Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Sędziowie Asesor WSA Adam Pawlyta, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Nikola Bartosik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję P. S.A. w K. z dnia 16 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od P. S.A. w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną decyzją z 16 lutego 2026r. P S.A. w K. (dalej: Spółka) udzieliła A. P. (dalej: Skarżąca) informacji, że wykonawcą robót, który realizuje roboty na terenie hałdy w K w R. jest B Sp. z o.o. i odmówiła udzielenia informacji publicznej dotyczącej:

treści wypowiedzenia umowy z firmą prowadzącą prace na terenie hałdy K w R.,

umów z wykonawcą realizującym prace na terenie hałdy K w R., które zostały wypowiedziane,

Uchwały zarządu w sprawie wypowiedzenia umów na prace

Rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżąca wnioskiem z 1 lutego 2026r. wystąpiła do Spółki o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1. treści wypowiedzenia umowy z firmą prowadzącą prace na terenie hałdy K w R..

2. Uchwały zarządu w sprawie wypowiedzenia umów na prace wskazane w punkcie 1.

3. umów z wykonawcą realizującym prace na terenie hałdy K w R., które zostały wypowiedziane.

4. nazwy wykonawcy, który realizował prace na terenie hałdy K w R..

Oczekiwaną formą udostępnienia wnioskowanych informacji był ich skan, przesłany na wskazany adres poczty elektronicznej.

W decyzji z 16 lutego 2026r. Spółka udzieliła informacji co do nazwy wykonawcy, który realizuje prace na terenie hałdy K w R.. Odmówiła natomiast udzielenia informacji publicznej dotyczącej:

treści wypowiedzenia umowy z firmą prowadzącą prace na terenie hałdy K w R..

umów z wykonawcą realizującym prace na terenie hałdy K w R., które zostały wypowiedziane,

Uchwały zarządu w sprawie wypowiedzenia umów na prace

W uzasadnieniu decyzji Spółka wskazała, że powodem odmowy udzielenia informacji w postaci udostępnienia wnioskowanych dokumentów (umowy) jest obowiązek zachowania poufności tych informacji, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa stron wnioskowanej umowy oraz ich następców prawnych.

Spółka nie dysponuje zgodą B sp. z o.o. na ujawnienie treści umowy, wobec czego jej przekazanie (bez takiej zgody) może prowadzić do naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa kontrahenta i rodzić odpowiedzialność o charakterze odszkodowawczym.

Ponadto objęcie wnioskowanych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa uzasadnia ich zakres. Umowa reguluje całokształt uprawnień i obowiązków stron w związku z jej zawarciem, stosowaną technologię i metodologię prowadzenia prac, rozwiązań organizacyjnych, struktury wynagrodzenia, a także mechanizmów rozliczeń i ryzyk kontraktowych, ponadto określa zakres odpowiedzialności stron za zdarzenia związane z realizacją przedsięwzięcia. Umowa zawiera integralny zbiór szczegółowych rozwiązań technicznych, organizacyjnych i kontrolnych stosowanych przy rekultywacji oraz likwidacji zapożarowania hałdy. Ujawnienie treści umowy mogłoby zatem narazić Spółkę i wykonawcę na straty gospodarcze poprzez ujawnienie know-how oraz kryteriów oceny skuteczności prac, umożliwiając ich kopiowanie lub wykorzystanie przez konkurencję, a tym samym naruszając prawa własności intelektualnej i autorskie opracowania techniczne. Argumentację tą uzupełnia fakt, iż strony poniosły wydatki związane z obsługą i finalizacją umowy w tym za obsługę księgową i prawną, zaś efektem tych wydatków jest między innymi stworzenie treści przedmiotowych umów. Zatem ich udostępnienie i dalsze wykorzystywanie przez inny podmiot może zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć jego zyski. Wymieniony zakres informacji wskazuje, że zarówno Spółka jak i B Sp. z o.o. posiadają interes w zakresie ochrony tych informacji z uwagi na ich wagę między innymi walory gospodarcze i ekonomiczne przedsiębiorstw, wewnętrzne uregulowania organizacyjne, know-how organizacyjne, wartości techniczne, technologiczne przedsiębiorstw. Informacje te przedstawiają znaczną wartość gospodarczą zarówno dla Spółki jak i B Sp. z o.o. Ich ujawnienie może powodować niekorzystne skutki ekonomiczne i gospodarcze dla stron umowy w tym może rodzić odpowiedzialność odszkodowawczą po stronie Spółki a związaną z nieuzasadnionym ujawnieniem tych informacji. W tym stanie rzeczy cała dokumentacja dotycząca umów zawartych pomiędzy Spółką a firmą B objęta jest tajemnicą i nie podlega udostępnieniu osobom trzecim.

