tego nadmieni\u263?, \u380?e w pi\u347?miennictwie prawniczym sygnalizowano, i\u380? art. 73 i 74 k.p.a., odczytywany w po\u322?\u261?czeniu z tre\u347?ci\u261? art. 8 k.p.a., stanowi o zasadzie wzgl\u281?dnej jawno\u347?ci akt sprawy administracyjnej (por. G. \u321?aszczyca, C. Martysz i A. Matan: Kodeks post\u281?powania administracyjnego. Komentarz; LEX 2010, J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks post\u281?powania administracyjnego, Komentarz. C.H. Beck Warszawa 2012 s. 325-326 i przytoczone tam pogl\u261?dy doktryny). W pi\u347?miennictwie dotycz\u261?cym art. 8 k.p.a., w brzmieniu pierwotnym, stanowi\u261?cym odpowiednik obecnie obowi\u261?zuj\u261?cego art. 10 k.p.a., sygnalizowano, \u380?e realizacja uprawnie\u324? wynikaj\u261?cych z tych regulacji zale\u380?y od zapewnienia stronie wgl\u261?du do akt sprawy. Nie mo\u380?e to jednak mie\u263? zasadniczego znaczenia w przedmiotowej sprawie. Skoro przepisy post\u281?powania administracyjnego przewiduj\u261? konieczno\u347?\u263?, i to bez \u380?adnych wyj\u261?tk\u243?w, odm\u243?wienia stronie dost\u281?pu do akt zawieraj\u261?cych informacje niejawne o klauzuli tajno\u347?ci "tajne" lub "\u347?ci\u347?le tajne", to tym samym art. 74 \u167? 1 k.p.a. stanowi ograniczenie uprawnie\u324? strony, wynikaj\u261?ce z art. 10 \u167? 1 oraz art. 14 \u167? 2 w zw. z art. 81 k.p.a. Problem ten w przesz\u322?o\u347?ci wielokrotnie podnoszony by\u322? te\u380? w orzecznictwie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego. W wyroku z dnia 29.06.2012 r.(sygn. akt II OSK 1312/11) S\u261?d ten wskaza\u322?, \u380?e "ograniczenie dost\u281?pu do akt obj\u281?tych ochron\u261? informacji niejawnych, aczkolwiek stanowi ograniczenie czynnego udzia\u322?u strony w post\u281?powaniu i potencjalne zagro\u380?enie dla zasady rzetelnej procedury, to jednak znajduje podstaw\u281? prawn\u261? w art. 74 \u167? 1 k.p.a. Ma charakter wyj\u261?tkowy, zwi\u261?zany z ochron\u261? warto\u347?ci nadrz\u281?dnych, na co jest zgoda konstytucyjna zawarta w art. 31 ust. 3 Konstytucji." (analogiczne stanowisko zawieraj\u261? wyroki z 31 sierpnia 2005 r.- II OSK 655/05, LEX nr 188294 i II OSK 656/05, LEX nr 188296). Z kolei w wyroku z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt II OSK 1979/13, niepubl.) NSA stwierdzi\u322?, \u380?e: "istotnym obowi\u261?zkiem Rzeczypospolitej Polskiej jest nie tylko zabezpieczenie kontroli przestrzegania prawa, ale i zapewnienie bezpiecze\u324?stwa prawnego podmiot\u243?w stosunku prawnego oraz \u322?adu publicznego. Oczywi\u347?cie nie mo\u380?e to oznacza\u263? dowolno\u347?ci organ\u243?w w\u322?adzy publicznej w kszta\u322?towaniu sytuacji cudzoziemc\u243?w, je\u380?eli znale\u378?li si\u281? pod jej w\u322?adz\u261?. Zapobiega\u263? ma temu system instytucji prawnych ukszta\u322?towanych na tle obowi\u261?zuj\u261?cego porz\u261?dku konstytucyjnoprawnego(...). W dalszej cz\u281?\u347?ci orzeczenia NSA przyzna\u322? \u380?e: "na gruncie prawa polskiego wykorzystanie dowod\u243?w niejawnych w post\u281?powaniu administracyjnym mo\u380?e czasami by\u263? konieczne ze wzgl\u281?d\u243?w bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwowego. Nale\u380?y te\u380? mie\u263? na uwadze, \u380?e brak ujawnienia dowod\u243?w i brak ujawnienia podstaw wydania decyzji opartej na takich dowodach mo\u380?e zrodzi\u263? problemy w zakresie rzetelno\u347?ci, wiarygodno\u347?ci i bezstronno\u347?ci post\u281?powania w demokratycznym pa\u324?stwie prawnym. Jednak rozwi\u261?zania przyj\u281?te przez ustawodawc\u281? polskiego w ustawie o cudzoziemcach, jakkolwiek wykazuj\u261?ce znaczne odr\u281?bno\u347?ci od zwyk\u322?ego trybu dzia\u322?a\u324? organ\u243?w administracji ustanowionych procedur\u261? administracyjn\u261?, uzasadnione s\u261? specyfik\u261? regulowanej kwestii." Z kolei w wyroku z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 2293/10 - NSA stwierdzi\u322?, \u380?e "prawo dost\u281?pu do urz\u281?dowych dokument\u243?w i zbior\u243?w danych, o czym stanowi sama Konstytucja, mo\u380?e zosta\u263? ograniczone ustaw\u261? w warunkach wskazanych w art. 31 ust. 3 Konstytucji. (...) Interes publiczny zwi\u261?zany z bezpiecze\u324?stwem pa\u324?stwa jest jedn\u261? z warto\u347?ci podlegaj\u261?cych ochronie, kt\u243?ra jest bezpo\u347?rednio wskazana w art. 31 ust, 3 Konstytucji, a wi\u281?c nale\u380?y do przes\u322?anek, kt\u243?rych wyst\u261?pienie mo\u380?e - przy zachowaniu innych rygor\u243?w okre\u347?lonych w tym przepisie - uzasadnia\u263? zastosowanie zasady proporcjonalno\u347?ci". Z kolei Trybuna\u322? zaprezentowa\u322? pogl\u261?d, \u380?e "Stanowi\u261?ca warto\u347?\u263? konstytucyjn\u261? ochrona tajemnicy pa\u324?stwowej mo\u380?e w pewnych sytuacjach pozostawa\u263? w konflikcie z konieczno\u347?ci\u261? prawid\u322?owego realizowania wymiaru sprawiedliwo\u347?ci. W takich przypadkach wywa\u380?enie sprzecznych warto\u347?ci powinno mie\u263? charakter obiektywny i sprawdzalny, opiera\u263? si\u281? na wyra\u378?nie wskazanych w ustawie podstawach, w trybie demokratycznej procedury. Do takiej oceny predestynowany jest jako organ niezawis\u322?y s\u261?d" (postanowienie TK z dnia 13 czerwca 1994 r., S.1/94, OTK 1994/1/28). W dotychczasowym orzecznictwie NSA (wyroku z dnia 31 sierpnia 2005 r. w sprawach II OSK 655/05, Lex nr 188294 i II OSK 656/05, Lex nr 188296) przyjmowano, \u380?e ograniczenie dost\u281?pu strony do akt obj\u281?tych ochron\u261? tajemnicy pa\u324?stwowej, aczkolwiek stanowi ograniczenie czynnego udzia\u322?u strony w post\u281?powaniu i potencjalne zagro\u380?enie dla zasad rzetelnej procedury, to jednak znajduje podstaw\u281? prawn\u261? w ustawie (art. 74 \u167? 