drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz, Administracyjne postępowanie Budowlane prawo, Inspektor Nadzoru Budowlanego, Oddalono skargę kasacyjną, II OSK 305/20 - Wyrok NSA z 2023-02-08, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OSK 305/20 - Wyrok NSA

Data orzeczenia
2023-02-08 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-01-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Żak
Arkadiusz Despot - Mładanowicz /sprawozdawca/
Wojciech Mazur /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 6/19 - Wyrok WSA w Warszawie z 2019-07-25
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000 art. 97 § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz /spr./ sędzia del. NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 6/19 w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 października 2018 r. znak DOA.7111.253.2018.AFI w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 lipca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 6/19 oddalił skargę M. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 października 2018 r. znak DOA.7111.253.2018.AFI w przedmiocie zawieszenia postępowania.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył M. S., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

I. art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) poprzez wadliwe uznanie, że nie zostały wyczerpane przesłanki zawieszenia postępowania, a dalsze procedowanie w sprawie wznowienia postępowania z tytułu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1217/17 pozostaje bez wpływu na postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie zezwolenia na budowę, z uwagi na to, że orzeczenie w postępowaniu wznowieniowym nie stanowi zagadnienia wstępnego, podczas gdy istnieje wyraźny związek przyczynowy (zależność) pomiędzy rozstrzygnięciem w przedmiocie wznowionego postępowania a przedmiotowym postępowaniem. Orzeczenie w postępowaniu wznowieniowym stanowi prejudykat dla decyzji Starosty Ł. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia zezwolenia na budowę. Ponadto w toczącym się postępowaniu wznowieniowym istnieje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji z dnia 31 sierpnia 2015 r. Burmistrza Miasta Ł. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wydanie decyzji w niniejszym postępowaniu w warunkach, gdy istnieje duża szansa na uchylenie decyzji wspomnianej w zdaniu poprzednim jest naruszeniem przepisów postępowania z uwagi na to, że rozstrzygnięcie sprawy nabiera charakteru zagadnienia wstępnego i ma niebagatelny wpływ na wynik niniejszego postępowania;

II. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez:

a) niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności niezbadanie związku pomiędzy toczącymi się postępowaniami, pominięcie faktu, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w postanowieniu nie wskazał, które przesłanki odmowy zawieszenia postępowania zostały spełnione, a przez to:

b) nieuwzględnienie skargi mimo zaistnienia przesłanek do zawieszenia postępowania, a to oczywistego związku pomiędzy postępowaniami, wznowieniowym i zatwierdzającym projekt budowlany oraz udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji, który wynika z tego, że orzeczenie zapadłe w postępowaniu wznowieniowym i uchylenie decyzji z dnia 31 sierpnia 2015 r. Burmistrza Miasta Ł. rzutuje w oczywisty sposób na postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...];

III. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niezbadanie na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy pomiędzy postępowaniami istnieje związek przyczynowy i czy postępowanie wznowieniowe może rzutować na decyzje w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji, a tym samym może stanowić zagadnienie wstępne;

IV. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z 80 k.p.a. poprzez arbitralne przyjęcie, że w sprawie nie mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym, podczas gdy przedmiotowe postępowanie w sposób oczywisty jest powiązane z postępowaniem wznowieniowym i to od niego zależy, czy orzeczenie zatwierdzające projekt budowlany oraz udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji będzie mogło ostać się w obrocie prawnym, gdyż podstawą wydania decyzji jest ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, a ostateczne orzeczenie wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę;

