Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Lu 95/26 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu M. S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 31 grudnia 2025 r. znak SKO.41/1317/LI/2025 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 25 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Lu 95/26, odrzucił sprzeciw M. S. (dalej "skarżący") od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie (dalej "SKO") z dnia 31 grudnia 2025 r., w przedmiocie warunków zabudowy.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że jak wynika z akt, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 stycznia 2026 r. (potwierdzenie odbioru, k. 9 akt admin.), a więc termin do wniesienia skargi do Sądu upływał 23 stycznia 2026 r. Sprzeciw został natomiast wniesiony w dniu 26 stycznia 2026 r., a zatem jest spóźniony. W ocenie Sądu oznacza to, że nie może być merytorycznie rozpatrzony, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.).

Od powyższego postanowienia zażalenie wniósł skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Pełnomocnik podniósł naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a i art. 64c § 1 p.p.s.a oraz w zw. z art. 40 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi na wniesienie sprzeciwu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. W myśl natomiast art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu. Z kolei stosownie do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, doręczenie zaskarżonej decyzji należało uznać za prawidłowe z dniem 9 stycznia 2026 r. – tak jak uczynił to Sąd I instancji.

Zgodnie z art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a. ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o organach jednostek samorządu terytorialnego - rozumie się przez to organy gminy, powiatu, województwa, związków gmin, związków powiatów, wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa oraz kierowników służb, inspekcji i straży działających w imieniu wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa, a ponadto samorządowe kolegia odwoławcze.

Zgodnie z komentarzem prof. dr hab. Andrzeja Wróbla do ww. przepisu "Organami samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, których ustrój i kompetencje określa ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych" (zob. Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. IX).

Nie ulega zatem wątpliwości, że pod względem proceduralnym wolą ustawodawcy było umieszczenie SKO w gronie organów samorządowych.

Udzielenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony przed organami samorządowymi obejmuje zatem reprezentację przed SKO, bez konieczności składania odrębnego pełnomocnictwa w tym zakresie, a wszelkie doręczenia na rzecz tak umocowanego pełnomocnika należy uznać za skuteczne.

Odmiennie można rozpatrywać natomiast powyższą kwestię pod kątem ustrojowym – do czego odnosi się cytowane przez pełnomocnika postanowienie Sądu Najwyższego (III CZP 45/09). Dla niniejszej sprawy nie ma jednak znaczenia jak należy oceniać SKO z ustrojowego punktu widzenia, bowiem Sąd rozpatruje kwestię proceduralną, regulowaną przez Kodeks postępowania administracyjnego, z którego jasno wynika do jakich organów zaliczono samorządowe kolegia odwoławcze.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.