1 k.p.a.) i ma charakter wyj\u261?tkowy, bowiem zwi\u261?zane jest z ochron\u261? warto\u347?ci nadrz\u281?dnej - interesu Rzeczypospolitej Polskiej. Wymaga podkre\u347?lenia, \u380?e dopuszczalno\u347?\u263? przyjmowania dodatkowych rygor\u243?w wynikaj\u261?cych z potrzeby zachowania poufno\u347?ci informacji ze wzgl\u281?du na interes pa\u324?stwa, jest uznawana nie tylko w polskim systemie prawnym. W \u347?wietle postanowie\u324? Rekomendacji Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy Nr 1402 (1999) o wewn\u281?trznych s\u322?u\u380?bach bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stw cz\u322?onkowskich Rady Europy, s\u261?dy powinny by\u263? uprawnione do wykonywania szerokiej kontroli ex post facto, a osoby uwa\u380?aj\u261?ce, \u380?e ich prawa zosta\u322?y naruszone dzia\u322?aniami organ\u243?w bezpiecze\u324?stwa, winny mie\u263? mo\u380?liwo\u347?\u263? dochodzenia swych roszcze\u324? przed s\u261?dami lub innymi organami wykonuj\u261?cymi w\u322?adz\u281? s\u261?downicz\u261? (punkt Ciii Rekomendacji). Zgodnie z t\u261? rekomendacj\u261? po\u380?\u261?dane by\u322?oby, aby wszelkie spory i w\u261?tpliwo\u347?ci dotycz\u261?ce w\u322?adzy wewn\u281?trznej s\u322?u\u380?by bezpiecze\u324?stwa do nieudost\u281?pniania informacji, by\u322?y przedmiotem kontroli s\u261?dowej. Ustanowienie wyj\u261?tk\u243?w od obowi\u261?zku umo\u380?liwienia stronie zapoznania si\u281? z aktami sprawy przewiduje Rekomendacja (2004)20 w sprawie s\u261?dowej kontroli akt\u243?w administracyjnych (Recommendation (2004)20 of the committee of minister to member states on judicial review of administrative acts, przyj\u281?ta w dniu 15 grudnia 2004 r., kt\u243?ra zezwala na stosowanie specjalnych \u347?rodk\u243?w ochrony w stosunku do dokument\u243?w zawieraj\u261?cych informacje utajnione, np. w zwi\u261?zku z potrzeb\u261? ochrony bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. W tym kontek\u347?cie zasadne jest przytoczenie pogl\u261?du wyra\u380?onego w wyroku NSA z dnia 17 pa\u378?dziernika 2014 roku sygn. akt II OSK 837/13 (niepubl.) - "Skar\u380?\u261?cy kasacyjnie by\u322? pozbawiony dost\u281?pu do tej cz\u281?\u347?ci materia\u322?u dowodowego, kt\u243?ra zosta\u322?a utajniona. Zdaniem Naczelnego S\u261?du Administracyjnego demokratyczne pa\u324?stwo nie mo\u380?e by\u263? pa\u324?stwem bezbronnym i tego rodzaju ograniczenia w dost\u281?pie do materia\u322?u dowodowego s\u261? w pewnych przypadkach konieczne. Ograniczenia te znajduj\u261? podstaw\u281? w art. 61 ust. 3 Konstytucji, kt\u243?ry stanowi, \u380?e ze wzgl\u281?du na okre\u347?lone w ustawach ochron\u281? wolno\u347?ci i praw innych os\u243?b i podmiot\u243?w gospodarczych oraz ochron\u281? porz\u261?dku publicznego, bezpiecze\u324?stwa lub wa\u380?nego interesu gospodarczego pa\u324?stwa mog\u261? nast\u261?pi\u263? ograniczenia prawa obywatela do uzyskiwania informacji o dzia\u322?alno\u347?ci organ\u243?w w\u322?adzy publicznej w tym m.in. do dost\u281?pu do dokument\u243?w. W przedmiotowej sprawie odmowa udzielania skar\u380?\u261?cemu kasacyjnie dost\u281?pu do utajnionej cz\u281?\u347?ci materia\u322?u dowodowego by\u322?a, w ocenie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, w pe\u322?ni zasadna.". Niew\u261?tpliwie skutkiem zastosowania art. 74 \u167? 1 k.p.a., ograniczono Skar\u380?\u261?cemu w tym zakresie realizacj\u281? jego ustawowych uprawnie\u324?, jednak takie ograniczenie znajduje oparcie w przepisach prawa, tzn. w art. 74 \u167? 1 k.p.a., kt\u243?ry w orzecznictwie s\u261?dowym jest uznawany za zgodny z przepisami Konstytucji RP. Skar\u380?\u261?cy utrzymuje wprawdzie, \u380?e art. 74 k.p.a. nie mo\u380?e zosta\u263? u\u380?yty jako przyczyna odst\u261?pienia od stosowania art. 14 \u167? 2 w zw. z art. 81 k.p.a., jednak przyj\u281?cie takiego rozumowania prowadzi\u322?oby do nieakceptowalnych skutk\u243?w. Zasugerowana w skardze i rozwini\u281?ta na rozprawie interpretacja tre\u347?ci art. 14 \u167? 2 w zw. z art. 81 w zw. z art. 10 \u167? 2 k.p.a. prowadzi\u322?aby w istocie do obej\u347?cia ogranicze\u324?, wynikaj\u261?cych z art. 74 \u167? 1 k.p.a., czy te\u380? z art. 6 ustawy o cudzoziemcach. Zak\u322?adaj\u261?c, \u380?e ustawodawca dzia\u322?aj\u261?c w spos\u243?b racjonalny ograniczy\u322? w post\u281?powaniu administracyjnym dost\u281?p stron do okre\u347?lonej cz\u281?\u347?ci akt, za ca\u322?kowicie nieuzasadnion\u261? uzna\u263? nale\u380?y wyk\u322?adni\u281? art. 81 k.p.a., zgodnie z kt\u243?r\u261? nie jest dopuszczalne utajnienie dowod\u243?w przed stron\u261?, bowiem prowadzi\u322?oby to do naruszenia tego przepisu w zw. z art. 14 \u167? 2 k.p.a. Zak\u322?adaj\u261?c wewn\u281?trzn\u261? niesprzeczno\u347?\u263? przepis\u243?w procedury administracyjnej, nie mo\u380?na podzieli\u263? takiego stanowiska. Realizacja przez Stron\u281? uprawnie\u324? procesowych, gwarantowanych przez art. 10 \u167? 