Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Gl 668/25 w zakresie odrzucenia skargi J. P. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia 19 maja 2025 r., nr OR12-2025-075 w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 16 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Gl 668/25 odrzucił skargę J. P. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia 19 maja 2025 r. w przedmiocie przyznanie płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 1 grudnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi i nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, co w konsekwencji spowodowało odrzucenie skargi.

Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o uwzględnienie zażalenia oraz nadanie merytorycznego biegu sprawie. W treści zażalenie wskazano, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego złożonej skargi zostało wydane osobie nieuprawnionej, w związku z czym termin do jego uzupełnienia nie rozpoczął biegu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) - dalej: "p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Natomiast niedochowanie tego wymogu, stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a., z którego wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Z akt sprawy wynika, że skarżący w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanowił jako pełnomocnika swoją małżonkę. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia zostało wystosowane do umocowanego przez skarżącego pełnomocnika i zostało przez pełnomocnika odebrane w dniu 23 grudnia 2025 r. (k. 27 akt sądowych). Co istotne w odniesieniu do argumentacji złożonego zażalenia, pismo to nie zostało wydane osobie nieuprawnionej. Z adnotacji na zwrotnym potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie zostało skierowane do osoby umocowanej przez skarżącego w charakterze pełnomocnika i zostało przez niego podpisane. W tej sytuacji za całkowicie niezasadne pozostaje twierdzenie autora zażalenia, że wezwanie to zostało wydane osobie nieuprawionej.

Należy wskazać, że prawidłowo wezwano stronę skarżącą do uzupełninia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wymaganym terminie, którego ostatni dzień przypadał na dzień 30 grudnia 2025 r. brak ten nie został uzupełniony.

W związku z powyższym zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji należało uznać za zgodne z prawem.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.