Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 1 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu Z. W. 100 ( sto ) złotych uiszczone tytułem wpisu od skargi.

Z. W. pismem, sporządzonym w dniu 25 lipca 2021 r. , wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpoznania zażalenia skarżącego, wniesionego na postanowienie Wójta Gminy z dnia 2 lutego 2021 r. nr [...].

W skardze skarżący podał, że choć skierował do SKO zażalenie na wyżej opisane postanowienie z dnia 2 lutego 2021 r., a następnie ponaglenie z dnia 4 czerwca 2021 r., do dnia sporządzenia skargi jego zażalenie nie zostało rozpatrzone.

W kolejnym piśmie, datowanym na dzień 29 lipca 2021 r. skarżący wskazał, że – jak się okazało - postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2021 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia 2 lutego 2021 r. , nr [...], zostało skierowane do kancelarii jego pełnomocnika, który otrzymał je przesyłką poleconą w dniu 16 lipca 2021 r. Jednak omyłkowo otrzymaną korespondencję z kilkoma innymi przesyłkami pełnomocnik odłożył do spraw załatwionych. Dopiero po interwencji skarżącego przesyłka się odnalazła. Skarżący wskazał, że podtrzymuje zarzuty przedstawione w piśmie z dnia 25 lipca 2021 r. Kolejnym pismem z dnia 20 września 2021 r. skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kosztów sądowych w przypadku pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia sprawy.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, bowiem w czasie składania skargi organ rozpatrzył już zażalenie skarżącego. Wydane orzeczenie zostanie poddane ocenie sądu administracyjnego w odrębnym postępowaniu, zainicjowanym równolegle przez skarżącego.

.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W niniejszej sprawie niesporne było , że skarżący przedmiotową skargę do sądu wniósł już po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia 25 czerwca 2021 r. nr [...], którym organ rozpatrzył zażalenie skarżącego na postanowienie Wójta Gminy z dnia 2 lutego 2021 r. nr [...].

Wskazać wobec tego należy, że w dniu 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę o sygn. II OPS 5/19, w której orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Choć przywołana uchwała NSA dotyczy bezczynności, to jednak z uwagi na procesowe powiązanie stanu bezczynności z przewlekłym prowadzeniem postępowania uzasadnione jest zastosowanie zawartego w uchwale poglądu także do oceny skargi na przewlekłość postępowania, wniesionej już po wydaniu decyzji czy postanowienia ( porównaj: postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Warszawie z dnia 29 września 2021 r , sygn. akt IV SAB/Wa 734/21 i z dnia 29 marca 2021 r., sygn. akt IV SAB/Wa 430/21, w Opolu z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt II SAB/Op 72/20, w Lublinie z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt III SAB/Lu 22/20, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej jako CBOSA).

Podobne stanowisko prezentowane jest w aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym akcentuje się, że teza wskazanej wyżej uchwały niewątpliwie stanowi wskazówkę w zakresie koniecznego podejścia do obejmowania merytoryczną, sądowoadministracyjną kontrolą także spraw na przewlekłość postępowań administracyjnych, inicjowanych po wydaniu rozstrzygnięcia przez organ. Tożsamy jest bowiem cel skargi na bezczynność i skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, czyli doprowadzenie do zwalczenia pasywności organu administracji w zakresie prowadzonego postępowania i nadania sprawie należytego biegu. Zwraca się uwagę, że skoro w momencie wniesienia skargi nie występuje zarzucany stan bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania, bo postępowanie zostało uprzednio zakończone, to skarga wniesiona w takiej sytuacji nie może realizować celu zwalczania pasywności organu ( patrz postanowienia NSA z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1363/20 , z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 3123/19, z dnia 29 września 2020 r., sygn. akt II OSK 26/20, publ. CBOSA ).

Sąd, podzielając powyższe poglądy stwierdza, że przedmiotowa skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia, jako wniesiona przez skarżącego już po wydaniu przez organ stosownego postanowienia, jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn ( niż wymienione w pkt 1- 5a ) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei w myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem; odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, skargę odrzucił.