1 w zw. z art. 81 k.p.a., nie mo\u380?e prowadzi\u263? do obej\u347?cia ustanowionych w tym samym akcie prawnym regu\u322? post\u281?powania, z aktami oznaczonymi odpowiedni\u261? klauzul\u261? tajno\u347?ci. Reasumuj\u261?c, w zaskar\u380?onej decyzji prawid\u322?owo wskazano, \u380?e relacji pomi\u281?dzy art. 74 \u167? 1 k.p.a. i art. 81 k.p.a. nie mo\u380?na wyk\u322?ada\u263? wy\u322?\u261?cznie przez pryzmat art. 10 ustawy o cudzoziemcach. Art. 10 ustawy o cudzoziemcach przewiduje wyj\u261?tek od zasady czynnego udzia\u322?u strony w post\u281?powaniu, jednak jak s\u322?usznie podkre\u347?lono w decyzji, wyj\u261?tek ten nie jest jednak w \u380?aden spos\u243?b zwi\u261?zany z rodzajem materia\u322?u dowodowego, czy wynikaj\u261?cymi z innych przepis\u243?w prawa ograniczeniami w dost\u281?pie do niego. Wy\u322?\u261?czenie przepis\u243?w procedury administracyjnej, maj\u261?cych charakter gwarancyjny (art. 73 \u167? 1, art. 79 \u167? 2 oraz art. 81 k.p.a.), zwi\u261?zane jest z kwesti\u261? niewykonania przez stron\u281? post\u281?powania obowi\u261?zku ustanowienia pe\u322?nomocnika do prowadzenia sprawy zamieszka\u322?ego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez cudzoziemca b\u281?d\u261?cego stron\u261? post\u281?powania, kt\u243?ry przebywa za granic\u261?. W post\u281?powaniu obj\u281?tym zaskar\u380?eniem, faktyczne ograniczenie mo\u380?liwo\u347?ci pe\u322?nej realizacji uprawnienia procesowego Strony, wynikaj\u261?cego z art. 81 K.p.a., wyp\u322?ywa natomiast z konieczno\u347?ci ograniczenia Stronie dost\u281?pu do cz\u281?\u347?ci akt administracyjnych, z uwagi na nadanie tym materia\u322?om odpowiedniej przewidzianej prawem klauzuli tajno\u347?ci. Zastosowanie za\u347? art. 74 \u167? 1 k.p.a. - jak podniesiono uprzednio - mia\u322?o miejsce w trzech postanowieniach ostatecznych Organ\u243?w, z kt\u243?rych wszystkie uznane zosta\u322?y za prawid\u322?owe przez NSA, a uprzednio przez WSA. Trzeba te\u380? mie\u263? na wzgl\u281?dzie, \u380?e pracownik organu administracji, kt\u243?ry obchodz\u261?c art. 74 \u167? 1 k.p.a., udost\u281?pni\u322?by Skar\u380?\u261?cemu materia\u322?y opatrzone klauzul\u261? "tajne" lub w uzasadnieniu sporz\u261?dzonej decyzji ujawni\u322?by takie materia\u322?y, podlega\u322?by odpowiedzialno\u347?ci karnej z art. 265 \u167? 1 k.k. (Kto ujawnia lub wbrew przepisom ustawy wykorzystuje informacje niejawne o klauzuli "tajne" lub "\u347?ci\u347?le tajne", podlega karze pozbawienia wolno\u347?ci od 3 miesi\u281?cy do lat 5.). Wobec tego, wbrew twierdzeniom Skar\u380?\u261?cego, Organy obu instancji wykona\u322?y obowi\u261?zki ci\u261?\u380?\u261?ce na nich z mocy art. 81 w zw. z art. 10 k.p.a., czego dowodem s\u261? znajduj\u261?ce si\u281? w aktach sprawy pisma z dnia 29.06.2015 r. (k. 74 akt post\u281?powania odwo\u322?awczego), z dnia 28.07.2015r. (k. 173 akt) oraz 31.08.2015r. (k. 195 tych akt), w kt\u243?rych pe\u322?nomocnika Skar\u380?\u261?cego poinformowano o mo\u380?liwo\u347?ci zapoznania si\u281? z aktami sprawy, kt\u243?rych jawno\u347?\u263? nie zosta\u322?a wy\u322?\u261?czona, jak r\u243?wnie\u380? o uprawnieniach wynikaj\u261?cych z art. 10 i 81 k.p.a. Upowa\u380?nieni pe\u322?nomocnicy zapoznali si\u281? z aktami jawnymi w dniach 27.07.2015 r. oraz 25.09.2015 r. Maj\u261?c na uwadze tre\u347?\u263?, rodzaj i charakter materia\u322?\u243?w niejawnych nades\u322?anych przez Organ wnioskuj\u261?cy, tj. Szefa Agencji Bezpiecze\u324?stwa Wewn\u281?trznego, jak r\u243?wnie\u380? opieraj\u261?c si\u281? na brzmieniu art. 6 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, pozostaj\u261?cego w \u347?cis\u322?ym zwi\u261?zku z art. 2 pkt 2 i pkt 3 i art. 8 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych, Organ odwo\u322?awczy zasadnie odst\u261?pi\u322? od uzasadnienia przedmiotowego rozstrzygni\u281?cia, z uwagi na bezpiecze\u324?stwo pa\u324?stwa. Skutkiem zastosowania art. 6 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach w uzasadnieniu zaskar\u380?onej decyzji nie nast\u261?pi\u322?o wyra\u378?ne przywo\u322?anie konkretnych okoliczno\u347?ci faktycznych, z kt\u243?rych wynika podstawa bezpo\u347?redniego wnioskowania Organu o tym, \u380?e pobyt Cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi rzeczywiste i powa\u380?ne zagro\u380?enie dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. W zaskar\u380?onej decyzji prawid\u322?owo wy\u322?o\u380?ono te\u380? poj\u281?cie "bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa", kt\u243?re zosta\u322?o u\u380?yte przez ustawodawc\u281? w art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. Prawid\u322?owo zwr\u243?cono uwag\u281? na r\u243?\u380?nic\u281? pomi\u281?dzy poj\u281?ciem "porz\u261?dek publiczny" i "bezpiecze\u324?stwo publiczne", kt\u243?ra wyra\u380?a si\u281? w stopniu naruszenia prawa, kt\u243?re to zachowanie, przy odpowiednio powa\u380?nym naruszeniu norm prawnych, mo\u380?e przybra\u263? posta\u263? zagra\u380?aj\u261?cego bezpiecze\u324?stwu pa\u324?stwa. Zastosowanie art. 6 ust. 1 odnosi si\u281? do okoliczno\u347?ci faktycznych i dowod\u243?w wskazuj\u261?cych na zagro\u380?enia dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa, jakie m\u243?g\u322?by stanowi\u263? dalszy pobyt Skar\u380?\u261?cego w Polsce. Bli\u380?sze dookre\u347?lenie okoliczno\u347?ci uzasadniaj\u261?cych przyj\u281?cie takiej oceny nie by\u322?o mo\u380?liwe bez nara\u380?enia na ujawnienie tre\u347?ci materia\u322?