Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Kobylecka,, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Tuz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 marca 2008r. sprawy ze skargi R.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] znak: [...] po rozpoznaniu odwołania R. M. utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Działu ds. Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie decyzję z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania R. M. dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że R. M. złożył w dniu [...] wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego wraz z deklaracją o wysokości dochodów. We wniosku podał, że prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe z żoną i synem, wspólnie zajmują lokal mieszkalny o powierzchni 57,50m2 na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu. Mieszkanie wyposażone jest w instalację gazową i centralne ogrzewanie, nie posiada ciepłej wody. Na zadeklarowany przez wnioskodawcę dochód z trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku składają się: emerytura R. M. (wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym) w wysokości 4064,76 zł, emerytura Z. M. (wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym) w wysokości 2662,80 zł, wynagrodzenie za pracę syna D. M. w wysokości 1360,92 zł.

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] znak: [...] na podstawie przeprowadzonych wyliczeń ustalił, że dodatek mieszkaniowy stanowi kwotę ujemną to jest minus 221,59zł i w związku z tym odmówił wnioskodawcy przyznania dodatku mieszkaniowego.

Od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył R. M. wskazując trudną sytuację rodzinną i wnosząc o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Organ II instancji dokonując oceny decyzji organu I instancji przytoczył brzmienie art. 3 ust. 1 i ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 6 ust 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm.)

W uzasadnieniu podniesiono, że wydatki na mieszkanie zajmowane przez zainteresowanego zostały ustalone zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817) w kwocie 433,88zł (przyjmując opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych, opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej z wyłączeniem ubezpieczeń, podatku od nieruchomości i opłat za wieczyste użytkowanie gruntów). Podstawę do wyliczenia dodatku mieszkaniowego stanowi różnica między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu (z uwzględnieniem ryczałtu na opał w kwocie 23,89zł) wynoszącymi 363,64zł, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę w wysokości 15% dochodu gospodarstwa domowego (404,42zł) czyli kwota minus 40,78zł. Organ odwoławczy stwierdził, że w tej sytuacji dodatek mieszkaniowy nie przysługuje, brak zatem podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji. Kolegium dodało, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 6 ust. 8 ustawy ponieważ istniejąca kwota nadwyżki pomiędzy miesięcznym dochodem na jednego członka gospodarstwa domowego 898,72zł a 125 % kwoty najniższej emerytury tj. 746,83zł - jest większa niż dodatek mieszkaniowy.

Jednocześnie organ pouczył odwołującego o możliwościach skorzystania ze świadczeń w ramach pomocy społecznej.

W skardze złożonej do Sądu R. M. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] znak: [...]. W uzasadnieniu podtrzymał w całości zarzuty podniesione w odwołaniu dotyczące trudnej sytuacji materialnej, osobistej i zdrowotnej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi prezentując argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej jako p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpatrywanej sprawie kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała.

Na wstępie należy wskazać, że zasady przyznawania świadczenia pieniężnego w postaci dodatku mieszkaniowego, obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji, uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm. – dalej zwaną ustawą).

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1 tej ustawy, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekraczał 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8.

W ocenie Sądu organy prawidłowo uznały, że skarżący nie spełnia przesłanek warunkujących nabycie prawa do spornego świadczenia.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że średni miesięczny dochód na jednego członka trzyosobowej rodziny skarżącego w okresie od czerwca do sierpnia 2007r. wynosił 898,72zł i był wyższy od 125% najniższej emerytury obowiązującej w dniu złożenia wniosku o świadczenie, stanowiącej kwotę 597,46zł miesięcznie zgodnie z Komunikatem Prezesa ZUS z dnia 13.02.2006r. MP Nr 12, poz. 166). Powierzchnia zajmowanego lokalu: 57,50 m2 przekracza powierzchnię normatywną przewidzianą dla 3 osób wynoszącą 45 m2 (określoną w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy), co oznacza, że do wyliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego należy przyjąć normatywne wydatki jakie skarżący ponosi za mieszkanie.

Jak słusznie ustalono wydatki ponoszone za lokal z uwzględnieniem ryczałtu na zakup opału za brak instalacji ciepłej wody wynosiły 363,64zł, zaś udział własny w pokryciu należności czynszowych o których mowa w ust. 3-6 art. 6 ustawy w wysokości 15% dochodów gospodarstwa trzyosobowego wynosił 404,42zł (15% x średni miesięczny dochód w rodzinie tj. 2.696,16zł).

Bezspornie zatem wysokość należnego dodatku stanowiąca zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy różnicę pomiędzy wydatkami ponoszonymi na ten lokal (kwota 363,64 zł), a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokość 15 % dochodów gospodarstwa domowego (kwota 404,42 zł) byłaby wartością ujemną ( - 40,79 zł).

Wyliczenie dodatku mieszkaniowego w ujemnej kwocie oznacza brak podstaw do jego przyznania, jak również brak podstaw do uwzględnienia zastrzeżenia przewidzianego w ust. 8 art. 6 ustawy. Przepis ten wprawdzie umożliwia uzyskanie prawa do omawianego świadczenia osobom, w przypadku których dochód przypadający na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od określonego w art. 3 ust. 1 ustawy, to jednak może on mieć zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy kwota nadwyżki (898,72zł – 746,83zł = 159,81zł) nie przekracza wysokości należnego dodatku mieszkaniowego, co w danej sytuacji nie ma miejsca.

W ocenie Sądu, organ odwoławczy ustalając wysokość dochodu rodziny skarżącego prawidłowo przyjął, że dochód ten nie podlega pomniejszeniu o kwotę dodatku pielęgnacyjnego jak również wysokość alimentów, do których zobowiązany jest syn – D. M. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 3 ust. 3 ustawy za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba, że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007r.

Z analizy powołanego przepisu wynika zatem, że katalog odliczeń od dochodu ma charakter zamknięty, w związku z tym interpretacja art. 3 ust. 3 ustawy nie podlega wykładni rozszerzającej. W rozumieniu ustawy o dodatkach mieszkaniowych brak zatem podstaw prawnych do odliczania od dochodu alimentów oraz dodatku pielęgnacyjnego. Podkreślenia wymaga również fakt, że art. 3 ust. 3 ustawy w zakresie w jakim nakazuje wliczanie dodatków pielęgnacyjnych do dochodu przy ubieganiu się o dodatek mieszkaniowy był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 21 lipca 2004r. sygn. akt K 16/2003 stwierdził, że przepis ten jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Argumentacja skarżącego w kwestii trudnej sytuacji materialnej, osobistej i zdrowotnej w jakiej się znajduje z uwagi na pozaprawny charakter nie może być przez Sąd uwzględniona i prowadzić do odmiennej oceny zasadności złożonego wniosku.

Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu,

o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.