V. art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a. poprzez wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia wyroku, polegającą na stwierdzeniu, że ostateczna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ustaleniu lokalizacji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, a przez to związek przyczynowy, a jednocześnie wskazując, że nie ma podstaw przyjęcie, że w sprawie zachodzi przeszkoda do wydania decyzji. Powyższe uchybienie prowadzi do wniosku, że nie została należycie wyjaśniona podstawa faktyczna i prawna rozstrzygnięcia.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, względnie, gdyby Sąd uznał, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona - uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, a ponadto zasądzenie na rzecz skarżącego kasacyjnie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 2 listopada 2022 r., na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.), sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Przedmiotem kontroli Sądu I instancji było postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 października 2018 r. znak DOA.7111.253.2018.AFI, uchylające postanowienie Wojewody [...] z dnia 27 lipca 2018 r., znak: I-III.7721.5.1.2018 o zawieszeniu postępowania odwoławczego od decyzji Starosty Ł. z dnia 16 stycznia 2018 r., nr 29/18, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na terenie obejmującym nieruchomość nr ewid. gr. [...] położoną w Ł.

Wojewoda [...] ww. postanowieniem z dnia 27 lipca 2018 r. zawiesił postępowanie odwoławcze z uwagi na niezakończone postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej decyzją Burmistrza Miasta Ł. z dnia 31 sierpnia 2015 r., znak: AR.6733.24.2015 o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt lI SA/Rz 1217/17, uchylającym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 22 sierpnia 2017 r., znak: SKO.415/401/2016 i utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza Miasta Ł. z dnia 18 listopada 2016 r., znak: AR.6733.8.2016 w przedmiocie odmowy uchylenia ww. decyzji Burmistrza Miasta Ł. z dnia 31 sierpnia 2015 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, na której opierał się Starosta Ł. wydając decyzję z dnia 16 stycznia 2018 r., nr 29/18 o pozwoleniu na budowę dla [...] Sp. z o.o.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia, czy okoliczność toczącego się postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę.

Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Z powołanego przepisu wynika, że warunkiem zawieszenia postępowania administracyjnego jest pojawienie się w toku rozpoznania sprawy tzw. zagadnienia wstępnego (prejudycjalnego). Zagadnieniem wstępnym w znaczeniu omawianego przepisu może być jedynie taka kwestia, która bezwzględnie uzależnia rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji od uprzedniego jej rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd. Użyte w analizowanym przepisie sformułowanie "zależy od uprzedniego" wskazuje, że rozstrzygnięcie kwestii prejudycjalnej warunkuje rozpoznanie sprawy administracyjnej. Taka sytuacja ma miejsce, gdy organ nie dysponuje elementem pozwalającym na wydanie w ogóle decyzji. Wobec tego zawieszenie postępowania dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie byłoby możliwe (zob. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2022 r., sygn. akt II OSK 2537/19, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie występuje. Prowadzenie postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie jest zagadnieniem, które uniemożliwia rozpatrzenie odwołania od decyzji o pozwoleniu na budowę i wydanie decyzji w postępowaniu odwoławczym, albowiem sam fakt wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym nie wpływa na byt prawny decyzji lokalizacyjnej.

Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że jeżeli na dzień rozstrzygnięcia sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie ma podstaw do przyjęcia, że w sprawie występuje przeszkoda do wydania decyzji, z uwagi na toczące się postępowanie wznowieniowe, w którym potencjalnie tylko może dojść do uchylenia decyzji lokalizacyjnej. Sama możliwość uchylenia decyzji w trybie wznowieniowym nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., niezależnie od tego, na jakim etapie znajduje się postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją. Organ administracji publicznej oceniając wystąpienie przesłanek skutkujących zawieszeniem postępowania nie może się kierować przewidywaniami, jaki będzie wynik merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, lecz tym, czy w świetle posiadanych materiałów dowodowych i obowiązującego prawa, jest możliwe rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej (zob. wyrok NSA z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 441/09, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie inwestor w dniu wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania legitymował się ostateczną decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, którą to okoliczność organ winien uwzględnić w postępowaniu odwoławczym. Wydanie merytorycznej decyzji przez organ odwoławczy było zatem możliwe i nie było uwarunkowane zakończeniem postępowania nadzwyczajnego, skoro zarówno w dacie złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, jak i rozpatrywania sprawy przez organ odwoławczy, decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego była ostateczna.

Mając powyższe na względzie, uznając podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty za niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259).



Powered by SoftProdukt