\u243?w niejawnych. Nie mo\u380?na wi\u281?c zasadnie twierdzi\u263?, \u380?e zaskar\u380?ona decyzja naruszy\u322?a art. 107 \u167? 3 k.p.a. w spos\u243?b maj\u261?cy istotny wp\u322?yw na wynik sprawy. Co si\u281? za\u347? tyczy niedopuszczenia przez Organy dowodu z przes\u322?uchania \u347?wiadk\u243?w wskazanych przez pe\u322?nomocnika Skar\u380?\u261?cego, S\u261?d podziela trafno\u347?\u263? tego stanowiska Organ\u243?w i nie upatruje w tym uchybienia maj\u261?cego istotny wp\u322?yw na wynik sprawy. Zamierzone dowodzenie za pomoc\u261? tych \u347?rodk\u243?w przez Cudzoziemca, \u380?e jego dzia\u322?alno\u347?\u263? zawodowa jest znana w \u347?rodowiskach politycznych, dziennikarskich i opiniotw\u243?rczych, nie mog\u322?aby nawet hipotetycznie mie\u263? znaczenia dla oceny maj\u261?cych zastosowanie w sprawie przepis\u243?w prawa materialnego. W zwi\u261?zku z tym przeprowadzenie tych dowod\u243?w przez Szefa Urz\u281?du czy Wojewod\u281? nie by\u322?oby celowe. Co do pozosta\u322?ych zarzut\u243?w identycznie sformu\u322?owanych, jak postawione w postepowaniu odwo\u322?awczym, S\u261?d podziela ustalenia i argumentacj\u281? Szefa Urz\u281?du i uznaje j\u261? za w\u322?asn\u261?, bez konieczno\u347?ci jej powtarzania. Przytoczona zosta\u322?a w du\u380?ym zakresie w cz\u281?\u347?ci historycznej uzasadnienia. Trzeba te\u380? mie\u263? na wzgledzie, \u380?e Skar\u380?\u261?cy zakwestionowa\u322? r\u243?wnie\u380? spos\u243?b, w jaki zastosowano w sprawie art. 215 ust. 3 ustawy, jak te\u380? przekroczenie zasady swobodnej oceny dowod\u243?w. Wskaza\u322? nadto na swoje silne wi\u281?zy z Polsk\u261?. Powo\u322?a\u322? si\u281? przy tym na tre\u347?\u263? art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, kt\u243?ry w post\u281?powaniu w sprawie cofni\u281?cia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE ze wzgl\u281?du na okoliczno\u347?ci, o kt\u243?rych mowa w ust. 1 pkt 2 nakazuje organom administracji uwzgl\u281?dnienie: okresu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jego wieku, zwi\u261?zk\u243?w cudzoziemca z Rzecz\u261?pospolit\u261? Polsk\u261? lub braku zwi\u261?zk\u243?w z pa\u324?stwem pochodzenia oraz skutk\u243?w cofni\u281?cia zezwolenia dla cudzoziemca i cz\u322?onk\u243?w jego rodziny. Zdaniem Skar\u380?\u261?cego, je\u380?eli ustawa nakazuje uwzgl\u281?dnienie w tym post\u281?powaniu wskazanych w tym przepisie czynnik\u243?w, nale\u380?y ten nakaz rozumie\u263? w taki spos\u243?b, \u380?e czynniki te mog\u261? b\u261?d\u378? "musz\u261?" powodowa\u263? odmow\u281? cofni\u281?cia zezwolenia. Dokonana przez Skar\u380?\u261?cego wyk\u322?adnia art. 215 ust. 3 jest jednak niepe\u322?na, co prowadzi\u263? mo\u380?e do b\u322?\u281?dnych wniosk\u243?w. Wskazane w art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach czynniki maj\u261? by\u263? w sprawie "uwzgl\u281?dnione", przez co nale\u380?y rozumie\u263? konieczno\u347?\u263? ich brania pod uwag\u281? przy podejmowaniu decyzji. Aby wyja\u347?ni\u263? na czym polega "uwzgl\u281?dnienie" okoliczno\u347?ci, o kt\u243?rych mowa w art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, w pierwszej kolejno\u347?ci nale\u380?y odwo\u322?a\u263? si\u281? do art. 12 ust. 3 dyrektywy 2003/109/WE oraz jej motywu 16. Zgodnie z art. 12 ust. 3 dyrektywy przed podj\u281?ciem decyzji o wydaleniu rezydenta d\u322?ugoterminowego Pa\u324?stwa Cz\u322?onkowskie bior\u261? pod uwag\u281? nast\u281?puj\u261?ce czynniki: a) czas zamieszkania na ich terytorium; b) wiek danej osoby; c) konsekwencje dla danej osoby i cz\u322?onk\u243?w jej rodziny; d) powi\u261?zania z pa\u324?stwem zamieszkania lub brak powi\u261?za\u324? z krajem pochodzenia. W polskim porz\u261?dku prawnym te okoliczno\u347?ci brane s\u261? pod uwag\u281? ju\u380? podczas podejmowania decyzji o cofni\u281?ciu zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE, jako \u380?e art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach odwo\u322?uje si\u281? w\u322?a\u347?nie do przes\u322?anek wymienionych w art. 12 ust. 3 dyrektywy. Nale\u380?y r\u243?wnie\u380? doda\u263?, \u380?e zgodnie z motywem 16 i 3 preambu\u322?y dyrektywy rezydenci d\u322?ugoterminowi powinni korzysta\u263? ze wzmocnionej ochrony przed wydaleniem, ochrona ta oparta jest na kryteriach okre\u347?lonych w orzecznictwie Europejskiego Trybuna\u322?u Praw Cz\u322?owieka, a niniejsza dyrektywa szanuje prawa podstawowe oraz przestrzega zasad uznanych w szczeg\u243?lno\u347?ci w Europejskiej konwencji o ochronie praw cz\u322?owieka i podstawowych wolno\u347?ci oraz w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Okoliczno\u347?ci wymienione w art. 12 ust. 3 dyrektywy oraz art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach nawi\u261?zuj\u261? jednoznacznie do wypracowanych w orzecznictwie Europejskiego Trybuna\u322?u Praw Cz\u322?owieka kryteri\u243?w dopuszczalno\u347?ci ingerencji w prawa chronione art. 8 Konwencji rzymskiej, czyli w prawo do poszanowania \u380?ycia rodzinnego i prywatnego. Artyku\u322? 8 Konwencji nie nak\u322?ada na Pa\u324?stwo og\u243?lnego obowi\u261?zku poszanowania dokonanego przez cudzoziemc\u243?w wyboru kraju, w kt\u243?rym chcieliby oni mieszka\u263?, a tak\u380?e obowi\u261?zku wyra\u380?enia zgody na po\u322?