Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komisji Regulacyjnej do spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2021 r. sygn. akt II SAB/Wa 166/20 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt II SAB/Wa 166/20 w sprawie ze skargi W. C. na bezczynność Komisji Regulacyjnej do spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia z dnia 3 marca 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 166/20, odrzucił skargę kasacyjną Komisji Regulacyjnej do spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie od wyroku tego Sądu z dnia 7 października 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 166/20, w sprawie ze skargi W. C. na bezczynność Komisji Regulacyjnej do spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 27 listopada 2020 r. adw. M. M., działając w imieniu Komisji Regulacyjnej do spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 7 października 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 166/20. Do przedmiotowej skargi kasacyjnej nie zostało dołączone pełnomocnictwo.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2021 r., adw. M. M. został wezwany do złożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, pełnomocnictwa procesowego do sporządzenia skargi kasacyjnej lub reprezentowania strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz wskazania sygnatury zaskarżonego orzeczenia. Przedmiotowe wezwanie uznano za doręczone pełnomocnikowi organu, na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", w dniu 27 stycznia 2021 r. Pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu, adw. M. M. nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie nadesłał pełnomocnictwa do działania w imieniu organu oraz nie wskazał sygnatury zaskarżonego orzeczenia. Z tego względu Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga kasacyjna jako sporządzona przez podmiot, który nie jest umocowany do działania w imieniu organu w rozpoznawanej sprawie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Komisja Regulacyjna do spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie, reprezentowana przez adw. M. M. Zaskarżając je w całości zarzuciła naruszenie przepisów art. 178 P.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi kasacyjnej, na skutek błędnego przyjęcia, że skarga kasacyjna była dotknięta brakami, podczas gdy skarga kasacyjna została wniesiona przez adw. M. M. - współprzewodniczącego Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej uprawnionego do jej reprezentacji bez konieczności udzielenia mu pełnomocnictwa, a z jej treści wynika sygn. akt zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W oparciu o powyższy zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że zgodnie z przepisami zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 października 1997 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich, Komisja działa pod kierownictwem Współprzewodniczących. Skoro skarga kasacyjna została podpisana przez Współprzewodniczącego strony przeciwnej, uprawnionego do jej reprezentacji bez konieczności udzielenia mu pełnomocnictwa, który jest również adwokatem, a z jej treści wynika sygn. akt zaskarżonego rozstrzygnięcia, to wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi naruszają przepisy art. 178 P.p.s.a. Do zażalenia dołączono kopię pisma z dnia 13 listopada 2019 r. o powołaniu adw. M. M. na stanowisko Współprzewodniczącego Zespołu Orzekającego w Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z dniem 1 grudniem 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy.

Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z treścią art. 176 P.p.s.a., skarga kasacyjna oprócz wymienionych w nim wymogów powinna czynić zadość wymaganiom stawianym dla pisma w postępowaniu sądowym. Kwestię ogólnych wymagań pism procesowych określają przepisy art. 46 i art. 47 P.p.s.a., zgodnie z którymi do skargi kasacyjnej jako pisma procesowego powinno zostać dołączone pełnomocnictwo, jeżeli skargę kasacyjną wnosi pełnomocnik, który przedtem pełnomocnictwa nie złożył (art. 46 § 3 P.p.s.a.), natomiast brak pełnomocnictwa przy wniesieniu skargi kasacyjnej jako brak formalny podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a.

W okolicznościach niniejszej sprawy organem, który wniósł skargę kasacyjną jest Komisja Regulacyjna do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie. Jak trafnie wskazano w zażaleniu Komisja ta działa na podstawie zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 października 1997 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich (Dz. U. Nr 77, poz. 730). Z § 2 pkt 3 ww. zarządzenia jasno wynika, że Komisja działa pod kierunkiem dwóch współprzewodniczących, z których jednego wyznacza Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, a drugiego - Zarząd Związku Gmin. Należy zgodzić się zatem z adw. M. M., który jako Współprzewodniczący Komisji ma prawo reprezentować ją z mocy przepisów ww. zarządzenia i wzywanie go do przedstawienia pełnomocnictwa nie miało w przedmiotowej sprawie uzasadnionych podstaw, tym bardziej, że już z odpowiedzi na skargę z dnia 16 marca 2020 r. wynikało, że wyżej wymieniony piastuje funkcję Współprzewodniczącego Komisji.

Nie znajduje również usprawiedliwienia wzywanie wnoszącego skargę kasacyjną o wskazanie sygnatury zaskarżonego tą skargą orzeczenia. O tym, że intencją skarżącego kasacyjnie było zaskarżenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 166/20, świadczą treść uzasadnienia skargi kasacyjnej, gdzie podano prawidłową datę wyroku Sądu pierwszej instancji oraz numer sprawy, pod której toczyła się ona przed organem, jak również termin, w jakim skarga kasacyjna została wniesiona (30 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem – 29 października 2020 r.). Tym samym nie powinno budzić wątpliwości Sądu pierwszej instancji, że skarżący kasacyjnie zaskarżył ww. wyrok z dnia 7 października 2020 r., o sygn. akt II SAB/Wa 166/20.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.