I SAB/Op 40/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-05-15	
Data wpływu	2026-04-03	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu	
Sędziowie	Tomasz Judecki /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
658	
Skarżony organ	Wojewoda	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2026 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Wojewody Opolskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
M. M. (zwany dalej: "skarżącym") pismem z dnia 25 marca 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Wojewody Opolskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA w Opolu z dnia 7 kwietnia 2026 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi.

Przesyłka zawierające powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu droga elektroniczną w dniu 26 kwietnia 2026 r., co dokumentuje Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (por. k-46 akt sądowych).

Wezwanie pozostało bez odpowiedzi co potwierdza zapisek urzędowy z dnia 12 maja 2026 r. (k-47 akt sądowych).

Pismem procesowym z dnia 1 maja 2026 r. skarżący oświadczył, że cofa wniesioną w sprawie skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia.

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, jest uiszczenie od niej wpisu. Stosownie bowiem do treści art. 230 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

W myśl § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535, z późn. zm.), wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, skarg na bezczynność organów administracji publicznej a do takich należy skarga M. M. z uwagi na przedmiot zaskarżenia - wynosi 100 zł.

Podstawą odrzucenia skargi jest art. 220 § 3 p.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

Skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2026 r. doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z tego względu, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 27 kwietnia 2026 r. i upłynął z dniem 4 maja 2026 r. Kalendarzowo termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 3 maja 2026 r., który był dniem ustawowo wolnym od pracy, wobec tego to na podstawie art. 83 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przypadał w dzień roboczy, to jest poniedziałek 4 maja 2026 r.

Wobec tego, że we wskazanym przez Sąd terminie, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach jego niewykonania, nie doszło do uiszczenia wymaganego wpisu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Odnosząc się natomiast do oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, wyjaśnić należy, że uwzględnienie wniosku o cofnięciu skargi i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone.

W rezultacie Sąd nie mógł uwzględnić wniosku o cofnięcie skargi i postanowił skargę odrzucić.