Z tych samych względów Spółka odmówiła udostępnienia treści wypowiedzenia umów z firmą prowadzącą prace na terenie hałdy K w R. oraz treści uchwał Zarządu w sprawie wypowiedzenia w/w umów. W treści wypowiedzenia zawarto szczegółowe odniesienia do konkretnych postanowień umownych, rozwiązań technologicznych oraz sposobu realizacji prac, niejednokrotnie z przytoczeniem ich brzmienia oraz wskazaniem stwierdzonych nieprawidłowości. Dokument ten stanowi w istocie pogłębioną analizę przebiegu realizacji kontraktu, obejmującą ocenę zgodności działań wykonawcy z umową, przyjętą technologią, dokumentacją projektową oraz obowiązującymi przepisami. Udostępnienie takiego materiału mogłoby w praktyce posłużyć jako swoisty audyt uchybień technologicznych i organizacyjnych, a tym samym zostać wykorzystane przy opracowywaniu lub doskonaleniu technologii prowadzenia prac na podobnych obiektach. Oznaczałoby to przekazanie podmiotom trzecim know-how wypracowanego w toku realizacji i rozliczenia kontraktu, w tym wiedzy dotyczącej identyfikacji ryzyk, sposobu ich dokumentowania oraz interpretacji postanowień umownych. Treść wypowiedzenia może dostarczyć także informacji o przyjętych w Spółce procedurach nadzorczych, sposobie egzekwowania postanowień umownych oraz przyjętej strategii zarządzania ryzykiem kontraktowym. Ujawnienie tych danych mogłoby narazić Spółkę na szkodę, osłabić jej pozycję negocjacyjną w przyszłych postępowaniach oraz wpłynąć na jej sytuację konkurencyjną na rynku. Ponadto tak jak w przypadku umów Spółka poniosła wydatki związane z obsługą i finalizacją treści wypowiedzenia oraz uchwał Zarządu w tym koszty obsługi prawnej, analiz technicznych oraz konsultacji eksperckich zaś efektem tych wydatków jest między innymi stworzenie treści przedmiotowych dokumentów zatem ich udostępnienie i dalsze wykorzystywanie przez inny podmiot może zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć jego zyski.

Ponadto Spółka podjęła konkretne działania faktyczne w celu ochrony treści wnioskowanych dokumentów przed ujawnieniem osobom do tego nieuprawnionym. W szczególności wdrożyła środki organizacyjne mające na celu zachowanie informacji w tajemnicy. Posiada i stosuje Politykę Bezpieczeństwa Informacji, która opisuje zasady ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa. Wnioskowane dokumenty spełniają kryterium tajemnicy przedsiębiorstwa określonej w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Spółka podkreśliła, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej gwarantują ochronę danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy (która w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej niż tajemnica przedsiębiorstwa) i zezwalają na odmowę udostępnienia takiej informacji, jeżeli jej upublicznienie mogłoby spowodować naruszenie tajemnicy ustawowo chronionej.

Z tego względu żądanie udzielenia tych informacji nie może zatem zostać zaspokojone.

Niezależnie, Spółka odmówiła udostępnienia żądanych informacji również z uwagi na aktualną, sporną sytuację pomiędzy stronami kontraktu. W takich okolicznościach ujawnienie szczegółowych treści wypowiedzenia oraz zawartej w nim argumentacji faktycznej i prawnej mogłoby zostać odebrane jako ingerencja w potencjalne postępowanie lub próba wywierania wpływu na jego przebieg.

Spółka podkreśliła, że w przypadku wszczęcia postępowania sądowego ostateczna ocena zasadności wypowiedzenia oraz prawidłowości realizacji umowy należy wyłącznie do niezależnego sądu. Do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia publikacja szczegółowych dokumentów zawierających jednostronną ocenę zdarzeń mogłaby wprowadzać w błąd opinię publiczną oraz w sposób nieuzasadniony negatywnie oddziaływać na wizerunek stron umowy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżąca zaskarżyła decyzję w całości zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, a to:

1. art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poprzez nieudostępnienie informacji publicznej w terminie ustawowym,

2. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez niewłaściwe uznanie, że wnioskowane informacje w postaci:

a) treści wypowiedzenia umowy z firmą prowadzącą prace na terenie hałdy K w R..

b) uchwały zarządu w sprawie wypowiedzenia umów na prace wskazane w punkcie a).

c) umowy z wykonawcą realizującym prace na terenie hałdy K w R., które zostały wypowiedziane.

stanowią tajemnicę przedsiębiorcy.