\u261?czenie rodziny, konieczno\u347?ci zapewnienia mo\u380?liwo\u347?ci podtrzymywania stosunk\u243?w towarzyskich na jego terytorium itd. Konwencja nie gwarantuje prawa do wjazdu i pobytu cudzoziemca w kraju goszcz\u261?cym. Podkre\u347?lenia wymaga, \u380?e jest to stanowisko ugruntowane w orzecznictwie, (por. wyroki ETPCz: G. p-ko [...] z dnia [...] lutego 1996, skarga nr [...], R. i H. p-ko [...] z dnia [...] stycznia 2006r. skarga nr [...], D. O. i i Inni p-ko [...] z dnia [...] lipca 2008r. skarga nr [...], N. p-ko [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. skarga nr [...], Wyrok Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 27/09, niepubl., NSA z dnia 12 wrze\u347?nia 2007 r. sygn. akt II OSK 1706/06 LEX nr 384287, z dnia 16 maja 2008 r. II OSK 438/07 LEX nr 505306). Brzmienie za\u347? art. 8 ust. 2 Konwencji wskazuje, \u380?e ochrona \u380?ycia rodzinnego, czy prywatnego nie ma charakteru bezwzgl\u281?dnego i ingerencja w te prawa jest pod pewnymi warunkami dopuszczalna. Zgodnie z wypracowanym w orzecznictwie Europejskiego Trybuna\u322?u Praw Cz\u322?owieka schematem post\u281?powania organy podejmuj\u261?ce decyzje mog\u261?ce stanowi\u263? ingerencj\u281? w prawa chronione na mocy art. 8 Konwencji, powinny ustali\u263? kolejno, czy cudzoziemiec w kraju goszcz\u261?cym prowadzi\u322? \u380?ycie rodzinne lub prywatne, czy \u347?rodki stosowane wobec cudzoziemca mo\u380?na uzna\u263? za ingerencj\u281? w prawo do ich poszanowania, czy \u347?rodek podj\u281?tej ingerencji jest zgodny z ustaw\u261?, czy zastosowany \u347?rodek s\u322?u\u380?y realizacji prawnie uzasadnionego celu, wreszcie czy ingerencja jest "konieczna w demokratycznym spo\u322?ecze\u324?stwie", innymi s\u322?owy czy dzia\u322?ania organ\u243?w w\u322?adzy pa\u324?stwowej godz\u261?ce w \u380?ycie rodzinne s\u261? proporcjonalne w stosunku do zagro\u380?e\u324? stwarzanych przez konkretne osoby. Dokonuj\u261?c oceny, czy dan\u261? ingerencj\u281? mo\u380?na uzna\u263? za "proporcjonaln\u261?" nale\u380?y zatem kierowa\u263?, si\u281? utrwalonymi w orzecznictwie ETPCz tzw. "kryteriami Boultif". Zdaniem S\u261?du, w\u322?a\u347?nie do tych kryteri\u243?w odwo\u322?uje si\u281? motyw 16 dyrektywy 2003/109. Nazwa pochodzi od wyroku ETPCz w sprawie B. p-ko [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. (nr skargi[...]). Wskazane kryteria s\u261? niemal bez wyj\u261?tku akceptowane i rozwijane w kolejnych orzeczeniach ETPCz. Tytu\u322?em przyk\u322?adu mo\u380?na wskaza\u263? na wyrok Europejskiego Trybuna\u322?u Praw Cz\u322?owieka z dnia 31.01.2006r. w sprawie S. przeciwko [...] (Nr[...], pe\u322?ny tekst wraz z nieoficjalnym t\u322?umaczeniem - w dodatkach), kt\u243?ry dotyczy\u322? m. in. kwestii odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt cudzoziemcowi po\u322?\u261?czonemu z wpisem na list\u281? cudzoziemc\u243?w niepo\u380?\u261?danych posiadaj\u261?cemu rodzin\u281? w kraju goszcz\u261?cym (dzieci i \u380?ona legitymuj\u261?ca si\u281? zezwoleniem na pobyt sta\u322?y). Orzeczenie to wskazuje dok\u322?adnie, czym kieruje si\u281? Trybuna\u322? dokonuj\u261?c oceny, czy dzia\u322?ania organ\u243?w w\u322?adzy pa\u324?stwowej godz\u261?ce w \u380?ycie rodzinne s\u261? proporcjonalne (konieczne w demokratycznym spo\u322?ecze\u324?stwie) w stosunku do zagro\u380?e\u324? stwarzanych przez konkretne osoby. Trybuna\u322? w swojej ocenie wzi\u261?\u322? pod uwag\u281?: - rodzaj i powag\u281? przest\u281?pstw pope\u322?nionych przez cudzoziemca, - d\u322?ugo\u347?\u263? pobytu na terytorium kraju, kt\u243?ry cudzoziemiec powinien opu\u347?ci\u263?, - czas jaki up\u322?yn\u261?\u322? od pope\u322?nienia przest\u281?pstwa i zachowanie si\u281? cudzoziemca w tym okresie, - narodowo\u347?\u263? os\u243?b zwi\u261?zanych ze spraw\u261? (\u380?ona, dzieci, inni cz\u322?onkowie rodziny, - sytuacj\u281? rodzinn\u261?, we wszystkich aspektach (d\u322?ugo\u347?\u263? trwania zwi\u261?zku ma\u322?\u380?e\u324?skiego, zwi\u261?zki emocjonalne itd.), - czy ma\u322?\u380?onek wiedzia\u322? o pope\u322?nionych przest\u281?pstwach, kiedy zawi\u261?zywa\u322?a si\u281? relacja rodzinna, - czy w zwi\u261?zku s\u261? dzieci, wiek dzieci, - wag\u281? problem\u243?w jakie mo\u380?e napotka\u263? ma\u322?\u380?onek chc\u261?c wjecha\u263? i zamieszka\u263? w kraju pochodzenia cudzoziemca. To\u380?same wyliczenie spotka\u263? mo\u380?na w wyroku Trybuna\u322?u z dnia 18.10.2006r. w sprawie U. p-ko [...] (No [...],). Sprawa dotyczy\u322?a wydalenia cudzoziemca, kt\u243?ry posiada\u322? w kraju goszcz\u261?cym zezwolenie na pobyt sta\u322?y i kt\u243?ry dopu\u347?ci\u322? si\u281? w tym kraju powa\u380?nych przest\u281?pstw (m.in. spowodowania \u347?mierci przy u\u380?yciu broni palnej i "napa\u347?ci"). Ten wyrok zas\u322?uguje na uwag\u281? r\u243?wnie\u380? dlatego, \u380?e Trybuna\u322? szeroko przywo\u322?a\u322? w nim orzecznictwo z lat ubieg\u322?ych. Wskazane kryteria s\u261? przywo\u322?ywane r\u243?wnie\u380? w aktualnym orzecznictwie ETPCz (np. wyrok z dnia [...] lipca 2012r. skarga nr [...], sprawa S. p-ko [...]). To wyliczenie nie jest zreszt\u261? wyczerpuj\u261?ce i w konkretnych sprawach ETPCz uwzgl\u281?dnia\u322? r\u243?wnie\u380? w tym kontek\u347?cie inne okoliczno\u347?ci. Jednym z bardzo istotnych