Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2528/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr 874/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. sprostować zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2025 r. sygn., akt VII SA/Wa 2528/24, w ten sposób, że: - w akapicie pierwszym uzasadnienia, w miejsce błędnego określenia przedmiotu zaskarżonej decyzji, zamiast słów: "umorzenia postępowania odwoławczego" wpisać: "nakazu rozbiórki", - w akapicie drugim uzasadnienia, po słowach: "zażalenie na to zarządzenie zostało" w miejsce słowa "oddalone" wpisać "odrzucone", 2. oddalić zażalenie K.P., 3. odrzucić zażalenie R.P.

Postanowieniem z 31 października 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2528/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r., nr 874/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że K.P. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi zgodnie z prawomocnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 kwietnia 2025 r. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone K.P. 15 października 2025 r. Pomimo wezwania skarżąca nie uiściła przedmiotowego wpisu w związku z czym Sąd odrzucił skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K.P. i R.P.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że z uwagi na oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji polegającą na błędnym określeniu przedmiotu zaskarżonej decyzji oraz błędnym określeniu rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2025 r., sygn. akt II OZ 1165/25, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 i art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej; "p.p.s.a." orzekł o jego sprostowaniu w sposób określony w punkcie 1 sentencji niniejszego postanowienia.

Zażalenie K.P. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.,), dalej: "p.p.s.a." od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne).

W niniejszej sprawie skarżąca nie była zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie została zwolniona z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu.

Mając powyższe na względzie, a także okoliczność, iż ww. zarządzenie z 15 kwietnia 2025 r. stało się prawomocne na skutek postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2025 r. (sygn. akt II OZ 1165/25), zarządzeniem z 3 października 2025 r. wezwano K.P. do wykonania prawomocnego zarządzenia z 15 kwietnia 2025 r. wzywającego do uiszczenia przedmiotowego wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pomimo wezwania skarżąca nie uiściła przedmiotowego wpisu. Sąd I instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego skargi i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie K.P. należało oddalić.

Zażalenie wniesione przez R.P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniami postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi K.P. dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych ww. osoby. R.P. nie mógł zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innego podmiotu, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia wniesionego przez niego zażalenia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.