Wobec powyższego Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jej rzecz od Spółki kosztów postępowania, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 

W uzasadnieniu skargi podała, że nie zgadza się z treścią rozstrzygnięcia. Nie przekonuje ją argumentacja Spółki o istniejących klauzulach zastrzegających tajemnicę przedsiębiorstwa. Spółka tworzy interpretację zapisów umownych jakoby zawierały szczegółowe rozwiązania techniczne, organizacyjne i kontrolne stosowane przy rekultywacji. Jak należy rozumieć, wszystkie podmioty, które realizowałyby na rzecz Spółki te umowy miałyby te same warunki jej realizacji (umowy tego typu zawierane są na wzorach tworzonych przez zamawiających) a wątpliwym jest, aby w umowach był szczegółowo opisany proces rekultywacji opracowany lub zastrzeżony przez wykonawcę.

Zaskakującym dla Skarżącej jest także wskazanie na końcu uzasadnienia decyzji, o prezentowaniu przez strony umowy odmiennych stanowisk co do zasadności wypowiedzenia, z czego ma wynikać, że informacja nie powinna podlegać udostępnieniu. Ta okoliczność w szczególności nie powinna być odczytywana jako tajemnica przedsiębiorstwa, ale jako kreowanie przez Spółkę dodatkowej przesłanki odmowy udostępnienia informacji, nieznanej ustawie o dostępie do informacji publicznej. Skarżąca podniosła przy tym, że ta jednostronna ocena zdarzeń została wprost zakomunikowana przez Spółkę w komunikacie prasowym na oficjalnej jej, a zatem stanowisko jest zupełnie niezrozumiałe. Swój wywód Skarżąca poparła poglądami sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę Spółka podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniosła o jej oddalenie i zasądzenie od Skarżącej na rzecz Spółki kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz równowartości 17 zł opłaty skarbowej tytułem przedłożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa.

Ponadto Spółka nie zgadza się ze Skarżącą, jakoby przedmiotowa umowa dotyczyła spraw publicznych i jako taka podlegała udostępnieniu. Spółka jest podmiotem o szczególnym charakterze na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, łączącym funkcje publiczne (z uwagi na akcjonariat Skarbu Państwa) z działalnością gospodarczą.

Zdaniem Spółki wniosek dotyczy sfery jej działalności cywilnoprawnej, niezwiązanej z wykonywaniem zadań publicznych. Ujawnienie żądanych informacji mogłoby z przyczyn opisanych wyżej prowadzić do naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa oraz godzić w prawnie chronione interesy gospodarcze Spółki.

Również zarzut, jakoby Spółka nie wykazała zasadności objęcia wnioskowanych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa, jest nietrafny. W wydanej decyzji Spółka przedstawiła szczegółową argumentację uzasadniającą objęcie żądanych dokumentów ochroną tajemnicy przedsiębiorstwa. Nie zasługuje na uwzględnienie również twierdzenie, jakoby postanowienia umowne nie obejmowały szczególnych rozwiązań technicznych, organizacyjnych i kontrolnych stosowanych przy rekultywacji.

Nie jest również trafne stanowisko Skarżącej, jakoby okoliczność braku porozumienia pomiędzy Spółką a wykonawcą co do prawidłowości realizacji prac nie mogła stanowić argumentu przemawiającego za objęciem określonych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa. Przeciwnie - w ocenie Spółki okoliczność ta potwierdza, że przedmiotowe dokumenty zawierają informacje istotne z punktu widzenia działalności przedsiębiorstwa, których ujawnienie mogłoby naruszać tajemnicę przedsiębiorstwa obu stron, a także prowadzić do powstania sporów. Potwierdzeniem powyższego jest przywołany przez Skarżącą artykuł w sprawie wypowiedzenia umów dotyczących prac na hałdzie. Materiał ten został usunięty ze strony internetowej Spółki w dniu 4 lutego 2026 r. w odpowiedzi na wezwanie wykonawcy. Jednocześnie Spółka opublikowała na stronie internetowej dostępnej pod adresem [...] stosowny komunikat w tej sprawie. Wykonawca opublikował również oświadczenie, w którym przedstawił swoje stanowisko dotyczące współpracy ze Spółką. Udostępnienie żądanych informacji mogłoby zatem być przedmiotem nieporozumienia między stronami.

W ocenie Spółki powyższe okoliczności potwierdzają, że dokumenty, których udostępnienia domaga się Skarżący dotyczą sfery działalności cywilnoprawnej Spółki, niezwiązanej z wykonywaniem zadań publicznych, a ich ujawnienie mogłoby naruszać jej prawnie chronione interesy, w tym interesy gospodarcze.