kryteri\u243?w, jest problem charakteru pobytu cudzoziemca w kraju goszcz\u261?cym w okresie, w kt\u243?rym nawi\u261?zywa\u322? on wi\u281?zi z tym krajem (por. np.: wyrok z dnia [...].01,2006r. w sprawie R. i H. p-ko [...] (No [...]), czy wyrok w sprawie D. O. i inni p-ko [...] z dnia [...] lipca 2008r. skarga nr [...]). Przes\u322?anki okre\u347?lone w art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach i art. 12 ust. 3 dyrektywy stanowi\u261? w du\u380?ym stopniu powt\u243?rzenie niekt\u243?rych z tych okoliczno\u347?ci, branych pod uwag\u281? przy ocenie, czy stopie\u324? ingerencji w prawa chronione art. 8 Konwencji pozostaje w nale\u380?ytej proporcji do zagro\u380?e\u324? jakie stwarza\u322?, czy te\u380? mo\u380?e stwarza\u263? cudzoziemiec w kraju goszcz\u261?cym. Przenosz\u261?c te rozwa\u380?ania na grunt sprawy Skar\u380?\u261?cego stwierdzi\u263? nale\u380?y, \u380?e nigdy w orzecznictwie Europejskiego Trybuna\u322?u Praw Cz\u322?owieka nie sformu\u322?owano tezy, \u380?e prowadzenie \u380?ycia rodzinnego czy prywatnego mo\u380?e stanowi\u263? bezwzgl\u281?dn\u261? przes\u322?ank\u281? wykluczaj\u261?c\u261? dopuszczalno\u347?\u263? ingerencji prawo do ich poszanowania niezale\u380?nie od zagro\u380?e\u324? jakie dana osoba stwarza. W orzecznictwie Trybuna\u322?u szczeg\u243?lne miejsce po\u347?wi\u281?cono kwestii tzw. imigrant\u243?w drugiej generacji. Zdaniem Trybuna\u322?u, zwi\u281?kszonej ochronie podlegaj\u261? osoby, urodzone i osiad\u322?e na terytorium pa\u324?stwa goszcz\u261?cego oraz osoby o por\u243?wnywalnej sytuacji, w dzieci\u324?stwie wjecha\u322?y i osiad\u322?y w kraju goszcz\u261?cym (por. wyroki ETPCz z dnia [...].10.2003 r. w sprawie S. p-ko [...] nr [...], z [...] wrze\u347?nia 2008 r. w sprawie M. p-ko [...], nr [...], z dnia [...].10.2006r. w sprawie U. p-ko [...] nr [...], z dnia [...].10.2005 r. w sprawie K. p-ko [...], nr [...], z dnia [...].04.2004 r. w sprawie R. p-ko [...], nr[...]). Orzecznictwo ETPCz wskazuje, \u380?e wydalenie takich os\u243?b nawet w przypadku pope\u322?nienia przez te osoby relatywnie powa\u380?nych przest\u281?pstw lub te\u380? notorycznego naruszania prawa mo\u380?e okaza\u263? si\u281? w pewnych przypadkach niedopuszczalne (wyrok z dnia [...].04.2004 r. R. p-ko [...] sprawa nr [...], z [...] pa\u378?dziernika 2005 r. K. v. [...], sprawa nr [...]). To zapatrywanie wi\u261?\u380?e si\u281? przede wszystkim z kwesti\u261? d\u322?ugo\u347?ci zwykle legalnego pobytu w kraju goszcz\u261?cym, bez zwi\u261?zanej z tym relatywnie silnej integracji z tym krajem, przy cz\u281?sto wyst\u281?puj\u261?cej nieznajomo\u347?ci kraju ojczystego i jego j\u281?zyka i istniej\u261?cymi obiektywnymi trudno\u347?ciami w przeniesieniu centrum \u380?yciowego do kraju pochodzenia. Jednocze\u347?nie nale\u380?y podkre\u347?li\u263?, \u380?e - w ocenie Trybuna\u322?u - nawet uznanie cudzoziemca za imigranta drugiej generacji nie jest r\u243?wnoznaczne z przyznaniem absolutnej ochrony przed wydaleniem, na co Trybuna\u322? zwr\u243?ci\u322? uwag\u281? w sprawie U. p-ko [...], gdzie w \u167? 55 odni\u243?s\u322? si\u281? do rekomendacji 1504 (2001) na temat niewydalania imigrant\u243?w d\u322?ugoterminowych, w kt\u243?rym Zgromadzenie Parlamentarne oby Rady Europy zaleci\u322?o, by Komitet Ministr\u243?w zach\u281?ci\u322? pa\u324?stwa cz\u322?onkowskie m. in. do zagwarantowania, \u380?e imigranci d\u322?ugoterminowi, kt\u243?ry urodzili si\u281? lub wychowali na terytorium pa\u324?stwa-gospodarza nie mogli by\u263? wydaleni w \u380?adnym przypadku. Trybuna\u322? stwierdzi\u322?, \u380?e wprawdzie kilka Umawiaj\u261?cych Si\u281? Pa\u324?stw przyj\u281?\u322?o przepisy lub zasady polityczne skutkuj\u261?ce tym, \u380?e imigranci d\u322?ugoterminowi, kt\u243?rzy urodzili si\u281? w tych pa\u324?stwach lub przybyli do nich we wczesnym dzieci\u324?stwie, nie mog\u261? by\u263? wydaleni na podstawie swojej kartoteki kryminalnej, takiego absolutnego prawa do tego, by nie by\u263? wydalonym, nie mo\u380?na wywie\u347?\u263? z art. 8 Konwencji, skoro ust. 2 tego przepisu, w spos\u243?b wyra\u378?ny umo\u380?liwia poczynienie wyj\u261?tk\u243?w od praw og\u243?lnych gwarantowanych w pierwszym ust\u281?pie. Przenosz\u261?c tak\u380?e te rozwa\u380?ania na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzi\u263? nale\u380?y, \u380?e w zaskar\u380?onej decyzji kryteria, o kt\u243?rych mowa w art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach - zosta\u322?y przez Organu nale\u380?ycie wzi\u281?te pod uwag\u281?. W ocenie S\u261?du, dokonana przez Szefa Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w ich ocena, uwzgl\u281?dnia\u322?a zar\u243?wno brzmienie tych regulacji, jak i wskazania wynikaj\u261?ce z orzecznictwa, odnosz\u261?cego si\u281? do art. 8 Konwencji rzymskiej. Przede wszystkim jednak kwesti\u261? niesporn\u261? w sprawie jest okoliczno\u347?\u263?, \u380?e Skar\u380?\u261?cy w Polsce nie posiada rodziny, a zatem nie mo\u380?na by\u322?o m\u243?wi\u263? o istotnych skutkach cofni\u281?cia mu zezwolenia dla cz\u322?onk\u243?w jego rodziny. Odnosz\u261?c si\u281? do kwestii poszanowania \u380?ycia prywatnego Skar\u380?\u261?cego stwierdzi\u263? nale\u380?y, \u380?e Organ odwo\u322?awczy nie kwestionowa\u322? istnienia tego typu zwi\u261?zk\u243?w Skar\u380?