Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Bukowiecka – Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. oraz P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę P. P.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu odwołania złożonego m.in. przez K. P., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza B. z dnia [...] czerwca 2021 r. umarzającą postepowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi publicznej wojewódzkiej, o długości do 0,98 km, o klasie zbiorczej – klasa G pn. "Budowa obejścia m. B. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] – etap II".

Nie zgadzając się z powyższą decyzją, K. i P. P. pismem z dnia 23 września 2021 r. złożyli na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o odrzucenie skargi P. P. wskazując, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...], wydaną w wyniku rozpoznania odwołania P. P. od ww. decyzji Burmistrza B. umorzyło postepowanie odwoławcze, stwierdzając, że nie jest on stroną prowadzonego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, zobligowany jest w pierwszej kolejności, ocenić dopuszczalność złożonej skargi. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).

Z powołanego przepisu wynika wprost, że poza podmiotami, które działają

w interesie innych osób lub interesie publicznym (prokurator, rzecznicy, organizacja społeczna) jak i upoważnionymi z mocy prawa, każdy inny podmiot występujący ze skargą do sądu, musi mieć w złożeniu skargi interes prawny. Przy czym mieć interes prawny znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (zob. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 1382/08, postanowienie NSA z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 505/09, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga zatem ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa.

Z uzasadnienia decyzji Kolegium z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] umarzającej postępowanie odwoławcze w związku z odwołaniem skarżącego wynika, że P. P. nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym żadnej nieruchomości położonej w obrębie [...] miasta B.. Powołując się na informację z ewidencji gruntów oraz treść księgi wieczystej KW nr [...], organ ustalił, że działka nr [...] położona przy ul. [...], objęta zasięgiem planowanego przedsięwzięcia, stanowi własność K. P.. Okoliczność, że P. P. zamieszkuje pod ww. adresem nie powoduje, że automatycznie przysługuje mu przymiot strony w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi publicznej wojewódzkiej, o długości do 0,98 km, o klasie zbiorczej – klasa G pn. "Budowa obejścia m. B. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] – etap II".

Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że skoro skarżący nie jest właścicielem nieruchomości znajdującej się w zasięgu planowanej inwestycji, zatem brak jest podstaw do przyjęcia, aby zaskarżona decyzja czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji dotyczyła jego praw czy obowiązków. W tej sytuacji nie sposób zatem uznać, aby P. P. posiadał swój własny, indywidualny i znajdujący oparcie w przepisach prawa interes prawny. Oczywisty brak po stronie skarżącego interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powoduje niedopuszczalność wniesionej przez niego skargi, co skutkuje jej odrzuceniem (por. postanowienia NSA: z dnia 7 listopada 2014 r., sygn. akt I FNP/14; z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06 oraz z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2300/12 – dostępne na stronie www.orzeczena.nsa.gov.pl).

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.