Na marginesie Spółka podała, iż Skarżąca mimo że nie ujawnia tej okoliczności ani w treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ani w treści Skargi na decyzję, jest profesjonalnym pełnomocnikiem. Pod adresem wskazanym jako adres korespondencyjny Skarżącej zarejestrowana jest działalność gospodarcza prowadzona pod firmą Kancelaria Radcy Prawnego A. P.. Biorąc powyższe pod uwagę a także charakter żądanych danych - treść dokumentów dot. prowadzenia rekultywacji hałdy przedmiotowe dane mogą być wykorzystane przez wnioskodawcę w konkretnym celu np. procesu sądowego toczonego przez Kancelarię Radcy Prawnego A. P. przeciwko Spółce. Przedmiotowe dane mogą posłużyć wnioskodawcy nie dla ochrony interesu publicznego a w celu realizacji partykularnych interesów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Natomiast na gruncie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji (postanowienia) następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania (lit. b) lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Według art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

Stosownie do treści art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.) przepisy p.p.s.a. stosuje się także do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji stwierdził, że została ona wydana z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa w stopniu istotnie rzutującym na wynik sprawy, co uzasadniało wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Przedmiotem kontroli Sąd uczynił decyzję Spółki z 16 lutego 2026r. i udzieleniu Skarżącej informacji o wykonawcy robót na terenie hałdy w K w R. oraz odmowie udzielenia informacji publicznej dotyczącej: 1. treści wypowiedzenia umowy z firmą prowadzącą prace na terenie hałdy K w R.; 2. umów z wykonawcą realizującym prace na terenie hałdy K w R., które zostały wypowiedziane; 3.uchwały zarządu w sprawie wypowiedzenia umów na prace

Przystępując do rozpatrzenia sprawy nie ulega natomiast wątpliwości, że Spółka jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia posiadanej informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Wynika z niego, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej nie jest wyłącznie organ władzy publicznej, lecz każdy podmiot wykonujący zadania publiczne tj. zadania realizowane powszechnie i użyteczne dla ogółu, służące zarazem osiąganiu celów wskazanych w Konstytucji RP i ustawach, lub dysponujący majątkiem publicznym (por. wyrok NSA z 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10). Podmiotem takim może być więc np. spółka prawa handlowego, która zajmuje się wykonywaniem zadań publicznych (zob. wyrok NSA z 8 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 3156/14). Takim podmiotem, co wyżej wykazano, jest Spółka.

Spółka jest zaś osobą prawną, spółką prawa handlowego, której – co wynika z KRS nr [...] - jedynym akcjonariuszem jest Skarb Państwa – Ministerstwo Aktywów Państwowych. Z KRS Spółki wynika, że przedmiotem działalności Spółki jest m.in. wydobywanie węgla kamiennego. Wobec powyższego Spółka procedując wnioski Skarżącej zobowiązana była do stosowania art. 17 u.d.i.p.

Przed przystąpieniem do rozpatrzenia skargi Skarżącej trzeba podkreślić, że co do zasady udostępnienie informacji publicznych stanowi czynność materialno-techniczną. Natomiast – co wynika z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. – odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Stosownie do art. 16 ust. 2 u.d.i.p. do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Do innych podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, niebędących organami władzy publicznej, zastosowanie ma art. 17 u.d.i.p. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu do rozstrzygnięć podmiotów niebędących organami władzy publicznej przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Stosownie zaś do art. 17 ust. 2 u.d.i.p. wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania.

Zauważyć należy także, że warunkiem wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, co do zasady jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Stosownie jednak do treści art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.

W niniejszej sprawie Skarżąca skorzystała z uprawnienia zawartego w przytoczonym art. art. 52 § 3 p.p.s.a poprzez rezygnację z wykonania prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to zatem, że skarga jest dopuszczalna.

W badanej sprawie Spółka odmawiając udostępnienia żądanej informacji publicznej – powołała się na tajemnicę przedsiębiorstwa. Ten argument nie znajduje uznania Sądu.