\u261?cego z Polsk\u261?. Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w \u8211? w ocenie S\u261?du \u8211? w spos\u243?b w\u322?a\u347?ciwy uwzgl\u281?dni\u322? dorobek orzeczniczy Europejskiego Trybuna\u322?u Praw Cz\u322?owieka, powsta\u322?y na gruncie rozpatrywania spraw zbli\u380?onych, kt\u243?ry wskazuje, \u380?e art. 8 Konwencji chroni \u380?ycie rodzinne, jak i \u380?ycie prywatne rozumiane prawo do ustanowienia i rozwoju relacji z innymi istotami ludzkimi i \u347?wiatem zewn\u281?trznym i niekiedy mo\u380?e obejmowa\u263? kwesti\u281? jednostkowej spo\u322?ecznej to\u380?samo\u347?ci. Trybuna\u322? w przesz\u322?o\u347?ci zaakceptowa\u322? pogl\u261?d, \u380?e og\u243?\u322? spo\u322?ecznych wi\u281?zi pomi\u281?dzy osiedlonym imigrantem i spo\u322?ecze\u324?stwem, w kt\u243?rym \u380?yje stanowi cz\u281?\u347?\u263? poj\u281?cia "\u380?ycie prywatne". Trybuna\u322? podkre\u347?li\u322?, \u380?e jedynie w niewielu przypadkach osiedlony imigrant nie b\u281?dzie w stanie wykaza\u263?, \u380?e jego wydalenie nie b\u281?dzie ingerowa\u322?o w jego \u380?ycie prywatne chronione przez art. 8 Konwencji. Takie stanowisko wyra\u380?ono w wyroku w sprawie B. p-ko [...] z dnia [...] kwietnia 2012r. (numer [...]). W \u347?wietle przytoczonych uprzednio wyja\u347?nie\u324?, to orzeczenie nie mo\u380?e by\u263? jednak odbierane jako g\u322?os za bezwarunkow\u261? ochron\u261? przed wydaleniem cudzoziemca z kraju goszcz\u261?cego. W dalszej cz\u281?\u347?ci tego orzeczenia Trybuna\u322? odnotowa\u322?, \u380?e nie wszyscy osiedleni imigranci maj\u261? r\u243?wnie mocne wi\u281?zi z krajem goszcz\u261?cym i ta kwestia z regu\u322?y powinna by\u263? przedmiotem oceny w kontek\u347?cie "proporcjonalno\u347?ci" podj\u281?tego \u347?rodka, jakim jest wydalenie cudzoziemca z kraju goszcz\u261?cego, czy jak w przypadku Skar\u380?\u261?cego pozbawienie go bezterminowego zezwolenia na pobyt. W tym kontek\u347?cie nale\u380?y zaznaczy\u263?, \u380?e Szef Urz\u281?du do Spraw Cudzoziemc\u243?w w zaskar\u380?onej decyzji nie negowa\u322? relatywnie silnych wi\u281?zi \u322?\u261?cz\u261?cych Skar\u380?\u261?cego z Polsk\u261?. Niew\u261?tpliwie L. S. przebywa w Polsce od kilkunastu lat i jest silnie zwi\u261?zany z naszym krajem, poprzez fakt sta\u322?ego tu zamieszkiwania, posiadania szerokich kontakt\u243?w, przyja\u378?ni i znajomo\u347?ci, informowania spo\u322?ecze\u324?stwa [...] o Polsce oraz wykonywania tutaj pracy. Jednocze\u347?nie zwr\u243?cono jednak uwag\u281?, \u380?e Skar\u380?\u261?cy posiada tak\u380?e silne zwi\u261?zki \u322?\u261?cz\u261?ce go z krajem, kt\u243?rego jest obywatelem tzn. z Federacj\u261? [...]. Skar\u380?\u261?cy jest nie tylko obywatelem tego kraju, ale tak\u380?e wykonuje od wielu lat prac\u281? w charakterze korespondenta zagranicznego dla Agencji [...] (obecnie [...]), mi\u281?dzynarodowej agencji informacyjnej, [...] odpowiednika polskiej sp\u243?\u322?ki skarbu pa\u324?stwa. Ponadto z zezna\u324? Skar\u380?\u261?cego wynika, \u380?e w Polsce promowa\u322? dzisiejsz\u261? [...], kultur\u281? [...] i [...] przedsi\u281?biorstwa, organizowa\u322? wideo-po\u322?\u261?czenia [...], zajmowa\u322? si\u281? organizowaniem wyjazd\u243?w do [...] dla go\u347?ci z Polski (pomaga\u322? im w za\u322?atwianiu wiz) i dla dziennikarzy (pomaga\u322? w nawi\u261?zywaniu kontakt\u243?w z [...] dziennikarzami) oraz zajmowa\u322? si\u281? m. in. organizowaniem przyjazd\u243?w [...] do naszego kraju i po\u347?redniczy\u322? w spotkaniach przedstawicieli [...] firm (o\u347?wiadczenie z dnia [...].11.2014r.). Zwi\u261?zki Skar\u380?\u261?cego z Federacj\u261? [...] w \u347?wietle s\u322?\u243?w samego Skar\u380?\u261?cego mog\u261? budzi\u263? w\u261?tpliwo\u347?ci i \u347?wiadczy o nich znajomo\u347?\u263? j\u281?zyka ojczystego, kultury i reali\u243?w istniej\u261?cych w Federacji [...], praca dla [...] agencji informacyjnej itp. S\u322?usznie w zaskar\u380?onej decyzji zwr\u243?cono r\u243?wnie\u380? uwag\u281? na to, \u380?e kwestia posiadania przez Skar\u380?\u261?cego maj\u261?tku w Polsce nie mog\u322?a mie\u263? rozstrzygaj\u261?cego znaczenia, gdy\u380? mo\u380?liwy jest transfer posiadanego przez Skar\u380?\u261?cego maj\u261?tku do Federacji [...]. Jednocze\u347?nie sytuacja finansowa Skar\u380?\u261?cego pozwoli mu na znalezienie w kraju ojczystym miejsca zamieszkania, jak r\u243?wnie\u380? utrzymania przez d\u322?u\u380?szy okres czasu. W zaskar\u380?onej decyzji oceniono te\u380? ewentualne problemy adaptacyjne, jakie wi\u261?za\u263? si\u281? mog\u322?y z wyjazdem Skar\u380?\u261?cego do Federacji [...], uwzgl\u281?dniaj\u261?c zar\u243?wno wiek Skar\u380?\u261?cego oraz dotychczasowe do\u347?wiadczenie zawodowe i przebieg jego kariery. S\u322?usznie zwr\u243?cono uwag\u281?, \u380?e nawet w przypadku utraty pracy w charakterze korespondenta zagranicznego, Cudzoziemiec zapewne znalaz\u322?by w kr\u243?tkim czasie zaj\u281?cia umo\u380?liwiaj\u261?cego mu co najmniej utrzymanie si\u281? na podstawowym poziomie \u380?ycia. Podobnie, trafnie zwr\u243?cono uwag\u281?, \u380?e ewentualny wyjazd Skar\u380?\u261?cego z Polski nie pozbawia go r\u243?wnie\u380? mo\u380?liwo\u347?ci kontynowania kontakt\u243?w z przyjaci\u243?\u322?mi i znajomymi, chocia\u380?by poprzez ich odwiedziny u cudzoziemca lub za po\u347?rednictwem poczty czy Internetu. Sytuacji Skar\u380?