Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Beata Gibzińska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku małoletnich A.K. i N.K. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego M.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A.K. i N.K. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego M.W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia przyznać małoletnim A.K. i N.K. reprezentowanym przez przedstawiciela ustawowego M.W. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata

Małoletni A.K. i N.K. reprezentowani przez przedstawiciela ustawowego M.W. wraz ze skargą na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach M.W. przedstawiciel ustawowy małoletnich dzieci wskazała, że jest samotną matką. Utrzymuje się z comiesięcznego zasiłku okresowego – 468 zł oraz zasiłku celowego – 250-400 zł. Ponadto otrzymuje zasiłek rodzinny – 634 zł oraz świadczenie na dzieci "500+" – 1000 zł. Łączny dochód gospodarstwa domowego wynosi od 2.102 zł do 2.502 zł. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Oświadczyła, że ma zadłużenie z tytułu czynszu najmu lokalu – 10.000 zł oraz zaciągnięte pożyczki w kwocie 1.500 zł i 1.400 zł. Jako stałe zobowiązania i wydatki zaliczyła: comiesięczne koszty bezumownego korzystania z mieszkania – 320 zł, koszty ogrzewania (energia: 700 – 970 zł miesięcznie – 2 miesiące w okresie grzewczym, 400 zł – 2 miesiące w okresie letnim, węgiel – 1 tona – 800 zł na rok), comiesięczne opłaty za lekarstwa – 100 zł, comiesięczne opłaty za telewizję i Internet – 85 zł, comiesięczne opłaty za dwa telefony komórkowe – 120 zł, koszty na wydatki szkolne dzieci – 900 zł rocznie, żywność – 800 zł miesięcznie, środki czystości – 100 zł miesięcznie i ubrania – 100 zł miesięcznie. Zaznaczyła, że całość uzyskanych dochodów wydaje na bieżące utrzymanie. Ponadto podała, że córka choruje na [...], a syn ma problemy z [...] – [...] – przez cały czas pozostając na diecie.

Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:

Stosownie do treści art. 245 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować np. tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że sytuacja materialna małoletnich dzieci reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego M.W. jest trudna.

Dochód gospodarstwa domowego stanowi zasiłek okresowy – 468 zł, zasiłek celowy - 250-400 zł, zasiłek rodzinny – 634 zł oraz świadczenie "500+" – 1000 zł, łącznie od 2.102 zł do 2.502 zł. M.W. w związku z koniecznością sprawowania opieki nad małoletnimi dziećmi oraz ich problemami zdrowotnymi (córka ma chore [...], a syn [...]) pozostaje bez pracy. Otrzymywane świadczenia, z których rodzina się utrzymuje, w całości przeznaczane są na bieżące utrzymanie rodziny (comiesięczna opłata za mieszkanie – 320 zł, koszty ogrzewania (uzależnione od okresu grzewczego od 700 – 970 zł – zima oraz 400 zł – lato), comiesięczne opłaty za lekarstwa – 100 zł, comiesięczne opłaty za telewizję i Internet – 85 zł, opłaty za dwa telefony komórkowe – 120 zł, koszty na wydatki szkolne dzieci – 900 zł rocznie, żywność – 800 zł miesięcznie, środki czystości – 100 zł miesięcznie i ubrania – 100 zł miesięcznie).

W ocenie referendarza sądowego, mając na względzie informacje i dane wykazane w formularzu PPF, jak też wynikające ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów uznał, że w przypadku skarżących zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy. Przy wykazanych wydatkach, utrzymując się z ujawnionego dochodu, który w zasadzie jest równy wydatkom, uwzględniając również ujawnione zadłużenia, w sposób oczywisty nie byliby w stanie samodzielnie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla własnego utrzymania.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.