W treści art. 5 ust. 2 u.d.i.p. przewidziana została wprawdzie możliwość ograniczenia dostępu do informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, ale w regulacjach u.d.i.p. nie została zawarta legalna definicja tego pojęcia. Okoliczność ta nie wyklucza – na co słusznie zwrócił uwagę WSA w Poznaniu - możliwości posiłkowania się przy ustalaniu jego zakresu zdefiniowanym ustawowo pojęciem "tajemnica przedsiębiorstwa". (por. wyrok WSA w Poznaniu z 12 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 324/15). Mowa tu o art. 11 ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz.U. z 2026 poz.85 z późn. zm.). Z jego brzmienia wynika, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

Z analizy treści tego przepisu wynika zatem, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny (np. szczegółowy opis dokonanej czynności przez podmiot, jej koszt) oraz formalny - wola utajnienia danych informacji (por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 193/13; wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 190/13). Jednocześnie SN w wyroku z 5 września 2001 r. sygn. akt I CKN 1159/00 wyraźnie wskazał, że przepis art. 11 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji wyklucza objęcie tajemnicą informacji, które osoba zainteresowana może uzyskać w zwykłej i dozwolonej drodze (por. wyrok SN z 5 września 2001 r. sygn. akt I CKN 1159/00).

Informacje, o których udostępnienie wniosła Skarżąca muszą być zatem ocenione samodzielnie przez Spółkę z uwzględnieniem przesłanek składających się na tajemnicę przedsiębiorstwa. Nie jest wystarczającym samo przekonanie Spółki, że posiadane dane mają charakter poufny.

Sąd w składzie orzekającym w sprawie podziela przy tym pogląd wyrażony przez tutejszy Sąd w wyroku z 16 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 116/18 według którego na gruncie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie jest dopuszczalna taka wykładnia pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy", która prowadziłaby do wypaczenia zakładanego przez ustawodawcę celu wprowadzonego w tym przepisie, czyli ograniczenia zasady jawności.

W sprawie nie było sporne, że żądane przez Skarżącą informacje dotyczące:

1. treści wypowiedzenia umowy z firmą prowadzącą prace na terenie hałdy K w R.,

2. umów z wykonawcą realizującym prace na terenie hałdy K w R., które zostały wypowiedziane,

3. Uchwały zarządu w sprawie wypowiedzenia umów na prace

stanowią informację publiczną.

Przystępując do kontroli zaskarżonej decyzji Sąd, po pierwsze, przypomina, że stosownie do art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Aktami sprawy w rozumieniu art. 133 § 1 p.p.s.a. są zarówno akta sądowe, jak i przedstawione sądowi administracyjnemu akta administracyjne. Podstawą zatem orzekania przez ten sąd jest materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed wymienionymi organami. Sąd bierze ponadto pod uwagę fakty powszechnie znane (art. 106 § 4 p.p.s.a.), a także dowody uzupełniające z dokumentów, o których mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie nie zostały przekazane Sądowi wszystkie żądane przez Skarżącą dokumenty. W związku z tym Sąd nie miał możliwości dokonania oceny ich treści i tym samym ich oceny co do tego, czy zasadnie zostały one oznaczone przez Spółkę jako tajemnica przedsiębiorcy. Już ta okoliczność jest wystarczająca do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Po drugie, zaś Spółka w zaskarżonej decyzji w istocie nie dokonała analizy przesłanki materialnej tajemnicy przedsiębiorcy, tj. w jaki sposób ujawnienie żądanych we wniosku danych miałoby wpłynąć na jej pozycję na rynku. W tym zakresie uzasadnienie decyzji jest ogólnikowe, wręcz sztampowo wykorzystuje argumentację odwołująca się do treści art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Sąd, podzielając pogląd wyrażony przez WSA w Warszawie w wyroku z 3 grudnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1571/19 , staje na stanowisku, że organ powinien wskazać charakter, rodzaj informacji oraz czego one dotyczą i w jakich pismach czy też dokumentach te informacje są zawarte i dlaczego należało je zakwalifikować jako tajemnicę przedsiębiorstwa, czy z uwagi na wynikające z nich treści, czy też wiedzę, którą można byłoby z nich czerpać. Poza tym organ powinien określić, czy te informacje posiadają dla przedsiębiorcy wartość gospodarczą, jak również wyjaśnić, w jakim zakresie powinny być one objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Należy zatem podkreślić, iż zastrzeżenie może dotyczyć tylko informacji rzeczywiście stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, co winno być zweryfikowane przez Spółkę, a co nie znalazło odzwierciedlenia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Ponownie rozpatrując wniosek Skarżącej w zakresie udostępnienia spornych informacji publicznych Spółka dokona szczegółowej ich analizy z uwzględnieniem zaprezentowanej wyżej oceny prawnej, a następnie ustali, czy udostępnieniu żądanej informacji publicznej sprzeciwiają się powołane wyżej przepisy odnoszące się do tajemnicy przedsiębiorcy. W przypadku poczynienia pozytywnych ustaleń, organ wyczerpująco umotywuje swoje stanowisko w decyzji, odwołując się do zastosowanych przepisów.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji (pkt. 1 sentencji wyroku).

O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając kwotę 200 zł tytułem zwrotu za wpis sądowy.