\u261?cego nie mo\u380?na por\u243?wna\u263? do sytuacji os\u243?b urodzonych i wychowanych w kraju goszcz\u261?cym, kt\u243?re cz\u281?sto nie znaj\u261? kraju pochodzenia, j\u281?zyka ojczystego i kt\u243?rych wyjazd do kraju pochodzenia wi\u261?za\u263? si\u281? mo\u380?e z wyst\u261?pieniem trudno\u347?ci, kt\u243?rych przezwyci\u281?\u380?enie by\u322?oby niemo\u380?liwe, czy nadmiernie utrudnione. W dodatku nawet w przypadku takich os\u243?b, przyznawana im na gruncie art. 8 Konwencji rzymskiej ochrona, nie ma charakteru absolutnego. Skar\u380?\u261?cy nie znalaz\u322? si\u281? r\u243?wnie\u380? w po\u322?o\u380?eniu os\u243?b, kt\u243?re z krajem goszcz\u261?cym zwi\u261?zane s\u261? silnymi wi\u281?zami rodzinnymi a kt\u243?rych wyjazd z tego kraju mo\u380?e skutkowa\u263? zerwaniem tych wi\u281?zi. Jednocze\u347?nie w zaskar\u380?onej decyzji podkre\u347?lono, \u380?e informacje niejawne dotycz\u261?ce Skar\u380?\u261?cego niezbicie potwierdzaj\u261?, \u380?e stanowi rzeczywiste i powa\u380?ne zagro\u380?enie dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa. Uzasadnienie zaskar\u380?onej decyzji \u347?wiadczy jednoznacznie o tym, \u380?e Organ odwo\u322?awczy dokona\u322? prawid\u322?owej oceny interesu Skar\u380?\u261?cego, wed\u322?ug kryteri\u243?w okre\u347?lonych w art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, jak r\u243?wnie\u380? oceni\u322? czy zagro\u380?enia, kt\u243?re mo\u380?e stwarza\u263? dalszy pobyt Skar\u380?\u261?cego w Polsce w charakterze rezydenta d\u322?ugoterminowego, dostatecznie uzasadniaj\u261? wydanie decyzji tej tre\u347?ci, pomimo istnienia zwi\u261?zk\u243?w Skar\u380?\u261?cego z Polsk\u261?. Wbrew zarzutom podniesionym w skardze, \u380?adna z okoliczno\u347?ci o zasadniczym znaczeniu dla sprawy, nie zosta\u322?a w niej pomini\u281?ta. Z uwagi na konieczno\u347?\u263? zastosowania w sprawie art. 6 ustawy o cudzoziemcach, Organ odwo\u322?awczy nie m\u243?g\u322? bli\u380?ej uzasadni\u263? swojego stanowiska, w cz\u281?\u347?ci obejmuj\u261?cej zagro\u380?enie dla bezpiecze\u324?stwa pa\u324?stwa ze strony Skar\u380?\u261?cego. Istnia\u322?y zatem podstawy aby uzna\u263?, \u380?e przes\u322?anki wskazane w art. 215 ust. 3 nie stanowi\u261? w przypadku Skar\u380?\u261?cego przeszkody w wydaniu decyzji orzekaj\u261?cej o cofni\u281?ciu mu zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE. Nale\u380?y si\u281? te\u380? zgodzi\u263? ze stanowiskiem Szefa Urz\u281?du, \u380?e decyzja niniejsza nie narusza art. 18 Konstytucji RP i art. 8 Konwencji o ochronie praw cz\u322?owieka i podstawowych wolno\u347?ci sporz\u261?dzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., gwarantuj\u261?cych ochron\u281? i opiek\u281? rodzinie, a tak\u380?e zakazuj\u261?cych nieuzasadnionych ingerencji w\u322?adzy publicznej w \u380?ycie rodzinne. Zgodnie z art. 7 k.p.a., maj\u261?c na wzgl\u281?dzie interes spo\u322?eczny i s\u322?uszny interes strony nale\u380?a\u322?o wi\u281?c przyj\u261?\u263?, \u380?e w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczno\u347?\u263? ochrony bezpiecze\u324?stwa publicznego, kt\u243?ra czyni t\u281? ingerencj\u281? ca\u322?kowicie zasadn\u261? i kt\u243?rej to konieczno\u347?ci Organy obu instancji zasadnie da\u322?y prymat w niniejszej sprawie. Przy czym \u8211? wbrew zarzutowi skargi - ocena ta nie mia\u322?a charakteru pozornego, co wynika z uzasadnienia zaskar\u380?onej decyzji. W tym stanie rzeczy stwierdzi\u263? nale\u380?y, \u380?e Organy obu instancji dokona\u322?y prawid\u322?owych ustale\u324? faktycznych i niewadliwej oceny prawnej, co znalaz\u322?o odzwierciedlenie w tre\u347?ci decyzji obu instancji. Wbrew zarzutom skargi, decyzje te zosta\u322?y wi\u281?c uzasadnione z zachowaniem wymog\u243?w wynikaj\u261?cych z art. 107 \u167? 3 k.p.a. Zaskar\u380?one rozstrzygni\u281?cie znajduje umocowanie w powo\u322?anych przez Organ przepisach prawa materialnego i procesowego. W tych okoliczno\u347?ciach brak by\u322?o podstaw, wynikaj\u261?cych z art. 138 \u167? 1 k.p.a., do uchylenia zaskar\u380?onej decyzji, o co wnosi\u322? Skar\u380?\u261?cy, czy te\u380? uchylenia decyzji obu instancji, skoro nie naruszy\u322?y one obowi\u261?zuj\u261?cego prawa. Na podstawie materia\u322?u dowodowego, zebranego w trakcie trwania post\u281?powania przed Wojewod\u261? [...], jak i w toku post\u281?powania odwo\u322?awczego, Organ odwo\u322?awczy ponownie bardzo dok\u322?adnie zbada\u322? tak\u380?e kwestie wynikaj\u261?ce z art. 215 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach. S\u261?d uznaje te ustalenia za prawid\u322?owe i dostatecznie wnikliwe. W ocenie S\u261?du, materia\u322? dowodowy sprawy zosta\u322? zebrany w stopniu wystarczaj\u261?cym do rozstrzygni\u281?cia kwestii cofni\u281?cia L. S. zezwolenia na pobyt rezydenta d\u322?ugoterminowego UE. S\u261?d nie stwierdzi\u322? te\u380? naruszenia przez Organy obu instancji tak przepis\u243?w prawa procesowego, jak i przepis\u243?w prawa materialnego w stopniu mog\u261?cym mie\u263? wp\u322?yw na spos\u243?b rozstrzygni\u281?cia sprawy i uzasadniaj\u261?cym uwzgl\u281?dnienie skargi.
\par 
\par Z przytoczonych przyczyn Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - orzek\u322? jak w sentencji.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\pard}